Η Αυτού Μεγαλειότης Γουλιέλμος!

Είναι ένα από τα πρόσωπα που σου βγάζουν μία θετική αύρα και διάθεση. Αν δεν τον ξέρεις τον χαρακτηρίζεις «μορφή» και «τυπάρα». Λίγο το στυλ στο πρόσωπο που θυμίζει Μάικλ Τζόρνταν σε σύγχρονη μορφή (χωρίς τη γλώσσα, μόνο στο κεφάλι) και άλλο τόσο ο τσαμπουκάς, η δύναμη και το πάθος που τον διέπουν στο παιχνίδι του για όσους παρακολουθούν ποδόσφαιρο είναι τα στοιχεία που αποπνέει.

Ένα πρωινό στο Παρίσι!

Ο Γουίλιαμ Γκαλάς είδε για πρώτη φορά το φως της ζωής το πρωινό της 17^ης Αυγούστου του 1977 στο Ασνιερερ της Γαλλίας. Το Ασνιερέρ αποτελεί ένα κοντινό προάστιο της πρωτεύουσας της Γαλλίας. Η οικογένεια Γκαλάς απέκτησε το πρώτο παιδί της μέσα σε χαρμοσύνη και ο μικρός Ουίλιαμ ήταν ο πρωτότοκος μιας και μετά ακλούθησαν δύο ακόμη αδέρφια.

Η γειτονιά του Μπάτιμεντ Μπλανκ είναι ο τόπος που μεγάλωσε. Ο πατέρας του Ουίλιαμ, προερχόταν από τα γεννοφάσκια του από αυστηρές αρχές και είχε σαν πρότυπο την λέξη  πειθαρχία αλλά και τη λέξη οικογένεια. Άλλωστε ο ίδιος καταγόταν από την Αγία Άννα της Γουαδελούπης και συναντούσε τον πρωτότοκο γιο του σε όχι τακτά χρονικά διαστήματα.

Ποιο σχολείο; Ποδόσφαιρο!

Η ώρα του σχολείου είχε φτάσει για τον Γκαλάς. Δεν… ψηνόταν καθόλου. Έβλεπε γράμματα και έβγαζε σπυράκια. Αυτός ήθελε μπάλα και μόνο. Την ασπρόμαυρη. Αυτή του βασιλιά των σπορ. Να βγει από τη τάξη και να παίξει ποδόσφαιρο.

Μαζί με τον αδερφό του Τιερί, του οποίου ήταν προστάτης μιας και ήταν δύο χρόνια μικρότερος του, οι ώρες περνούσαν ανέμελα στο γήπεδο.  Κάθε Τετάρτη, Παρασκευή ή Σάββατο βράδυ, ο ίδιος και οι φίλοι του, παίζαν μπάλα! Όταν δεν έκαναν αυτό τότε ασχολούντουσαν με το μπέιζμπολ. Αμέτρητες ώρες ενασχόλησης. Χομπίστας από μικρό παιδί χαρακτηρίζεται άλλωστε ο «killer» της εθνικής Γαλλίας.

Ο Τιγκανά και το δίλημμα

Το ψευδώνυμο που του προσέδωσαν οι κολλητοί του ήταν «Τιγκανά». Ο Τιερί ξεχωρίζει με τον Ουίλιαμ να προσπαθεί. Δεν ήταν τόσο καλός όσο ο αδερφός του. Ο Γουλιέλμος ήταν λιγο πιο ασταθής.

Σε ηλικία 13 χρονών η οικογένεια Γκαλάς έπρεπε να επιστρέψει στην πατρίδα, την Γουαδελούπη. Οι ίδιοι έπρεπε να απαντήσουν σε ένα σοβαρό δίλλημα που είχε να κάνει με τον Ουίλιαμ.

