O μήνας της μαρμότας

ΕΡ.: Πώς σου φαίνονται οι καινούριες μετεγγραφές του Παναθηναϊκού; Εγώ πιστεύω ότι έχουμε πλέον υλικό για φάιναλ-φορ. (Ηλ.Γ.., Μηλιές)

ΝΙΚ.ΠΑΠ.: Δεν θα διαφωνήσω. Βεβαίως, δεν φτάνει μόνο το καλό υλικό για να γίνει μία ομάδα …ομάδα. Ωστόσο, όλες οι κινήσεις του τελευταίου διμήνου συνιστούν βελτίωση του έμψυχου δυναμικού: Λάσμε αντί Αρμστρονγκ, Γκιστ αντί Πάνκο, προσθήκη Μπανκς, προσθήκη Καπόνο, αποδέσμευση του αόρατου Κίτσεν. Αυτός που έχει πολλή δουλειά μπροστά του είναι ο Αργύρης Πεδουλάκης, ο οποίος θα πρέπει να αισθάνεται ότι ξαναζεί τη μέρα της μαρμότας: με τα συνεχόμενα πήγαινε-έλα ξένων παικτών, κάθε μήνας μοιάζει με Σεπτέμβριο! Η χημεία της ομάδας θα πρέπει να χτιστεί από την αρχή, αφού τοποθετούνται σε νέες βάσεις ακόμα και οι αποτελεσματικές συνταγές του πρώτου τριμήνου. Ο Καπόνο θα γεμίσει τα αντίπαλα καλάθια με τρίποντα, αλλά θα ροκανίσει και το χρόνο συμμετοχής του πολύτιμου Ματσιούλις. Ο Ούκιτς φάχνει από την αρχή το ρόλο του μετά την άφιξη του Μπανκς. Ο Μπράμος μπορεί να χαθεί στην πολυκοσμία των θέσεων «2» και «3», ενώ ο Γιαννόπουλος περισσεύει. Η αποχώρηση του Πάνκο κάνει ακόμα πιο προβληματικό το μακρυνό σουτ των ψηλών, αφού ο Γκιστ υστερεί συγκριτικά σε αυτόν τον τομέα. Ο Σχορτσανίτης είναι τραυματίας και ίσως αργήσει να επιστρέψει, οπότε ο Τσαρτσαρής μετακινείται αναγκαστικά στο «5» πίσω από τον Λάσμε. Ενδεχόμενη απόκτηση ενός ψηλού θα ενισχύσει την μπροστινή γραμμή μέχρι να επιστρέψει ο «Σόφο», αλλά θα φέρει ακόμα μεγαλύτερη αναστάτωση. Όπως έγραψα και στην αρχή, πάντως, το υλικό του Παναθηναϊκού επιτρέπει όνειρα ακόμα και για πρόκριση στο φάιναλ-φορ. Οι παίκτες που αποκτήθηκαν φέρνουν μαζί πείρα, προσωπικότητα και κλάση. Οποιος συγκρίνει τη δωδεκάδα που αντιμετώπισε (και παραλίγο να νικήσει) τη Ρεάλ στην πρεμιέρα της Ευρωλίγκας με αυτήν που θα αντιμετωπίσει μεθαύριο τη Ζαλγκίρις (προσθέτοντας στην εξίσωση τον Σχορτσανίτη και ίσως έναν ακόμη ψηλό) θα καταλάβει τη διαφορά με γυμνό μάτι. Το μεγαλύτερο κέρδος, βέβαια, έχει να κάνει με το ρεζερβουάρ του Δημήτρη Διαμαντίδη. Οσο περισσότερο καύσιμο εξοικονομήσει ο αρχηγός για τις κρύες νύχτες του χειμώνα, τόσο πιο καθαρά θα δει ο Παναθηναϊκός τον γκρίζο ουρανό του Λονδίνου.

