Ο... ακαδημαϊκός διαιτητής!

Τη μία στιγμή βρίσκεται στο «Stamford Bridge», δίπλα στον  Λουίς Φελίπε Σκολάρι και την επόμενη στο τοπικό πρωτάθλημα Βόλου. Διαιτησία να 'ναι και ό,τι να 'ναι! Ο Γιώργος Δαλούκας είναι ο άνθρωπος που την Κυριακή θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα. Ίσως γιατί δεν φοβήθηκε να... ολοκληρώσει τα τεστ, ίσως επειδή ακόμα και μετά από τρία ντέρμπι ακόμα κι όταν του χρεώνουν λάθη, δεν του χρεώνουν πρόθεση. Το gazzetta.gr έμαθε για το πάθος του 30χρονου Βολιώτη και σας το αποκαλύπτει...

Σφουγγάρι διαιτησίας...

«Αυτός είναι νέος, ξέρει ξένες γλώσσες και είναι καθηγητής. Θα τον ανεβάσουμε γρήγορα». Ο Βασίλης Γκαγκάτσης είχε προβλέψει το μέλλον για τον Γιώργο Δαλούκα, όταν ο νεαρός από τον Βόλο αποφοιτούσε της σχολής και άρχισε να ορίζεται σε παιχνίδια του τοπικού πρωταθλήματος. Μέσα σε πέντε χρόνια, έφτασε να διευθύνει ντέρμπι και να γίνει διεθνής διαιτητής! Από τη Γ' Εθνική το 2003-04 και 2004-05, στην Β' την επόμενη σεζόν, στην Super League από το 2006 και βρέθηκε στο κέντρο του στόχου για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2008. Τότε που αρίστευσε το ντέρμπι (σ.σ. Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός) στο ΟΑΚΑ ...

«Έχει πάθος, έχει τρέλα, έχει αρρώστια με την διαιτησία», θα πει στο gazzetta.gr ο Βαγγέλης Παπαδανιήλ, πρώην πρόεδρος επιτροπής διαιτησίας στην Ε.Π.Σ.Θ., ο οποίος ανέλαβε από την αρχή της καριέρας του Δαλούκα να τον στηρίξει και να τον συμβουλέψει. «Είναι πολύ διαβασμένος διαιτητής. Και δεν έχει πρόβλημα να παίζει συνεχώς παιχνίδια. Μέχρι και πρόσφατα τον έβαζα και σφύριζε στο τοπικό πρωτάθλημα και την επόμενη μέρα είχε παιχνίδι στην μεγάλη κατηγορία. Όποτε τον χρειαζόμασταν για τα τοπικά ντέρμπι, ήταν διαθέσιμος. Αγαπάει πολύ τη διαιτησία. Είναι συνεχώς με ένα βιβλίο στο χέρι και μέσα στα γήπεδα. Οι ποδοσφαιριστές το καταλαβαίνουν αυτό και τον σέβονται. Όλοι τον σέβονται».

Κυρίως γιατί σέβεται ο ίδιος τον εαυτό του και τη δουλειά-χόμπι που κάνει. Είναι καμιά φορά σαν την οδήγηση. Ή θα πάρεις τον αέρα απ' την αρχή ή θα ζεις συνέχεια με την ανασφάλεια και τον φόβο. «Η  σφυρίχτρα πήγαινε πέρα δώθε από το άγχος! Ώσπου στην πορεία γρήγορα συνειδητοποίησα πως στον χώρο αυτό, το συναίσθημα δεν χωράει, μόνο κρύο αίμα. Αυτό ή το ΄χεις ή δεν το ΄χεις μέσα σου», είχε πει σε συνέντευξή του.

Όσο πιο ψηλά βρίσκεσαι τόσο πιο εύκολο είναι να σε κριτικάρουν... Αυτό θα συμβεί και την Κυριακή. «Δεν έχει πρόβλημα με την κριτική. Συνέχεια πηγαίνω στα παιχνίδια του και είμαι παρατηρητής. Αν κάνει λάθος, το παραδέχεται. Και κάθε Δευτέρα που έχουμε τα μορφωτικά σενάρια στο Βόλο, όπου βλέπουμε και τις αμφισβητούμενες φάσεις, έχει ενεργή συμμετοχή». Ο «μέντορας» του Γιώργου Δαλούκα θυμήθηκε και μια από τις περιπτώσεις που ο 30χρονος ρέφερι ήταν «σκασμένος» για ένα του λάθος. «Ήταν πριν από δύο χρόνια. Τον παρέσυρε ο βοηθός σε έναν αγώνα Ατρόμητος-ΠΑΟΚ κι ενώ είχε σφυρίξει σωστά την παράβαση, άλλαξε απόφαση κατόπιν συνεννόησης. Τιμωρήθηκαν και οι δύο. Ήταν πολύ στεναχωρημένος, αλλά το ξεπεράσαμε!».