«Θα μείνει ο Γουίλιαμ στην Γαλλία για να κυνηγήσει το όνειρο του ή θα πάει στη Γουαδελούπη μαζί με τους γονείς του;». Ο Γουλιέλμος ήταν αποφασισμένος. Ήθελε να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και όχι… επιστήμονας. Το ίδιο απάντησε και σε έναν δάσκαλο του όταν τον ρώτησε το τι θέλει να κάνει στη ζωή του. Η απόφαση εκκρεμούσε και μία ήσυχη νύχτα στο σπίτι των «Gallas family» ο πατέρας είπε στον μικρό με σοβαρό τόνο της φωνής:

«Έλα εδώ. Θα μείνεις εδώ αλλά αν δημιουργήσεις το παραμικρό πρόβλημα θα έρθεις κατευθείαν στη Γουαδελούπη. Και εσύ και ο Τιερί», είπε με έντονο ύψος με τον Γουλιέλμο… να τρελαίνεται, να μη διαφωνεί στην πατρική θέληση και να πιάνει αμέσως δουλειά. Οι ακαδημίες στο «INF Clairefontaine», τον περίμεναν. Η δόξα δεν μπορούσε να εξαφανιστεί. Ήταν η αρχή ενός νέου κεφαλαίου στη ζωή του που περιέχει μερικές από τις καλύτερες αναμνήσεις της ζωής του.

Μπαλα και προβλήματα!

Ο καιρός κυλούσε και ο Γουίλιαμ ζούσε «αποκλεισμένος» στο Βιλνέβ Γκαρέν. Του έλειπαν οι γονείς του και τα φιλαράκια του. Ένας νεαρός ηλικίας 14 ετών, έχασε την έννοια της αγάπης και την αγάπη τους (φίλους). Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να επικεντρωθεί στην… καλύτερη του αγάπη. Το ποδόσφαιρο. Τα Σαββατοκύριακα, έμενε συνήθως στον θείο του. Όταν είχε έξοδο χαλάρωνε εκεί. Χρειαζόταν κάποιο στήριγμα. Μία σπίθα εκκίνησης.

Ο στρατηγός του στρατιώτη Ουίλιαμ

Ο  Φρανσίσκο Φίλιο ήταν ο άνθρωπος που τον πίστεψε και… τον εκπαίδευσε. Τον έκανε έναν σύγχρονο «στρατιώτη» του ποδοσφαίρου. Η θητεία του κράτησε, 1005 ημέρες και ο Φίλιο τον είχε από κοντά του και του μάθαινε όλα τα μυστικά. Τόσο της ζωής όσο και της μπάλας. Κανείς άλλος δεν ασχολήθηκε μαζί του τόσο σοβαρά αν και είχε μεγάλη εκτίμηση από πολλά άτομα. Σε ηλικία 17 ετών, ήρθε η πρώτη «επιτυχία» μιας και εντάχθηκε στο προπονητικό κέντρο της Καέν.

Τα όνειρα γινόντουσαν πραγματικότητα και ρεαλισμός με αργό ωστόσο τέμπο. Τα Σαββατοκύριακα στο κέντρο εκπαίδευσης, είχε χρόνο για να αναπτύξει φιλίες και να κάνει πραγματικές σχέσεις. Το είχε ανάγκη, μιας και χωρίς να το θέλει…  περιθωριοποιήθηκε από τον πρώην περίγυρο του. Οι Μεντί, Σάτο και Σομέιλ έγιναν οι νέοι… κολλητοί του. Το καρέ φιλίας ήταν γεγονός και η αλληλοεκτίμηση δεδομένη.

It’s Showtime!

Το 1995 η συμμετοχή στην Καέν ήταν γεγονός. Η αφετηρία των ονείρων του είχε πρεμιέρα.  Εκεί έμεινε μέχρι το 1997 όταν και ήρθε η πρόταση από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Αναμφίβολα το βήμα στην καριέρα του είχε γίνει και ήταν πολύ σημαντικό. Ωστόσο η κατάταξη του ξανά ως ερασιτέχνης (ερασιτεχνικό δελτίο) ήταν το μοναδικό αρνητικό εμπόδιο που τον ταλάνιζε.

«Ήταν μια δύσκολη στιγμή και δύσκολο να γίνει δεκτό, ήμουν θυμωμένος μαζί τους», είπε για τους διοικούντες της ομάδας και το δελτίο το οποίο ήταν κάπως.. χάρτινο. Ήταν αποφασισμένος να κάνει ένα όνομα για τον εαυτό του στη Μασσαλία. Το 1999 όμως κάνει την επανάσταση του. Ο πρώην προπονητής του, Λοράν Μπλαν ήταν ένας ο νέος στρατηγός γι αυτόν. Του έμαθε πάρα πολλά. Μετά τον Φίλιο ο τέως παίκτης της πρωταθλητριας κόσμου του 1998 ασχολήθηκε μαζί του.

