Η Άλμπα των... γκαρντ

Η ομάδα του Σάσα Ομπράντοβιτς έχει παρουσιάσει ορισμένα θετικά στοιχεία μέχρι τώρα στην Euroleague. Κόντρα στις παραδοσιακές δυνάμεις, όμως, όπως η ΤΣΣΚΑ Μόσχας για παράδειγμα, φάνηκε ότι δεν μπορεί να έχει υψηλές βλέψεις. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να περάσει από το Βερολίνο, στηριζόμενος κυρίως στους ψηλούς του. Επιθετικά εκεί πρέπει να πάει η μπάλα, καθώς η Άλμπα δεν διάθετει ποιότητα στην θέση «5». Έχει όμως στο ρόστερ της γκαρντ όπως ο Γουντ, ο Φόστερ και ο Σαφάρτζικ που άμα βρουν ρυθμό, θα δημιουργήσουν προβλήματα στην ομάδα του Αργύρη Πεδουλάκη. Εφόσον όμως η «πράσινη» άμυνα βρει λύσεις εκεί, τότε ο Παναθηναϊκός θα πετάξει για την Αθήνα με 2 βαθμούς στις βαλίτσες του. Το gazzetta.gr παρουσιάζει τους παίκτες της Άλμπα, τι πρέπει να προσέξουν οι «πράσινοι» αλλά και που πρέπει να χτυπήσουν.

Βούλε Αβντάλοβιτς: Πήγε φέτος στο Βερολίνο και ήταν από τους βασικούς της Άλμπα μέχρι να τραυματιστεί σοβαρά. Είναι εκτός μέχρι το τέλος της σεζόν και στην θέση του αποκτήθηκε ο Αμερικανός Τζέκελ Φόστερ.

Σβεν Σούλτζε: Παίκτης με μεγάλη εμπειρία αλλά πλέον στα 35 του δεν είναι σε θέση να προσφέρει πάνω από 8 λεπτά στο επίπεδο της Euroleague. Ο Σούλτζε, ωστόσο, έχει αρκετή ποιότητα (πέρασε και από την Ελλάδα το 2008 με την φανέλα της Ολίμπια Λάρισας...) και αυτό το μαρτυρά και το γεγονός ότι είναι πάνω από 120 φορές διεθνής με την Εθνική Γερμανίας. Αγωνίζεται κυρίως στη θέση «4» (2.08 ύψος) και απειλεί κυρίως με το περιφερειακό του σουτ αλλά και μέσα από τη ρακέτα. Το καλύτερο του παιχνίδι στην διοργάνωση φέτος το έκανε κόντρα στην Ουνικάχα στην πρώτη φάση, όταν και τελείωσε με 12 πόντους (2/3 τρίποντα) και 2 ασίστ.

Τζόι Νέι: Γερμανός γκαρντ (1.97 ύψος) γεννημένος το 1992 που έχει αγωνιστεί μόλις... 59 δευτερόλεπτα στη διοργάνωση (κόντρα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας για το Top 16). Λογικά δεν θα χρησιμοποιηθεί κόντρα στην Παναθηναϊκό.

Χέικο Σαφάρτζικ: Διεθνής γκαρντ με την Γερμανία (1.81 ύψος, γεννημένος το 1984) και από τους βασικούς της Άλμπα, καθώς μένει στο παρκέ για πάνω από 22 αγωνιστικά λεπτά ανά αναμέτρηση. Η χρονιά που κάνει όμως είναι χειρότερη από πέρσι (8.5 έναντι 7.1 πόντους κατά μέσο όρο φέτος) και παραμένει μονοδιάστατος στο παιχνίδι. Πρόκειται για ένα γκαρντ που απειλεί αποκλειστικά από την γραμμή των 6.75 (έχει σουτάρει μέχρι τώρα 55 τρίποντα και 27 δίποντα) και άμα δεν βρει χώρο για σουτ δεν μπορεί να απειλήσει την αντίπαλη άμυνα. Αν όμως βρει ρυθμό είναι ικανός να πάρει παιχνίδι μόνος του και αυτό είναι που πρέπει να προσέξει ο Παναθηναϊκός. Ο Σαφάρτζικ μοιράζει 2.9 ασίστ κατά μέσο όρο ανά αγώνα και το καλύτερο του ματς φέτος είναι κόντρα στην Ουνικάχα όταν ευστόχησε στα 4 από τα 8 που δοκίμασε και πέτυχε συνολικά 14 πόντους.

