Γιατί τέτοιο RESPECT σ’ αυτόν τον ΟΣΦΠ;

Στο μυαλό μου είναι η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του ΟΣΦΠ από το 1925. Κάποιοι ενδεχομένως να θεωρούν ότι το 325ο πρωτάθλημα των Ερυθρόλευκων στο πόλο, το 87ο στο ποδόσφαιρο, το 169ο στην κολύμβηση, το γκολ του «Πάτσα» στη Βρέμη, το πέναλτι του Νικοπολίδη στον τελικό με την ΑΕΚ ή ακόμη και το πρώτο εύκολο με την Μπαρτσελόνα το 1997, είναι μεγαλύτερα επιτεύγματα. Για μένα είναι η σημαντικότερη επιτυχία του συλλόγου μετά από διαδοχικές υπερβάσεις και ανατροπές απέναντι σε καλύτερους ή ισότιμους αντιπάλους, της οποίας η κορύφωση συνιστά (με έναν και μοναδικό «top class» παίκτη για τα ευρωπαϊκά δεδομένα απέναντι σε ομάδα που έχει 4-5 τέτοιους και +19) γεγονός που θα αποτελεί σημείο αναφοράς για ΟΛΕΣ τις γενιές φίλων του Ολυμπιακού στο μέλλον.

Μα, επιτρέψτε μου να αγγίξω μια άλλη πτυχή, αναδυόμενη από τις αντιδράσεις και τη «στάση» των φίλων άλλων ομάδων απέναντι στον θρίαμβο των Ερυθρόλευκων επί της ΤΣΣΚΑ. Αναρωτηθείτε λοιπόν: Γιατί ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ οι φίλοι του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ, του ΠΑΟΚ, του Αρη και γενικώς όλοι πλην ίσως των οπαδών του Αιγάλεω ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ και ΣΕΒΟΝΤΑΙ (χωρίς να πανηγυρίζουν ασφαλώς) την επιτυχία του Ολυμπιακού; Κι ας αντιπαθούν ορισμένοι (Παναθηναϊκοί) τους Αγγελόπουλους και ας μην γουστάρουν οι περισσότεροι φίλοι του Παναθηναϊκού τον Σπανούλη. Γιατί; Μήπως διότι δεν έχει ταυτιστεί για διάφορους λόγους αυτή η μπασκετική ομάδα του Ολυμπιακού με το παρασκήνιο και τους διαιτητές; Μήπως διότι οι παίκτες του ΕΦΕΤΙΝΟΥ Ολυμπιακού (δεν αναφέρομαι σε προηγούμενες σεζόν με Μπουρούση, Παπαλουκά κ.ο.κ.) δεν έχουν προκαλέσει ούτε με λόγια ούτε με πράξεις κανέναν; Μήπως γιατί σέβονται άπαντες την προσφορά και την δουλειά του Ιβκοβιτς (γεια σου ρε Γιάννη Ιωαννίδη με το… «σέρβικο λόμπι» που έκανε… κακό στο ελληνικό μπάσκετ επειδή βοήθησε Ελληνες παίκτες και προπονητές να προοδεύσουν σε όλους τους τομείς, εντός και εκτός γηπέδων).

Γιατί δεν απαξιώνεται από κανέναν πλην ορισμένων εφημερίδων που έχουν παίξει στο πρωτοσέλιδο την ΑΝΟΔΟ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ ΣΤΗΝ ΣΟΥΠΕΡ ΛΙΓΚΑ αλλά όχι μια πεντακάθαρη ευρωπαϊκή κούπα μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στο ευρωπαϊκό μπάσκετ (το έχουν κάνει στο παρελθόν και οι… άλλες της απέναντι όχθης όχι μία, αλλά 6 φορές); Γιατί λένε οι περισσότεροι «Μπράβο τους», παρότι απολύτως λογικά δεν πανηγύρισαν; Γιατί δεν τους βρίζουν, γιατί δεν τους υποτιμούν, γιατί δεν αναζητούν μικρές ή μεγαλύτερες αφορμές για έναν «λεκέ», μία μικρή στάμπα, κάτι τέλος πάντων;

Μήπως για την… Πόλη; Σιγά μην φτάσει το εθνικοπατριωτικό φρόνημα στο κόκκινο. Σιγά!

Μήπως για τα… Ελληνόπουλα, τον Παπανικολάου (MVP για μένα), τον Πρίντεζη, τον Σπανούλη και τους μικρούς; Μπαααα!!!! Μήπως ειδικά οι Παναθηναϊκοί επειδή η ΤΣΣΚΑ δεν έφτασε τις 7 κούπες, ξεπερνώντας το Τριφύλλι; Δεν νομίζω! Βρε μπας είναι αυτή αντιπάθεια προς τον Τεόντοσιτς; Ε, όχι δα!

Ας το σκεφτούμε όλοι. Γιατί άραγε; Ε, Σωκράτη; Μήπως εσύ ως φιλόσοφος μπορείς να βοηθήσεις σε αυτόν τον δυσεπίλυτο γρίφο;

Y.Γ 1. Ο Ολυμπιακός και οι παίκτες του δεν έχουν ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με την διαιτησία του ημιτελικού. Είναι λάθος να συγχέουν οι φίλοι του Παναθηναϊκού το ένα με το άλλο. Και οι περισσότεροι έχω την εντύπωση ότι θα θυμούνται και τη «σφαγή» με οργή και την επιτυχία των Ερυθρόλευκων με σεβασμό.

Υ.Γ 2. Θα το πω πολλοστή φορά για τους συναδέλφους που δεν ασχολούνται με τα αθλητικά και για τους «μπασκετικούς», οι οποίοι έχουν αρχίσει να το καταλαβαίνουν: δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ «ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ» και «ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΤΑΣΗ» όταν μια ελληνική ομάδα σηκώνει ευρωπαϊκή κούπα. Υπάρχει ΟΠΑΔΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ και ΟΠΑΔΙΚΗ ΑΝΑΤΑΣΗ. Τελεία. «ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ» υπάρχει μόνο όταν νικά η Εθνική στο μπάσκετ (περισσότερες φορές), στο ποδόσφαιρο, στο βόλεϊ (παλαιότερα), στο πόλο… Το πολύ – πολύ που μπορεί να αισθανθεί ένας οπαδός σε θρίαμβο άλλης ομάδας είναι ΣΕΒΑΣΜΟ. Αυτό το τετριμμένο «Respect». Tίποτα περισσότερο!

Υ.Γ 3. Μεγάλη «κακία» φίλου, αλλά έχει δόσεις αλήθειας: «Αυτό το τριήμερο θυμήθηκαν οι Παναθηναϊκοί ότι υπάρχει διαιτησία και στο μπάσκετ και οι Ολυμπιακοί ότι α) το μπάσκετ δεν είναι «μπασκετάκι» β) ότι ένα τέτοιο Ευρωπαϊκό δεν συγκρίνεται με τις κούπες του Σάββα Θεοδωρίδη και του Γιώργου Ανατολάκη» γ) ότι δεν υπάρχει οφσάιντ στο άθλημα».

follow me on twitter @Seretinio