Η σεζόν 1999- 2000 επιβεβαίωσε το ταλέντο του. Ήταν μία από τις καλύτερες του σεζόν. Στη Μασσαλία έμεινε μέχρι το 2001. Στη συνέχεια ήρθε… το εξωτερικό με την Τσέλσι να … του χτυπά την πόρτα. Ο Γουλιέλμος ήθελε να δοκιμάσει τη τύχη του και εκτός Γαλλίας. Θεωρούσε ότι η Πρέμιερ είναι ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα του κόσμου. Άλλωστε, ο ίδιος ήταν θαυμαστής της.

Πλέον το όνομα είχε γίνει. Ήταν έτοιμος για όλα. Η Πρέμιερ Λιγκ του ταίριαζε. Ήταν ένα déjà vu του αμυντικού ποδοσφαίρου και της τακτικής. Δύο πράγματα που έμαθε να κάνει από πιτσιρικάς.

Γουλιέλμος και Ντεσαγί

Ο ίδιος περίμενε για λίγους αγώνες προτού δείξει τα πλούσια στοιχεία που τον διέπουν σαν μπακ. Ο Ντεσαγί ήταν συμπαίκτης του και μετά αφότου αποσύρθηκε πήρε το «χρίσμα» του διαδόχου του. Η δύναμη και η ταχύτητα του ήταν τα όπλα του και τα προτερήματα του. Με αυτά πήγαινε μπροστά και προόδευε. Αυτή η σεζόν του έδωσε μια λάμψη ελπίδας για ένα διεθνές ανώτατο όριο για το Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ασία.

Η παρουσία του τόσο αριστερά, δεξιά όσο και στο κέντρο της άμυνας ήταν πασπαρτού για τον ίδιο. Μεγάλη κλάση να μπορείς να παίξεις εξίσου καλά σε όλες τις θέσεις της αμυντικής διάταξης. Ο ίδιος ήθελε μια θέση αλλά και στις τρεις… κεντούσε. Χωρίς γκρίνια, ασκούσε τα καθήκοντά του με επιτυχία. Αν και ποτέ δεν ξέχασε τη θέση του κεντρικού αμυντικού. Ο Ζοσέ Μουρίνιο τονίζει ότι είναι ο καλύτερος αμυντικός στον κόσμο! Δέος! Η κορυφή ήταν δικιά του!

Αρσεναλ και… Παναθηναικός

Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή με τη θητεία του στην Άρσεναλ.  Με το βαρύ «10» στην πλάτη, ελέω Ντένις Μπέργκαμπ, γίνεται ο αρχηγός των Λονδρέζων  και ο ηγέτης της άμυνας. Επίσης η ικανότητα του να σημειώνει γκολ από στημένα είναι ένα εχέγγυο για τον ίδιον.

Μέχρι που οι τίτλοι τέλους πέφτουν έπειτα από τέσσερα λαμπερά χρόνια στην ομάδα του Αρσέν Βενγκέρ. Η πιο πρόσφατη παρουσία του στο φίλαθλο κοινό ήταν με την εθνική Γαλλίας στο πρόσφατο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής. Ο ίδιος ήταν θετικός η ομάδα των «τρικολόρ» όχι.

Ωστόσο, αυτό δεν έχει καμία σημασία πλέον για τους φιλάθλους. Ο Γουλιέλμος είναι ένας από τους καλύτερους αμυντικούς στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο και αυτό δεν αλλάζει. Δεν θα αλλάξει μέχρι ο ίδιος να αποχαιρετήσει το πράγμα που αγάπησε όσο τίποτα άλλο στη ζωή του.

Το DNA του

Ονομα  Γουίλιαμ Έρικ

Επώνυμο: Γκαλάς

Ημ. Γέννησης: 17 Αυγούστου 1977

Ηλικία 32

Τόπος γέννησης: Ασνιέρ

Ύψος: 1.83

Καριέρα:

1987–1992 AVG

1992–1994 INF Clairefontaine

1995–1997 Καέν 34 (0)

1997–2001 Μαρσέιγ 84 (3)

2001–2006 Τσέλσι 159 (14)

2006–2010 Άρσεναλ 101 (17)

Κεφάλαιο Εθνική ομάδα

1997 Γαλλία (Ελπίδες) 3 (0)

1997–1998 Γαλλία κάτω των 21 11 (0)

2002– Σήμερα Γαλλία 84 (5)