Εκεί που σταματάει η λογική...

Ο Βασίλης Βλαχόπουλος προσπαθεί να εισβάλει στο μυαλό του φίλου του Άρη που είδε μέσα στο Σαββατοκύριακο την ομάδα μπάσκετ να επιστρέφει από την κόλαση και μετά να αυτοκτονεί αλλά και την αντίστοιχη του ποδοσφαίρου να λυτρώνεται σε νεκρό χρόνο.

Εκεί που σταματάει η λογική...

Εκεί που σταματάει η λογική, αρχίζει ο Άρης. Για να τον αντέξεις, πρέπει να διαθέτεις γερά νεύρα και… στομάχια. Και φυσικά, οφείλεις να είσαι συγκρατημένος γιατί η αλόγιστη χρήση των social media αποδεικνύεται άκρως καταστροφική.

Στη Ρόδο, για παράδειγμα, εκεί όπου η διαφορά ήταν στο +23 για τον Κολοσσό, παίκτες και Πρίφτης είχαν την τιμητική τους. Πού να φανταστεί κάποιος ότι αυτή η «ανισόρροπη» ομάδα θα γυρίσει το παιχνίδι; Ούτε ο Πρίφτης. Κι όμως έγινε. Με κορυφαίο τον παίκτη που είχε να πατήσει στο παρκέ περίπου 2,5 εβδομάδες, τον Ντραγκίτσεβιτς.

Το ότι ακολούθησε η κάκιστη αμυντική αντίδραση και το καλάθι του Άχονεν αποδεικνύει τις τάσεις αυτοχειρίας που έχει η φετινή ομάδα η οποία αδικεί τον εαυτό της. Στο δε συγκεκριμένο γήπεδο, ήταν η 3η φορά που ο Άρης έχασε σχεδόν με τον ίδιο τρόπο στα τελευταία τέσσερα χρόνια!

Γενικά το τμήμα μπάσκετ βαδίζει σε δύσβατα μονοπάτια. Μέχρι να τελειώσει το φετινό μαρτύριο, θα είναι όμηρο των επιλογών του. Μόνο τότε θα βρει την ηρεμία του. Το αγωνιστικό έχει συγκεκριμένο μερίδιο, είναι όμως ο καθρέπτης. Εκεί το πρόβλημα δεν κρύβεται. Αναδεικνύεται και καλύπτει πολύ πιο ουσιαστικά ζητήματα.

Είναι αυτά που (λογικά) θα ξεκαθαρίσει ο Νίκος Λάσκαρης με το τέλος της αγωνιστικής περιόδου. Εν μέσω «πολέμου» δεν είναι τόσο εύκολο να ληφθούν αλλά και να κοινοποιηθούν αποφάσεις. Και δεν αναφερόμαστε τόσο στο αγωνιστικό, εκεί τα πράγματα ήδη έχουν πάρει συγκεκριμένο δρόμο.

Σε πρώτη φάση επικράτησαν οι… δεύτερες σκέψεις του Νίκου Λάσκαρη επί του ενδεχομένου αντικατάστασης του Δημήτρη Πρίφτη. Ο τελευταίος ενημερώθηκε ότι θα παραμείνει στην ομάδα μέχρι το τέλος της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου. Αυτό είναι το σωστό. Ο Πρίφτης πρέπει να ολοκληρώσει τη σεζόν. Για πολλούς λόγους. Και να υποστηριχθεί η ομάδα με την άμεση απόκτηση ενός παίκτη.

Το έγραψα όμως και σε προηγούμενο blog ότι έχει μεγαλύτερη σημασία το μέλλον. Το πλάνο πάνω στο οποίο θα λειτουργήσει ο Άρης στα επόμενα χρόνια, τα πρόσωπα που θα κληθούν να το εκτελέσουν. Αυτή η σκέψη κυριαρχεί και στο μυαλό της ιδιοκτησίας.

Πάμε στο ποδόσφαιρο. Ο Νίκος Κωστένογλου είχε προϊδεάσει τους πάντες σχετικά με τον Άρη που θα βλέπουμε μέχρι το τέλος του Πρωταθλήματος. Παρόλο αυτά, είναι δύσκολο να συμβιβαστεί ο καθένας με την ωμή παρουσίαση της αλήθειας. Στην αγωνιστική κατάσταση που βρίσκονται, οι «κίτρινοι» δεν μπορούν να στοχεύσουν σε τίποτε περισσότερο από τις λεγόμενες «επαγγελματικές» νίκες. Όταν θα τους βγαίνουν τα παιχνίδια, θα προσφέρουν και κάτι παραπάνω. Όταν όχι, θα βγαίνουν τα… σωθικά των υπολοίπων.

Όπως έγινε στη Μυτιλήνη. Το γκολ του Μπράνα Ίλιτς στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων λειτουργεί ως ασπίδα ασφαλείας μέχρι τον μεθαυριανό(22/3) αγώνα με τον Πανελευσινιακό. Εκεί ο Άρης θα ζήσει ένα ακόμη εκρηκτικό 90πτο. Κι αυτό θα συμβαίνει σε κάθε αγώνα. Γιατί οι παίκτες νιώθουν εντονότερη πίεση από αυτή που μπορούν να κουβαλήσουν, γιατί η ομάδα έχει ένα συγκεκριμένο επίπεδο ποδοσφαιρικής ικανότητας το οποίο είναι χαμηλότερο από αυτό που θα έπρεπε να διαθέτει για να πραγματοποιήσει την πορεία που όλοι φαντάζονταν.

Best of internet