Καθρέφτης... παραμορφωτικός

Αν είσαι ο Πάουλο Μπέντο; Πιθανότατα... βράζεις στο ζουμί σου, αντιλαμβανόμενος ότι τέλος πάντων όσο ο καιρός περνά τόσο και χάνεις «συμπάθειες» στο ευρύτερο Ερυθρόλευκο περιβάλλον. Παρά το γεγονός ότι θεωρητικά νιώθεις μια χαρά επιτυχημένος στον ρόλο σου. Με τους αριθμούς να σε επιβεβαιώνουν.

Διότι σκέφτεσαι ότι παρέλαβες, τον Ολυμπιακό, Αύγουστο σε μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία. Και ότι είναι Δεκέμβρης και έχεις να μιλήσεις με στοιχεία που αποδεικνύουν πρόοδο, ομάδας με στόχο τον πρωταθλητισμό. Έχεις να παραθέσεις γεγονότα, όχι απόψεις.

Το +9 στο πρωτάθλημα έπειτα από μόλις 12 αγωνιστικές. Οι διαδοχικές νίκες στα ντέρμπι. Η πρόκριση στους «32» του Γιουρόπα Λιγκ και στη συνέχεια αυτή στους «16» του κυπέλλου.Ακόμη και την απόπειρα ανάδειξης μιας «φουρνιάς» παιδιών από την Ακαδημία. Διότι όσο ο καιρός περνά τόσο και προκύπτουν αληθινές ευκαιρίες. Και στον Ρέτσο που ήδη βγήκε από το... αυγό του, αλλά και στους Ανδρούτσο και Μανθάτη που χθες πατούσαν χορτάρι όταν η ομάδα προσπαθούσε να ανατρέψει ένα αποτέλεσμα.

Και πρώτος λοιπόν στο πρωτάθλημα, και με σημαντική διαφορά. Και με προκρίσεις στις άλλες διοργανώσεις που συμμετέχει το κλαμπ. Και ανάδειξη νέων παικτών. Τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει ο Ολυμπιακός από τον προπονητή του; Ειδικά σε μια σεζόν που ξεκίνησε με μια σειρά από... απίθανα. Από την παραίτηση του Μάρκο Σίλβα την ημέρα της έναρξης της προετοιμασίας, ως τον αποκλεισμό από την Μπέερ Σεβά.

Προφανώς και έχει δίκιο ο 47άχρονος. Η δική του αλήθεια είναι η παραπάνω. Και σε αυτή δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει. Αν ήταν στέλεχος σε κάποια πολύ-εθνική εταιρία, ήδη θα περίμενε να εξαργυρώσει όλα τα bonus στόχων, που αντιστοιχούν στα μισά του δρόμου.
Δεν είναι όμως. Και θα έπρεπε και εκείνος να το γνωρίζει καλύτερα. Διότι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο ο... προορισμός. Είναι και το ταξίδι. Και όσο και αν οι αριθμοί δικαιώνουν, η εικόνα εδώ και αρκετό καιρό απογοητεύει.

Οι Ερυθρόλευκοι δίνουν την αίσθηση πως περισσότερο εκμεταλλεύονται την χαρακτηριστική αδυναμία των... άλλων, και λιγότερο ότι έχουν καταφέρει όλα τα παραπάνω από τη δική τους πρόοδο, που θα έπρεπε κάποια στιγμή να προκύψει, έπειτα από ένα πεντάμηνο δουλειάς.
Έχουν να σκοράρουν σε πρώτο ημίχρονο αναμέτρησης πρωταθλήματος ή Γιουρόπα από το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Έγινε στις 6 Νοέμβρη, και έχουμε 19 Δεκέμβρη. H Κέρκυρα και η Γιουνγκ Μπόις πήραν ισοπαλίες στο Φάληρο. Ο ΑΠΟΕΛ νίκη και πρώτη θέση, στο ματς της Κύπρου.

Ο ΠΑΣ Γιάννενα μέχρι το 0-2 (90΄) έχασε δύο κλασικές ευκαιρίες την περασμένη Δευτέρα. Ο Παναιτωλικός χθες τουλάχιστον άλλες τόσες, σε μια αναμέτρηση που όσο δίκαια έληξε «άσος» θα μπορούσε να καταλήξει και στην ισοπαλία, ή ακόμη και σε επικράτηση των φιλοξενούμενων.

Με την Κέρκυρα αν το 90άλεπτο... κρατούσε 15 ημέρες θα ολοκληρώνονταν 0-0. Με τον Λεβαδειακό, στο 1-0 ο Γιακουμάκης δεν κατάλαβε ούτε ο ίδιος, πως δεν μπόρεσε να ισοφαρίσει.

Τα ματς που ο αντίπαλος περιορίζεται στο μισό του γηπέδου, έχουν γίνει σταυρόλεξα για δυνατούς λύτες. Την ίδια στιγμή η άμυνα λιώνει σαν «βούτυρο» στις κόντρα μπάλες. Και ο Λεάλι που έχει αυτόν τον καιρό την ευθύνη μπροστά από την εστία έχει «βαρεθεί» να τα λέει τετ α τετ με αντίπαλους επιθετικούς. Ειδικά αυτή η ιστορία με Ντα Κόστα, Μποτία και Βιάνα έχει καταντήσει κουραστική. Και μόνιμη!

Είναι εννέα βαθμούς μπροστά ο Ολυμπιακός στο πρωτάθλημα, και παραδόξως δεν σου δίνει την αίσθηση ότι ελέγχει πλήρως την κατάσταση. Ειδικά αν ρίξει κάποιος μια προσεκτική ματιά στο πρόγραμμα που έρχεται. Έχει κληρωθεί με την Οσμανλισπόρ στο Γιουρόπα, και σχεδόν δεν νιώθει φαβορί. Δεν εμπνέει αγωνιστικά την εμπιστοσύνη που θα έπρεπε.

Αυτή λοιπόν είναι υποχρέωση προπονητή. Ενός ανθρώπου που ενώ δεν βλέπει αυτό που θα ήθελε και ο ίδιος, ουσιαστικά έχει «καθηλώσει» το μισό ρόστερ. Δεν μπορεί ο παρατηρητής να νιώθει ευχαριστημένος μόνο με το αποτέλεσμα. Αυτή είναι πολλές φορές η ανάγκη ενός επαγγελματία. Όχι όμως του ανθρώπου που πηγαίνει στο γήπεδο ή που έστω στέκεται μπροστά από μια τηλεόραση για να «ψυχαγωγηθεί» με ποδόσφαιρο.

Μέχρι το τέλος της σεζόν, ο Ολυμπιακός έχει να φιλοξενήσει στο Φάληρο την Τρίπολη, την Λάρισα, τον Πανιώνιο, την Ξάνθη, τον Ατρόμητο, τα Γιάννενα κλπ. Αν δεν φέρει κάτι το κύπελλο, τότε τα «μεγάλα» ματς τελείωσαν στο Καραϊσκάκη. Έτσι θα πάει λοιπόν η άλλη τόση σεζόν που έχει μπροστά; Δεν είναι φυσιολογικό...