Από τους πρόποδες της γης...

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Αλήθεια, αυτοί οι στίχοι δεν ταιριάζουν απόλυτα - ακόμα περισσότερο - και στον Ολυμπιακό του 2012;... Οχι, δεν χρειάζεται απάντηση σε μια ρητορική ερώτηση. Κάθε μία λέξη από το ρεφρέν έκανε γνωστό τον κορυφαίο Ελληνα τραγουδιστή της εποχής μας, ταιριάζει σε αυτόν τον Ολυμπιακό.

Γιατί από τους πρόποδες της γης άρχισε τον περασμένο Σεπτέμβρη. Οσοι μπήκαν στο πούλμαν για να ταξιδέψουν στο Καρπενήσι, ακόμα θυμούνται το κλίμα που υπήρχε. Ενθουσιασμός δεν υπήρχε, όπως και να το κάνουμε. Είχε προηγηθεί ένα περίεργο καλοκαίρι, από πολλές απόψεις.

Τελικά η ομάδα φτιάχτηκε, αλλά είχε ελλείψεις. Γι αυτό και ουδείς της έδινε τύχη. Γέμισε πληγές, αλλά δεν έπεσε στο καναβάτσο. Βελτιώθηκε και κατάκτησε την κορυφή. Βγήκε πάλι νικήτρια μετά από 15 χρόνια. Και οι σημαίες υψώθηκαν ξανά. Στην Πόλη, στον Πειραιά, στην Αθήνα, στην Πάτρα, στην Κρήτη, στη Θεσσαλονίκη, στη Λάρισα, σε όλη την Ελλάδα. Μαζί σηκώθηκε και η σημαία της Ελλάδας. Γι αυτό και κανείς δεν πρέπει να φοβάται πια. Ούτε για τον μπασκετικό Ολυμπιακό, ούτε για την Ελλάδα μας... Γιατί και από τους πρόποδες της γης, μπορεί να κατακτηθούν κορυφές. Ακόμα κι αν η πορεία είναι γεμάτη πληγές.

Είναι ένα μήνυμα προς όλους αυτό που έκανε ο Ολυμπιακός. Τα λεφτά δεν είναι τα πάντα, το πρότζεκτ των Αγγελόπουλων είναι οδηγός για το μέλλον. Δεν χρειάζονται λεφτά απαραίτητα. Χρειάζεται τρόπος και κόπος. Ο Ολυμπιακός το πήρε με κορυφαίους τους Ελληνες παίκτες, με τα 22χρονα παιδιά να βγαίνουν μπροστά... Δεν είναι ώρα για περισσότερα. Αναλύσουν θα γίνουν κι άλλες. Οσοι, όμως, αγαπούν τον μπασκετικό Ολυμπιακό και δεν τον παράτησαν ποτέ, ας μην φοβούνται πια...

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ

Η ώρα είναι 02.51 μετά τα μεσάνυχτα…

“Papanikolaoouoouoouououououou”… φωνάζει ο σχολιαστής της τούρκικης τηλεόρασης…

Το σκορ είναι 59-55… Απομένουν σχεδόν δύο λεπτά…

Ναι σωστά καταλάβετε… Ακριβώς μπροστά μου, στο λόμπι του ξενοδοχείου Novotel, η τηλεόραση "φωνάζει"

Ο Πρίντεζης μαζεύει το ριμπάουντ μετά τη δεύτερη χαμένη βολή του Κιριλένκο… Παλεύοντας με τα θηρία… Μένει 1’36’’…

Ωωωωωωω… Τι άλμα έκανε ο Παπανικολάου;;; Η μπάλα δεν του κάνει το χατίριη κι αυτός ευστοχεί σε μία βολή (60-56)

Ο Μάντζαρης κλέβει το …πορτοφόλι του Κιριλένκο και ο Πρίντεζης χορεύει τον Βορντσέβιτς… Ναι, 60-58…

Οση ώρα γράφω, ο χρόνος κυλάει…. Ακούω δίπλα μου κάποιον να λέει… «Να, σε αυτή τη φάση πιστεύεις ότι το ματς έχει χαθεί». Δεν θυμάμαι ποια είναι…

Το βλέμμα γυρνάει και πάλι…

Τεόντοσιτς! Στα 16’’… Μία στις δύο και 61-58…

Ο σκηνοθέτης ζουμάρει στις ρωσίδες κοπελιές που έχουν σταυρωμένα τα χέρια μπροστά στο πρόσωπό τους… Αγχος!

