Σλάλομ ανάμεσα σε νάρκες

Δεν νομίζω ότι έχουν ξαναγίνει στην Ευρωλίγκα τα θαυμαστά και τα παράδοξα που συμβαίνουν στον Όμιλο του Ολυμπιακού.

Πέρασαν 8 εβδομάδες μέχρι να προκριθεί μία από τις έξι ομάδες (Καντού) και να αποκλειστεί μαθηματικά μία άλλη (Νανσύ). Για το δεύτερο εισιτήριο, αυτό που κατέληξε στα χέρια του Ολυμπιακού, χρειάστηκε να ολοκληρωθεί η 9η αγωνιστική και να επιστρατευτούν κομπιουτεράκια τελευταίας τεχνολογίας. Τα άλλα δύο θα μοιραστούν πάνω στο νήμα, στις ομάδες που θα ξεχωρίσουν από το "γόρδιο δεσμό" μεταξύ Κάχα Λαμποράλ, Φενέρμπαχτσε, Μπιλμπάο.

Ο Ολυμπιακός θα τερματίσει 1ος ή 2ος ή 3ος ή 4ος. Η Καντού μπορεί να καταλήξει σε οποιαδήποτε θέση μεταξύ 1ης και 4ης. Η Φενέρμπαχτσε διεκδικεί πρωτιά, αλλά κινδυνεύει να βγει και 5η. Η Κάχα Λαμποράλ το ίδιο. Η Μπιλμπάο θα "καθίσει" κάπου ανάμεσα στη 2η και την 5η θέση.

Ο νικητής του Ομίλου θα γράψει δίπλα στο όνομά του το ταπεινό 6-4, αρνητικό ρεκόρ από καταβολής Ευρωλίγκας, αλλά αρκετό για να τον κρατήσει μακριά από ΤΣΣΚΑ, Μπαρτσελόνα και Ρεάλ στην κλήρωση της 23ης Δεκεμβρίου. Ο 5ος της τελικής κατάταξης θα έχει ρεκόρ 5-5 ή, στη χειρότερη περίπτωση, 4-6. Στο παρελθόν προκρίθηκε ακόμα και ομάδα με 2 νίκες στους 10 αγώνες της.

Στο ξεκίνημα του Α' Ομίλου, το "έξυπνο χρήμα" ήταν ακουμπισμένο στο βυσσινί της Κάχα Λαμποράλ ή στο κιτρινόμαυρο της Φενέρμπαχτσε. Ο Ολυμπιακός ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, φαβορί για το τρίτο εισιτήριο. Στη νεοφώτιστη στο σύγχρονη βερσιόν του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Καντού ουδείς έδινε σημασία. Τη Μπιλμπάο την έβλεπαν οι περισσότεροι ως πτωχή πλην τίμια γειτόνισσα της Κάχα.

Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι η Νανσύ θα έχανε τόσο γρήγορα το τρένο εάν κρατούσε ως το τέλος στη σύνθεσή της τον Μπατούμ; Μέχρι που θα τερμάτιζαν όλες οι ομάδες ισόβαθμες με ρεκόρ 5-5...

Να, όμως, που οι ταπεινοί έσυραν το χορό. Οι πρώτες ομάδες που προκρίθηκαν ανήκουν στο κλαμπ εκείνων που αγνόησαν τις σειρήνες από το ΝΒΑ. Το ίδιο και εκείνη που απειλεί να αποκλείσει ένα από τα θεωρητικά φαβορί. Ούτε η Καντού πήρε παίκτη από τους αζήτητους του λοκ-άουτ ούτε ο Ολυμπιακός ούτε η Μπιλμπάο.

Η Κάχα Λαμποράλ βούτηξε με τα μούτρα στο παζάρι και έφερε στην Ευρώπη 4 παίκτες που περισσότερο τη μπέρδεψαν παρά τη βοήθησαν: Σεραφέν, Ουίλιαμς, Ντόρσεϊ, Ντράγκιτς. Οι Τούρκοι έψησαν τον Ελβετό Σεφολόσα, η φυγή του οποίου άφησε την ομάδα τους ξεχαρβαλωμένη, σαν παζλ που του αφαιρέθηκε η κόλλα.

