Αρκεί να υπάρχει σχέδιο...

Ο Ολυμπιακός έπαθε και έμαθε από το περσινό δικό του «έγκλημα» και φέτος πήγε ήδη ταμείο γιατί δούλεψε και πλήρωσε για αυτό με τον καλύτερο τρόπο...

Αρκεί να υπάρχει σχέδιο...

Πόσο διαφορετικά καλοκαίρια το περσινό και το φετινό στο σχεδιασμό του Ολυμπιακού; Πόσο διαφορετικό και το αποτέλεσμα. Ο Ολυμπιακός πέρυσι τα έκανε σχεδόν όλα λάθος και δεν έπαιξε καν στα πλέι οφ. Φέτος τα έκανε σχεδόν όλα σωστά και προκρίθηκε στους ομίλους με άνεση και στυλ. Με τρεις νίκες και μία ισοπαλία στα προκριματικά και με την χρονιά να μπορεί να θεωρείται ήδη επιτυχημένη.

Το έγραφα εδώ από προχθές, ότι ο στόχος της πρόκρισης στους ομίλους για τον Ολυμπιακό φέτος ήταν ακόμη μεγαλύτερος και από τον στόχο της κατάκτησης του πρωταθλήματος. Διότι πολύ απλά τι να το κάνεις το πρωτάθλημα αν δεν παίζεις Τσάμπιονς Λιγκ κι' αν ο Ολυμπιακός για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ως πρωταθλητής δεν έπαιζε Τσάμπιονς Λιγκ η αντίστροφη μέτρηση θα είχε ξεκινήσει για την δραματική πτώση και των εσόδων του, αλλά και της ευρωπαϊκής βαθμολογίας με το ότι αυτό θα σήμαινε για τα επόμενα χρόνια.

Ο Μαρινάκης όμως αυτή τη φορά και πρέπει να του αποδοθεί το credit γι' αυτό, όπως πέρυσι του έγινε η κριτική, είχε ένα σχέδιο. Κανονικό από την αρχή ως το τέλος και με απόλυτη ποδοσφαιρική λογική. Θα μπορούσε κι' αυτό να μην βγει, αλλά τότε η ευθύνη δεν θα ήταν δική του. Αν τα κάνεις σωστά και δεν προκύψει έχεις προσπαθήσει και δεν έκατσε. Σπάνια όμως συμβαίνει αυτό, συνήθως όταν υπάρχει σχέδιο τα υπόλοιπα έρχονται.

Ο Μαρινάκης πήρε τον Χάσι και άκουσε πολλά για αυτή την επιλογή. Αν ο Χάσι θα αποδειχτεί πολύ καλός προπονητής δεν μπορούμε να το κρίνουμε ακόμη, θέλουμε πολύ χρόνο και όποιος βιαστεί να το θεοποιήσει θα κάνει λάθος. Ομως σίγουρα ο Χάσι έκανε με απόλυτη επιτυχία την δουλειά που ανέλαβε. Ενας επαγγελματίας (καλός, μέτριος, κακός, θα το δούμε) που αμφισβητήθηκε από τους ίδιους τους Ολυμπιακούς με το που ανακοινώθηκε, όπως έχει συμβεί με τόσους και τόσους παίκτες και προπονητές στο παρελθόν.

Ο Μαρινάκης όμως επέλεξε με ένα σκεπτικό που ήταν σωστό. Εβαλε το χέρι του για τον Χάσι στην φωτιά, ένας άνθρωπος με τον οποίο ο Ολυμπιακός συνεργάζεται και κάνει δουλειές χρόνια τώρα. Δεν είχε λόγο να μην τον ακούσει. Και επιπλέον είχε μεγάλη εμπειρία από τους προκριματικούς με τελευταία επιτυχία ότι έβαλε την Λέγκια Βαρσοβίας πέρυσι το καλοκαίρι στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Η πρώτη πολωνική ομάδα μετά από 20 χρόνια σε ομίλους ήταν έργο Χάσι.

Το βιογραφικό του δεν έλαμπε, η επιλογή δεν ήταν για να χειροκροτήσεις, ούτε για να πεις μπράβο, αλλά ήταν μία επιλογή ενός πολύ κανονικού επαγγελματία, που είχε τις προδιαγραφές να κάνει την δουλειά που ήθελε ο Ολυμπιακός. Αρα δεν ήταν σε καμία περίπτωση για να γκρινιάξεις, να αμφισβητήσεις, όπως έκανε η συντριπτική πλειοψηφία των Ολυμπιακών και μερίδα του Τύπου.

