Κόφτε τους ξένους

Ένα από τα πολλά ενδιαφέροντα που έχει να σου πει και να σου αναλύσει ένας χημικός μηχανικός είναι η επανεκκίνηση ενός εργοστασίου. Είναι το πιο δύσκολο πράγματα και η κορύφωση μιας καριέρας. Προσέξτε. Όχι, η λειτουργία ενός εργοστασίου, η εκκίνηση ή καλύτερα η επανεκκίνηση ενός εργοστασίου. Προϋποθέτει συγχρονισμό, τέλειες εφαρμογές, συγχρονισμένη μηχανική και μηδενική ανοχή στο λάθος.
Μία τέτοια επανεκκίνηση χρειάζεται και το ελληνικό βόλεϊ. Το εργοστάσιο έσβησε εδώ και καιρό. Έβγαλε την τελευταία παραγωγή εδώ και μερικές σεζόν απλά αυτά που ζούμε μέχρι τώρα είναι τα τελευταία αποθέματα στις αποθήκες...

Μετά τις κοτσάνες περί επαγγελματικού βόλεϊ από ερασιτεχνικά σωματεία, ζούμε στην εποχή του ερασιτεχνικού βόλεϊ από επαγγελματίες. Κι επειδή την ανοησία και την ανικανότητα την είδαμε να κορυφώνεται στο εφετινό πρωτάθλημα, καλό είναι να σωθούν τουλάχιστον οι εθνικές ομάδες.
Η εικόνα που παρουσίασε η Εθνική Ανδρών απόψε στην Κατερίνη μόνο Εθνική ομάδα δεν θύμισε. Του Αλέκου Λεώνη μπορεί να του άρεσε διότι ο άνθρωπος περίμενε τα χειρότερα και πάλι καλά που φτάσαμε μέχρι τον 20ο πόντο στα τρία σετ.
Δύο βασικοί παίκτες της Κηφισιάς που δεν αγωνίστηκαν ούτε έναν αγώνα στα πλέι οφ κλήθηκαν να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά, ο Μπέλλος και μετά ο Καριπίδης.
Δεν θα γκρινιάξουμε με το ποιος και πότε πήρε άδεια αλλά είναι σημαντικό οι παίκτες που έχουν απομείνει στο ελληνικό βόλεϊ να κρατήσουν ψηλά το γόητρο της Εθνικής ομάδας.
Αν στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν έγινε τελικός να είστε σίγουροι ότι δεν απασχόλησε κανέναν πέραν από τους οπαδούς του Ηρακλή και του Φοίνικα.
Αν ρωτήσουμε 50 ξένους παίκτες αν γνωρίζει πως τελείωσε το ελληνικό πρωτάθλημα σίγουρα δεν θα πάρουμε απάντηση. Ευτυχώς δηλαδή...
Αν, όμως, τους ρωτήσουμε για την εικόνα της Εθνικής ομάδας θα πάρουμε απάντηση και σίγουρα δεν θα μας αρέσει καθόλου.
Ο μεγάλος μας στόχος είναι η πρόκριση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2013 αλλά μέχρι στιγμής δεν έχω δει κάποιο πλάνο για να μπορούμε να έχουμε βάσιμες ελπίδες για αυτή την πρόκριση. Το μεγάλο φαβορί είναι η Φινλανδία που αγωνίζεται στο Παγκόσμιο Λιγκ με όλα της τα αστέρια, ενώ εμείς δεν μπορούμε να μαζευτούμε ούτε στο Ευρωπαϊκό Λιγκ και αυτό συμβαίνει για τρίτη χρονιά.
Κακά τα ψέμματα. Οι Έλληνες παίκτες έχουν απαξιώσει την Εθνική ομάδα όχι μόνο διότι είναι ταλαιπωρημένοι και απλήρωτοι από τα σωματεία, αλλά διότι στο βάθος βλέπουν κι αυτοί ότι δεν υπάρχει αρχή και τέλος, δεν υπάρχει προορισμός και κίνητρο.
Το να λέμε ότι θέλουμε να προκριθούμε στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 2013 δεν είναι στόχος και κυρίως δεν είναι κίνητρο. Και στους Ολυμπιακούς Αγώνες θέλουμε να προκριθούμε. Το ζήτημα είναι μπορούμε;
Ορθώς ο Λεώνης κατέταξε την Εθνική Ανδρών στο τρίτο επίπεδο μεταξύ τεσσάρων που υπάρχουν στο παγκόσμιο βόλεϊ αν και με τέτοιες εμφανίσεις όπως με την Ισπανία μάλλον είμαστε στο τέταρτο. Δεν είναι κακό αυτό. Δεν είναι υποτιμητικό. Το κακό δεν είναι που έπεσες. Το κακό είναι που δεν ξέρεις πως να σηκωθείς.
Οι συγκυρίες δυστυχώς δεν βοηθούν το άθλημα αλλά το να τρώμε και το χρόνο μας με ανούσια πράγματα δεν κάνουμε τίποτα.
Η Εθνική Ανδρών ειδικά εφέτος και τις επόμενες χρονιές δεν έχει την πολυτέλεια να δίνει άδειες και να κάνει ροτέισον. Αν η Εθνική Ελλάδας είχε δυνατότητα να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες και να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Λιγκ θα απουσίαζε κανείς; Όχι, βέβαια. Θα τσακώνονταν ποιος θα πρωτοπαίξει...