Στο μεταξύ ο Παπανικολάου κερδίζει βολές από τους Ρώσους, θέλουν να σταματήσουν το χρόνο και παράλληλα να αποφύγουν σουτ τριών πόντων

Ο παλίκαρος με το νουμερο «16» τσαντισμένος από την προηγούμενη άστοχη βολή, βάζει και τις δύο… Το σκορ είναι 61-60… Απομένουν 10’’

Το βλέμμα είναι αδύνατον να απομακρυνθεί από την οθόνη και τα κοντινά του σκηνοθέτη στα πρόσωπα προπονητών και παικτών στη διάρκεια του τάιμ άουτ…

Στην επαναφορά ο Κιριλένκο… Σισκάουσκας φάουλ… Ο Τούρκος φωνάζει… Σαν τρελός… Ειδικά τη στιγμή που ο Σίσκα αστοχεί στη δεύτερη.

Σπανούλης διεισδύει, Πρίντεζης και…. Ο Τούρκος σχολιαστής πανηγυρίζει θαρρείς και η Γαλατασαράι πήρε το πρωτάθλημα Ευρώπης στο ποδόσφαιρο… Ναι! Ο Ολυμπιακός είναι Πρωταθλητής Ευρώπης!!!!!!!

Αυτό που επακολουθεί είναι αδύνατον να περιγράψω με λέξεις… Δεν περιγράφεται ρε μάγκες… Γενικώς, αυτό που συνέβη στο Σινάν Ερντέμ πριν από λίγες ώρες δεν περιγράφεται. Ετσι απλά! Δεν…

Και για να είμαι ειλικρινής, όσες φορές κι αν το δω, όχι μόνο σήμερα, αλλά και τις επόμενες ημέρες, δεν θα το χορταίνω… Είναι η ανατροπή του αιώνα! Αν όχι η μεγαλύτερη, μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες όλων εποχών σε συλλογικό επίπεδο.

Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψει κανείς με λόγια τις εικόνες που είδα στον Σινάν Ερντέμ… Σε έναν αγώνα που αν ήταν ομηρικό έργο θα ονομαζόταν «Η ραψωδία των ανατροπών», ο Ολυμπιακός, επιτρέψτε μου να πω, δίχως να αντιληφθεί κανείς πλήρως πως, πέτυχε το απίστευτο. Κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης.

Αν κάτι παρόμοιο συνέβαινε στην Αμερική, εντός των προσεχών πέντε ετών, όχι κάποιος της σειράς, αλλά εις εκ των κορυφαίων σκηνοθετών του Χόλιγουντ, θα μετέφερε το έπος του Ολυμπιακού στον κινηματογράφο…

Μην αναζητάτε στρατηγικές, τακτικές και λογικές εξηγήσεις.. Η μοναδική αναφορά που μπορεί να γίνει σε τέτοια θέματα, αφορά στην επιλογή του Ντούσαν Ιβκοβιτς στο μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου ημίχρονου και κυρίως στον τέταρτο δεκάλεπτο, να παίξει με τα νιάτα του… Εκείνη τη στιγμή, που απέσυρε το Σπανούλη και έβαλε στο παρκέ τους Σλούκα, Παπανικολάου, Μάντζαρη, Πρίντεζη και Χάινς, η κίνησή του έμοιαζε με μπλόφα απελπισίας στο πόκερ… “Allin” είπε ο Ντούντα, γνωρίζοντας ότι εκείνη τη στιγμή, τα πάντα ήταν χαμένα και πως η ομάδα του δεν είχε τίποτα περισσότερο να απωλέσει…

