Το «έγκλημα» και ο νέος τεχνικός διευθυντής!

Μέσα σε ένα εξάμηνο η διοίκηση του Παναθηναϊκού κατάφερε να «κάψει» το πιο σημαντικό χαρτί της για την στελέχωση της ΠΑΕ, κατάφερε να κρίνει ως ανεπαρκή στην θέση του διευθυντή ποδοσφαίρου τον Ζιλμπέρτο Σίλβα, χωρίς να του επιτρέψει ούτε στιγμή να λειτουργήσει ως τέτοιος, μιας και είναι γνωστό πως ο Αντρέα Στραματσόνι είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για όλα τα ζητήματα που αφορούσαν το ποδοσφαιρικό τμήμα. Αρκετές φορές, μάλιστα, χωρίς να δίνει... λογαριασμό στον -βάσει του υποτιθέμενου οργανογράμματος- προϊσταμένό του!

Μέσα σε μισό χρόνο ο Γιάννης Αλαφούζος «έκαψε» την πιο σημαντική προσωπικότητα που φόρεσε την φανέλα του Παναθηναϊκού, τον μοναδικό πρωταθλητή κόσμου στην ιστορία του κλαμπ, τον πιο αναγνωρίσιμο ποδοσφαιράνθρωπο που θα μπορούσε να έχει ποτέ στο πλευρό του! Αποτελεί τεράστια προσωπική αποτυχία του προέδρου της ΠΑΕ και εν συνεχεία του συλλόγου και των στελεχών του, το γεγονός πως δεν κατάφεραν να εκμεταλλευθούν τον Ζιλμπέρτο Σίλβα, δεν μπόρεσαν να πάρουν πράγματα από το ποδοσφαιρικό «know-how» και τις γνωριμίες του Βραζιλιάνου.

Δεν προσπάθησε ουδείς για τα αυτονόητα αλλά επί της ουσίας έβαλαν όλες τις προϋποθέσεις για να κριθεί ως «λίγος». Και το χειρότερο απ' όλα είναι πως ο ισχυρός άνδρας της ΠΑΕ δεν έδωσε μία δεύτερη ευκαιρία μετά την απόλυση του Στραματσόνι, ώστε ο «Τζίμπα» να βγει μπροστά και να διοικήσει το ποδοσφαιρικό τμήμα. Πραγματικά προκαλεί απορία το γιατί η αρχική συμφωνία ήταν για τρία χρόνια!

Ακόμη και αν λάβουμε υπ' όψιν μας την «υπερασπιστική γραμμή» που αναφέρει πως ο Βραζιλιάνος δεν μπήκε ποτέ στο κλίμα, δεν ανέλαβε ηγετικές πρωτοβουλίες και γενικά ήταν περισσότερο στο παρασκήνιο παρά στο προσκήνιο όταν η μπάλα... έκαιγε, όλα τα παραπάνω αποτελούν κύρια ευθύνη της ΠΑΕ για δύο λόγους:

1) Γιατί ποτέ δεν έδωσε στον Βραζιλιάνο να καταλάβει τι θέλει από εκείνον. Είναι εύκολο να λες «σε θέλω για διευθυντή ποδοσφαίρου» αλλά η ευκολία της πρότασης, χάθηκε στην... μετάφραση και συγκεκριμένα χάθηκε από τις υπερεξουσίες του Στραματσόνι. Αποτελεί παγκόσμιο ποδοσφαιρικό φαινόμενο αυτό που γίνεται την τελευταία διετία στο κλαμπ. Ο προπονητής να είναι ΠΑΝΩ από τον τεχνικό διευθυντή ή τον διευθυντή ποδοσφαίρου. Δεν συμβαίνει πουθενά και δεδομένα στον Παναθηναϊκό που συμβαίνει έχει ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ...

