«Ένα... μωρό που μεγαλώνει!»

Τον Ιανουάριο του 2010, όταν αναλάμβανε την τεχνική ηγεσία της Μπιλμπάο, η ομάδα βρισκόταν στην επικίνδυνη ζώνη του υποβιβασμού. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, την έβαλε στο σωστό δρόμο και την οδήγησε μέχρι το φάϊναλ-φορ του Eurocup. Την αμέσως επόμενη χρονιά (2010-11), έκανε το μεγάλο άλμα φτάνοντας την ομάδα της Βασκονίας στον τελικό του ισπανικού πρωταθλήματος και εξασφαλίζοντας την παρθενική της συμμετοχή στην Ευρωλίγκα. Οι άθλοι του 44χρονου Νικαιώτη τεχνικού, όμως, δεν είχαν ούτε εκεί σταματημό... Δουλεύοντας μεθοδικά κι έχοντας την αμέριστη στήριξη από την διοίκηση της ομάδας, ο Φώτης Κατσικάρης, κατόρθωσε να οδηγήσει την Μπιλμπάο σε μία απίθανη πρόκριση στο Top-16, περνώντας – σχεδόν “κυριολεκτικά” - μέσα από τις Συμπληγάδες Πέτρες... Το gazzetta.gr τον εντόπισε καθ' οδόν για την Χριστουγεννιάτικη γιορτή του συλλόγου και ο έμπειρος Έλληνας τεχνικός μας μίλησε για την μεγάλη νίκη-πρόκριση (77-72) επί της Κάχα Λαμποράλ, για τον χαρακτήρα των παικτών του και για τα μελλοντικά του σχέδια με το νέο “big-thing” του ισπανικού μπάσκετ...

- Πόσο μεγάλος είναι άθλος της πρόκρισης στο Top-16 για την Μπιλμπάο, με δεδομένο ότι δεν ξεκινήσατε καλά και η ομάδα ναι μεν έχει έμπειρους παίκτες, ωστόσο, κανένας απ' αυτούς δεν ήταν ποτέ πρωταγωνιστής στην καριέρα του...

«Σίγουρα πρόκειται για μία τεράστια πρόκριση, αν σκεφτούμε τι έχει καταφέρει αυτή η ομάδα τους τελευταίους μήνες, με την έννοια ότι κάθε φορά κάνουμε κι ένα βήμα παραπάνω! Παίξαμε για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα και ξέραμε τις δυσκολίες που υπήρχαν, ειδικότερα έτσι όπως εξελίχθηκε ο όμιλος μας... Παρ' όλα αυτά, μέσα από δύσκολα μονοπάτια και παρ' ότι, μετά τις εντός έδρας ήττες από την Φενερμπαχτσέ και την Καντού, φαινόταν ότι μάλλον θα αποκλειστούμε, κατορθώσαμε και κάναμε τρεις νίκες σε ισάριθμους τελικούς στα δύο παιχνίδια με την Κάχα Λαμποράλ και σε αυτό στην Πόλη με τους Τούρκους και τελικά τα καταφέραμε... Αυτό δείχνει ότι τα παιδιά, πέρα από τις αδιαμφισβήτητες ικανότητές τους, έχουν τη διάθεση να κυνηγήσουν τις προκλήσεις και αυτό είναι το σημαντικότερο εφόδιο για μία νέα ομάδα που τώρα εμφανίζεται στο προσκήνιο της Ευρωλίγκα...»

- Είναι γεγονός ότι η Μπιλμπάο δεν έχει αποκτήσει ακόμη την εμπειρία για να ανταπεξέρχεται σε τόσο δύσκολες καταστάσεις και σε συνεχόμενα παιχνίδια “χωρίς επόμενη μέρα”... Πως τα καταφέρατε; Πέρα από τα αγωνιστικά προσόντα, σίγουρα θα πρέπει να έχετε και πολύ καλή ψυχολογία αλλά και μεγάλα ψυχικά αποθέματα....

