«Μπαμ», ηκούσθη στον αέρα
Iδού λοιπόν, πριν ακόμη στεγνώσει η μελάνη του προηγούμενου σχολίου μου. Η απόλυτη δικαίωση όσων έγραφα την Τετάρτη, άσχετα αν ο καθένας διαβάζει ό,τι θέλει, ό,τι τον βολεύει και ό,τι του υπαγορεύει η οπαδική τύφλα. Για να κερδίσει ο Παναθηναϊκός ένα ντέρμπι σαν αυτά –τα συναρπαστικά- της Βαρκελώνης, χρειάζεται τον Διαμαντίδη που απειλεί το καλάθι. Τον Διαμαντίδη που θα βάλει στο παιχνίδι όχι μόνο τους άλλους αλλά και –κυρίως- τον εαυτό του.
«Σούταρε, αγόρι μου», έγραφα, φώναζα, μετά την ήττα των «πρασίνων» στο πρώτο παιχνίδι. Σούταρέ τη, τη ρημαδόμπαλα. Πάρε πάνω σου τη φάση. Εσύ είσαι που κρατάς τα κλειδιά. Δικιά σου είναι η ομάδα!
Τι δουλειά είχε ο Γκιστ με τη μπάλα στα χέρια σε τρεις από τις τελευταίες 4 φάσεις; Είναι σπουδαίος σκόρερ; Μεγάλη προσωπικότητα; Παίκτης ικανός να φτιάξει μόνος του φάσεις πάνω στο τεντωμένο σχοινί; Ή μήπως θα βάλει τις βολές που θα κερδίσει 3 δευτερόλεπτα πριν το τέλος;
Εάν ο ασύγκριτος Διαμαντίδης έπαιζε την Τρίτη όπως έπαιξε χθες, ο Παναθηναϊκός θα βρισκόταν στο 2-0. Όχι στο εύθραυστο 1-1. Εάν βάλει περισσότερους από 15 πόντους στα επόμενα παιχνίδια, θα στείλει το "τριφύλλι" στο Λονδίνο.
«Σούταρε, αγόρι μου, σούταρε». Μπαμ! Πάρ’το μέσα. Το τρίποντο του θανάτου. Αντίο, Μπάρτσα. «Μολών λαβέ», μέσα στο ηφαίστειο.
Χθες, ο Διαμαντίδης ανέλαβε τον ρόλο του μεγάλου ηγέτη. Με το ένα χέρι, τραβούσε το κάρο από τη λάσπη, όταν αυτή απειλούσε να το φρενάρει. Με το άλλο, έσπρωχνε μέσα σε αυτήν τους αντιπάλους του. «Εσένα σε λένε Ναβάρο, αλλά εγώ είμαι καλύτερος», έλεγε. «Εσένα σε λένε Σάρας, αλλά δεν αντέχεις πια να τα βάλεις μαζί μου». «Εσένα σε λένε Χουέρτας, αλλά πήγαινε στον πάγκο να δεις αν έρχομαι». «Εσένα σε λένε Σάδα, αλλά δεν καταδέχομαι καν να ασχοληθώ μαζί σου».
Ετσι έπρεπε να φερθεί εξαρχής. Ποιος ηγέτης μοιράζει παιχνίδι στην τέταρτη περίοδο; Αν δεν έλειπε αυτός ο κρίκος από το dna του, το "Εγώ" με κεφαλαίο "Ε" θα ήταν, ειλικρινά το πιστεύω, σταρ στο ΝΒΑ.
Χθες, πήρε την κατάσταση στα χέρια του μετά το 56-53 του 33ου λεπτού. Στην επόμενη φάση, πήγε με φόρα στο ζωγραφιστό και κέρδισε βολές επειδή έτσι ήθελε. «Επιτέλους», είπα. Η ισπανική άμυνα τον ένιωσε για πρώτη φορά. Ως τότε, δεν είχε πετύχει ούτε ένα καλάθι. Ούτε ένα!
Στην επόμενη επίθεση του Παναθηναϊκού, ξεκίνησε πάλι μπάσιμο και βρήκε τον Ματσιούλις για το λέι-απ: δεν μοίρασε απλώς χαρτί, αλλά πρώτα έβγαλε τον άσο από το μανίκι, κατέστρεψε την ισορροπία της αντίπαλης άμυνας. Ακολούθησε δικό του τρίποντο, για το προσπέρασμα, 58-60. «Περάστε, πελάτες», ήταν το μήνυμα, «ανοίξαμε και σας περιμένουμε».