2) Ακόμη και αν ο Παναθηναϊκός προσδοκούσε να βρει στο πρόσωπο του Ζιλμπέρτο έναν τεχνικό διευθυντή με ηγετικά χαρακτηριστικά, με άριστη γνώση της αγοράς, με δυνατότητες να παίξει τον ρόλο του «κακού μπάτσου» στα αποδυτήρια και να αποτελεί σημείο αναφοράς στο ποδοσφαιρικό τμήμα και ο Βραζιλιάνος προέκυψε ακριβώς το αντίθετο, προφανώς έγινε ξεκάθαρο λάθος στην επιλογή.
Το τι θες να πάρεις από αυτό που πραγματικά παίρνεις, αν δεν το «ψάξεις» σε βάθος ,πιθανότατα θα «καείς». Τον περασμένο Μαϊο, ο Παναθηναϊκός πήγε στην επιλογή του Ζιλμπέρτο επειδή ήταν ο... Ζιλμπέρτο. That's all. Δεν ψάχτηκε στην αγορά, δεν έκατσε να μελετήσει τις πιθανές επιλογές, να μιλήσει με πιθανούς υποψηφίους και για ακόμη μία φορά πληρώνει την ποδοσφαιρική του προχειρότητα.

Και σαν... κερασάκι στην τούρτα, λίγες ώρες πριν την συνάντηση με τον Αλαφούζο για τα διαδικαστικά, να «τελειώνει» ο Ζιλμπέρτο Σίλβα από ένα ποστάρισμα νεαρού ποδοσφαιριστή που τον αποχαιρετούσε, προφανώς συνομιλώντας μαζί του στο «Καλαφάτης». Ο τεράστιος Ζιλμπέρτο να «τελειώνει» από ποστάρισμα ενός 18χρονου παιδιού, που φυσικά δεν φταίει το ίδιο που δεν μπορεί να καταλάβει την «πατάτα» που έκανε αλλά εκείνοι που δεν του έχουν εξηγήσει το πως να χρησιμοποιεί τα social media, από την στιγμή που δεν είναι ένας... περαστικός αλλά επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στην μεγαλύτερη ομάδα της χώρας. Προσωπικά ντρέπομαι που έπρεπε να «ανεβάσω» την συγκεκριμένη είδηση, ντρέπομαι γιατί μιλάμε για έναν ΚΥΡΙΟ, για ένα ΔΙΑΜΑΝΤΙ για έναν άνθρωπο που αντί να αποτελεί τεράστιο κεφάλαιο για τον σύλλογο, τον διώχνουν μετά από ένα εξάμηνο ως αποτυχημένο με την μεγαλύτερη ασέβεια προς το πρόσωπό του!

Πάμε παρακάτω. Στο από εδώ και πέρα. Ο Στραματσόνι έφυγε, ο Ζιλμπέρτο έφυγε και ο Μαρίνος Ουζουνίδης δεν θέλει να μπει στην διαδικασία «Ζεσουάλδο-Αναστασίου2014-2015 και Στραματσόνι», γνωρίζοντας πως έχει πολλά περισσότερα να χάσει από το να κερδίσει, μπαίνοντας στον ρόλο του παλιομοδίτικου μοντέλου του Άγγλλου manager, το οποίο πλέον έχει ελάχιστους υποστηρικτές ακόμη και μέσα στο νησί.

Σε πρώτη φάση το μεγάλο κενό έχει διαγνωσθεί. Πάλι καλά, γιατί πέρυσι μετά την φυγή Βόκολου-Φύσσα ήρθε ο... κανείς! Ούτε λίγο, ούτε πολύ, δεν υπάρχει αυτή την στιγμή άνθρωπος στην ΠΑΕ να υλοποιήσει μεταγραφικό σχεδιασμό. Είτε αφορά μεταγραφές, είτε απομακρύνσεις. «Ψάχνουμε για τεχνικό διευθυντή» λένε ξεκάθαρα στον Παναθηναϊκό. Το ιδανικό θα ήταν το εξής: Ενδελεχής έρευνα στην αγορά των έτοιμων, έμπειρων και ικανών διευθυντών ποδοσφαίρου/ τεχνικών διευθυντών του εξωτερικού, δημιουργία shortlist με 5-6 υποψηφίους, συνεντεύξεις με όλους και στο τέλος να έρθει η απόφαση έπειτα από την παραπάνω ποδοσφαιρικά λογική διαδικασία, η οποία προϋποθέτει την παρουσίαση ενός ξεκάθαρου πλάνου στους υποψηφίους που θα κριθούν πάνω σε αυτό!

