«Η Ελλάδα θέλει πλήρη ανακαίνιση!»

Τι σας ώθησε μετά από μία τόσο επιτυχημένη πορεία πολλών ετών στην δημοσιογραφία, να ασχοληθείτε με την πολιτική;

«Είμαι ανενεργός από τα κοινά, στα οποία συμμετείχα διαρκώς και αρθρογραφώντας ως δημοσιογράφος απο το 1974, από τη μέρα πού δεν εργάζομαι στην Ελευθεροτυπία εδώ και 7 μήνες. Ο Μανώλης Γλέζος μου έκανε την τιμή να με προτείνει για υποψήφιο βουλευτή. Θεωρώ,ότι όταν μπορείς να συμμετάσχεις στα κοινά και αρνείσαι, ενώ επί χρόνια κριτικάρεις τη Βουλή για έλλειψη αξιόλογου δυναμικού, είσαι υποκριτής.

Θα βγει τρίτο κόμμα στις Εθνικές εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ; Σε απόδοση 1.38 στην betfair

Γιατί βλέπουμε τόσους δημοσιογράφους να πολιτεύονται σε αυτές τις εκλογές και από κριτές να γίνονται κρινόμενοι;

«Δεν μπορώ να σας απαντήσω υπεύθυνα.Υποθέτω, ότι άλλοι μεν προωθούνται από κόμματα γιατί είναι star και άλλοι,κυρίως της Αριστεράς, γιατί ενδιαφέρονται για τα κοινά.»

Εχουν ακουστεί κάποιες αντιδράσεις πολιτών, που επικρίνουν τους υποψήφιους που προέρχονται από τον Τύπο, ότι γίνονται μέρος του συστήματος. Τι απαντάτε;

«Ήταν ήδη μέρος του συστήματος με ελάχιστες εξαιρέσεις. Και μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού είναι εκείνοι από τους "καθαρούς",που δεν αλλοτριώνονται αφού εμπλακούν.»

Είστε υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών. Ποια επιχειρήματα χρησιμοποιείτε για να πείσετε έναν ψηφοφόρο να επιλέξει το κόμμα σας σε σχέση με κάποιο άλλο;

«Δεν έχω ένα σταθερό ποίημα που λέω. Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει τέτοιο. Καθένας έχει τις απορίες του και απαντώ σ αυτές. Αυτό που κάνω είναι να είμαι ειλικρινής με όσους συζητώ. Αυτό ήδη λείπει από τον κόσμο. Κι αυτό, η ειλικρίνεια, είναι ίσως το πολυτιμότερο επιχείρημα.»

Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε άνοιγμα και σε άλλα κόμματα της αριστεράς, αλλά δέχθηκε έντονη κριτική. Ποια είναι η άποψη σας;

«Αν δεν ευαγγελίζεσαι μια κοινωνία συνεργασίας των πολιτών δεν είσαι αριστερός. Και σίγουρα δεν είσαι χρήσιμος σαν πολίτης.»

Οπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις κανένα κόμμα δεν θα έχει την αυτοδυναμία. Πιστεύετε τελικά οι κυβερνήσεις αυτοδυναμίας είναι η απάντηση στα προβλήματα της Ελλάδας;

