Η μισή αλήθεια ισοδυναμεί με ψέμα

Να συμφωνήσουμε ότι μια ήττα μήνα Γενάρη δεν είναι καταστροφική. Μπορεί να αποκτήσει αυτή τη διάσταση αν δεν αποκρυπτογραφήσεις σωστά τα μηνύματα που εμπεριέχει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Άρης από την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου εμφανίζει τις ίδιες αδυναμίες κι αυτές είναι αδύνατο να κρυφτούν όσες αλχημείες κι αν επιχειρήσει ο Νίκος Αναστόπουλος.

Το μόνο που μπορεί να πετύχει ένας προπονητής σε αυτό το επίπεδο είναι να δουλέψει για την τακτική πειθαρχία ενός ποδοσφαιριστή. Αν είναι αργός, δεν μπορεί να τον κάνει γρήγορο. Αν έχει περιορισμένη ποιότητα, είναι αδιανόητο να ζητήσει φαντασία στο παιχνίδι του. Τόσο απλά.

Από την περίοδο των φιλικών αγώνων ήταν ευδιάκριτο το πρόβλημα της ομάδας σε ανασταλτικό επίπεδο. Στο rotation του Αναστόπουλου βρίσκονται 2+1 δημιουργικοί χαφ (σ. σ. Ανάκογλου, Παυλίδης συν τον Νέτο) και δύο ανασταλτικοί (Ρόβας, Αντρέου) οι οποίοι δεν του κάνουν τη δουλειά και το συγκεκριμένο γεγονός τον κάνει ακόμη πιο ευάλωτο απέναντι σε ομάδες που έχουν δημιουργικούς χαφ κέντρου.

Αυτό σημαίνει ότι στην πρώτη γραμμή αναχαίτισης ο Άρης είναι τρομερά αδύναμος. Το ίδιο ισχύει και στη δεύτερη καθώς η τετράδα στην άμυνα κρίνεται τουλάχιστον αναποτελεσματική με αποτέλεσμα ο Σωκράτης Διούδης να παίζει με ανασφάλεια διότι τον αφήνουν ακάλυπτα τα στόπερ του.

Είναι προφανές ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί εκ των έσω, χρειάζεται… φρέσκο αίμα, άρα μεταγραφές. Κι επειδή είναι αδύνατο να αλλάξει μια ολόκληρη γραμμή στα μέσα της σεζόν, είναι τουλάχιστον απαραίτητο να αποκτηθεί ένας παίκτης ο οποίος θα έχει τη δυνατότητα να κατευθύνει τους υπόλοιπους.

Κι όσο ο Άρης θα καθυστερεί, ουσιαστικά θα μοιάζει με έναν τζογαδόρο σε μια παρτίδα πόκερ. Η βαθμολογική συγκομιδή του θα εξαρτάται είτε από την ποιότητα των δημιουργικών χαφ του αντιπάλου, είτε από την αποτελεσματικότητα των επιθετικών του.

Στην Καλλιθέα, οι «κίτρινοι» τελείωσαν τον αγώνα με 17 τελικές προσπάθειες ενώ σε άλλες τόσες περιπτώσεις τους έλειψε η τελική πάσα ούτως ώστε να βρεθούν σε θέση βολής. Η επιθετική δυστοκία ήταν ένας από τους λόγους της ήττας, αλλά όχι ο μοναδικός. Ο σπουδαιότερος έχει να κάνει με το μόνιμο πρόβλημα του Άρη. Σε κάθε επίθεση του αντιπάλου επικρατεί πανικός, ο απλός θεατής αντιλαμβάνεται ότι η έλλειψη σιγουριάς και ποδοσφαιρικής ωριμότητας οφείλεται στην ανασφάλεια για την ανασταλτική αποτελεσματικότητα της ομάδας.

Κι αν κάποιες ομάδες της Football League έχουν την πολυτέλεια να ζήσουν με το παραπάνω πρόβλημα διότι στοχεύουν στην εξασφάλιση της παραμονής στην κατηγορία και θα… αντέξουν 1-2 ήττες, ο Άρης δεν συμπεριλαμβάνεται στη συγκεκριμένη συνομοταξία. Γιατί αυτός πρέπει να ανέβει και κυρίως να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε να νιώθει λιγότερη πίεση, γιατί αν παραμείνει στην ίδια «ποσότητα», δύσκολα θα την αντέξει…