Ο φόβος που δεν υπάρχει και το… 3-0!

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Ο Ολυμπιακός δεν φοβάται τον Παναθηναϊκό

Συνήθως το πρώτο βήμα το έκανε ο Παναθηναϊκός και μάλιστα τις δύο φορές τα τελευταία τρία χρόνια με μπρέικ. Βασικά ο Ολυμπιακός είχε 10 χρόνια να προηγηθεί σε τελικό, άλλα τόσα σε σειρά πλέι οφ επί του Παναθηναϊκού. Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για να πανηγυρίζουν οι ερυθρόλευκοι, που έσπασαν μια κατάρα που τόσο καιρό δεν τους επέτρεπε να φτάσουν ως το πολυπόθητο γι αυτούς πρωτάθλημα.

Αλλος ένας σημαντικός λόγος είναι ότι τα κατάφεραν δίχως τον τραυματία Εϊσι Λο και με τον Τζόι Ντόρσεϊ στον κόσμο του. Ουσιαστικά με έναν σέντερ έπαιξε ο Ολυμπιακός τον Παναθηναϊκό και δεν είχε απώλειες. Ο Βουγιούκας έβαλε πόντους, όμως ο Αμερικανός ήταν στο καρέ των κορυφαίων του Ολυμπιακού. Μαζί με τους Παπανικολάου, Πρίντεζη και τον Γκετσεβίτσιους. Ο Παπανικολάου παίζει σαν ηγέτης, ο Πρίντεζης δεν φοβάται κανέναν, ο Γκετσεβίτσιους βρήκε χώρο και εκτέλεσε!

Ο Παναθηναϊκός από την πλευρά του έμοιαζε σαν να έχει ξεμείνει από δυνάμεις. Σαν να άδειασε από το φάιναλ φορ. Ο Διαμαντίδης και ο Γιασικεβίτσιους δεν είχαν τρόπο να διασπάσουν την άμυνα του Ολυμπιακού, στις αλλαγές μόνο ο Βουγιούκας μπορούσε να εκμεταλλευτεί καταστάσεις μις ματς. Οι περιφερειακοί έχουν πάψει να είναι πιο γρήγοροι από τους ψηλούς του Ολυμπιακού κι αυτό κάνει το έργο των ερυθρολεύκων πιο εύκολο.
Επί της ουσίας, ο πρώτος τελικός φανέρωσε πως υπάρχει διαφορά στα αποθέματα ενέργειας των δύο ομάδων, η εμπειρία του Παναθηναϊκού δεν ήταν ικανή να του δώσει κάτι περισσότερο. Πέρα από το να μην ξεφύγει η διαφορά από τους 10. Συν τοις άλλοις, έχει μπει πλεόν για τα καλά στο παιχνίδι και η ψυχολογία. Ο Ολυμπιακός δεν φοβάται πλέον τον Παναθηναϊκό, είναι πρωταθλητής Ευρώπης. Σε προηγούμενα ματς οι ερυθρόλευκοι έχαναν τη γη κάτω από τα πόδια τους μόνο και μόνο όταν πλησίαζαν οι πράσινους, τούτη τη φορά δεν είδαμε αντίστοιχο σκηνικό. Ακόμα και όταν μείωνε ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός έβρισκε τον τρόπο να ξεφεύγει.

Ολα αυτά, όμως, διαμόρφωσαν το 1-0, δεν έδωσαν και τον τίτλο στον Ολυμπιακό. Αν οι ερυθρόλευκοι χαλαρώσουν, χάσουν το χαρακτήρα του μαχητή και υποτιμήσουν την καρδιά του Παναθηναϊκού, θα το πληρώσουν. Αλλωστε σε σειρές τελικών η ψυχολογία μπορεί να αλλάξει μέσα σε μια μέρα και εδώ και δύο μήνες, όλα πάνε καλά για τον Ολυμπιακό...

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ

Τα παιδιά που έγιναν άντρες

Η πιο έντονη στιγμή που έχω από το ΣΕΦ είναι προσωπική, αλλά (κατά τη γνώμη μου) ενδεικτική της …αλλαγής που πάει να συντελεστεί στο ελληνικό μπάσκετ.. Στο δεύτερο δεκάλεπτο, από τα δημοσιογραφικά όπου καθόμουν, παρατηρώντας τον Πρίντεζη και τον Παπανικολάου, αισθανόμουν (κυριολεκτικά κι όχι μεταφορικά) σε κάθε προσπάθειά τους, να σκάει μία βόμβα ενέργειας… Και το ωστικό κύμα να με παρασύρει…

Την ενέργεια που έβγαζαν οι παίκτες του Ολυμπιακού και κυρίως αυτά τα δύο παιδιά, την αισθανόμουνα ακόμα κι εγώ… Υπήρχαν στιγμές, που έβαζαν την μπάλα στο παρκέ και το ένιωθαν, το πίστευαν, ότι δε μπορεί να βρεθεί κανείς να τους σταματήσει.

