Μόνο ο Δημήτρης και ο Αλαφούζος «πονάνε» τον Παναθηναϊκό;

Αποτελεί ντροπή για τον Παναθηναϊκό, τον πιο ιστορικό σύλλογο της χώρας, τον σύλλογο με τους αποδεδειγμένα περισσότερους τίτλους σε όλα τα αθλήματα, να καταλήγει στο Πρωτοδικείο. Αποτελεί ντροπή και ξεφτίλα! Όχι για τους οπαδούς και τους οργανωμένους της Θύρας 13 που τα τελευταία χρόνια τον κρατούσαν όρθιο με νύχια και με δόντια και είναι άξιοι συγχαρητηρίων που έβαλαν το κεφάλι τους στον ντορβά και διατήρησαν τον οργανισμό ζωντανό. Ούτε και για τα 200-300 μέλη που στήριξαν την «μάνα του λόχου» με την ετήσια συνδρομή.

Είναι ντροπή και ξεφτίλα πρωτίστως για εκείνους που μετά την αποχώρηση του Θανάση και του Παύλου από τον Α.Ο, εκτόξευσαν τα χρέη στα ουράνια και δεν «πλήρωσαν» ούτε στιγμή για τα «εγκλήματά» τους.

Οι μεγαλύτεροι αγώνες στην Sportingbet. Παίξε νόμιμα με πριμ 5% στο Αυστραλία – Γερμανία (21+).

Δευτερευόντως, είναι ντροπή και ξεφτίλα για όλους τους οικονομικά επιφανείς φίλους του Παναθηναϊκού που έχουν γυρίσει την πλάτη στον σύλλογο εδώ και χρόνια, αφήνοντας τους οπαδούς στην χειρότερη οικονομική συγκυρία του τόπου, να βγάλουν το φίδι από την τρύπα! Αλήθεια, που έχουν εξαφανιστεί όλοι οι «Παναθηναϊκάρες»; Αλήθεια, όλοι εκείνοι που γεμίζουν τα vip της Λεωφόρου και του κλειστού του ΟΑΚΑ σε κάθε ποδοσφαιρικό και μπασκετικό ντέρμπι δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν ξέρουν τι συμβαίνει στον σύλλογο;

Αν δούμε σφαιρικά την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στον Παναθηναϊκό την τελευταία πενταετία, οι μόνοι ισχυροί οικονομικοί παράγοντες που βάζουν το χέρι στην τσέπη, οι μόνοι που «πονάνε» το τριφυλλάκι στο μέρος της καρδιάς έμπρακτα, είναι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος και ο Γιάννης Αλαφούζος. Ανεξάρτητα από την εκ διαμέτρου αντίθετη πορεία της ΚΑΕ και της ΠΑΕ, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, ανεξάρτητα από τον τρόπο που διαχειρίζονται τις τύχες των τμημάτων που υπηρετούν, ανεξάρτητα από κάθε πτυχή της συμπεριφοράς τους στον σύλλογο, από σωστά και λάθη, αμφότεροι είναι οι μοναδικοί που συνεισφέρουν και «ματώνουν» οικονομικά, είναι οι μοναδικοί που σε αυτή την δύσκολη περίοδο φωνάζουν «είμαστε εδώ»!

Τα τελευταία χρόνια ο Ερασιτέχνης φωνάζει «βοήθεια» και δεν βρέθηκε κανείς να δώσει σημαντικές οικονομικές «ενέσεις» σε σταθερή βάση, ώστε ο σύλλογος να σταθεί και πάλι στα πόδια του και να επιστρέψει δυνατός και ανταγωνιστικός. Τα τελευταία χρόνια ο Αλαφούζος φωνάζει «βοήθεια» στο ποδόσφαιρο γιατί μόνος του δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της φανέλας(αποδείχθηκε βέβαια πως το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν διοικητικό και ζήτημα σωστής διαχείρισης και όχι οικονομικό στην ΠΑΕ), ζητούσε «συμμάχους» και πάλι πέρα από κάποια μικρά χρηματικά ποσά για τις ανάγκες του κλαμπ, δεν εμφανίστηκε κανείς για να μπει στο κάδρο ως συμπαίκτης.

Η κατάσταση είναι απελπιστική, εξοργιστική αλλά παράλληλα είναι και άκρως διδακτική για τον κόσμο του Παναθηναϊκού.

Τι θα γινόταν αν ο Ερασιτέχνης δεν είχε 300 αλλά 30.000 μέλη;

Τι θα γινόταν αν η «Παναθηναϊκή Συμμαχία» δεν είχε 8.000 αλλά 80.000 μέλη;

Τι θα γινόταν αν η πλατιά μάζα των οπαδών του Παναθηναϊκού σταματούσε να περιμένει τον... λεφτά με το άσπρο άλογο για να δώσει το όραμα, και έδινε μόνη της το όραμα στον σύλλογο;

Οι απαντήσεις δεν χρειάζεται να αναλυθούν. Τις ξέρετε και τις ξέρουμε. Όπως ξέρουμε πολύ καλά ότι βρισκόμαστε στην Ελλάδα. Και δυστυχώς η αθλητική μας παιδεία απέχει έτη φωτός από όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη. Η συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών των ελληνικών ομάδων έχει μάθει και έχει «ποτιστεί» με το «κάντε μεταγραφές να πάρουμε διαρκείας», με το «παίξτε μπάλα να έρθουμε στο γήπεδο» και με το «εδώ δεν βάζουν λεφτά οι πλούσιοι, θα βάλουμε εμείς»;

Αυτή είναι η πραγματικότητα, διανθισμένη και με την κρίση στην χώρα. Βέβαια είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθούμε πως από τα περίπου 2 εκατομμύρια φίλους του συλλόγου, το 1.990.000 δεν μπορεί να διαθέσει έστω και 20 ευρώ τον χρόνο για να γίνει μέλος στον Παναθηναϊκό.

Όπως υπάρχει και η άλλη πραγματικότητα. Αυτή που διδάσκει το εξής: Κανείς σύλλογος στην Ευρώπη δεν βγήκε από το αδιέξοδο, κανείς σύλλογος στην Ευρώπη δεν επέστρεψε πανίσχυρος μετά από δύσκολες οικονομικές εποχές όσο αποτελεσματικό και αν ήταν το κάθε project, χωρίς την απόλυτη συσπείρωση και την στήριξη από ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της οπαδικής «δεξαμενής»...