«Τα προβλήματά της Ελλάδας είναι πάρα πολύ σοβαρά και δεν είναι πρωτίστως οικονομικά. Είναι κυρίως κοινωνικά και πολιτικά. Είναι προβλήματα νοοτροπίας. Ακόμα και αν λύσουμε ως δια μαγείας αύριο τα οικονομικά μας προβλήματα, θα τα βρούμε εμπρός μας χειρότερα αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία. Επομένως, είναι αδιάφορο αν θα κυβερνάει η κυβέρνηση ενός κόμματος ή η κυβέρνηση πέντε κομμάτων. Το ερώτημα είναι αν θα κυβερνάνε με πρώτο μέλημα το συμφέρον του κοινωνικού σύνολου ή αν θα κυβερνάνε,όπως μέχρι τώρα, με γνώμονα τα συμφέροντα συντεχνιών, ημέτερων, ρουσφετιών, χωρις αξιοκρατία, χωρις Παιδεία, χωρις ΕΓΝΟΙΑ για το δημόσιο χρήμα, με διάσπαρτη τη νοοτροπία της αρπαχτής, της παρανομίας, της διαφθοράς. Αυτό που λείπει από τούς Ελληνες είναι ο πατριωτισμός. Οχι οι εύκολες ιαχές για την ομάδα και την Ελλάδα. Αλλά η καθημερινή συμμετοχή σε μια κοινωνία Πολιτών και όχι σε μια ζούγκλα παρανόμων και θυμάτων ,ό πως είναι σήμερα. Αλλά, τους Ελληνες τους έκαναν απάτριδες οι πολιτικοί τους, που με την παντελή αδιαφορία για το χτίσιμο ενός κανονικού κράτους και την προσήλωσή τους μόνο στην εξυπηρέτηση τής επανεκλογής τους και το αντίστοιχου πλουτισμού τους, έκαναν πάνω από τούς μισούς Ελληνες σαν τα μούτρα τους. Ο πολίτης μιμείται ό,τι βλέπει. Και γίνεται ό,τι βλέπει. Είτε από μιμητισμό, είτε για να μπορέσει να επιζήσει μέσα στη ζούγκλα, πού τού έχει χτίσει το σύστημα.

Η Ελλάδα θέλει πλήρη ανακαίνιση. Πλήρη μέχρι το μεδούλι. Αλλιώς τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει. Με οποιαδήποτε μορφή κυβέρνησης.»

Ποιο είναι το πιο συχνό ερώτημα που σαν κάνουν οι πολίτες που βλέπετε το τελευταίο διάστημα;

«Με ρωτούν τι νομίζω ότι θα γίνει την επόμενη μέρα των εκλογών. Και τούς λέω:Χαμός.»

Πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να είχε αποφύγει το μνημόνιο, ή ήταν αναγκαίο κακό;

«Για να σας δείξω το μέγεθος τής απάντησης, θα σας απαντήσω με τη δήλωση του Κώστα Σημίτη, ότι το μνημόνιο ήταν ένα έγκλημα. Οι μόνοι που επιμένουν ότι το μνημόνιο ήταν αναπόφευκτο είναι οι εγκληματίες, που διαχειρίστηκαν την πολιτική και την οικονομία τής χώρας από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι την επάρατο Άνοιξη του 2010. Άσχετοι περί τα οικονομικά, όπως ο εμπαθής Γιώργος Παπακωνσταντίνου και ο Γιωργάκης Παπανδρέου, με έναν περίγυρο ασχέτων και επικίνδυνων συμβούλων,που δεν έκαναν τίποτε για να αποφύγουν το Μνημόνιο. Για να μην πει κανείς ότι το καλωσόρισαν ή το προκάλεσαν κιόλας!

Μπορούσαν να έχουν αντλήσει τα κεφάλαια που χρειαζόταν η χώρα, ήδη από το Φθινόπωρο τού 2009, που η Ελλάδα δανειζόταν με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο από όσο σήμερα η Ισπανία! Μπορούσαν να αμφισβητήσουν το χρέος, όπως έκανε η Ισλανδία και να οδηγήσουν την ΕΕ σε διαπραγμάτευση, από θέση ισχύος,δ εδομένου ότι ΗΠΑ και ΕΕ έτρεμαν από την πιθανότητα να βρεθούν μέ 240 δισεκατομμύρια ελληνικά ομόλογα-σκουπίδια στα χέρια τους. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο ντόμινο μιας χρηματοπιστωτικής αλυσσίδας. Αυτό μπορούσε να γίνει μέχρι και πέρυσι τέτοιο καιρό, πού οι Ευρωπαίοι έψαχναν να απεμπλακούν από τα ελληνικά ομόλογα πού είχαν στά χέρια τους. Αλλά,όπως είπε ,επί λέξη και ο δεξιός Μαρκεζίνης προχτές, αυτό πού λείπει από τούς πολιτικούς σήμερα είναι οι γεννητικοί αδένες.»

