Κυρίαρχος ο λαός!

Ποια είναι η νέα δύναμη που προέκυψε από τις εκλογές; Μήπως κάποιο κόμμα; Κάποιος νέος ηγέτης; Όλοι αυτό ψάχνουν, μάλιστα κάποιοι - απ’ όσους χάνουνε την κουτάλα - πανικόβλητοι. Θα επιχειρήσω μια όσο γίνεται πιο ψύχραιμη ματιά.

Η αίσθηση που έχω, βλέποντας σαν απλός πολίτης κι εγώ τα αποτελέσματα των εκλογών, είναι ότι για πρώτη φορά ο νικητής ήταν άλλος. Όχι κάποιο κόμμα, όχι κάποιος πολιτικός.

Ποιος κέρδισε; Ο λαός! Μάλλον, ο κυρίαρχος λαός! Αυτή είναι η νέα δύναμη, που όλοι ψάχνουν!

Επί ολόκληρες δεκαετίες ο κόσμος, στην πλειοψηφία του, έριχνε σταθερά την ψήφο του σε δυο κόμματα. Αυτό το έργο φαίνεται ότι τελειώνει. Στο συγκεκριμένο τάιμινγκ, τουλάχιστον.

Ξαναμοίρασε την τράπουλα

Ο μέσος ψηφοφόρος φρόντισε να ανακατέψει και να ξαναμοιράσει την τράπουλα, όπως ποτέ άλλοτε. Και «κατάφερε» να έχει όλα τα κόμματα πια στην πρίζα! Στην τσίτα είναι άπαντες μετά τις εκλογές.

Είναι απίστευτο! Ούτε… συνεννοημένοι να ήμασταν θα είχαμε πετύχει κάτι τέτοιο. Μιλάμε για διάνα! Για μαεστρική ψήφο! (με μια εξαίρεση, φυσικά, αυτή της Χρυσής Αυγής, για την οποία θα αναφερθώ κάποια άλλη στιγμή, αφού είναι πολύ σοβαρό αυτό το θέμα).

Κανένα κόμμα, λοιπόν, δεν μπορεί να νιώθει πλέον σίγουρο για τίποτα. Κι όποιο δείξει σημάδια αλαζονείας, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί την ψήφο μας, θα ψάχνει να βρει την δικιά του στις επόμενες εκλογές. Ό,τι πάθανε και οι άλλοι.

Ο λαός ανεβάζει τα κόμματα, ο λαός τα κατεβάζει. Ο λαός τα βάζει στην βουλή, ο λαός τα αφήνει για μισό τοις εκατό απ’ έξω. Αυτό είδαμε στις εκλογές. Για πρώτη φορά τόσο έντονα.

«Σας ξεπεράσαμε…»

Ο κόσμος έκλεισε σε πολύ μεγάλο ποσοστό τα αυτιά του σε προπαγάνδες, σε διλήμματα, σε εκβιασμούς, σε εκφοβισμούς απ’ όπου κι αν προήλθαν το τελευταίο διάστημα. Κι έδειξε ότι αυτός θέλει να έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο στις αποφάσεις.

Σα να λέει ο ψηφοφόρος ότι «πλέον θέλω να κρατάω την τύχη στα χέρια μου κι όχι να την παραδίδω τυφλά σε ένα - δυο κόμματα εξουσίας, διότι αυτή η κατάσταση με έφερε ως εδώ».

Θέλω να πιστεύω ότι ωριμάσαμε κάπως. Σα να κάναμε την αυτοκριτική μας, σα να ενηλικιωθήκαμε ως πολίτες μέσα από την συγκυρία – κακουχία της τελευταίας διετίας, σα να είπαμε στα δύο κόμματα εξουσίας «δεν μας κάνετε άλλο, σας ξεπεράσαμε, σας άφησε πίσω η ίδια η εποχή μας!».

Έδωσε αντί να πάρει ελπίδα!