Τώρα που είμαστε στον πάτο γιατί να κάνουμε ροτέισον; Έχουμε πετύχει κάτι και δεν τον ξέρουμε; Εχουμε καμία αυτοματοποιημένη ομάδα και δεν το γνωρίζουμε; Έχουμε καμία αγωνιστική ταυτότητα και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι;
Αν θέλουμε να ανέβει κάποτε το βόλεϊ στην Ελλάδα θα πρέπει οι Εθνικές ομάδες να φτάσουν στην κορυφή και το ιδανικό θα είναι να αγωνιστούν οι διεθνείς στο εξωτερικό και ειδικά στα πρωταθλήματα της Ιταλίας, της Ρωσίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας.
Μόνο έτσι θα χτιστεί μια νέα γενιά που θα έχει επαγγελματική αγωνιστική συνείδηση.
Όσο για το ελληνικό πρωτάθλημα έχει τη μεγάλη ευκαιρία να κόψει όλους τους ξένους ή, να πριμοδοτήσει τις ομάδες που θα έχουν αμιγώς «ελληνικά» ρόστερ με νέα και ταλαντούχα παιδιά που θα πάρουν εμπειρίες. Τι τους θέλετε τους ξένους;
Για να βγείτε στην Ευρώπη που δεν δηλώνετε συμμετοχή ή να πάρετε το πρωτάθλημα που δεν τελειώνει ποτέ;
Δεν θα έρθει το τέλος του κόσμου εάν η Α1 λειτουργήσει μερικά χρόνια χωρίς ξένους. Χίλιες φορές να έρθουν ορισμένοι έμπειροι ξένοι προπονητές που αποδεδειγμένα έχουν αποδείξει ότι έχουν κάνει τη διαφορά στις υποδομές παρά οι λεγεωνάριοι αθλητές.
Τα σωματεία ερασιτεχνικά ή ΤΑΑ πρέπει να λειτουργήσουν επαγγελματικά και κυρίως έξυπνα. Δεν υπάρχει ούτε ένα Ευρώ για χάσιμο, ούτε ένα Ευρώ για πέταμα.
Κι επειδή από ώρα σε ώρα θα σκάσει και η μεταγραφή... προπονητή που θα προκαλέσει πολύ συζήτηση καλό είναι να έχουμε και ένα μέτρο του τι κάνουμε, ποιοι είμαστε και που πάμε. Πάντως, όπως φαίνεται ο Νίκος Ζαλμάς δεν θα πάει στον Ολυμπιακό και μην σας φαίνεται περίεργο εάν γυρίσει στο... Βραχάτι καθώς και ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος θα μείνει στη Λαμία. Τώρα, ποιον, θα πάρει ο Ολυμπιακός; Αυτόν που δεν κλείνουν οι... άλλοι.
Στο μεταξύ, ο Παναθηναϊκός πάει για μια από τα ίδια. Πρώτα να τελειώσει το μπάσκετ, να κλείσει και η σεζόν στο ποδόσφαιρο, μετά θα γίνουν τα μπάνια του λαού και κατά τα μέσα Αυγούστου θα τους πιάσει κόψιμο να κάνουν ομάδες και ύστερα θα τους φταίνε οι άλλοι που θα παίζουν πλέι άουτ.
Και πάμε στον Ηρακλή. Συγχωνεύσεις, αλλαγές, παραιτήσεις, ερασιτεχνικά, επαγγελματικά και ότι φανταστεί ο καθένας το λέει. Το πρόβλημα του Ηρακλή είναι ένα και έχει μια λύση. Μόνο εάν αποδεχτεί και διακανονίσει το χρέος με μια βιώσιμη λύση, διότι ο Ηρακλής είναι όπως η Ελλάδα. Αν δεν γίνει βιώσιμο το χρέος θα πτωχεύσει και θα βάλει λουκέτο.
Κανείς σώφρων άνθρωπος δεν περιμένει από τον Ηρακλή να πληρώσει 18.5 εκ. Ευρώ.
Μπορεί, όμως, να λύσει το πρόβλημα μια και καλή και να σωθεί ο σύλλογος. Μόνο εάν εκλεγεί μια ικανή διοίκηση που θα πει την αλήθεια για αυτό το χρέος θα έχει και μια ελπίδα να βγάλει τον σύλλογο από το αδιέξοδο. To ιδανικό θα ήταν να βγάλει στη φόρα και ονόματα. Ποιοι έφτασαν τον σύλλογο σε αυτό χάλι; Μπορεί να το κάνει αυτό η νέα διοίκηση; Ας λογοδοτήσουν αυτοί που έβαζαν τις υπογραφές τους επί σειρά ετών σε τιμολόγια, αποδείξεις και επιταγές καταδικάζοντας τον ιστορικό σύλλογο. Ο Ηρακλής δεν είναι κτήμα κανενός. Ανήκει σε αυτούς που έχουν ματώσει τις φανέλες του και σε αυτούς που τον υπηρετούν. Οποιαδήποτε άλλη λύση θα είναι μεσοβέζικη και θα βάλει το πρόβλημα κάτω από το χαλί.