Είστε αισιόδοξος ότι η χώρα μας κάποια στιγμή θα ξεπεράσει την κρίση ή θα μείνουμε εγκλωβισμένοι σε αυτό τον φαύλο κύκλο του δανεισμού;

«Η Ελλάδα εξαρτάται από την ευρωπαϊκή πολιτική. Επομένως,αν δεν αλλάξει η ηλίθια πολιτική τής Γερμανίας, η χώρα κινδυνεύει να γίνει Ρουμανία. Αλλά, ευτυχώς,τίποτε δεν είναι σταθερό και μόνιμο στη ζωή. Και η Ευρώπη θα αναγκαστεί να αλλάξει πολιτική, γιατί αλλιώς θα διαλυθεί ως ευρωζώνη. Η ψήφος των Ελλήνων είναι εξαιρετικά σημαντική πρός αυτή την κατεύθυνση. Οι λαοί της Ευρώπης και πολιτικές δυνάμεις χρειάζονται ενα ράγισμα στον τοίχο τού σημερινού βλακώδους γερμανικού μοντέλου. Χρειάζεται η γροθιά των Ελλήνων.»

Σας προβληματίζει η άνοδος της ακροδεξιάς με βασικό όχημα την «Χρυσή Αυγή» ή πιστεύετε ότι απλώς είναι σημείο των καιρών, λόγω του ψήφου διαμαρτυρίας που θέλει να ρίξει ο αγανακτισμένος πολίτης;

«Με αηδιάζει η πιθανότητα ενός ναζιστικού χαιρετισμού στη Βουλή των Ελλήνων,οι οποίοι έδωσαν 250.000 νεκρούς στο βωμό του αντιναζιστικού πολέμου.Π ιστεύω,ότι είναι ένα συγκυριακό γεγονός. Αλλά,πάνω στη συγκυρία αυτοί οι ναζιστές μπορεί να χτίσουν μια βάση. Αλλά, γιαυτό ας όψεται το πολιτικό σύστημα πού τούς εξέθρεψε. Αν δεν ήταν σάπιο δεν θα γαγγραίνιαζε καί τον τόπο. Ας το σκεφτούν αυτό οι νέοι καί μεγάλοι αγανακτισμένοι, που νομίζουν, ότι ψηφίζοντας Χρυσή Αυγή τιμωρούν τα κόμματα.Τα κόκκαλα τών παππούδων τους τιμωρούν.Που έζησαν μιά Κατοχή ή που πέθαναν σε αυτήν.

Το βιογραφικό

O Γιώργος Παπαδόπουλος-Tετράδης γεννήθηκε περαστικός από την Πάτρα τα μεσάνυχτα της Πρωτοχρονιάς του 1950 προς 1951. Έζησε τα πρώτα χρόνια στη Σπάρτη και από το νηπιαγωγείο και μετά στην Aθήνα. Eίχε την τύχη να μεγαλώσει σε ένα μεικτό περιβάλλον μιας αστικής προσφυγικής οικογένειας και μιας μεγαλοαστικής ντόπιας, που στεγάστηκαν σε αντίσκηνα στρατοπέδων προσφύγων, υγρά καταλήμματα φοιτητικά και νεοκλασσικά οικογενειακά μέγαρα ανά περιόδους.
Πήρε βραβείο μαθηματικών στα 15 του και έμεινε μετεξεταστέος στο ίδιο μάθημα στα 18. Δεν τέλειωσε την Πάντειο, τη Nομική, τη Δημοσιογραφία, τη Mουσική, τη Φωτογραφία, τις οποίες ξεκίνησε να σπουδάζει. Eργάστηκε ως πλασιέ βιβλίων και προβιβάστηκε σε δημοσιογράφο στις εφημερίδες Hμερησία, Eξπρές, Eθνικός Kήρυκας, Eσπερινή, Aκρόπολι, Έθνος (δις), Eλευθεροτυπία. Στις δύο τελευταίες ως αρχισυντάκτης.
Aπό μια άσπρη τρύπα δημιούργησε τη στήλη O KAIPOΣ στην τελευταία σελίδα της Eλευθεροτυπίας πριν από 20 χρόνια και εργαζόταν στην ίδια εφημερίδα μέχρι την τελευταία μέρα που κυκλοφόρησε.