Δεν είμαι αχάριστος, προσφέρθηκα...

Το 2012 στην Κωνσταντινούπολη η μοίρα τον θέλει να μην είναι πρώτος στα προγνωστικά για την κατάκτηση του τροπαίου της Ευρωλίγκας. Να κάτσω με σταυρωμένα τα χέρια; Μπα...

«Θέλεις να χτυπήσουμε τον Κιριλένκο;» ρώτησα τον Κώστα Καϊμακόγλου, καθώς πέρασε από δίπλα μου λίγο μετά την προπόνηση του Παναθηναϊκού κι ενώ η ΤΣΣΚΑ Μόσχας ήταν στο παρκέ. Άρχισε να γελάει κι συνέχισε το δρόμο του.

Γιατί γελούσε; Ίσως γιατί γνωρίζει πως ο Ρώσος φόργουορντ είναι αυτός που κάνει τη διαφορά κι η αναφορά στο πρόσωπό του δεν ήταν τυχαία. Ίσως γιατί όλο και κάτι ξεχωριστό θα έχουν ετοιμάσει με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς για την αναχαίτισή του, οπότε θα του ήμουν αχρείαστος. Ίσως γιατί είδε το μάτι μου να γυαλίζει (οι προβολείς του Sinan Erdem Spor με πετύχαιναν από περίεργη γωνία).

Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας έχει μερικές εξαιρετικές ομάδες. Ο «ΑΚ-47» είναι μία εξ αυτών. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικός στο σύνολο. Κι ο «Ζοτς» ξέρει πολύ καλά πώς να πάρει απ' τον καθένα ό,τι χρειάζεται για να το καταφέρει.

Αν θα τα καταφέρει ή -καλύτερα- αν θα καταφέρουν; Υπομονή μέχρι τις 19:45-20:00...

Για τον Ολυμπιακό δεν ξέρω τι να γράψω. Το δίνω... no bet. Δεν μπορώ να τον ψυχολογήσω τους τελευταίους μήνους. Κάνει ακατανόητα πράγματα. Με την καλή έννοια.

ΥΓ. Οι φήμες ότι κοιμόμουν μέχρι τις 11:57 ώρα Ελλάδος και δεν πήγα στη συνέντευξη Τύπου των προπονητών κι αρχηγών ελέγχονται ως ανακριβείς. Μέχρι τις 11:57 ώρα Τουρκίας κοιμόμουν...