Τελικά το πρόβλημα δεν είναι ο Βενγκέρ...

Τον τελευταίο μήνα είχε γίνει σχεδόν σαφές. Ο Αρσέν Βενγκέρ όχι απλώς θα ανανέωνε, αλλά θα το έκανε και με τους δικούς του όρους. Τι σημαίνει δικούς του όρους. “Θέλω να μείνω και θα μείνω μόνο με τους όρους που ήμουν μέχρι σήμερα στην Αρσεναλ. Εγώ συνεχίζω να αποφασίζω για όλα...”

Κοινώς ούτε τεχνικοί διευθυντές, ούτε κάποιος από πάνω του, ούτε κάποιος δίπλα του ή από κάτω του. Ο Αρσέν αποφασίζει για όλα για άλλα δύο χρόνια. Μία απόφαση που οι αντίπαλοι σχεδόν την χλεύασαν και οι φίλοι την αντιμετώπισαν μουδιασμένα. Ο Βενγκέρ είπε ότι “παραμένω ο καλύτερος για αυτή την δουλειά και η απόδειξη είναι το βίντεο από τον τελικό του Κυπέλλου το περασμένο Σάββατο κόντρα στην Τσέλσι”. Ο ιδιοκτήτης της Αρσεναλ αποδέχτηκε το επιχείρημα και ο Αλσατός θα παραμείνει στον πάγκο για άλλα δύο χρόνια.

Η απόφαση αυτή δείχνει ακριβώς και την ιστορία της Αρσεναλ και του Βενγκέρ την τελευταία πενταετία τουλάχιστον. Ο Βενγκέρ αρνείται να αποδεχτεί ότι σε πολλά πράγματα έχει ξεπεραστεί (και βιολογικά είναι φυσιολογικό αφού είναι πλέον 67 ετών) και ο Σταν Κρένκε παραμένει ένας ιδιοκτήτης που αντιμετωπίζει την Αρσεναλ ως μία επιχείρηση που δεν θέλει να παίρνει το παραμικρό ρίσκο σε κανένα επίπεδο.

Μοναδικές Στοιχηματικές Αποδόσεις, Άμεσες Αναλήψεις & Καλύτερη Εξυπηρέτηση (21+)!

Και η αντικατάσταση του Βενγκέρ είτε σήμερα, είτε μετά από ένα χρόνο, είτε όταν εξαντλήσει και το νέο συμβόλαιο που υπέγραψε, θα είναι ένα πολύ μεγάλο ρίσκο. Θα πρέπει όμως κάποια στιγμή ο Κρένκε να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι αυτό το ρίσκο αναγκαστικά θα το πάρει. Δεν γίνεται αλλιώς. Ο Βενγκέρ δεν πρόκειται μάλλον να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι έχει ξεπεραστεί. Νομίζει, πιστεύει, είναι σίγουρος, ότι θα ξανακάνει την Αρσεναλ πρωταθλήτρια και έτσι θα φύγει, ως πρωταθλητής. Θα ήταν πράγματι πολύ ωραίο να συμβεί, θα ήταν και δίκαιο για όσα έχει δώσει συνολικά όλα αυτά τα χρόνια στην Αρσεναλ, αλλά το πιθανότερο σενάριο είναι όταν κάποια στιγμή θα φύγει, να θυμόμαστε όλοι ότι έχασε μία ακόμη ευκαιρία να φύγει με ψηλά το κεφάλι τον Μάιο του 2017 όταν κατέκτησε το Κύπελλο. Το επιχείρημα θα γίνει ακόμη πιο ισχυρό αν τυχόν και απολυθεί ο Βενγκέρ, γιατί πλέον παίζει και αυτό το σενάριο, το οποίο μέχρι σήμερα ανήκε στην σφαίρα της φαντασίας, θα παίζει ανά πάσα στιγμή.

Ο βρετανικός Τύπος έγραψε χθες ότι ο Κρένκε έταξε στον Βενγκέρ και 100 εκατ. λίρες μεταγραφικό μπάτζετ. Το νούμερο μοιάζει μεγάλο, αλλά είναι στην σημερινή εποχή και για αυτό το επίπεδο, το ποσό μίας πολύ καλής μεταγραφής. Τίποτα περισσότερο. Ενας Γκριεζμάν, ένας Μπαμπέ, ένας Λουκάκου σήμερα κάνουν 100 εκατ. ευρώ. Στην Αρσεναλ ακόμη κι' αν κρατήσει τον Σάντσες και τον Εζίλ (τον Γερμανό αλήθεια δεν ξέρω καν γιατί θέλει να τον κρατήσει κάνοντάς τον μάλιστα και τον καλύτερα αμειβόμενο παίκτη στην ιστορία της Αρσεναλ), λείπουν πολλά περισσότερα από μία top class μεταγραφή. Ας πούμε ότι λείπουν το λιγότερο 3-4! Με 100 εκατομμύρια αν πρέπει να πάρεις 3-4 παίκτες δεν είναι top class αλλά Λούκας Πέρεθ!!!