«Είναι συνδυασμός και των τριών! Σε ότι αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, είναι σημαντικό ότι καταφέραμε να διατηρήσουμε τον βασικό κορμό των παικτών που μας οδήγησαν πέρυσι στον τελικό της ACB, αξιολογώντας σωστά τον κάθε παίκτη ξεχωριστά και εν συνεχεία κάναμε 2-3 σωστές προσθήκες που δεν διατάραξαν τη “χημεία” μας... Με δεδομένο ότι ακόμη είμαστε “ένα μωρό που μαθαίνει να περπατάει”, ήταν σημαντικό ότι δεν κάναμε λάθη στην επιλογή των ανθρώπων που προσθέσαμε γύρω του! Πέρυσι κάναμε ένα “σάλτο” και συνήθως όταν κάνεις άλματα, κάποια στιγμή πέφτεις και χτυπάς! Η συμμετοχή στην Ευρωλίγκα μας κόστισε λίγο στο ξεκίνημα του ισπανικού πρωταθλήματος γιατί ακόμη δεν είχαμε μπει στη νοοτροπία της πολύ πιο απαιτητικής εφετινής χρονιάς. Όταν, όμως, έφτασε η ώρα για τον πρώτο τελικό που θα έκρινε αν θα συνεχίζαμε στην Ευρώπη, όλα τα παιδιά έδειξαν χαρακτήρα και ψυχική δύναμη και “επέλεξαν” να συνεχίσουν αυτό το “διπλό” και συνάμα κοπιαστικό ταξίδι...»

- Κι όλα αυτά, ουσιαστικά παίζοντας για μεγάλο διάστημα χωρίς δύο πολύ βασικούς παίκτες, τον Αξέλ Ερβέλ που είναι η “ραχοκοκαλιά” της ομάδας σε άμυνα κι επίθεση και τον Ραούλ Λόπεθ που αποκτήθηκε για να δώσει “βάθος” και εμπειρία στη θέση του point-guard... Σας στοίχισαν πολύ οι τραυματισμοί τους;

«Πάρα πολύ γιατί αυτοί οι δύο παίκτες είναι πολύ σημαντικοί για την δομή και τη λειτουργία της ομάδας. Γι' αυτό και η επιτυχία μας παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις... Εκεί που είμαστε “πεθαμένοι”, στην πρώτη μεγάλη πρόκληση παρουσιαστήκαμε πολύ πιο δυνατοί και δείξαμε τα δόντια μας...»

- Αυτή η επιτυχία πάντως, είχε και το κόστος της... Στο ισπανικό πρωτάθλημα, για την ώρα είσαστε εκτός οκτάδας και για την ώρα, δεν είναι εξασφαλισμένη η συμμετοχή σας στο final-eight του Copa del Rey, έτσι δεν είναι;

«Αυτό είναι σίγουρο και παραδοσιακά ισπανικές ομάδες με μεγαλύτερη εμπειρία από μας, που προχωρούν στην Ευρωλίγκα, χάνουν κάποια στιγμή το δρόμο τους περισσότερο στο πρωτάθλημα και λιγότερο στο Κύπελλο, όπως για παράδειγμα η Μάλαγα. Είναι γεγονός ότι η πορεία μας στην Ευρώπη μας έχει κοστίσει αρκετά στο πρωτάθλημα και πιστεύω ότι από τη στιγμή που θα συνεχίσουμε στο Top-16, τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο επικίνδυνα με πολλά ταξίδια και μετακινήσεις και συνεχόμενους δύσκολους αγώνες. Για να πάρουμε μέρος στο F-8 του Κυπέλλου πρέπει να κερδίσουμε τουλάχιστον τα 4 από τα 6 παιχνίδια που μας απομένουν στον 1ο γύρο της ACB, οπότε καταλαβαίνετε πόσο πρωτόγνωρη θα γίνει η κατάσταση για μας, όταν αρχίσει και το Top-16...»

