«Γριά αλεπού» vs cool «νιάτο»

ΓΙΟΥΠ ΧΑΪΝΚΕΣ
(09/05/1945)
Μένχενγκλαντμπαχ, Γερμανία


Ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του ως «ξεροκέφαλη γριά αλεπού». Πρόσφατα για να το αιτιολογήσει έφερε και ένα παράδειγμα της προπονητικής αδιαλλαξίας του: «Δεν θα δούλευα ποτέ για τον Αμπράμοβιτς. Είναι παντελώς άσχετος από ποδόσφαιρο και θέλει να ανακατεύεται σε καταστάσεις που δεν γνωρίζει, κάτι που εγώ δεν ανέχομαι». Τι προτιμάει όμως ο Γιουπ Χάινκες στις σχέσεις του με την εργοδοσία; «Στη Μπάγερν έχει ανθρώπους που ξέρουν. Ο Φραντς Μπεκενμπάουερ και ο Ούλι Χένες έχουν παίξει στο ανώτερο επίπεδο. Οταν μπαίνουμε σε ένα δωμάτιο για να συζητήσουμε, έχουμε τρεις διαφορετικές απόψεις. Οταν βγαίνουμε υπάρχει μόνο μία: η δική μου».

Στα 67 του ο Γερμανός κόουτς απέχει μία ανάσα από την ενθρόνιση του στην ευρωπαϊκή κορυφή για δεύτερη φορά στην πολύκροτη καριέρα του. Μία καριέρα που είχε πολλά σκαμπανεβάσματα και κακοτοπιές και μάλλον εξακολουθεί να έχει. Για παράδειγμα όλη την χρονιά στο gazzetta.gr, έπειτα από κάθε γκέλα της Μπάγερν, οι ίδιοι οι οπαδοί των Βαυαρών τον έστελναν στο πυρ το εξώτερον. Οι ίδιοι που τον αποθέωσαν μετά τον αποκλεισμό της Ρεάλ και οι ίδιοι που τον έκραξαν για ακόμα μία φορά μετά τη συντριβή στον τελικό Κυπέλλου από τη Ντόρτμουντ.

Αυτή ακριβώς ήταν η πορεία του: πάνω, κάτω. Η πρώτη θητεία του στη Μπάγερν (1987-'91) ολοκληρώθηκε (με σερί πρωταθλήματα 1989, 1990) όταν οι παίκτες με μπροστάρηδες τους Ολαφ Τον, Εφενμπεργκ, Αουγκεντάλερ, επαναστάτησαν εναντίων του μετά τον αποκλεισμό από τον ΣΟΥΠΕΡ Ερυθρό Αστέρα στα ημιτελικά του Πρωταθλητριών. Και από τη Ρεάλ όμως έφυγε με περίεργο τρόπο και αμέσως μόλις κατέκτησε το Τσάμπιονς Λίγκ του 1998 και μάλιστα ως αουτσάιντερ κόντρα σε εκείνη την τρομερή Γιουβέντους. Και τότε είχε κοντραριστεί με τους Σαντσίς, Ιέρο, Μιγιάτοβιτς!

Αυτοί και τρία Σούπερ Καπ (Γερμανίας 1987, 1990, Ισπανίας 1997) είναι όλοι κι όλοι οι τίτλοι του σε 30 χρόνια θητείας στους πάγκους. Από τη μία δεν τον λες και επιτυχημένο. Αλλά εάν πάρει και αυτό το ΤΣ Λ. Δεν τον λες και το αντίθετο! Είπαμε αξιολογείται περίεργα ο άνθρωπος και ο προπονητής Χάινκες. Η κούπα με τη Ρεάλ ήταν η κορυφαία στιγμή του, ενώ ως χειρότερη ο ίδιος θεωρεί εκείνο το τρελό σερί των 14 αγώνων χωρίς νίκη με τη Γκλάντμπαχ (2006-'07) που οδήγησε στην παραίτηση του. Ουδέποτε όμως μίλησε δημόσια για αυτές τις περιπτώσεις, διατηρώντας το προφίλ του απόλυτου τζέντλεμαν.