Ντίον Τόμπσον: Από τους πρωταγωνιστές της Άλμπα και σίγουρα παίκτης που πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα οι «πράσινοι». Με ύψος 2.03 αγωνίζεται κυρίως στο «4», αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που σε «κοντά» σχήματα έχει ανέβει και στο «5». Το μειονέκτημα του είναι ότι δεν απειλεί καθόλου από το τρίποντο, παίρνει όμως προσπάθειες κοντά στο καλάθι (κυρίως) και με σουτ από μέση απόσταση. Ο Τόμπσον (έχει περάσει από τον Ίκαρο Καλλιθέας...) εκτός από βασικός συντελεστής της επιθετικής λειτουργίας των Γερμανών (σκοράρει 13.1 πόντους ανά αγώνα), είναι παράλληλα και δυνατός ριμπάουντερ, αφού κατεβάζει 6.1 κατά μέσο όρο ανά παιχνίδι. Καλύτερο του παιχνίδι επιθετικά αυτό με τη Σαλόν όταν και σημείωσε 24 πόντους, έχει όμως ακόμα δύο double-double με Μακάμπι (16 πόντοι & 10 ριμπάουντ) και Εφές (15 πόντοι & 11 ριμπάουντ) και είναι δεδομένο πως... θα έχουν αρκετή δουλειά αμυντικά οι Γκιστ και Τσαρτσαρής.

Σεμπάστιαν Φούλε: Επίσης νεαρός γκαρντ (γεννημένος το 1992) που με μόλις 1:39 συνολικά στην Euroleague, δύσκολα θα παίξει κόντρα στον Παναθηναϊκό.

Ντέρικ Μπάιαρς: Αμερικανός φόργουορντ που αποκτήθηκε στα μισά της α' φάσης και παίρνει χρόνος συμμετοχής και αρκετές προσπάθειες. Δεν έχει καταφέρει να κάνει τη διαφορά (7.3 πόντους κατά μέσο όρο) αλλά ο Ομπράντοβιτς δείχνει να τον εμπιστεύεται (20 λεπτά αγωνίζεται ανά αγώνα) και είναι ένας παίκτης που αν δεν τον προσέξουν οι «πράσινοι« θα κάνει ζημιά. Ο Μπάιαρς (πρώην του Πανελληνίου...) απειλεί κυρίως μέσα από την γραμμή των 6.75, δεν είναι όμως κακός «τρίποντος», αφού σουτάρει με 38.9%. Καλύτερο του ματς κόντρα στη Μακάμπι με 12 πόντους και δείχνει παίκτης που αν δεν τον προσέξεις δημιουργεί προβλήματα, αν όμως αντιμετωπιστεί σωστά, τότε βγαίνει από τα νερά του και δεν βοηθάει την Άλμπα (όπως στο τελευταίο ματς με την Εφές που έμεινε στους 4 πόντους...)

Στέβεν Μόνσε: Γερμανός φόργουορντ, γεννημένος το 1990, που δεν έχει αγωνιστεί καθόλου μέχρι τώρα στη διοργάνωση.

Μπράιαν Ραντλ: Αμερικανός φόργουορντ που προοριζόταν για βασικός αλλά τραυματίστηκε και πρόλαβε να παίξει μόλις σε δύο ματς στην Euroleague. Είναι εκτός και στην θέση του έχει αποκτηθεί ο Ντέρικ Μπάιαρς.

Νίχατ Τζέντοβιτς: Ο νεαρός (1990) από τη Βοσνία θεωρείται από τα «καλά» ταλέντα της Ευρώπης. Βασικό στέλεχος πλέον της Εθνικής του ομάδα, από τα βασικά στελέχη και της Άλμπα. Σουτάρει μεν με το χαμηλό 16.7% στα τρίποντα, είναι γκαρντ όμως που το σουτ το έχει και που γενικά είναι καλός σκόρερ (7.4 πόντους ανά αγώνα). Έχει κάνει κάποια καλά παιχνίδια όπως με την Μακάμπι (17π.) ή την Σιένα (13π.) έχει και άλλα όμως που εξαφανίζεται, με τα σκαμπανεβάσματα να είναι λογικά λόγω της έλλειψης εμπειριών. Θα μείνει όμως στο παρκέ με τον Παναθηναϊκό πάνω από 15 λεπτά, θα πάρει προσπάθειες και θέλει προσοχή. Σημαντικό μειονέκτημα του Τζέντοβιτς ότι είναι μέτριος αμυντικός.

Άλμπερτ Μιράγιες: Ο ένας από τους δύο σέντερ της ομάδας (ο Ιντμπίχι ο άλλος...) με τον χρόνο να μοιράζεται μεταξύ τους (19 λεπτά κατά μέσο όρο ο Μιράγιες...) αλλά τον Ισπανό (2.07 ύψος) να ξεκινάει βασικός. Δεν απειλεί καθόλου από το τρίποντο αλλά παίρνει αρκετά σουτ από μέση απόσταση και γενικά δεν είναι το βαρύ κορμί που θα παίξει με πλάτη. Παίζει αρκετά με πρόσωπο και είναι δεδομένο ότι αμυντικά θα έχει προβλήματα τόσο από τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη (κυρίως) όσο και από τον Στεφάν Λάσμε (σε μικρότερο βαθμό). Ο Μιράγιες όμως βοηθάει επιθετικά (6.5 πόντους κατά μέσο όρο ανά αγώνα) και ναι μεν δεν κάνει τη διαφορά, είναι, ωστόσο, καλός ψηλός που μπορεί να κάνει πολλές δουλειές στο παρκέ. Σίγουρα, βέβαια, οι ψηλοί του Παναθηναϊκού είναι πιο ποιοτικοί και εκεί είναι ένας τομέας που δεδομένα θα εστιάσει ο Αργύρης Πεδουλάκης.