Το λοκ-άουτ καταργήθηκε λίγο πριν την τελική ευθεία της α' φάσης της Ευρωλίγκας και προκάλεσε απώλεια στήριξης στις τρεις από τις έξι ομάδες του Ομίλου. Οι άλλες τρεις βγήκαν σιγά σιγά στον αφρό, με επιχείρημα την καλή τους χημεία, τη συνοχή και τη δουλειά των αξιόλογων προπονητών που κάθονται στο τιμόνι τους.

Ο Ολυμπιακός μπορεί να καθυστέρησε, αλλά σιγά σιγά έδεσε και φρόντισε να απαντήσει θετικά σε όλα τα "πρέπει" που βρήκε στο διάβα του. Η πιθανότατη, πλέον, πρωτιά θα είναι η ανταμοιβή του και ταυτόχρονα γερό θεμέλιο ευρωπαϊκής διάκρισης. Δεν θα έχει πολλά να φοβηθεί από έναν Ομιλο με λ.χ. Σιένα, Μάλαγα, Παρτίζαν. Η στελέχωση των Ομίλων του Top-16 μπορεί να αναζωπυρώσει τα σενάρια για ενίσχυση της ομάδας, αν και η πρόοδός της στο δίμηνο που ακολούθησε την απελπιστική εμφάνιση στο Μπιλμπάο είναι προφανής.

Είχε δίκαιο ο Βαγγέλης Αγγέλου όταν έλεγε ότι το μεγαλύτερο στοίχημα του φετινού Ολυμπιακού είναι η πίστη στη δύναμή της. Η θαλπωρή της έδρας πολλαπλασίασε την αυτοπεποίθηση των άπειρων παικτών του και μετέτρεψε το ΣΕΦ σε κάστρο, ένα από τα έξι άπαρτα της φετινής διοργάνωσης (Μόσχα, Βαρκελώνη, Μαδρίτη, Τελ Αβίβ, Καντού). Ο κόσμος στο γήπεδο μπορεί να είναι λιγοστός, αλλά καταλαβαίνει τι βλέπει και δεν γκρινιάζει χωρίς λόγο ούτε ασχολείται με αλλότρια.

Η αδυναμία των "κόκκινων" να πάρουν ένα ματς εκτός Ελλάδας μοιάζει με χαλινάρι που τους συγκρατεί ψυχολογικά και συχνά τους δένει κόμπο. Η μέση παραγωγή της ομάδας στο Φάληρο είναι 86 πόντοι. Εκτός έδρας, ο ίδιος δείκτης κατακρημνίζεται στο 68,2.

Δεν ήταν πάντως πολύ διαφορετική η πορεία του Ολυμπιακού που -υπό τον Ίβκοβιτς- κατέκτησε το ευρωπαϊκό τρόπαιο του 1997 στη Ρώμη. Τα ταξίδια εκείνης της ομάδας ήταν κατάστικτα από τραύματα.

Στα 14 χρόνια που πέρασαν έκτοτε κύλησε πολύ νερό κάτω από τις γέφυρες του Τίβερι και του Βοσπόρου. Δεν υπάρχει πιθανότητα να ξαναβρεί ελληνική ομάδα σε φάιναλ-φορ αντιπάλους επιπέδου Βιλερμπάν και Ολύμπια. Ακόμα και η Μπαρτσελόνα του '97 ήταν νάνος μπροστά στη σημερινή.

Εάν ο Ολυμπιακός θέλει να κοιτάξει στα μάτια ΤΣΣΚΑ, Μακάμπι, Μπαρτσελόνα, Ρεάλ, Σιένα και φυσικά Παναθηναϊκό, θα πρέπει να βελτιώσει κατακόρυφα την απόδοσή του και να ενισχύσει το μέταλλό του. Όσο και αν ο χρόνος μοιάζει σύμμαχός του, το σλάλομ ανάμεσα στις νάρκες που περιμένουν σπαρμένες στο δρόμο του θα είναι πολύ δύσκολη υπόθεση.

Για τον Ολυμπιακό, αλλά και για τον Παναθηναϊκό, οι τέσσερις εβδομάδες που ακολουθούν προσφέρονται για διορθωτικές κινήσεις, με ή χωρίς μετεγγραφές. Η διοίκηση και ο προπονητής έχουν το λόγο.