Άθλιος!

Τα σημάδια κανονικότητας που εμφανίστηκαν στα παιχνίδια επί του ΠΑΟΚ και επί του Ατρομήτου αρχίζουν να ξεθωριάζουν επικίνδυνα μετά τις δύο σερί εκτός έδρας «γκέλες» με ΑΕΛ και Πλατανιά, ο Παναθηναϊκός δεν παρουσιάζει καμία απολύτως ουσιαστική βελτίωση και έχασε δίκαια στα Χανιά, όντας αποκρουστικός, άθλιος και με νοοτροπία μικρής ομάδας απέναντι σε έναν εξαιρετικά διαβασμένο αντίπαλο που αντί να τον πιάσει από τον «λαιμό» με το... καλημέρα, τον περίμενε για να «χτυπήσει» στην κόντρα.

Η ομάδα του Μαρίνου Ουζουνίδη-που φέρει την μικρότερη ευθύνη για αυτό το... υπερθέαμα, καθώς είναι προπονητής και όχι... μάγος ώστε σε ένα μήνα να αλλάξει τα πάντα- παρουσίασε μία τραγική εικόνα, έφτιαξε όλη και όλη μία φάση της προκοπής και αυτή στο επιθετικό τρανζίσιον με την συνεργασία Κουρμπέλη-Μπουμάλ-Μπεργκ. Ο Καμερουνέζος το έχασε, ο Σουηδός στις δύο αξιόλογες φάσεις που παρουσιάστηκαν είχε τραγικές επιλογές και ο Πλατανιάς που είχε αρχή, μέση και τέλος πάνω στο χορτάρι δεν συγχώρησε το λάθος του Τελάντερ και με τον Μπανανά πήρε το παιχνίδι.

Ο Παναθηναϊκός ήταν Παναθηναϊκός μόνο στις φανέλες, οι παίκτες του δεν είχαν ενέργεια, δεν είχαν αποφασιστικότητα, έχασαν σχεδόν όλες τις δεύτερες μπάλες και δημιουργικά η εικόνα ήταν τόσο αναμενόμενα κακή, μιας και:

1) Κουρμπέλης και Ρέις είναι ένα σούπερ αμυντικογενές δίδυμο στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Αμφότεροι διακρίνονται για τα ανασταλτικά τους χαρακτηριστικά. Για την «καταστροφή», όχι την δημιουργία. Απέναντι στην κλειστή άμυνα του Πλατανιά δεν μπόρεσαν ούτε να κουβαλήσουν μπάλα και να κερδίσουν μέτρα, ούτε να παίξουν κάθετα και περιορίστηκαν στα απολύτως απαραίτητα. Ο Έλληνας μέσος, πάντως, είχε πολύ καλές επιλογές στην πρώτη πάσα για την άμεση μετάβαση του Παναθηναϊκού στην επίθεση. Συνθήκες αντεπίθεσης, όμως, έδωσε ο Πλατανιάς σε ελάχιστες περιπτώσεις στην επανάληψη...

2) Από την στιγμή που τα δύο σου μπακ είναι πιο πολύ μπακ και δεν συμμετέχουν τόσο ενεργά στις κινήσεις στο επιθετικό τρίτο, περιμένεις πολλά από τους εξτρέμ και τον επιτελικό. Ο Μπουμάλ ήταν σε άλλο γήπεδο, εξαφανισμένος στο πρώτο ημίχρονο, τραγικό τελείωμα στο τετ-α-τετ που θα έβαζε σε ρόλο οδηγού τον Παναθηναϊκό αν ευστοχούσε. Ο Βιγιαφάνιες χαραμίζεται στα άκρα και είναι ξεκάθαρο πως όταν «κλείνει» προς τα μέσα γίνεται πιο επικίνδυνος, ο Λουντ ήταν και αυτός κακός, οπότε θα ήταν αρκετά δύσκολο να «φτιάξει» φάσεις το «τριφύλλι» κάτω από αυτές τις συνθήκες. Ο Μπεργκ ήταν απελπιστικά μόνος του στην κορυφή...

3) Λάθη, λάθη, λάθη. Παιδικά. Κανένας αυτοματισμός, πολλές λανθασμένες επιλογές στην μεταβίβαση της μπάλας, καμία υπομονή στην κυκλοφορία, μία προχειρότητα σε κάθε απόφαση...

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω ήταν η πρώτη υποψία φάσης να γίνεται στο φινάλε του πρώτου μέρους και να τελειώνει το ματς ο Παναθηναϊκός με μία μεγάλη φάση και δύο εύκολα σουτ προς την εστία από τον Μπεργκ.

Κλείνοντας και όσον αφορά το ντεμπούτο με την πράσινη φανέλα του Δημήτρη Κουρμπέλη: Ο νεαρός αμυντικός μέσος βοήθησε ανασταλτικά στην μεσαία γραμμή αλλά χάνει στην φάση του γκολ τον Μπανανά. Δημιουργικά θα μπορούσε να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες, είχε εξαιρετικές επιλογές στο να βγει σωστά ο Παναθηναϊκός στην κόντρα επίθεση, τις λίγες φορές που το επέτρεψε ο Πλατανιάς. Όταν θα έχει δίπλα του ή μπροστά του δημιουργικούς μέσους και προσαρμοστεί απόλυτα στα νέα δεδομένα, λογικά θα ανεβάσει περισσότερο την αποδόσή του...

Ατομική αξιολόγηση: Βλαχοδήμος Ο. 5, Χουλτ 4, Μέστο 3, Κουτρουμπής 5, Τελάντερ 3, Ρέις 4, Κουρμπέλης 5, Μπουμάλ 3, Βιγιαφάνιες 5, Λουντ 4, Μπεργκ 5, Λέτο 5, Βλαχοδήμος Π. 3, Ρινάλντι(-)

Υ.Γ1: Στα πρώτα παιχνίδια με τον νέο προπονητή, ήταν το απόλυτα λογικό σενάριο να πάει ο Παναθηναϊκός σε μία φουλ συντηρητική τακτική προσέγγιση, να προστατεύσει τα μετόπισθεν και να πάρει τους βαθμούς που τόσο ανάγκη είχε για να αφήσει πίσω την μία νίκη σε δέκα ματς. Από εδώ και πέρα, όμως, αυτό δεν φτάνει, δεν είναι κάτι που ταιριάζει στο «τριφύλλι» και σιγά σιγά θα πρέπει η ομάδα να παράγει σωστό, δημιουργικό ποδόσφαιρο, να κυριαρχεί και να παίρνει τα παιχνίδια με την ανωτερότητά της. Τα αυτονόητα δηλαδή...

Υ.Γ2: Με τους Εμποκού, Κουλιμπαλί, Γουακάσο στο Κόπα Άφρικα και τον Ιμπάρμπο εκτός ομάδας, έχει δίκιο να ζητά ο Μαρίνος Ουζουνίδης μεταγραφές εδώ και τώρα. Άμεσα. Κινήσεις(όχι παραπάνω από 2-3 ουσιαστικές που θα σε ανεβάσουν επίπεδο με το... καλημέρα) που θα έπρεπε να είχαν ήδη γίνει αλλά είναι γνωστό πως ο σύλλογος δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να επενδύσει αν δεν ξεφορτωθεί συμβόλαια ποδοσφαιριστών που δεν υπολογίζονται. Είναι αυτό που λέμε, όπου φτωχός και η μοίρα του...