Νικητής αλλά βαθιά άρρωστος

Το χτεσινό ματς του Παναθηναϊκού ήταν από τα κλασικά ματς ΚΨΜ. Εκεί στο χιονισμένο στρατόπεδο όπου ο χρόνος , η λογική και η ζωή σου ολόκληρη έχουν τραβήξει χειρόφρενο, μπορείς να παρακολουθείς παιχνίδια σαν το ΠΑΟ – Κέρκυρα. Οι φάσεις έρχονται με το σταγονόμετρο, ο ρυθμός (;) του αγώνα σου φέρνει δάκρυα νύστας στα μάτια κι έχεις πλάι σου και μπόλικους συν–φάνταρους από την επαρχία να γελάνε απορώντας, πως είναι δυνατόν να έχεις πληρώσει και φέρει από το εξωτερικό παίχτες, που δε θα έπαιζαν βασικοί ούτε σε χωριά της Ημαθίας και της Πέλλας.

Ας με συγχωρήσουν οι “ειδικοί” που θα κάνω μια προσπάθεια ατομικής κριτικής στους πράσινους. Εξάλλου είναι οι ίδιοι “ειδικοί” που μου έβαζαν χέρι και υπερασπίζονταν τη δουλειά του Στραματσόνι στην προετοιμασία, χαχα.

Οδυσσέας Βλαχοδήμος. Ελπιδοφόρος, χάλια κούρεμα, δεν βλέπω το λόγο να μη στηριχτεί αυτό το παιδί, ακόμα κι όταν θα κάνει, που σίγουρα θα κάνει, λάθη. Η ομάδα χρειάζεται ελληνικό κορμό επειγόντως και πρέπει να ξεκινήσουμε από το 1.

Μέστο. Νομίζω ότι είναι ο μπακ με το μεγαλύτερο ταλέντο να κερδίζει κόρνερ. Κάθε του επέλαση εμπεριέχει και την απαραίτητη καθυστέρηση, προκειμένου να μαρκαριστεί και να κοντράρει η σέντρα του πάνω στον αμυντικό. Όταν η σέντρα φτάνει περιοχή, ο Μπεργκ ή όποιος άλλος, ξαφνιάζεται τόσο πολύ που δεν μπαίνει καν στη φάση.

Χουλτ. Αδυνατώ να καταλάβω αν είναι γρήγορος ή αργός. Για την ακρίβεια πρέπει να είναι ο πιο αργός κοντός πλάγιος μπακ που έχω δει. Αν ο Μινχ ζούσε στην Ελλάδα, πιστεύω ότι θα του την “είχε πέσει”, επειδή παίζει στη θέση του.

Μολέδο. Τεράστιος. Το εννοώ. Αν δεν υπήρχε ο Μολέδο δεν ξέρω τι θα είχε συμβεί φέτος, ελπίζω να είναι υγιής και φορμαρισμένος.

Κουτρουμπής. Πρέπει να προσέχει τον Μολέδο σαν τα μάτια του, να τον φροντίζει, να τον αγαπάει και γενικά να του φέρεται με ευγνωμοσύνη και αδερφική στοργή. Τον Κουτρουμπή τον έχουμε ανάγκη γιατί είναι Έλληνας, έξυπνο παιδί και σωστά ανανεώθηκε το συμβόλαιό του, ειδικά μετά το έγκλημα “Ρισβάνη”.

Κουρμπέλης. Τρακαρισμένος, είναι καλύτερος απ' ότι δείχνει, χρειάζεται καθοδήγηση, υπομονή κι ένα-δυο γκολ που θα του δώσουν ψυχολογία. Το πλησίασε χτες με σουτάρα στο δοκάρι. Υπερπολύτιμος σε αυτό το ρόστερ ως Έλληνας, ελπίζω, ότι στα χέρια του Ουζουνίδη θα λάμψει.

Λουντ. Είχα μια ελπίδα χτες ότι ο Φινλανδός στο χιόνι θα είχε ικανότητες οδηγού WRC, αλλά αυτή πάλι ήταν μια αυθαίρετη δική μου προσδοκία. Ειδικά στην τελευταία ευκαιρία που του στρώνεται η μπάλα από καραμπόλα κι αυτός αντί να σουτάρει ξερά, πήγε για σεντρούλα, μ' έχασε από φαν.

Βιγιαφάνες. Μεγάλη μου καψούρα, αλλά χτες πιο φλύαρος κι από μένα στο ραδιόφωνο. ΟΚ έχει τα ελαφρυντικά του λόγω αγωνιστικού χώρου, αλλά η ομάδα τον έχει απόλυτη ανάγκη στη δημιουργία. Από τους λίγους ξένους που δεν μπορείς να βρεις αντίστοιχο Έλληνα ποδοσφαιριστή να τον αντικαταστήσει.

Μπουμάλ. Απελπίζομαι. Μιλώντας μόνο για χτες, από τους χειρότερους παίκτες του γηπέδου. Το κοντρόλ γι αυτόν είναι μια γενική αφηρημένη έννοια, ενώ συναγωνίζεται τον Μέστο στις αποτυχημένες σέντρες. Ελπίζω ότι ο Ουζουνίδης θα του δώσει το ποδοσφαιρικό φιλί της ζωής.

Μπεργκ. Δεν έχει νόημα να κρίνω, αν ο Σουηδός είναι καλός ή κακός ποδοσφαιριστής. Έχει αποδείξει αν ξέρει μπάλα. Το πρόβλημα βρίσκεται στη διάθεση. Χτες βαριόταν περισσότερο από Έλληνα δημόσιο υπάλληλο που γύρισε σπίτι και του ζήτησε η γυναίκα του να βοηθήσει στο ξεστόλισμα. Marcus, come back. We need you desperately. Το έγραψα στα αγγλικά μπας και το διαβάσει ο ίδιος.

Λέτο. Παλαβός. Με αυτά που έχει περάσει και με το οικονομικό λυμένο, παίζει πλάτη επί 90 λεπτά εκ των οποίων τα 45 στο χιόνι, τρώει κλωτσιές, προσπαθεί να γεννήσει φάσεις με το κορμί και την απαράμιλλη τεχνική του κατάρτιση και στο 83 παίρνει σεντερφορίσια τα βήματα μέσα στην περιοχή, πηδάει με στάση στον αέρα και την καρφώνει με το τραυματισμένο του κρανίο αλά Ζαρντέλ. Το κορμί ασθενές, αλλά η καρδιά και τα cojones τεράστια από ένα παίκτη, που ίσως ξέρει, όση μπάλα ξέρει όλο το υπόλοιπο ρόστερ του Παναθηναϊκού.

Βλαχοδήμος. Δόξα το θεό που μπήκε κι έβγαλε μια σέντρα νορμάλ. Κατά τα λοιπά δεν κρίνεται.

Στον πάγκο ως προπονητής βρίσκεται ένας από τους πιο έξυπνους αμυντικούς, ίσως ένα από τα τελευταία λίμπερο του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Στην εξέδρα ως τεχνικός διευθυντής ένας από τους καλύτερους κι εξυπνότερους μεσοεπιθετικούς που είδαμε ποτέ στην ομάδα.

Πιο κει ως διοικητικός παράγοντας το μεγαλύτερο εξτρέμ που γέννησε η χώρα εξαιρώντας τους πριν το 80.

Δε θα ήθελα να είμαι στη θέση τους και να πρέπει να σκοτώσω το ποδόσφαιρο μέσα μου, για να αντέξω το χθεσινό θέαμα. Μαρίνο, Νικόλα και “Μητσάρα”, απλά κουράγιο και καλή δουλειά.