Η Μπαρτσελόνα βάλθηκε να τον κυνηγάει, προσπάθησε να τον τρομάξει κέρδισε μια μπάλα χάρη στο τράκο με τον ογκώδη Τζαουάι στην πλάγια γραμμή. Ο Μπράμος έμεινε ελεύθερος και ανέλαβε ανενόχλητος τις επόμενες επιθέσεις επειδή οι Καταλανοί κυνηγούσαν πανικόβλητοι δύο-δύο τον Διαμαντίδη. Σούταρε δύο, έβαλε ένα, έκανε και το απαραίτητο φάουλ στον ταλαιπωρημένο Ναβάρο. Και έστησε το σκηνικό για να τελειώσει τη δουλειά ο αρχηγός του.
Δείτε ξανά την τελευταία φάση. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Διαμαντίδης μιλώντας μετά το ματς στη Nova, το σχέδιο του προπονητή προέβλεπε την κλασσική συνεργασία του με τον Λάσμε, το “pick & roll” που συνήθως καταλήγει σε κάρφωμα του Αφρικανού από την πίσω πόρτα.
Η Μπαρτσελόνα το περίμενε και αποφάσισε να αμυνθεί με «αλλαγή», κρατώντας τον Σάδα στα μετόπισθεν και στέλνοντας τον Τζαουάι ψηλά, ώστε να μην έχει ορίζοντα ο Διαμαντίδης για την ψηλοκρεμαστή πάσα. «Ξέρω ότι δεν σουτάρεις», ήταν το μήνυμα του Πασκουάλ προς τον αρχηγό του Παναθηναϊκού. Μοιραίο σφάλμα. Ο Διαμαντίδης χόρεψε τρεις μακεδονίτικους χορούς ταυτόχρονα και έκανε τον μεγαλόσωμο Αυστραλό να παραπατήσει.
Ένα κλάσμα του δευτερολέπτου ήταν αρκετό. Τρίποντο και τέλος. «Σούταρε αγόρι μου, σούταρε». Σας το’λεγα, εγώ. Όταν ο Διαμαντίδης κοιτάζει το αντίπαλο καλάθι, είναι άνθρωπος-ορχήστρα.
Η τελευταία φάση του αγώνα ήταν σχεδόν ίδια με την προτελευταία, με ρόλους αντίστροφους. Ο Πεδουλάκης διάβασε την πρόθεση των Ισπανών με απόλυτη ακρίβεια, σαν να είχε στα χέρια του σκονάκι. Εριξε στο παρκέ τρεις ψηλούς για να φρακάρει τη ρακέτα και έστειλε τον Λάσμε απέναντι στον Ναβάρο όταν έγινε η αναπόφευκτη αλλαγή στα μαρκαρίσματα.
Ο εξουθενωμένος Ισπανός δεν είχε πια τα πόδια και την ενέργεια για να ντριμπλάρει τον σέντερ του Παναθηναϊκού. Ευκίνητος και αλτικός, ο Λάσμε ακολούθησε τον Ναβάρο χωρίς δυσκολία και μπλόκαρε τη «βομβίτσα» του. Ηταν, μάλλον, η πιο εύκολη άμυνα της βραδιάς.
Η χιλιοτραγουδισμένη Μπαρτσελόνα υποκλίθηκε όχι μία, αλλά δύο φορές σε έναν αντίπαλο που χτίστηκε από το μηδέν, συχνά με ανεμοσκορπίσματα, αλλά μοιάζει ικανός να φτάσει ως το φάιναλ-φορ και να διεκδικησει τον τίτλο. Ο διάδοχος του Ομπράντοβιτς δεν έχει τη λάμψη του προκατόχου του αλλά έχει από τώρα την ψήφο μου για «προπονητής της χρονιάς». Ελπίζω ότι έπεισε πια και τους τελευταίους δύσπιστους.
Απόψε, η σειρά του Ολυμπιακού. Η δεύτερη νίκη τον στέλνει Λονδίνο. Το 2-0 δεν ανατρέπεται σε μία σειρά 5 αγώνων, ούτε στην Ευρωλίγκα ούτε αλλού. Ιδίως όταν ο αντίπαλος είναι μέτριος και ψυχολογικά εύθραυστος.
Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.
