Η ετυμηγορία ενός πέναλτι!

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που διαφώνησαν μαζί μου. Σεβαστή η γνώμη τους, όπως κι εκείνων που συμφωνούν με τη δική μου άποψη. Επειδή, ωστόσο, δεν διεκδικώ το αλάθητο του Πάπα, θέλησα να μάθω ποια είναι η αίσθηση και στο Ρέντη για την επίμαχη φάση που τελικά έδωσε και τη νίκη τους «πράσινους».

Μιλώντας με κάποιους ανθρώπους που εμπιστεύομαι, μου είπαν με απόλυτη ειλικρίνεια πως στη ροή του αγώνα η πρώτη αίσθηση που αποκόμισαν ήταν ότι μάλλον υπήρξε παράβαση. Βλέποντας, ωστόσο, τα στιγμιότυπα από την τηλεόραση, οι ίδιοι άνθρωποι σχημάτισαν την εντύπωση ότι η φάση… ξεγελάει και τελικά δεν υπάρχει πέναλτι!

Άρα, θα μου πείτε πολλοί από εσάς, ο Κάκος είχε δίκιο που σφύριξε πέναλτι και απόβολη από τη στιγμή που και παίκτες του Ολυμπιακού είχαν την ίδια -πρώτη- εντύπωση βλέποντας τη φάση μέσα από το γήπεδο.

Εδώ είναι η δική μου ένσταση. Οι παίκτες δεν είναι… διαιτητές. Ο ρέφερι είναι αυτός που πρέπει να είναι δίπλα στις φάσεις και να κρίνει σωστά, ακόμη και αυτό που οι άλλοι δυσκολεύονται να δουν με την πρώτη ματιά.

Πώς, όμως, να κρίνει σωστά ο Κάκος όταν παρακολουθεί τη φάση από απόσταση 25 μέτρων και βρίσκεται στην ευθεία με τους δύο πρωταγωνιστές; Είναι ποτέ δυνατόν να εκτιμήσει σωστά από τόσο μακριά; Μάλλον όχι…

Το ερώτημα που τίθεται, λοιπόν, είναι το ακόλουθο. Αφού ο Κερκυραίος ρέφερι, ο οποίος είναι και διεθνής, είχε υποστεί θλάση από το πρώτο ημίχρονο για ποιο λόγο ήθελε να συνεχίσει και στο δεύτερο ημίχρονο από τη στιγμή που γνώριζε ότι ήταν περίπου αδύνατο να είναι κοντά στις φάσεις, ώστε να σχηματίσει ορθή εικόνα;

Για ποιο λόγο δεν άφησε τον Σπάθα να σφυρίξει στο δεύτερο ημίχρονο, ο οποίος αν μη τι άλλο θα ήταν πιο κοντά στη φάση, ώστε να έχει και καλύτερη οπτική άρα και κρίση; Μπορεί να το έδινε και ο Σπάθας. Είναι σίγουρο, όμως, ότι από τη στιγμή που εκείνος δεν είχε θλάση θα ήταν πιο κοντά, άρα θα έκρινε και πιο σωστά ή έστω με λιγότερες πιθανότητες να κάνει λάθος.

Θα αναρωτηθείτε πολλοί για ποιο λόγο επανέρχομαι σήμερα δέκα ημέρες μετά το ντέρμπι της Καλογρέζας. Το κάνω επειδή κάποιοι θεωρούν ότι η άποψη του κάθε δημοσιογράφου εξαρτάται αποκλειστικά από τις διαθέσεις της ομάδας με την οποία ασχολείται.

Έλα, όμως, που δεν είναι έτσι, τουλάχιστον σε κάποιες περιπτώσεις, επειδή πάντα υπάρχουν και εξαιρέσεις! Κατά την ταπεινή μου άποψη μια τέτοια φάση δεν μπορεί να κρίνει ένα τέτοιο παιχνίδι. Για να το δώσεις πρέπει να είσαι 100% σίγουρος και ο Κάκος λόγω των συνθηκών δεν μπορούσε να είναι…

Από κει και πέρα, επιμένω ότι ο Ολυμπιακός παραμένει φαβορί για τον τίτλο κι ας έχει θεωρητικά πιο δύσκολο πρόγραμμα μπροστά του. Ο ΠΑΟ και χθες στο Περιστέρι δεν έπεισε με την εμφάνισή του. Το παιχνίδι έμοιαζε «κομμένο και ραμμένο» για «Χ», αλλά μια φάση αρκούσε για να μπουν οι βαθμοί στο τσεπάκι.

Καλού κακού, πάντως, και στο Ρέντη θα πρέπει να μάθουν με το κριτήριο της… αυτοσυντήρησης. Απαγορεύεται δηλαδή να χάνεις βαθμούς σε παιχνίδια που έχεις προηγηθεί. Κι αυτό το έπαθε ο Ολυμπιακός και στην πρεμιέρα με τον Ηρακλή, αλλά και με τον ΠΑΟ.

Σε τελική ανάλυση, αν δεν είχαν γίνει τέσσερα διαδοχικά λάθη από Ντουντού, Μπράβο, Αβραάμ και Τοροσίδη στη φάση της ισοφάρισης των «πρασίνων», το παιχνίδι πιστεύω ότι δεν θα γύριζε ποτέ, οπότε δεν θα υπήρχε και λόγος να ασχολούμαστε τόσες μέρες με τη διαιτησία του Κάκου…