Το να βαυκαλιστεί ο Βενγκέρ όπως κάνει ήδη άλλωστε από περασμένο Σάββατο, ότι ο Μερτεζάκερ και ο Χόλντινγκ είναι επιπέδου Αρσεναλ που θέλει να πάρει το πρωτάθλημα, επειδή έπαιξαν πολύ καλά στον τελικό του Κυπέλλου κόντρα στην Τσέλσι, δεν είναι παρά ένα ακόμη δείγμα της αδυναμίας του πλέον να ξεχωρίσει το υποφερτό από το ποιοτικό. Διότι ο Βενγκέρ πέρυσι το καλοκαίρι ανάμεσα σε Καντέ και Τσάκα διάλεξε να αποκτήσει τον κατά 10 εκατομμύρια ευρώ, ακριβότερο Τσάκα! Ακόμη και αυτό το τεράστιο πλεονέκτημα που είχε κάποτε ο Αλσατός πλέον το έχει χάσει. Ο Βενγκέρ αποφάσισε να δώσει 20 εκατομμύρια ευρώ για να του λύσει το επιθετικό πρόβλημα ο Λούκας Πέρεθ! Η κουβέντα τελειώνει εκεί! Διότι αν συνεχίσω θα βρω πάρα πολλά παραδείγματα τα 4-5 τελευταία χρόνια που η Αρσεναλ ξοδεύει λεφτά, που επιβεβαιώνουν ότι ο Αρσεν πλέον δεν είναι καλός ούτε για μάνατζερ. Δεν έχει ξεπεραστεί η λογική του, αλλά και το μάτι του...

Παρά ταύτα μένει για άλλα δύο χρόνια. Μένει γιατί η διοίκηση της δεν μπορεί να... σκοτώσει το άλογο, το οποίο όμως γέρασε και δεν έχει και διάθεση να ψάξει για νέο, φοβούμενη το τεράστιο ρίσκο. Ποιος να πάρει την ευθύνη να αλλάξει τον Βενγκέρ με τον Τούχελ, ή με τον Εντι Χάου, ή με οποιονδήποτε. Μέχρι εκεί φτάνει όμως και η φιλοδοξία της διοίκησης της Αρσεναλ. Δεν τόλμησε να σκεφτεί πέρυσι τον Πεπ, δεν τόλμησε φέτος να ρωτήσει έναν οποιονδήποτε top class προπονητή, δεν τόλμησε καν να πάει σε μία επιλογή φιλοδοξίας με ρίσκο όπως ο Ζαρντίμ για παράδειγμα. Προτίμησε να μείνει με τον Βενγκέρ και για να σεβαστεί την επιθυμία του και για να πάρει αυτός ξανά την ευθύνη και το ανάθεμα του κόσμου.

Μόνο που αυτό είναι χειρότερο για τον Βενγκέρ, να τον αφήσει δηλαδή άλλα δύο χρόνια να ταλαιπωρείται από αποδοκιμασίες κάθε φορά που θα μπαίνει στο Emirates να ακούει χυδαία συνθήματα σε βάρος του σε κάθε εκτός έδρας ματς και να βλέπει πανό και αεροπανό με το “Βενγκέρ φύγε” κάθε λίγο και λιγάκι μέσα στα μούτρα του. Αλλά νομίζω ότι από εδώ και στο εξής τα πανό δεν θα αφορούν μόνο τον Αρσεν, αλλά και τον Κρένκε.

Από την άλλη και αφήνοντας στην άκρη την δημοσιογραφική προσέγγιση του πράγματος με την οποία καταπιάστηκα ως τώρα στο κείμενο και βλέποντας τα πράγματα από την οπτική του φίλου της Αρσεναλ, καταλήγω στο εξής συμπέρασμα. Αυτή η ιδιοκτησία είναι αδύνατον να βρει καλύτερο προπονητή από τον Βενγκέρ γιατί δεν έχει την φιλοδοξία και τον τρόπο για να το κάνει. Συνεπώς καλύτερα για άλλα δύο χρόνια με τον Αρσέν, από οτιδήποτε άλλο θα είχαν επιλέξει! Αν αυτό που κατάφεραν οι Αμερικανοί ιδιοκτήτες μετά από την τελευταία πενταετία που μέχρι και οι πέτρες αμφισβητούν ανοικτά τον Αλσατό, είναι να βλέπουν τον Βενγκέρ να μπαίνει στο γραφείο να βάζει αυτός όλους τους όρους της παραμονής του, να είναι όλοι αδιαπραγμάτευτοι και να χτυπάει και το χέρι στο τραπέζι με στυλ “αν θέλετε...”, τότε είναι εμφανώς ανίκανοι, όχι απλώς να βάλουν τεχνικό διευθυντή ή άνθρωπο πάνω από τον Βενγκέρ, αλλά να βρουν και τον διάδοχό του...