Επιπλέον ο Χάσι στηρίχτηκε από την διοίκηση σε όλα. Δεν είναι μικρό πράγμα να επιτρέψεις σε κάποιον νεόφερτο προπονητή να λειτουργήσει ως μάνατζερ και να του προσφέρεις και πάνω από 10 εκατ. ευρώ μόνο για αγορές παικτών, όχι για συμβόλαια. Μία ξεκάθαρα μεγάλη επένδυση για τα ελληνικά δεδομένα και χωρίς το εχέγγυο ότι αυτά τα χρήματα θα έρθουν πίσω.

Ο Χάσι πήγε στα... δικά του παιδιά, αλλά όλα ήταν παίκτες εγνωσμένης αξίας. Από την πρώτη ημέρα ζήτησε τον Οφόε, έναν διεθνή Βέλγο που μόλις πέρυσι βγήκε καλύτερος παίκτης του πολωνικού πρωταθλήματος. Ας μην συνεχίσω νομίζω όλοι καταλαβαίνουμε ότι οι επιλογές που έκανε δεν ήταν της λογικής “δικά μου παιδιά”, αλλά της λογικής “παίκτες που τους ξέρω καλά, έχω δουλέψει μαζί τους ή τους έχω ζήσει στο βελγικό πρωτάθλημα και μπορούν να κάνουν την διαφορά αμέσως”. Ο Ολυμπιακός τον άκουσε, τον πίστεψε, τον στήριξε και πήρε ότι ζήτησε, ακόμη και τον Ζιλέ που έμοιαζε πολυτέλεια... Αλλά και ο Χάσι δούλεψε πολύ για να γίνουν αυτές οι μεταγραφές. Ο Ζιλέ γκρίνιαζε ένα μήνα στη Νάντ για να έρθει. Ο Οφόε τίναξε στον αέρα μόνος του την κλεισμένη μεταγραφή στην Κράσονονταρ. Είναι πολύ σπουδαίο και πολύ σημαντικό, όχι μόνο να παίρνεις καλούς παίκτες, αλλά παίκτες που θέλουν πολύ να έρθουν και να παίξουν για εσένα. Και σχεδόν όλες οι φετινές μεταγραφές του Ολυμπιακού ήταν τέτοιες.

Κάπως έτσι, χωρίς να χρειάζεται να εμβαθύνεις πολύ, καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή ότι ο Ολυμπιακός φέτος είχε σχέδιο και το πληρώθηκε ήδη. Επιστροφή στους ομίλους, επί της ουσίας 35 εκατ. ευρώ στα ταμεία και βλέπουμε και φυσικά εκτόξευση της βαθμολογίας του στην UEFA ώστε και τα επόμενα χρόνια να έχει ευνοϊκές κληρώσεις.

Ασφαλώς και ακόμη το project τρέχει, αλλά από εδώ και πέρα θα κρίνεται διαφορετικά, γιατί η βασική δουλειά έγινε. Το να συνεχίσει να παίζει Ευρώπη και την άνοιξη είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα. Θα περιμένει να δει την κλήρωση για να καταλάβει αν το στοίχημα είναι η πρόκριση στους 16 ή η πρόκριση στους 32 του Europa που όταν έρχεται μέσω της τρίτης θέσης των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ είναι ασφαλώς καλοδεχούμενη. Φυσικά θα προσπαθήσει να κατακτήσει και το πρωτάθλημα ξανά. Αλλά όλα αυτά αργούν, είναι μακριά, θα κρίνονται κάθε εβδομάδα, όπως θα κρίνεται και ο Χάσι και οι μεταγραφές και όλοι. Πάντα όμως σε αυτή την κρίση θα μετράει πολύ στη ζυγαριά ότι η μεγάλη και η δύσκολη δουλειά έγινε από τον Αύγουστο και αυτό είναι πολύ μεγάλη υπόθεση για την ευημερία του Ολυμπιακού τα επόμενα χρόνια. Με γεμάτο πορτοφόλι και λάθος να γίνει κάπου, διορθώνεται πολύ πιο εύκολα...

Best of internet