Οι μαλακίες επιστρέφονται!

Ακόμη και τις κοπάνες από γυμνάσιο και λύκειο (κι ολίγες από αγγλικά και φροντιστήριο) μέσα στις κάπνες και πάνω απ' τις πράσινες τσόχες τις έβγαζα.

Θυμάμαι να κάνω ατελείωτα τσαφ κι άλλες τόσες φορές την τρύπα να φτύνει σίγουρη στεκιά (αμφότερες τις στιγμές ακολουθούσε χτύπημα της στέκας στο τραπέζι και κατάρα). Αλλά θυμάμαι πως ένα ήταν ό,τι χειρότερο: Να είσαι τόσο σίγουρος πως θα βάλεις τη μαύρη μπίλια στο τέλος στη μία γωνία, που έριχνες με όλη τη δύναμή σου, αλλά, απ' τη χαρά σου πως θα κερδίσεις, την έστελνες αλλού γι' αλλού κι εν τέλει γυρνούσε κι έμπαινε στην άλλη μπροστά σου.

«Οι μαλακίες επιστρέφονται» λέγαμε με την παρέα μου κι αμέσως βγάζαμε το τρίγωνο για να ξαναστήσουμε, καθότι μόλις τον είχαμε πιει.

Έτσι συνέβη και στην Κωνσταντινούπολη.

ΜΑΛΑΚΙΑ Νο.1

Κύριε Σισκάουσκας, είπατε ή δεν είπατε στην Web TV του gazzetta.gr παραμονές του ημιτελικού με τον Παναθηναϊκό, πως, αν σας δινόταν ξανά η ευκαιρία, όπως στο Βερολίνο, θα παίρνατε το τελευταίο σουτ;

Πώς θα το παίρνατε; Αφού με τον Ολυμπιακό ούτε μία βολή δεν μπορέσατε να βάλετε στα -9,7'' με το σκορ 61-60 υπέρ σας.

Καλά να πάθετε!

ΜΑΛΑΚΙΑ Νο.2

Κύριε Τεόντοσιτς, θέλατε να κάνετε κίνηση με το χέρι και να ξεσηκώσετε τον κόσμο του Ολυμπιακού, ώστε να σας ενισχύσει στον ημιτελικό με τον Παναθηναϊκό;

Μάλλον ξεχάσατε και στον τελικό πως πια δεν είστε παίκτης του, γιατί ήσασταν ο καλύτερός του από ένα σημείο κι έπειτα.

Καλά να πάθετε!

ΜΑΛΑΚΙΑ Νο.3

Κύριε Ράμμα (ψοφάω για γ' ενικό πρόσωπο), σας έφεραν κάπου στα μισά της τρίτης περιόδου το χαρτί της ψηφοφορίας του MVP του τελικού; Ναι. Τι συμπληρώσατε στα κενά πεδία;

MVP in case CSKA Moscow wins: Andrei Kirilenko
MVP in case Olympiacos wins: He won't... (Δε θα κερδίσει...).

Καλά να πάθετε!

Ήμουν (πω πω, ξενέρα το α' ενικό, παντελής έλλειψη σεβασμού) τόσο σίγουρος πως η ΤΣΣΚΑ Μόσχας είναι ανώτερη (που είναι) κι ότι θα νικήσει, όσο σίγουρη ήταν κι αυτή.

Και τον ήπιε!

Γιατί; Γιατι σκέφτηκε κι αυτή σε α' ενικό κι έδειξε παντελή έλλειψη σεβασμού σε έναν νεανικό, άρα και θρασύ, Ολυμπιακό, που δεν είχε τίποτα να χάσει.

Τώρα η ΤΣΣΚΑ Μόσχας κλαίει σαν μικρό παιδί. Κι ο Ολυμπιακός πανηγυρίζει σαν μικρό παιδί. Και μαγκιά του.

ΥΓ. Να πω την αμαρτία μου, στεναχωρήθηκα για τον Αντρέι Κιριλένκο. Δεν το βλέπω αγωνιστικά. Το βλέπω κυρίως επαγγελματικά. To παλικάρι επέστρεψε απ' τις Ηνωμένες Πολιτείες και παρέμεινε στη Μόσχα για να σηκώσει την κούπα. Για τίποτε άλλο. Ποιο Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ρωσίας, ποια VTB League... Παρότι έφαγε τόση πίκρα, δεν χάλασε το χατήρι σε κανέναν για έστω μία δήλωση. Και δεν έφευγε, μέχρι να τον αποδεσμεύσουν. Σε αντίθεση με άλλους (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε), που ακόμα τους ψάχνουμε. Γιατί τον σεβασμό τον κερδίζει κανείς. Ένα πράγμα όπως ο Ολυμπιακός, ντε...