Αυτό θα ήταν το ιδανικό. Από την στιγμή, όμως, που δεν φαίνεται να υπάρχει διαθέσιμο μπάτζετ ώστε να προχωρήσει η συγκεκριμένη διαδικασία, ο Παναθηναϊκός ψάχνει για Έλληνα τεχνικό διευθυντή. Σεβόμενοι την έλλειψη πόρων και την δύσκολη οικονομική θέση του συλλόγου, η πρόσληψη Έλληνα μπορεί και αυτή να γίνει κάτω από ποδοσφαιρικούς όρους. Μια μικρή παρένθεση: Είναι τόσο αστείο το ελληνικό ποδόσφαιρο, που ξέχωρα από τον Αγγελόπουλο του Ατρομήτου, τον Μπελεβώνη στον Παναιτωλικό και τον Νταμπίζα που είναι στην Ομόνοια, δεν υπάρχουν γηγενείς που να έχουν μακρά θητεία σε αυτό το πόστο, ώστε να μπορείς να κρίνεις αν κάνουν ή δεν κάνουν, αν είναι ικανοί ή όχι. Με μέσο όρο χρόνου ζωής τους έξι μήνες και τον έναν χρόνο πως να δείξεις έργο(καλό ή κακό) και πως να παραμείνεις στην αγορά του ποδοσφαίρου ως τεχνικός διευθυντής;

Στην κατάσταση που βρίσκεται, ο Παναθηναϊκός απαγορεύεται να πάει στην λογική ενός προσώπου που δεν θα έχει καμία απολύτως σχέση με την αγορά του ποδοσφαίρου. Δεν υπάρχει διαθέσιμος χρόνος να «προσαρμοστεί» και να «μάθει». Δεν έχει την πολυτέλεια ο σύλλογος να «δημιουργήσει» έναν τεχνικό διευθυντή από το μηδέν. «Καίγεται» να κάνει 3-4 μεταγραφές εγκαίρως και να ξεσκαρτάρει το ρόστερ με τις μικρότερες δυνατές οικονομικές απώλειες. Αυτή την στιγμή ο Παναθηναϊκός χρειάζεται κάποιον που να ξέρει την δουλειά, να έχει έτοιμη ατζέντα και γνωριμίες είτε από την προϋπηρεσία του ως τεχνικός διευθυντής είτε ως μάνατζερ, όπως για παράδειγμα ο Νίκος Λυμπερόπουλος και ο Βασίλης Τσιάρτας.
Θα αναφέραμε και τον Νίκο Νταμπίζα ως την ιδανική λύση αλλά είναι δύσκολο να αναγνωρίζεις τα λάθη σου και να τα διορθώνεις, έστω και με σημαντική καθυστέρηση...

Όποιος και αν είναι ο εκλεκτός θα πρέπει να είναι το ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ, να κριθεί πάνω σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ και σε ορίζοντα διετίας. Σε αντίθετη περίπτωση θα «καεί» και αυτός με μαθηματική ακρίβεια, όπως και οι προκάτοχοί του.

Υ.Γ1: Αν επιβεβαιωθεί η φημολογία για την προσθήκη του Τάκη Μπαλτάκου στην ΠΑΕ, θα πρόκειται για μία πολύ σημαντική κίνηση για την στελέχωση του συλλόγου. Αρκεί να τον αφήσουν τον άνθρωπο να δουλέψει και να μην γίνει ακόμη ένας «Ζιλμπέρτο»...