Όσο καλόπιστος είναι στην προσωπική κριτική, τόσο... γυρίζει το μάτι του στη δημόσια. Ο Γιώργος Δαλούκας έχει κόψει τις αθλητικές εφημερίδες, αρνείται να παρακολουθήσει τα... τηλεοπτικά σεμινάρια διαιτησίας, αφού δεν θεωρεί βαρύνουσα τη σημασία κάποιου τρίτου και προτιμά να βλέπει τα παιχνίδια μόνος του και χωρίς φωνή, ώστε να αντιλαμβάνεται τα λάθη του. Λάθη, που του προέκυψαν μαζεμένα τη φετινή σεζόν.

Ό,τι είχε αποφύγει στο πρώτο ντέρμπι της καριέρας του, τον κυνήγησε στα επόμενα δύο. Βρέθηκε στο επίκεντρο, δικαιολογημένα ή άδικα. Στην πρώτη περίπτωση ήταν ο Άρης που σε ανακοίνωσή του επιτέθηκε στον Έλληνα διαιτητή γιατί ξεκίνησε το παιχνίδι με τον Ηρακλή, παρά την επίθεση που έγινε στον Μιχάλη Σηφάκη. «Δεν ήταν λάθος το γεγονός ότι ξεκίνησε τον αγώνα», τον δικαιολογεί ο Βαγγέλης Παπαδανιήλ, ο οποίος γνωρίζει – όπως και ο Δαλούκας – πως δεν υπάρχει άλλοθι για τα σφυρίγματά του στο ΑΕΚ-Ολυμπιακός.

«Ήταν μια κάκιστη διαιτησία, γι' αυτό και τιμωρήθηκε. Είδε δέκα φορές το βίντεο και δεν μπορούσε να το πιστέψει. Στη διάρκεια του αγώνα δεν ήταν σίγουρος ότι ήταν πέναλτι, όμως μετά το συνειδητοποίησε. Δέχτηκε την τιμωρία του και πείσμωσε για να μην του συμβεί ξανά. Ακόμα και τα λάθη, όμως, σε βοηθούν για να αποκτήσεις εμπειρία. Και, πλέον, ο Δαλούκας είναι ωριμότερος και σοφότερος».

«Ο καλύτερος»!

Η διαιτησία είναι ένα ιδιαίτερο χόμπι. Ένα «δύσκολο χόμπι», όπως παρατηρεί και ο Βαγγέλης Παπαδανιήλ. Ο Γιώργος Δαλούκας δεν ξεκίνησε, απλά, για να έχει έναν διαφορετικό τρόπο να περνάει τα Σαββατοκύριακά του. Έχει στόχους και από εκείνο το απόγευμα του Νοεμβρίου, όταν ορίστηκε να σφυρίξει το ντέρμπι στο ΟΑΚΑ, έβλεπε πιο κοντά την πραγμάτωσή τους. «Πρόλαβα και μίλησα μαζί του. Είναι πολύ ευχαριστημένος. Μου έλεγε χθες «μπορεί να είμαι τυχερός» και ήταν. Είναι έτοιμος ψυχολογικά και αγωνιστικά. Από την αρχή που ήρθε στη διαιτησία ήθελε να ανέβει ψηλά. Το ντέρμπι είναι η ευκαιρία του», είχε πει τότε ο πρώην πρόεδρος επιτροπής διαιτησίας στην Ε.Π.Σ.Θ., ενώ και ο ίδιος δεν κρυβόταν.

Κόντρα στα τετριμμένα, είχε παραχωρήσει συνέντευξη στα «Νέα» και απέδειξε ότι έχει λίγη από την άγνοια κινδύνου και μια μικρή δόση αλαζονείας που χρειάζεται ένα τέτοιο ριψοκίνδυνο χόμπι. Την χρειάζεται όποιος θέλει να φτάσει ψηλά. «Δε μου αρκεί να με αποκαλούν ο πιο μορφωμένος Έλληνας διαιτητής. Θέλω σύντομα να λένε όλοι και ο πιο καλός Έλληνας διαιτητής». Στόχος του, εξάλλου, είναι να σφυρίξει στο Euro 2012. Πέρυσι πήρε το ευρωπαϊκό σήμα και φέτος σφύριξε ως πρώτος διαιτητής στα προκριματικά του Europa Cup τον αγώνα Μπιρκικαρά-Σλάβεν Μπέλουπο. Φυσικά, όμως, και δεν του αρκεί, αφού είχε πάρει τη γλύκα από το Λονδίνο.

«Άμα τότε που ξεκινούσα, μου έλεγαν πως θα έπαιζα, έστω ως τέταρτος διαιτητής, στο Λονδίνο, στο Τσέλσι-Ρόμα, θα τους έλεγα τρελούς. Κι όμως αυτό έγινε! Μου κόπηκαν τα πόδια από χαρά, όταν με πήρε τηλέφωνο και μου το ανακοίνωσε ο πατέρας μου! Από τον προσεχή Ιανουάριο, μόλις έρθει και επίσημα το σήμα μου, θα παίζω και ως πρώτος. Είναι τέτοιος ο εγωισμός και οι φιλοδοξίες μου, που το περιμένω πώς και πώς! Από το 100%, η αυτοπεποίθησή μου πήγε πλέον στο ένα δις τοις εκατό, το ίδιο βέβαια και οι απαιτήσεις των ανθρώπων του ποδοσφαίρου από εμένα», έλεγε τον Νοέμβριο του 2008, όταν χαρακτήριζε τη διαιτησία ως διευθυντή ορχήστρας!