Το αγωνιστικό προφίλ που δίνει στις ομάδες του χαρακτηρίζεται από τους συμπατριώτες του ως «ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ». Το μεγαλύτερο προσόν του είναι το ότι ξέρει να αναδεικνύει και να εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις ικανότητες των παικτών του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό που έκανε με τον Τόνι Κρόος και τον Αλάμπα. Τον πρώτο τον πήρε από μέσο και τον έβαλε πίσω από τον Μάριο Γκόμες, αφήνοντας στον πάγκο τον πολύ Τόμας Μίλερ, ενώ τον δεύτερο από αμυντικό μέσο τον έβαλε αριστερό μπαχ-χαφ. Αμφότεροι είχαν τρομερή εξέλιξη έκτοτε.

Το κακό είναι πως κολλάει σχεδόν πάντα σε 15-17 παίκτες και τους υπόλοιπους τους παραγκωνίζει, ενώ όταν το ματς στραβώνει, δεν είναι και ο καλύτερος στο να παρεμβαίνει και να αλλάζει τη ροή του. Ακόμα και τις αλλαγές μάλλον καθυστερημένα τις κάνει. Οπως και να έχει, σε αυτή τη μάχη, η «γριά αλεπού» με 1.015 κοουτσαρίσματα(!) θα έχει το πλεονέκτημα της εμπειρίας...

ΟΜΑΔΑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΓ. Ν. Ι. Η. Μ.Ο.%
Γκλάντμπαχ 1979-'87 344 171 77 96 49.71
Μπάγερν 1987-'91 199 114 46 39 57.29
Αθλέτικ Μπιλμπάο 1992-'94 82 34 20 28 41.46
Αϊντραχτ Φρανκ. 1995-'95 36 14 10 12 38.89
Τενερίφη 1996-'97 44 15 11 18 34.09
Ρεάλ Μαδρίτης 1997-'98 51 25 15 11 49.02
Μπενφίκα 1999-'00 45 26 7 12 57.78
Αθλέτικ Μπιλμπάο 2001-'03 79 30 21 28 37.97
Σάλκε 2003-'04 56 27 14 15 48.21
Γκλάντμπαχ 2006-'07 21 5 4 12 23.81
Μπάγερν 2009-'09 5 4 1 0 80.00
Λεβερκούζεν 2009-'11 84 44 26 14 52.38
Μπάγερν 2011- 54 37 6 11 68.52
ΣΥΝΟΛΟ 1,015 546 258 296 53.79


ΝΤΟΜΙΝΙΚ ΝΤΙ ΜΑΤΕΟ
(29/05/1970)
Σάφχαουζεν, Ελβετία


Τα καλύτερα λόγια για το μέχρι τώρα θαύμα που έχει κάνει με την Τσέλσι, του τα φύλαγε ο σημαντικότερος αντίπαλος του: αυτός που ακόμα δεν έχει αντιμετωπίσει. «Σίγουρα η εμπειρία παίζει πολύ μεγάλο ρόλο όταν προπονείς τόσο σπουδαίες ομάδες και σε τέτοιο επίπεδο. Παρά την απειρία του, εγώ είμαι εντυπωσιασμένος από τον τρόπο που ο Ντι Ματέο κινείται και εκφράζεται έξω από τις γραμμές του γηπέδου. Είναι απίστευτα ήρεμος και δείχνει να έχει πάντοτε τον απόλυτο έλεγχο!». Ο Γιουπ Χάινκες δεν θέλησε να μπει σε mind games αναφορικά με τον τεχνικό που θα κληθεί να νικήσει για να κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ και μίλησε απλά για ότι άπαντες διακρίνουν στο κοουτσάρισμα από τον 42χρονο Ιταλό.

Αυτά είναι σε γενικές γραμμές τα υπέρ και τα κατά του Ρομπέρτ Ντι Ματέο, ο οποίος βρέθηκε από το πουθενά στο προσκήνιο. Οπως ο ίδιος έχει ομολογήσει, όταν το 2002 σταματούσε την ποδοσφαιρική καριέρα του, δεν είχε σκεφτεί την πιθανότητα να γίνει προπονητής. Η ιδέα μπήκε για τα καλά στο μυαλό του έξι χρόνια αργότερα. Τον Ιούλιο του 2008 τον κάλεσε η Μιλτον Κέιν Ντονς και αφού αποχώρησε από εκεί ο Πολ Ινς, παίρνοντας προαγωγή για τη Μπλάκμπερν. Για την ακρίβεια ο Ντι Ματέο δεν είχε καν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, την οποία απέκτησε μεσούσης της σεζόν.