Από εκείνο το σημείο και μετά σταματούν τα …λογιστικά του μπάσκετ. Από εκείνο το σημείο και μετά μιλά η ψυχή. Του εκπληκτικού Κώστα Παπανικολάου, του ηθικού πολυτιμότερου παίκτη του τελικού (ου μην και του Φάιναλ Φορ) που μέσα σε ένα τριήμερο, μεγάλωσε …300 χρόνια και …300…χιλιάδες πόντους, κάνοντας τον δεύτερο πιο ευτυχισμένο προπονητή του κόσμου (μετά τον Ντούσαν Ιβκοβιτς), τον Ηλία Ζούρο, τον κόουτς της Εθνικής ομάδας…

Μιλά το θράσος, η άγνοια κινδύνου και συνάμα όμως η προσωπικότητα των νεαρών του Ντούντα, αλλά και του εξαιρετικού Χάινς, ο οποίος για ένα διάστημα τείνει να γίνει ο αδύναμος κρίκος στην επίθεση του Ολυμπιακού, εξαιτίας των δύο «διαστημικών» κοψιμάτων που δέχεται από τον Κιριλένκο, αλλά στην άμυνα το παλικαράκι δαγκώνει λαρύγγια, έστω κι αν απείχαν από τις μασέλες καμπόσους πόντους… Επαιζε λες και ήταν …2.30 και όχι 1.98 (σκάρτο).

Ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής Ευρώπης κι όσες φορές να το επαναλάβω, είμαι σίγουρος ότι κάποιοι ακόμα δε θα το πιστεύουν. Μα πώς να το πιστέψουν; Και ποιος το πίστευε;

Μπορώ να γράφω με τις ώρες… Θα σταματήσω όμως… Απλά τούτο θα σημειώσω: Μέσα από την φετινή επιτυχία του Ολυμπιακού το ελληνικό μπάσκετ βρίσκει (ακόμα) μία θαυμάσια ευκαιρία, την οποία αλίμονό του αν κλωτσήσει πάλι… Και παράλληλα (προσωπικά τουλάχιστον) μου προκαλεί ανυπομονησία για τις καλοκαιρινές περιπέτειες της Εθνικής ομάδας. Της ομάδας που θα αποτελείται από παιδιά, που μέσα σε ένα χρόνο έγιναν άντρες. Και πρωταθλητές Ευρώπης… Μόνο υπόκλιση αξίζει σε αυτή την επιτυχία του Ολυμπιακού. Από όλους!

Η τελευταία φάση του Ολυμπιακού είναι ενδεικτική της διαφοράς στη σκέψη που είχαν οι δύο ομάδες… Ο Σπανούλης, διαβάζει με συνταρακτική ψυχραιμία την άμυνα της ΤΣΣΚΑ. Προσπερνάει τον Σβεντ, η βοήθεια από τον Τεόντοσιτς είναι χλιαρή και βλέποντας τον Κιριλένκο κάτω από το καλάθι, κάνει το πιο απλό, το οποίο όμως μόνο ένας μεγάλος παίκτης σε πα παρόμοια φάση, θα είχε το νου να σκεφτεί… Πάνω σε αυτή τη φάση, τις αμέτρητες βοήθειες του Κιριλένκο δηλαδή, ο Ολυμπιακός, όσο και ο Παναθηναϊκός στήριξε όλο το παιχνίδι του. Και την κρίσιμη στιγμή, είχε το καθαρό μυαλό να τη βγάλει… Οσο για το σουτ του Πρίντεζη… Οσο κι αν ο Γιώργος έχει κάνει καριέρα με αυτά τα …περίεργα σουρ, το συγκεκριμένο μόνο ο Θεός μπορεί να έστειλε μέσα στο πλεκτό. Η ισορροπία του κορμιού του είναι εντελώς ακατάλληλη, ανάποδα χέρια, ανάποδα πόδια και ο χρόνος να πιέζει. . Για να δικαιώσει ένα παιδί, που ήταν μεγάλωσε με την ιδέα του Ολυμπιακού στην ψυχή του ζούσε και ανέπνεε για αυτή την ομάδα και τύχη τα έφερε έτσι, ώστε μετά από πολλά προβλήματα να γίνει ο άνθρωπος που θα στείλει την μεγάλη αγάπη του στην κορυφή.