«Σιγά μην έχανε», αλλά... «όχι έτσι ρε γαμώτο»

Ας ξεκινήσουμε από τα ωραία. Από τα πολύ ωραία. Από τα εκπληκτικά, όσο και αναπάντεχα... Ο Ολυμπιακός είναι στον τελικό του Final 4! Ο Ολυμπιακός, που το καλοκαίρι έχασε Τεόντοσιτς, Παπαλουκά και Μπουρούση, έριξε το μπάτζετ του στο μισό και μάζευε στο ΣΕΦ με το ζόρι 3,000 ανθρώπους, είναι στον τελικό της Euroleague. Το παραδέχομαι ότι αν μου έλεγαν πριν από έξι μήνες, πριν από τέσσερις μήνες, πριν από δύο μήνες, μέχρι και πριν τη σειρά με τη Σιένα, ότι ο Ολυμπιακός θα έπαιζε στον τελικό, θα απαντούσα «ok παιδιά, αλλά επειδή υπάρχει αστυνομία Τύπου, καλύτερα να μην τα γράφουμε αυτά, γιατί θα μπούμε φυλακή».

Κι όμως, ο Ολυμπιακός τους διέψευσε όλους, πέρασε ΑΝΕΤΑ στον τελικό, δεν αγχώθηκε ούτε στιγμή απέναντι στη Μπαρτσελόνα, που την έκανε να μοιάζει με ομάδα της... Α1 και αποπνέει τη σιγουριά και τη χαρά της ομάδας που δεν έχει -πλέον- τίποτα να χάσει, αλλά μπορεί να κερδίσει τα πάντα. Το αν θα το καταφέρει, περνάει σε δεύτερη μοίρα, καθώς η σεζόν είναι υπερεπιτυχημένη, αν όμως ο Ολυμπιακός στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης φέτος, θα μιλάμε για τη μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Προσωπικά δεν θα πόνταρω σε αυτό το σενάριο, αλλά θα είμαι ενθουσιασμένος, αν ο Ντούντα και οι παίκτες του, με διαψεύσουν για πολλοστή φορά φέτος.

Στο «πράσινο» στρατόπεδο η εικόνα ήταν αποκαρδιωτική. Βλεποντας τις φάτσες των παικτών στα αποδυτήρια, θα έλεγε κανείς ότι ο Παναθηναϊκός ήταν μια ομάδα που έχανε για τέταρτο συνεχόμενο ημιτελικό και όχι ο βασιλιάς της Ευρώπης, που μετράει τρεις κούπες σε πέντε σεζόν και είχε να χάσει σε ημιτελικό από το 2005. Ο Διαμαντίδης ήταν αποσβολωμένος, κοιτώντας πέντε λεπτά στο άπειρο, μονολογώντας «όχι έτσι ρε γαμώτο», ενώ ο Μπατίστ και ο Τσαρτσαρής, δύο παίκτες που έχουν κερδίσει παρέα τρεις τίτλους της Euroleague, καθόντουσαν δίπλα δίπλα στο doping control, μαζί με τον Κιριλένκο και τον Τεόντοσιτς, μη μπορώντας να πιστέψουν πώς έχασαν την ευκαιρία να διεκδικήσουν μια τέταρτη ευρωκούπα.

Και τώρα τι γίνεται; Την απάντηση την έδωσε ο Μάικ Μπατίστ, καθώς χάζευε τον Σπανούλη -την ώρα εκείνη έπαιζαν Ολυμπιακός και Μπαρτσελόνα- να βάζει ένα ακόμα καλάθι στην καταλανική άμυνα. «Τι να γίνει; Κερδίζουμε τον μικρό τελικό και πάμε να κερδίσουμε στο ΣΕΦ και να πάρουμε το πρωτάθλημα. We are Panathinaikos και πρέπει να συνεχίσουμε όπως κάνουμε τόσα χρόνια». Ο Τσαρτσαρής, που έφυγε από γήπεδο με κολάρο, σουβενίρ από τον Κρστιτς, δεν είχε όρεξη για πολλές κουβέντες αν και δεν τσιγκουνεύτηκε ένα κοπλιμέντο στον «αιώνιο» αντίπαλο. «Σούπερ τα πάει ο Ολυμπιακός και θα περάσει», είπε ο πιο παλιός του Παναθηναϊκού, αν και το μυαλό του, ήταν φανερό ότι ταξίδευε στην χαμένη ευκαιρία. «Όχι έτσι ρε γαμώτο», σαν να είχε συνενοηθεί με τον συγκάτοικό του, τον Διαμαντίδη.

Το ίδιο είπε και ο Καϊμακόγλου, το ίδιο είπε και ο συγκλονιστικός Σάρας. «Ας χάναμε, αλλά να κάναμε ένα τελευταίο σουτ...» ψέλισε ο Λιθουανός, που έχασε για πρώτη φορά στην καριέρα του σε Final 4. Και τα πρόσωπα να γίνονταν όλο και πιο σκυθρωπά, όλο και πιο προβληματισμένα, όλο και πιο... «όχι έτσι ρε γαμώτο»...

Η ζωή συνεχίζεται για τη μεγαλύτερη δυναστία του ευρωπαϊκού μπάσκετ και -λογικά- συνεχίζεται με τον ίδιο προπονητή, με την ίδια διοίκηση, αλλά με μερικές απαραίτητες νότες φρεσκάδας στο ρόστερ.

Για την ώρα βέβαια προέχει, να κερδίσει ο Ολυμπιακός την ΤΣΣΚΑ και να κριθεί ο τίτλος της Α1 στους πιο «περίεργους» τελικούς της σύγχρονης Α1.

Υγ: Από το live chat του Gazzetta.gr πέρασαν δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες και ήταν πραγματικά εντυπωσιακό -και ελπιδοφόρο- ότι σε ένα ποσοστό 70%, τα σχόλια των φιλάθλων των δύο ομάδων ήταν στην κατεύθυνση του αθλητικού πολιτισμού, της ομοψυχίας και μακριά από τα «μπε» και τα «φαπ».

Υγ2: Τρομερός Σπανούλης και -ίσως- ακόμα καλύτερος ο Πρίντεζης, ο πιο βελτιωμένος παίκτης της σεζόν, ενώ ο Παπανικολάου σήμερα άλλαξε επίπεδο!

Υγ3: Αυτός ο Έιντσον της Μπαρτσελόνα είναι ο ίδιος Έιντσον με τον τύπο που πέρσι ήταν ο καλύτερος small forward της σεζόν;

Υγ4: Ο Παναθηναϊκός έχει ξεχάσει τι σημαίνει να χάνεις σε μεγάλο ματς –η τελευταία του ήττα ήταν στον ημιτελικό του 2005 από τη Μακάμπι- και πρέπει άμεσε να θυμηθεί και να... κατανοήσει αυτό το συναίσθημα, καθώς οι μεγάλες ομάδες γίνονται στις νίκες, αλλά φαίνονται στις ήττες.

Για τα μπασκετικά αξιοθέατα της Κωνσταντινούπολης, υπάρχει και το Twitter (@sili81)