Ντέιβιντ Χέρβινγκ: Γερμανός, γεννημένος το 1993, δεν έχει πατήσει παρκέ μέχρι σήμερα στην Euroleague και αυτό δεν θα γίνει ούτε με τους «πράσινους».

Ντασουάν Γουντ: Ο κινητήριος μοχλός της Άλμπα. Ο παίκτης που αν αντιμετωπιστεί με σωστό τρόπο, είναι δεδομένο ότι η ομάδα του Βερολίνου θα έχει τεράστιο πρόβλημα. Ο Αμερικανός γκαρντ είναι ο ηγέτης της Άλμπα και μένει στο παρκέ για περίπου 25 αγωνιστικά λεπτά ανά αγώνα. Ο μέσος όρος του είναι χαμηλότερος από πέρυσι (14 έναντι 10.2 φέτος), σουτάρει όμως με πολύ καλά ποσοστά (47.2% στα τρίποντα και πάνω από 50% στα δίποντα) και είναι δεδομένα ότι αποτελεί τον παίκτη που πρέπει να εστιάσει πάνω του η άμυνα του Παναθηναϊκού. Ο Γουντ για πλέι μέικερ μοιράζει λίγες ασίστ (2.1 μ.ο.) ξέρει να παίζει όμως καλά το πικ εν ρολ και να διαβάζει τις αντίπαλες άμυνες. Το ύψος του όμως του δημιουργεί πολλά προβλήματα αμυντικά (1.85) και οι «πράσινοι» θα πρέπει να το εκμεταλλευτούν αυτό. Αν καταφέρουν και περιορίσουν τον Αμερικανό επιθετικά, τότε θα κάνουν την ζωή τους πιο... εύκολη στο Βερολίνο.

Τζέκελ Φόστερ: Ο Αμερικανός γκαρντ (1.91 ύψος, γεννημένος το 1983) αποκτήθηκε για να αντικαταστήσει τον Βούλε Αβντάλοβιτς. Έχει αγωνιστεί στα τρία παιχνίδια του Top 16 (καθόλου στην α' φάση) και τον εμπιστεύεται πολύ ο Ομπράντοβιτς, καθώς τον αφήνει στο παρκέ για πάνω από 26 αγωνιστικά λεπτά ανά παιχνίδι. Είναι ο κλασσικός Αμερικανός γκαρντ που θα πάρει πολλές προσπάθειες, θα δημιουργήσει σκορ για την ομάδα του, δεν θα είναι όμως λίγες και οι φορές που θα «μπλοκάρει» και θα προκαλέσει προβλήματα. Ο Φόστερ δεν είναι τόσο καλός «τρίποντος», ούτε και σούπερ αμυντικός, επιθετικά όμως έχει πολλούς τρόπους να φτάσει στο καλάθι. Σημειώνει 9 πόντους ανά αγώνα, είναι ελάχιστα δημιουργικός για τους συμπαίκτες του (1 ασίστ μ.ο.) και μαζί με τον Γουντ είναι οι γκαρντ που κάνουν το παιχνίδι της Άλμπα, άρα κατά συνέπεια και οι παίκτες που πρέπει να προσέξει πολύ η «πράσινη» άμυνα.

Γάσιν Ιμπντίχι: Σέντερ που έρχεται από τον πάγκο και μοιράζεται τον χρόνο με τον Μιράγιες. Παίζει αρκετά με πρόσωπο (ύψος 2.08), όπως δηλαδή και ο Ισπανός, αλλά είναι καλός στην άμυνα με τα αντίπαλα «5άρια». Είναι πιο «βαρύς» από τον Μιράγιες και λογικά αυτός θα μαρκάρει τον Σχορτσανίτη. Σημειώνει 7.5 πόντους ανά αγώνα αλλά έχει πολλά σκαμπανεβάσματα. Δεν είναι κακός ψηλός αλλά όπως υπογραμμίσα και στην ανάλυση του Μιράγιες, ο Παναθηναϊκός υπερισχύει ποιοτικά και σωματικά στην συγκεκριμένη θέση.

Ζακ Μάρλεϊ: Ο Αμερικανός «συμπληρώνει» τον Τόμπσον και μόνος κακός παίκτης δεν είναι. Αμυντικά δεν χάνει ποτέ την θέση του και βοηθάει με 4.8 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στην επίθεση δεν παίζει με πλάτη αλλά είναι καλός και έξω από την γραμμή των 6.75, συνεπώς χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή από τους Τσαρτσαρή και Γκιστ. Το καλύτερο του ματς το έχει κάνει κόντρα στην Πρόκομ με 13 πόντους, αλλά πρόκειται για παίκτη «κλειδί» που δεν βοηθάει μόνο στο σκορ, αφού μοιράζει παράλληλα και 2.3 ασίστ ανά αγώνα.