Με την Ντον πέτυχε έδειξε εξ αρχής τις δυνατότητες του, οδηγώντας την στην 3η θέση της Λιγκ 1 (έχασε την άνοδο στα play off στα πέναλτι από τη Σκάνθορπ). Μοιραία ακολούθησε και η πρώτη σπουδαία πρόταση. Κάθισε στον πάγκο της Γουέστ Μπρομ, φέρνοντας την αμέσως στην Πρέμιερλιγκ ως 2η πίσω από τη Νιούκαστλ. Η σεζόν στα σαλόνια ξεκίνησε από ένα γνώριμο μέρος, το «Στάμφορντ Μπριτζ», όπου ως παίκτης της Τσέλσι είχε για σπίτι του για μία εξαετία (1996-'02). Εκεί βέβαια η αρχή ήταν τραγική, με τη Μπρομ να δέχεται μισή ντουζίνα γκολ (6-0). Στα μέσα της χρονιάς ήρθε η μοναδική προπονητική απογοήτευση του με την απόλυση, καθώς η ομάδα έτρεξε ένα τραγικό σερί με μία νίκη σε 10 ματς.

Δεν έμεινε όμως για πολύ άνεργος και το καλοκαίρι του 2011 βρέθηκε παραδόξως στο πλευρό του Αντρέ Βίλας-Μπόας που μόλις είχε αναλάβει την Τσέλσι. Τον Μάρτιο του 2012 και μετά την απόλυση του Πορτογάλου ανέλαβε από το πουθενά την ομάδα μόνος του. Τα υπόλοιπα έκτοτε είναι γνωστά με τον αποκλεισμό της Μπαρτσελόνα και την κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας.

Το θέμα είναι πως τα κατάφερε όλα αυτά. Χάρη στην ηρεμία και την άμυνα. Οσοι τον είδαν στο «Καμπ Νόου» απίστευτα cool να διαχειρίζεται με υπομονή και ψυχραιμία τις αντίξοες συνθήκες εκείνου του ημιτελικού, καταλαβαίνουν το πως και το γιατί μεταδίδει όλα αυτά τα θετικά στους παίκτες του. Επίσης τους έκανε να παίξουν άμυνα. Αμυνα ιταλική. Σκληρή, παθιασμένη, ενίοτε στα όρια του αντιαθλητικού. Εβαλε την Τσέλσι σε μία σειρά. Τη στιγμή που ο Βίλας-Μπόας προσπαθούσε να παίξει όπως η Μπάρτσα, ο Ντι Ματέο κατάλαβε ότι με αυτά τα όπλα που είχε στη διάθεση του, όφειλε να αλλάξει σύστημα και φιλοσοφία: να προσαρμοστεί εκείνος στο υλικό και όχι η ομάδα σε εκείνον. Και έτσι πέτυχε, μιλώντας εκτός των άλλων και στην καρδιά αστεριών όπως οι Λάμπαρντ, Ντρογκμπά, τους οποίους ο προκάτοχος του θεωρούσε τελειωμένους. Ενόψει τελικού αφήνει την εντύπωση πως θα βρει τον τρόπο να μπλοκάρει τα ατού της αντιπάλου και έτσι να κλέψει το τρόπαιο, ολοκληρώνοντας το θαύμα και γιγαντώνοντας τον προσωπικό μύθο του...

ΟΜΑΔΑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΓ. Ν. Ι. Η. Μ.Ο.%
Μ.Κ. Ντονς 2008-'09 52 27 11 14 51,92
Γουέστ Μπρομ 2009-'11 83 40 19 24 48,19
Τσέλσι 2012- 20 13 4 3 65,00
ΣΥΝΟΛΟ 155 80 34 41 51,61