Η κούπα έχει πολύ νέκταρ ακόμα

«Πάρτε τη χαμένη πατρίδα» ήταν ο τίτλος του editorial την Πέμπτη, μία μέρα πριν από την έναρξη του final four στην Πόλη. Την Πόλη, λοιπόν, την πήραμε και η Βασιλεύουσα έγινε... Θρυλεύουσα.

Ο Ολυμπιακός σήκωσε μεγάλη κούπα. Ανατροπή που δεν έκανε ούτε ο Σταλόνε στα Ρόκι, που έφεραν τη σκηνοθετική του υπογραφή. Αυτά, όμως, είναι γνωστά. Το θέμα είναι τι γίνεται τώρα. Αυτό έχει σημασία, η επόμενη μέρα, διότι κακά τα ψέματα, όσο και να ουρλιάξουμε, όσο και να τρέμει ακόμη το κορμί μας από την ηδονή της Κυριακής, οι θρύλοι στον αθλητισμό έχουν διάρκεια.

Ο Ολυμπιακός θα την έχει. Η Πόλη θα χαράξει το δρόμο για τη νέα αυτοκρατορία. Ναι, πέρασαν 15 χρόνια από τότε που ράφτηκε το πρώτο αστέρι στη φανέλα. Σε αυτοκρατορική πόλη ήταν κι εκείνο, στη Ρώμη. Τυχαίο; Δε νομίζω...

Αυτή η κούπα δεν θα μείνει εδώ, απ' ότι λέει το ρεπορτάζ και οι πρώτες “οσμές” από το περιβάλλον των αφεντικών του μπασκετικού Θρύλου. Αυτό το κύπελλο έχει πολύ νέκταρ μέσα. Και μέλλον, μέλλον που καμιά άλλη ομάδα στην Ευρώπη δεν κουβαλάει.

Οι Αγγελόπουλοι πήραν στα χέρια τους τις αποδείξεις που γύρευαν τόσα χρόνια. Βάλτε κάτω πόσα έχουν δώσει και θα καταλάβετε τη χαρά και την τρέλα τους με τη λήξη του αγώνα. Ο Γιώργος είδε τη μπάλα να φεύγει από τα χέρια του Πρίντεζη, να κουνάει το διχτάκι και τρελάθηκε, δεν άντεξε. Σάλταρε, μπήκε μέσα στο παρκέ πριν το τέλος του απίθανου αγώνα.

Μπούκαρε γιατί είδε ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο όταν γίνεται με δουλειά, μεράκι, κάψα και όρεξη. Είδε μαζί με τον αδελφό του αυτό που γράφαμε ενάμιση μήνα πριν (πατήστε εδώ), ότι ο στόχος στη ζωή πρέπει να είναι το ακατόρθωτο. Ετσι αξίζει...

Τώρα αυτό δεν ισχύει. Τα μωρά του Ντούντα είναι έτοιμα να γράψουν νέα σελίδα στο ημερολόγιό τους και να πάρουν το πρωτάθλημα από τον πληγωμένο Παναθηναϊκό, που εκτός από την πεσμένη ψυχολογία λόγω τέταρτης θέσης, έχει να “αντιμετωπίσει” και το πιθανό αντίο του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς.

Ενας ακόμα λόγος που σπρώχνει τους Αγγελόπουλους να τα “σπρώξουν”, να πατήσουν γκάζι και να κρατήσουν το πηδάλιο του καραβιού σε ρότα πρωταθλητισμού σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ακόμη και στην περίπτωση που ο Ζοτς συνεχίσει στον Παναθηναϊκό, το μπάτζετ των Γιαννακόπουλων θα είναι μειωμένο, την ώρα που οι εκκρεμότητες με τα συμβόλαια των “πρασίνων” δεν είναι λίγες.

Εν κατακλείδι, αυτή είναι η ιστορική ευκαιρία των αδελφών... του Θρύλου. Το δίδυμο βρίσκεται στο σταυροδρόμι της “ερυθρόλευκης” μπασκετικής ιστορίας και με συνέπεια, συνέχεια και την ίδια επιμονή έχει όλες τις πιθανότητες με το μέρος του να ξεπεράσει τη χρυσή εποχή του Σωκράτη Κόκκαλη, αλλά και να βαδίσει σε παράλληλους δρόμους με τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό.

ΥΓ. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης έζησε από κοντά την κά@@α της ευρωπαϊκής κούπας. Τη συνέχεια στις σκέψεις του, πάνω-κάτω τις ξέρετε. Ή τουλάχιστον, τις φαντάζεστε...