«Θα τραγουδάω μια ζωή»

Ο Σέρβος φόργουορντ των Πειραιωτών ήταν από τους παίκτες-«κλειδιά» του τελικού. Τα στατιστικά του δεν το μαρτυρούν, αλλά έκανε σπουδαία δουλειά. Ειδικά στην άμυνα. Λίγες ώρες μετά τον απίστευτο θρίαμβο του Ολυμπιακού στο Final Four της Πόλης, ο 23χρονος φόργουορντ μίλησε στο gazzetta.gr και εξήγησε γιατί θα τραγουδάει πλέον κάθε μέρα συνθήματα, αποθέωσε τον «συγκάτοικο» Κώστα Παπανικολάου και χαμογέλασε με νόημα όταν ρωτήθηκε για τον επόμενο στόχο της ομάδας του.

Έχουν περάσει τόσες ώρες από την κατάκτηση της Ευρωλίγκας και ακόμη έχεις το ατομικό σου τρόπαιο αγκαλιά. Θα το αφήσεις ποτέ;

«Γιατί; Ενοχλώ κανέναν; Όχι δεν θα το αφήσω (γέλια). Εντάξει, η αλήθεια είναι πως το έχω παρακάνει κάπως, αλλά δεν θα διαρκέσει για πολύ αυτό. Σε λίγες ώρες αναγκαστικά θα το αποχωριστώ γιατί αρχίζουμε και πάλι προπονήσεις ενόψει των τελικών με τον Παναθηναϊκό».
Τελικά τι ήταν αυτό που σας βοήθησε να επιστρέψετε από το -19 κόντρα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας και να φτάσετε στην κατάκτηση του τροπαίου;
«Η πίστη στην ομάδα, η πίστη στην ανατροπή και η θέληση μας να βρεθούμε στην κορυφή της Ευρώπης».

Ναι, αλλά αρκούν αυτά για να επιστρέψεις σε ένα θεωρητικά χαμένο ματς κόντρα σε μια ομάδα όπως η ΤΣΣΚΑ Μόσχας;

«Όπως το είπες, το ματς ήταν θεωρητικά χαμένο. Όταν βρεθήκαμε στο -19, είπαμε στον πάγκο πως δεν κάναμε απολύτως τίποτα σωστά. Μέχρι και το 25’ παίζαμε εντελώς λάθος, δεν κάναμε αυτά που μας είχε ζητήσει ο προπονητής μας, παίζαμε χωρίς ενέργεια στην άμυνα και χωρίς καθαρό μυαλό στην επίθεση. Το ξέραμε, γι’ αυτό και το αλλάξαμε. Και όταν τα αλλάξαμε όλα αυτά, έγινε η μεγάλη ανατροπή».

Όταν άρχισε η διαφορά να μειώνεται, τι είπες μέσα σου;

«Είπα ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, φτάνει να μας βοηθούσε και λίγο η τύχη. Και μας βοήθησε. Έχασαν κάποια ελεύθερα σουτ, έχασαν κρίσιμες βολές και στο τέλος ήρθε η στιγμή μας».

Όταν είδες τον Πρίντεζη να σηκώνεται για το δίποντο, τι σκέψεις πέρασαν από το μυαλό σου;

«Μέσα Γιώργο, μέσα, μέσαααααααα (γέλια). Αυτά είπα, μετά θυμάμαι τον πρόεδρο (σ.σ. Γιώργος Αγγελόπουλος) να πανηγυρίζει και στη συνέχεια… τίποτα. Δεν θυμάμαι απολύτως τίποτα και περιμένω πως και πώς να βρω λίγο ελεύθερο χρόνο για να δω ξανά το παιχνίδι».

Το Σάββατο είχες αποκαλύψει πως είχες ένα γούρι για το Final Four, τώρα που τελείωσαν όλα, θες να μας το αποκαλύψεις;

«Ναι, φυσικά, τώρα δεν έχω πρόβλημα. Τραγουδούσα από την ημέρα που ήρθαμε στην Πόλη το “είσαι στο μυαλό, κάτι μαγικό”. Δεν ξέρω γιατί, μου είχε κολλήσει. Και το έκανα κάθε μέρα. Οπότε πλέον θα το τραγουδάω μια ζωή. Δεν πρόκειται να αλλάξει αυτό ποτέ πια».

Θεωρείς πως πλέον κάνατε την υπέρβαση σας; Γιατί δώσατε στον κόσμο τη χαρά που του έλειπε 15 χρόνια. Οι πανηγυρισμοί που ακολούθησαν σε όλη την Ελλάδα ήταν απίστευτοι. Φοβερό ξέσπασμα από όλους τους φίλους της ομάδας.

«Όχι, δεν πιστεύω πως κάναμε την υπέρβαση. Για εμάς ο μεγάλος μας στόχος ήταν και παραμένει η κατάκτηση του πρωταθλήματος. Αυτό είχαμε βάλει πρώτο στόχο από την αρχή της σεζόν και αυτός παραμένει. Ο κόσμος του Ολυμπιακού θέλει να είναι παντού πρώτος, το ίδιο και εμείς. Και θέλουμε πάρα πολύ και το πρωτάθλημα στην Ελλάδα. Γι’ αυτό και τους καλούμε την Πέμπτη στο ΣΕΦ γιατί τους έχουμε μεγάλη ανάγκη. Η σειρά με τον Παναθηναϊκό είναι πάρα πολύ δύσκολη και τους θέλουμε δίπλα μας να μας στηρίξουν».

Τώρα που θα ξαναβρεθείς στο ίδιο δωμάτιο με τον Κώστα Παπανικολάου πριν τον πρώτο τελικό με τον Παναθηναϊκό, τι θα συζητήσετε;

«Ότι συζητάμε πάντα. Τα πάντα. Ο Κώστας είναι φοβερό παιδί και καταπληκτικός παίκτης. Έχει όλο το μέλλον μπροστά του και πιστεύω πως θα κάνει μεγάλη καριέρα. Αυτό που τον διαφοροποιεί, όμως, είναι ο τρομερός χαρακτήρας του. Είναι πάντα με το χαμόγελο και πραγματικά απορώ πως γίνεται μετά από κάθε αγώνα να έχει τόση ενέργεια. Πιστεύω πως μετά τον τελικό με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, εάν του έλεγε κάποιος να παίξει ένα-δυο παιχνίδια ακόμα, θα το έκανε. Νομίζω ότι δεν κουράζεται ποτέ. Και αν δεν το έχετε προσέξει, ο Κώστας είναι που παίρνει τα δύο πιο κρίσιμα ριμπάουντ στο τελευταίο λεπτό του αγώνα με απίστευτα άλματα ενώ και στο σουτ του Γιώργου, πηγαίνει πάλι για το επιθετικό. Πραγματικά έχει μοναδικά αθλητικά προσόντα».

Για τον φίλο σου τον Τεόντοσιτς που τον στεναχώρησες τόσο πολύ τι έχεις να πεις;

«Ότι και πριν από τον τελικό. Με τον Μίλος γνωριζόμαστε χρόνια, αλλά από τη στιγμή που αγωνιζόμαστε σε διαφορετικές ομάδες, μέσα στο παρκέ, για 40 λεπτά είμαστε εχθροί, τώρα είμαστε και πάλι φίλοι (γέλια)».