«Δεν υπάρχει ταβάνι!»

«Αυτό το ταξίδι άρχισε από τις αλάνες του Α' τοπικού και σήμερα βρισκόμαστε πια στο Βιβλίο Γκίνες. Αυτά τα 7 χρόνια από μικρές και μεγάλες λύπες, από μικρές και μεγάλες χαρές, μάθαμε πολλά. Βάλαμε μακροπρόθεσμους και βραχυπρόθεσμους στόχους, δεν αρχίσαμε την προσπάθεια μας για να κάνουμε τα ρεκόρ, αλλά αυτά προέκυψαν στην πορεία. Έχει μεγάλη αξία για εμάς το ότι τα καταφέραμε, έχει μεγάλη αξία, όμως, και για τον Βύρωνα αυτό που συνέβη. Μετά την κατάκτηση του EuroCup, όπου γίναμε γνωστοί σε όλη την Ευρώπη, τα κορίτσια του Αθηναϊκού κατέκτησαν και τον κόσμο με αυτό τους το επίτευγμα» είπε αρχικά ο Νίκος Χαρδαλιάς για να συνεχίσει λέγοντας πως υπάρχουν και πράγματα που τον ενοχλούν αυτά τα 7 χρόνια.

«Η ασυνέπεια του κράτους με πειράζει. Σε αυτή την ομάδα προσπαθούμε να είμαστε συνεπείς κι αξιοπρεπείς και σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία που βιώνει ο τόπος μας είναι πολύ άσχημο το Κράτος να βοηθάει τις Ανώνυμες Εταιρείες και τον επαγγελματικό αθλητισμό κι όχι τον ερασιτεχνικό. Εμείς θέλουμε από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού εδώ και 3 χρόνια να τα πάρουμε τα λεφτά από τα ταξίδια της Ευρώπης, ώστε να τα αποδώσουμε στις πραγματικές πρωταγωνίστριες που είναι οι παίκτριες. Συνεχίζουμε να είμαστε ένα νοικοκυρεμένο σωματείο και κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για τα κορίτσια, αλλά με ενοχλεί η ασυνέπεια του Κράτους».

Από αυτή την 3ετία, όπου ο Αθηναϊκός διέλυσε όλα τα ρεκόρ, ο Νίκος Χαρδαλιάς δε θέλει να πετάξει τίποτα. «Δεν θέλω να αφήσω εκτός το παραμικρό, ακόμη κι αυτές οι ελάχιστες και μικρές ήττες που κάναμε στην Ευρώπη αυτά τα 3 χρόνια μάς βοήθησαν. Πρόκειται για μία μαγική διαδρομή, ένα πανέμορφο ταξίδι και εκτός από τα κύπελλα και τα ρεκόρ αυτό το ταξίδι δυνάμωσε τις σχέσεις μας με αθλήτριες και με τους προπονητές και σε όλους ανήκουν "συγχαρητήρια". Αυτή η επιτυχία ανήκει σε όλους».

Ο Δήμαρχος Βύρωνα δεν ξέχασε φυσικά και τον κόσμο της ομάδας. «Ο κόσμος ζει για την ομάδα κι εμείς κάνουμε ό,τι μπορούμε για να του ανταποδίδουμε την αγάπη που μας δίνει. Νομίζω πως τους δώσαμε πολλές χαρές αυτά τα 3 χρόνια κι ένα χαμόγελο και μία γλυκιά ανάμνηση, γιατί οι εποχές που ζούμε είναι πολύ δύσκολες».

Όσο για το εάν φοβήθηκε ποτέ ότι δε θα έρθει το ρεκόρ, ήταν ειλικρινής: «Η φετινή δεν ήταν εύκολη χρονιά για εμάς, αλλά σε καμία στιγμή δεν φοβήθηκα. Έφυγε ξαφνικά η Τσέτσερ, έφυγε η Κατερίνα (σ.σ. Σωτηρίου) και για εμάς ήταν ηθικό το ζήτημα να την αφήσουμε να φύγει, μια κι η κοπέλα είχε μία πολύ καλή πρόταση, ενώ τραυματίστηκε κι η Τούλα (σ.σ. Καλέντζου). Μέσα σε μία οικογένεια τα πάντα τα συζητάμε και τα πάντα αναθεωρούνται. Και τη φετινή χρονιά συζητήσαμε πολύ, μείναμε κοντά στα κορίτσια και τα καταφέραμε. Πρόκειται για μία ιστορική συγκυρία για τον Αθηναϊκό, αλλά δεν σταματάμε εδώ. Αυτή η ομάδα δεν έχει ταβάνι!».