Ο 4ος θησαυρός κι η καλή διαιτησία του Τίκα

Χθες το μεσημέρι έγραψα ότι ο Άρης κι ο Αναστό αξίζουν το σεβασμό του Ολυμπιακού-ο Ολυμπιακός τους σεβάστηκε, παρουσιάστηκε σοβαρός το βράδυ στο Χαριλάου, αλλά δεν τον ήθελε η μπάλα κι έτσι στις εφτά καθαρές φάσεις που έκανε για γκολ ήταν εύστοχος μόνο στη μία…

Το ίδιο σοβαρός κι ακόμη πιο αποφασιστικός πρέπει να είναι ο Ολυμπιακός στη ρεβάνς, ειδάλλως πολύ απλά θα αποκλειστεί μέσα στο Καραϊσκάκη Και δεν κάνω καμία πλάκα. Η υπόθεση πρόκριση στην επόμενη φάση του Κύπελλου έχει ακόμη πολλά ψωμιά και μακάρι εγώ να πέσω έξω-απολύτως κανένα πρόβλημα δεν θα έχω να διαψευστώ…

Τι μου άρεσε περισσότερο χθες από τον Ολυμπιακό; Ότι πολύ απλά, φαίνεται πώς μπορεί να βρήκε κι ένα τέταρτο θησαυρό, μετά τους Ρέτσο, Ανδρούτσο και Μανθάτη! Αναφέρομαι φυσικά στο Νικολάου, στον αριστεροπόδαρο αμυντικό, που φόρεσε για πρώτη φορά την ερυθρόλευκη σε επίσημο αγώνα της πρώτης ομάδας. Προσέξτε, το παιδί ουσιαστικά ούτε σε καποιο δυνατό φιλικό καλά καλά δεν ειχε παίξει. Δεν είναι όπως οι άλλοι τρεις, που ήταν το καλοκαίρι στην προετοιμασία και πήραν από τότε ευκαιρίες.

Μιλάμε λοιπόν για ένα παιδί 18,5 ετών, που έπαιξε πρώτη φορά στον Ολυμπιακό κι όχι σε ένα ματσάκι, αλλά κόντρα στον Άρη, μέσα στο Χαριλάου με πολύ κόσμο και με τον Ολυμπιακό να χάνει 0-1 από το 13’. Κι αυτό που έκανε ήταν να παίξει, λες κι έπαιζε εδώ και καιρό στην πρώτη ομάδα! Αυτό από μόνο του λέει πολλά. Έβγαλε ψυχραιμία, αλλά και νεύρο, δεν κώλωσε σε καμία στιγμή. Μπήκε σε μονομαχίες, τις κέρδισε, πήρε κάποιες κεφαλιές, είχε αρκετές καλές επεμβάσεις, βγήκε συχνά πρώτος στην μπάλα, έκανε καλές πάσες (αλλά και περισσότερες λάθος). Επαναλαμβάνω, έπαιζε πρώτη φορά…

Το δεύτερο που μου έκανε εντύπωση ήταν οι σωστές, στην συντριπτική πλειοψηφία, αποφάσεις του διαιτητή Τίκα, ιδιαίτερα στις υποδείξεις φάουλ. Σε ένα γήπεδο που έβραζε, σφύριζε χωρίς εκπτώσεις, στις οποίες μας συνηθίζουν άλλοι ρέφερι φέτος, τα φάουλ που έκαναν οι παίκτες του Άρη πάνω στους ερυθρόλευκους κοντά στην περιοχή του Διούδη.

Τώρα γι΄ αυτά που λένε σήμερα στη Θεσσαλονίκη, ότι δηλαδή ήταν ανύπαρκτες οι δύο κίτρινες πάνω στο Ρόβα, δεν μπορεί να υπάρξει σοβαρή συζήτηση. Ο Ρόβας στο 45’ διαμαρτυρήθηκε φανερά έντονα στο διαιτητή και πήρε την πρώτη κίτρινη, ενώ η δεύτερη ήταν ο ορισμός της αποβολής με δεύτερη κάρτα. Προφανώς δε συνιστά το ανέκδοτο της εβδομάδας ο ισχυρισμός περί πέναλτι του Ρέτσου, για δήθεν…κεφαλοκλείδωμα σε αντίπαλο του. Εντάξει, είπαμε να…εξυγιανθούμε φέτος με τα πέναλτι εις βάρος του Ολυμπιακού, αλλά μην το παραχέ…

Το μόνο λάθος του Τίκα ήταν στις καθυστερήσεις. Έπρεπε να είχε υποδείξει τουλάχιστον εφτά λεπτά κι υπέδειξε πέντε. Να θυμίσω ότι έγιναν πέντε αλλαγές (άρα 2,5 λεπτά επιπλέον) κι ότι το παιχνίδι σταμάτησε δύο λεπτά για τραυματισμό του Διούδη, ένα για τραυματισμό του Ρέτσου κι ενάμιση για τη διακοπή λόγω ρίψης αντικειμένων.

Ο δε Τίκας άφησε το ματς να παιχτεί και μετά το πεντάλεπτο των καθυστερήσεων, πολύ απλά γιατί έκανε αλλαγή ο Άρης στο 92’ και κάθε αλλαγή είναι μισό λεπτό επιπλέον. Και κακώς δεν εκτελέστηκε και το κόρνερ μετά την απόκρουση του Διούδη στο φάουλ του Μιλιβόγεβιτς.