ΕΡ.: Τι μπορεί να προσφέρει στον Ολυμπιακό ο Σερμαντίνι; Η ομάδα είναι πλήρης και έχει καλές επιδόσεις στα ριμπάουντ. Φοβάμαι ότι θα γίνουμε άνω κάτω αν αρχίσουμε τις αλλαγές (Β.Περ., Κέρκυρα)

ΝΙΚ.ΠΑΠ.: Εγραψα πριν από λίγες ημέρες –και χλευάστηκα από μερικούς αναγνώστες- ότι ο Ολυμπιακός έχει πρόβλημα στη γραμμή των ψηλών, ειδικά στο αμυντικό ριμπάουντ και στην άμυνα των αιθέρων. Με εξαίρεση τον Μαυροειδή, τα «πεντάρια» του (Πάουελ, Χάινς και υπηρεσιακά Αντιτς) είναι «undersized» όπως λένε και στο χωριό μου. Του λείπει δηλαδή ένας ψηλός ικανός να σκεπάσει το καλάθι και να καταπιεί το ριμπάουντ μετά το άστοχο σουτ του αντιπάλου. Επίσης, δεν υπάρχει στην ομάδα μπλοκέρ. Η έλλειψη αντιαεροπορικών πυρών χαρίζει στους απέναντι δεύτερες ευκαιρίες και –το χειρότερο- καθυστερεί την ανάπτυξη του αιφνιδιασμού, ο οποίος είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο του Ολυμπιακού στην επίθεση. Ο Σερμαντίνι καλείται να μπαλώσει αυτό το κενό σε 10-15 λεπτά ποιοτικής συμμετοχής, ανάλογα και με τη στελέχωση του αντιπάλου. Είναι γαλουχημένος με νοοτροπία ρολίστα και δεν πρόκειται να διεκδικήσει κάτι που δεν του αναλογεί, όπως έκανε φέτος ο Ντόρσεϊ. Οσο για το επιθετικό κομμάτι, ο Γεωργιανός είναι σε θέση να τελειώσει 3-4 φάσεις σε κάθε αγώνα, με καρφώματα στην πίσω πόρτα της άμυνας ή με φόλοου ή και με σουτάκι. Νομίζω ότι μπορεί να αποδειχθεί καίρια προσθήκη.

ΕΡ.: Είμαι οπαδός του Ολυμπιακού και αγόρασα ήδη εισιτήρια για το Λονδίνο. Πόσες πιθανότητες έχω να ξαναδώ την ομάδα μου; (Π.Παπ., Πάτρα)

ΝΙΚ.ΠΑΠ.: Με τα δεδομένα της 26^ηςΔεκεμβρίου, ο Ολυμπιακός είναι πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου. Η ομάδα που κατέκτησε το περυσινό τρόπαιο κράτησε τον πυρήνα της ανέπαφο, ενισχύθηκε με έμπειρους διεθνείς (Περπέρογλου, Μαυροειδή, Σερμαντίνι), έκανε διορθωτική κίνηση όταν αυτή κρίθηκε απαραίτητη (με Πάουελ αντί Ντόρσεϊ), έχει την υγεία του και πότισε το dnaτου με τόννους αυτοπεποίθησης. Αίφνης έχει προδιαγραφές λαμπρής πορείας και ο Παναθηναϊκός παρά τη σωρεία αλλαγών. Μην εκπλαγείτε λοιπόν αν μυρίσετε έντονο άρωμα Ελλάδας στο Λονδίνο. Μολονότι ολοκληρώθηκε η περίοδος των ανακατατάξεων, δεν βλέπω ομάδα ικανή να διεκδικήσει αυτοδικαίως τη στολή του μνηστήρα. Στην πραγματικότητα, ενισχύθηκαν αισθητά μέσα στο Δεκέμβριο μόνο οι δικές μας. Δεν βάζω στοιχήματα, αλλά δεν πρόκειται να αποτρέψω όποιον ποντάρει σε ταυτόχρονη παρουσία του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού (και σε νέο ελληνικό θρίαμβο) στο φάιναλ-φορ του 2013.