- Το εορταστικό κλίμα στο γήπεδο το είδαμε από την τηλεόραση... Στα αποδυτήρια, όμως, τι έγινε; Άλλωστε δεν ήταν μόνο η νίκη επί της Κάχα Λαμποράλ που ήταν “κακός δαίμονας” για πολλά χρόνια για την Μπιλμπάο, αλλά κυρίως ο αποκλεισμός της από τη συνέχεια της διοργάνωσης, που να υποθέσουμε ότι “απογείωσε” τον κόσμο...

«Τα παιδιά ήταν πολύ αποφασισμένα, πίστευαν πολύ στην πρόκριση και γι' αυτό είχαν πολύ υπομονή στο παιχνίδι... Παίζαμε στο γήπεδό μας με μία ατμόσφαιρα εκπληκτική από 10.000 φιλάθλους και στα αποδυτήρια έγινε χαμός! Βγήκαν κάποια έντονα συναισθήματα από όλους γιατί κανείς δεν μας είχε ικανούς να τα καταφέρουμε... Είναι και η προϊστορία ανάμεσα στις ομάδες και η αντιπαλότητα των δύο πόλεων, που έδωσε ακόμη μεγαλύτερο κίνητρο σε όλους μας...»

- Έγινε κάποιο ευτράπελο στη διάρκεια των πανηγυρισμών;

«Αυτό που μου κάνει εντύπωση σε αυτά τα παιδιά είναι ότι υπάρχουν παίκτες όπως ο Γκριμάου που έχει κερδίσει τα πάντα με την Μπαρτσελόνα, όπως ο Μουμπρού, ο Ερβέλ και ο Ραούλ που έχουν διακρίσεις με τη Ρεάλ και έχουν λύσει το οικονομικό τους πρόβλημα και τους βλέπεις να πανηγυρίζουν σαν μικρά παιδιά και να γλεντούν με την ψυχή την πρόκριση...»

- Ο ιδιοκτήτης της ομάδας τι έλεγε;

«Είναι τρισευτυχισμένος και μετά το ματς δεν μπορούσε να μιλήσει! Δεν είναι λίγο πράγμα για αυτό το σύλλογο γιατί από τους 10.000 φιλάθλους που ήταν απόψε (σ.σ.: χθες) στο γήπεδο, οι 4.000 ήταν στο πρώτο παιχνίδι στην ιστορία της Μπιλμπάο στην λίγκα ΑCB, την περίοδο 2004-05. Σ' εκείνο το ματς, η Ταουγκρές είχε κερδίσει μέσα στο “σπίτι” μας με 47 πόντους και δεν “μας” είχε αφήσει να “πάρουμε” ανάσα... Είναι κάποια πράγματα που μένουν καρφωμένα στο μυαλό και δεν ξεχνιούνται... Συν τοις άλλοις, η σημερινή Κάχα Λαμποράλ είναι μία ομάδα που τα τελευταία χρόνια μας κέρδιζε συνέχεια και είναι καταξιωμένη στην ελίτ όχι μόνο του ισπανικού πρωταθλήματος αλλά και στην Ευρωλίγκα... Εμείς τώρα ξεκινάμε...»

- Από 'δω και στο εξής, η συμμετοχή σας στο Top-16 θα έχει ως στόχο την απόκτηση εμπειριών ή θα διεκδικήσετε την πρόκριση στα πλέϊ-οφ;

«Θα πάμε για να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό... Ο όμιλος μας νομίζω ότι είναι σχεδόν ξεκαθαρισμένος... Την ΤΣΣΚΑ θα την έχουμε σίγουρα... Από 'κει και πέρα, πιθανότατα τη Σιένα ή τη Μακάμπι από το 2ο γκρουπ και μάλλον την Εφές Πίλσεν από το 3ο γκρουπ. Θα γίνει μάχη... Μία ακόμη ευπρόσδεκτη μεγάλη πρόκληση...».