Με κεκτημένη ταχύτητα από το θαύμα της Πόλης, οι ερυθρόλευκοι ανέδυαν αίσθημα υγείας, τρομακτικής αυτοπεποίθησης, απέναντι στα οποία (ιδιαίτερα για τους δύο συγκεκριμένους παίκτες) ο Παναθηναϊκός ήταν αδύνατον να βρει απαντήσεις. Στο ΣΕΦ, οι πράσινοι ηττήθηκαν δίκαια και θα έλεγα ότι το τελικό σκορ είναι κολακευτικό για τους πρωταθλητές Ελλάδας.

Και να φανταστεί κανείς ότι –μπασκετικά κρίνοντας- ο Παναθηναϊκός, ήταν ένα επίπεδο πάνω από τον αντίπαλό του… Εννοώ (για να μην παρεξηγηθώ) ότι στη διάρκεια του αγώνα, είχε σαφώς πιο συγκεκριμένες ιδέες, καλύτερο πλάνο και στόχευση τέτοια που αποθεώνει τον ορθολογισμό και το καλό κοουτσάρισμα.

Αυτό όμως, ειδικά σε μία περίοδο, που τα πιτσιρίκια του Ντούντα, νιώθουν ότι έχουν τον κόσμο στα πόδια τους και η αυτοπεποίθησή τους έχει συντρίψει το ταβάνι της, δεν αρκεί… Λέγαμε για τον Ολυμπιακό ότι είναι ομάδα κρεμασμένη από τους ώμους του Βασίλη Σπανούλη… Κι όμως, όταν οι ρολίστες έσονται πρωταγωνιστές το αποτέλεσμα είναι αυτό που είδαμε στο ΣΕΦ.

Παπανικολάου, Πρίντεζης, Σλούκας, Μάντζαρης ακόμα και ο Χάινς έχουν γίνει άντρες πια… Με την αξία και τη δουλειά τους… Εχουν αποδεχτεί και φέρουν με τον ιδανικό τρόπο εις πέρας το ρόλο του πρωταγωνιστή τη στιγμή που με την ενέργεια η οποία πλέον συνδυάζεται με ποιότητα και τελειώματα φάσεων σχηματίζει ένα σύνολο που …πετάει. Κυριολεκτικά!

Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν άφησε ατιμώρητο σχεδόν κανένα λάθος των πράσινων… Μάζεψε επιθετικά ριμπάουντ σε στιγμές που ένιωθε επιθετική ασφυξία και στην επόμενη φάση υπήρχε ανοιχτό τρίποντο που κατά κανόνα ήταν εύστοχο… Θυμάστε πόσες φορές έγινε κάτι τέτοιο; Στο πρώτο ημίχρονο, μετά την τάπα του Παπανικολάου στο λέι απ του Καλάθη, όπου η διαφορά θα μειωνόταν στους 5π., ο Πρίντεζης στον δευτερεύοντα αιφνιδιασμό ευστοχεί σε τρίποντο. Ομοίως σε μία επόμενη φάση όπου μετά από άστοχη βολή, ο Πρίντεζης μαζεύει (ο ίδιος του επιθετικό ριμπάουντ) και βρίσκει ξεμαρκάριστο τον Γκετσεβίτσιους, που 1.32’’ πριν τη λήξη, ξανατιμωρεί… Πολλές, πάρα πολλές σημαντικές ή λιγότερο σημαντικές φάσεις, που δεν αναδεικνύουν την ανεπάρκεια του Παναθηναϊκού, αλλά κυρίως την προσωπικότητα που έχουν αναπτύξει πλέον οι ερυθρόλευκοι. Και την ικανότητα να τιμωρούν…

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στα σκοινιά… Όχι γιατί είναι χειρότερη ομάδα από αυτή που ξέραμε… Προς Θεού! Βρίσκεται στα σκοινιά διότι μπροστά στις τιγκαρισμένες μηχανές και το κίνητρο των ερυθρόλευκων ο ίδιος μοιάζει να είναι άδειος… Να μην έχει ούτε καν σταγόνες ενέργειας μέσα του και ούτε την απαιτούμενη συγκέντρωση…

Θα τολμήσω να πω ότι με βάση την εικόνα του πρώτου τελικού (και μόνο αυτής) η σειρά για τον Παναθηναϊκό είναι επικίνδυνο να καταλήξει ακόμα και 3-0… Όχι γιατί είναι κακή ομάδα, αλλά γιατί έχει μεγάλη απόσταση να καλύψει…

Απόσταση …ενέργειας και εναλλακτικών λύσεων… Ο Ολυμπιακός φαίνεται να έχει πιο ενεργό ρόστερ, περισσότερες λύσεις και πιο βαθύ πάγκο… Όλα αυτά βέβαια αλλάζουν… Διότι οι πράσινοι έχουν την εμπειρία και την ποιότητα να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις.

Εχουν βρεθεί πολύ συχνά μπροστά σε τέτοιες. Και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνει αν η σειρά επιστρέψει στο ΣΕΦ με το σκορ στο 1-1 και ο τρίτος τελικός κυλήσει με κλειστό σκορ, ποια θα είναι η αντίδραση των γεμάτων αυτοπεποίθηση πρωταθλητών Ευρώπης… Εχουν όμως, πια, περισσότερο δρόμο να διανύσουν. Και πιο λίγες ευκαιρίες. Είναι άλλωστε η πρώτη φορά που έχασαν το πρώτο ματς τελικής σειράς με μειονέκτημα έδρας…