«Ονειρο μου το εξωτερικό!»

Λένε πως το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει. Δεν θα μπορούσε να συμβεί το αντίθετο στην περίπτωση της Μανωλίνας Κωνσταντίνου,το μεγαλύτερο ίσως ταλέντο που έβγαλε η Κύπρος μέχρι στιγμής και η οποία βαδίζει στα χνάρια της μητέρας της Ρούλας Κατσαμπή. Η 19χρονη ακραία μεταγράφηκε από την Α.Ε Λεμεσού με την οποία κατέκτησε το κύπελλο, στον ΠΑΟ την χρονιά που μας πέρασε, κάνοντας εκπληκτική χρονιά.

Παρά τη νεαρή ηλικία σου έχεις καταφέρει να ξεχωρίσεις από νωρίς, με αποκορύφωμα την μεταγραφή σου στον Παναθηναϊκό;

Δεν πιστεύω πως παίζει ρόλο η ηλικία. Ήρθα στην Αθήνα να σπουδάσω και είχα σκοπό να αγωνιστώ εδώ. Είχα την τύχη να ενδιαφερθεί για εμένα ο ΠΑΟ και ο προπονητής του Σπύρος Χουντουμάδης και έτσι συνεργαστήκαμε.

Φέτος η χρονιά δεν εξελίχθηκε με τον καλύτερο τρόπο για την ομάδα σου. Χάσατε στον τελικό κυπέλλου από τον Ολυμπιακό και τερματίσατε τέταρτες στο πρωτάθλημα. Τι πιστεύεις πως έφταιξε;

Πάντα σκοπός του Παναθηναϊκού είναι το πρωτάθλημα και το κύπελλο. Φέτος τα πράγματα δυστυχώς δεν εξελίχθηκαν όπως θέλαμε. Στην αρχή τα πηγαίναμε πολύ καλά, δεν ξέρω τι έφταιξε στην συνέχεια. Ίσως κάποια εύκολα λάθη και η απουσία συγκέντρωσης μας στοίχισαν με τον Ολυμπιακό και στο πρωτάθλημα. Παρόλα αυτά όμως, δεν μπορώ να πω, πως παίξαμε κακό βόλεϊ παρότι δεν είχαμε τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Την καινούργια χρονιά επαναφέρονται τα play-off στην Α1 γυναικών. Ποια η άποψη σου για την απόφαση της ΕΟΠΕ;

Το θεωρώ σωστό γιατί υπάρχουνε άτυχες στιγμές για όλες τις ομάδες και μπορεί σε κάποιο παιχνίδι, να μην βρεθεί σε καλή μέρα. Ενώ τώρα με τα play-off τον τίτλο θα κερδίσει η ομάδα που θα αντέξει περισσότερο στην πίεση.

Στην προηγούμενη ομάδα σου, προπονητής σου ήταν ο πατέρας σου. Πόσο δύσκολο είναι να ξεχωρίζεις τις οικογενειακές από τις επαγγελματικές στιγμές;

Σίγουρα είναι πολύ δύσκολο. Όταν κάνεις πρωταθλητισμό όμως τα κάνεις όλα στην άκρη. Προσπάθησα και εγώ όπως και ο πατέρας μου να τα αφήσουμε στην άκρη και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μια άψογη συνεργασία που σφραγίστηκε με την κατάκτηση του κυπέλλου.

Ήταν όνειρο ζωής που έγινε πραγματικότητα, να αγωνιστείς στην ομάδα που διέπρεψε η μητέρα σου, κατακτώντας μάλιστα και ένα πρωτάθλημα;

Φυσικότατα. Ήταν η ευκαιρία να πάρω ένα τίτλο με την ομάδα που η μητέρα μου κατέκτησε πρωτάθλημα. Πιστεύω επίσης πως είναι τιμή και στόχος κάθε αθλητή να αγωνιστεί σε μια τέτοια ομάδα, με ένδοξη ιστορία και τόσους τίτλους στο παλμαρέ της.

Εκτός από το βόλει ασχολείσαι και με το μπιτς βόλει, εκπροσωπώντας επάξια την χώρα σου μαζί με την συμπαίκτρια σου, Μαριότα Αγγελοπούλου.Τελικά προτιμάς σάλα η παραλία;

Αγαπώ και τα δύο ξεχωριστά. Στην σάλα μου αρέσει η ένταση που επικρατεί στο γήπεδο, αλλά και οι αγώνες που γίνονται κάθε βδομάδα ενώ στο μπιτς το κλίμα που επικρατεί, το να αγωνίζομαι κάτω από αυτές τις συνθήκες(παραλία-ήλιος) καθώς και τα τουρνουά που κάνουμε στο εξωτερικό, τα οποία μας χαρίζουν αξέχαστες εμπειρίες.

Είσαι φοιτήτρια στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνων. Πόσο δύσκολο είναι να συνδυάσεις πρωταθλητισμό με σπουδές;

Έχω σίγουρα πολύ πιεστικό πρόγραμμα. Τρέχω καθημερινά αλλά όταν αγαπάς αυτό που κάνεις μπορείς να καταφέρεις το οτιδήποτε. Με σωστό προγραμματισμό όλα γίνονται. Nothing is Impossible.

Ποια θεωρείς ίνδαλμα σου στον χώρο και γιατί;

Στο μπιτς βόλει είναι η Βάσω Καραντάσιου. Δεν είναι μόνο μια εκπληκτική παίκτρια που έχει χαρίσει πολλές διακρίσεις στην Ελλάδα, αλλά και μια τεράστια προσωπικότητα. Το έχει αποδείξει εντός και εκτός γηπέδου. Θαυμάζω επίσης και την ολλανδέζα Manon Flier γιατί είναι μια φανταστική παίκτρια την οποία παρακολουθώ από μικρή.

Ως επίλογο θα θέλαμε να μας πεις τις προσωπικές σου φιλοδοξίες και τι άλλο να περιμένουμε απο την αθλήτρια Μανωλίνα Κωνσταντίνου.

Σκοπός μου είναι να τελειώσω τις σπουδές μου και μέχρι τότε να αγωνίζομαι σε υψηλό επίπεδο, χρόνο με τον χρόνο να βελτιώνομαι και παράλληλα να ασχολούμαι επαγγελματικά με το μπιτς βόλει. Μα ο μεγάλος μου στόχος είναι και δεν το κρύβω, να αγωνιστώ σε μια μεγάλη ομάδα του εξωτερικού.

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Τσιάρα