«Έχω καταλάβει πως πετυχημένος είναι ο διαιτητής που με τη λήξη του αγώνα έχει αφήσει και την ψυχή του στο γήπεδο. Αυτό κάνω κι εγώ, γιατί αξίζει αυτός ο κόπος! Σου μένει η ικανοποίηση πως όλο αυτό το «θέατρο», όλη αυτή τη σκηνή- παράσταση τη χειρίζεσαι με μαεστρικό τρόπο, γι΄ αυτό και λέω πως διαιτητής σημαίνει «διευθυντής ορχήστρας»! Όπως αυτός προσπαθεί να μην είναι ούτε ένα όργανο ξεκούρδιστο, να μη γίνει η παραμικρή παραφωνία, έτσι κι εσύ, ως άρχοντας της αναμέτρησης, οφείλεις με τα σφυρίγματά σου να ηρεμείς τους παίκτες. Εμμέσως πλην σαφώς, διευθύνεις και το κοινό, τους χιλιάδες φιλάθλους και οπαδούς».

Δίνει για να πάρει. Νόμος στη ζωή, στον αθλητισμό, στις ανθρώπινες σχέσεις. Νόμος για τον κάθε επαγγελματία, που θέλει να τον σέβονται. «Έχω προσωπικό γυμναστή, διατροφολόγο, μασέρ κι εργοφυσιολόγο. Συνολικά τέσσερα άτομα, που τα πληρώνω όλα από την τσέπη μου. Αλλιώς δεν γίνεται, τα τεστ αντοχής των διαιτητών, όλα βάσει ηλεκτρονικού υπολογιστή, έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ. Γι΄ αυτό και η προπόνησή μου είναι πλέον επαγγελματική, καθημερινή, δίωρη, ακριβώς για να είμαι άνετος, κοντά στις φάσεις, σε όλο το τρέξιμό μου».

Ο επιστήμονας διαιτητής!

Είναι από τους λίγους διαιτητές, των οποίων οι γνώσεις δεν περιορίζονται στο απολυτήριο λυκείου ή στην καλύτερη περίπτωση στο πτυχίο ΤΕΦΑΑ. Ο Γιώργος Δαλούκας εκτός από το γεγονός ότι μιλάει τρεις γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά) έχει μεταπτυχιακό στην ψυχολογία κινητικής συμπεριφοράς στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και διδακτορικό στην νευροψυχολογία του παιδιού στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Γιος φιλολόγου και με πατέρα καλλιεργημένο, είναι αρκούντως τελειομανής και δεν δέχεται τον τίτλο του «καθηγητή».

«Γιατρός δεν είμαι, όπως λέγεται. Ούτε καθηγητή μου αρέσει να με λένε, αφού δεν έχει προκηρυχθεί ακόμα η σχετική έδρα. Μελλοντικά σαφώς και είναι στόχος μου να γίνω λέκτορας ή και επίκουρος καθηγητής. Για την ώρα, ως κάτοχος και διδακτορικού (ΡΗD) στη Νευροψυχολογία Παιδιού, προτιμώ ως τίτλο το «ακαδημαϊκός». Είμαι διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, κάνω μάθημα στην Ψυχολογία Κινητικής Συμπεριφοράς».

Το περασμένο καλοκαίρι χρίστηκε διεθνής και τα πρώτα του βήματα στο ευρωπαϊκό στερέωμα τα έκανε δίπλα στον Κύρο Βασσάρα. Οι δυο τους συνδέονται και από κουμπαριά, αφού ο γνωστός Έλληνας ρέφερι  βάφτισε (μαζί με τον πρόεδρο της ΕΠΣΘ, Αναστάσιο Μπατζάκα) τον μοναχογιό του Δαλούκα τον Σεπτέμβριο του 2008 στην Πορταριά. Ο Δαλούκας με τη σύζυγό του και το παιδί τους είναι μόνιμοι κάτοικοι Βόλου και ιδιαίτερα ήσυχοι άνθρωποι. Ο 30χρονος ρέφερι περιγράφεται ως ιδιαίτερα ευγενικό και καλό παιδί, που ξέρει από... δημόσιες σχέσεις, τις προσέχει και τις καλλιεργεί με ιδιαίτερη φροντίδα.

Την Κυριακή δεν υπάρχει χώρος για δημόσιες σχέσεις. Υπάρχει χώρος μόνο για τους καλύτερους κι εκείνος που έτσι ονειρεύεται να τον αποκαλούν, θα κάνει τα πάντα για να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Το μόνο που χρειάζεται είναι να του δώσει λίγη καλή τύχη, εκείνο το σταυρουδάκι που πάντα κουβαλάει μαζί του. Δίπλα στη σφυρίχτρα του...