Τι κάνανε όλα σχεδόν τα κόμματα την τελευταία διετία; Είτε με τις αποφάσεις τους, είτε με τις συμπεριφορές τους δείξανε κυρίως ανωριμότητα. Και κάποια εξαπάτησαν ενίοτε. Τα περισσότερα έμοιαζαν ανεπαρκή για να σηκώσουν το βάρος στις πλάτες τους. Άλλα μας κορόιδεψαν φόρα παρτίδα. Κι έτσι δεν μας έδωσαν ούτε καν ελπίδα πως θα βγούμε από το τούνελ!

Αντίθετα, τώρα με τις εκλογές ο ψηφοφόρος ήταν αυτός που έδωσε ελπίδα σε τόσα κόμματα! Όπως είπαμε, όλα τα έχει στην πρίζα. Αυτά τα κόμματα που ανέβασε τα ποσοστά τους, αυτά που τα διατήρησε εκεί που ήταν, άλλα που τα έχει έτοιμα για να τα βάλει στην βουλή, όπως και κάποια που ίσως τα ξαναψηφίσει ή δεν τα ξαναψηφίσει.

Κορνάρισμα… νίκης

Θεωρώ, για παράδειγμα, δείγμα ότι κάνουμε ένα βήμα μπροστά όταν αποφεύγονται για τον άλφα ή βήτα λόγο οι εξαλλοσύνες της προεκλογικής περιόδου, αλλά κι όταν δεν ακούγεται, τρόπος του λέγειν, ούτε ένα κορνάρισμα… νίκης απ’ οποιονδήποτε όλη τη νύχτα στους δρόμους της Αθήνας, όπως ευτυχώς έγινε προχθές.

Αντί, δηλαδή, να τους… απογειώσουμε, όπως έλεγαν κάποιοι προεκλογικά, με ελικόπτερα από την βουλή, τελικά τους κάναμε κάτι ακόμα χειρότερο (γι’ αυτούς). Τους προσγειώσαμε και τους γειώσαμε. Και τους υποχρεώσαμε να μείνουν και να λύσουν το πρόβλημα το οποίο αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα προκάλεσε.

Καλύτερα, λοιπόν, να μην χασκογελάμε το βράδυ των εκλογών και να είναι όλοι μαγκωμένοι, παρά να πανηγυρίζουμε για ένα 24ωρο, αλλά μετά από δυο – τρία χρόνια να μουντζώνουμε αυτόν που αποθεώναμε, μαζί με τον εαυτό μας.

Χωρίς ρουσφέτια!

Επίσης, έχω την αίσθηση ότι είναι οι πρώτες εκλογές μεταπολεμικά – ίσως κι από συστάσεως ελληνικού κράτους - που δεν ζητήθηκαν ρουσφέτια από πολίτες, ούτε πολιτικοί είχαν να τάξουν πόστα σε ψηφοφόρους. Κι αν είχαμε μερικά περιστατικά, σίγουρα ήταν η εξαίρεση. Να, μια ακόμα πρόοδος, έστω και λόγω της ανάγκης!

Η ουσία είναι ότι αυτό το πανίσχυρο πολιτικό σύστημα δεκαετιών δείχνει τελικά να πεθαίνει την στιγμή που δεν έχει πια δουλειά να «πουλήσει» στον φτωχό και διαπλεκόμενα έργα στον πλούσιο.

Η γέννα δεν έχει ολοκληρωθεί

Πραγματικά, λοιπόν, ο λαός έπαιξε αυτή τη φορά επιθετικά, όχι μοιρολατρικά. Δεν άκουσε κανέναν, παρά μόνο τον εαυτό του. Και θα φανεί αν ήταν μόνο για την συγκεκριμένη περίσταση.

Φαντάζομαι ότι αρκετοί νιώθουν πια καλύτερα με το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά ας μην τρέφουμε κι αυταπάτες. Υπάρχει πολύς δρόμος για να αλλάξει, κι αν αλλάξει…, πραγματικά κάτι. Το θέμα, δηλαδή, είναι τι γίνεται τώρα.

Πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Θέλοντας και μη! Να βρεθεί η κατάσταση που θα μας οδηγήσει στο αύριο. Και η οποία δεν έχει βρεθεί μετά την ψήφο της Κυριακής.

Η εγκυμοσύνη των εκλογών άρχισε κανονικά, αλλά μέχρι τώρα έχει βγεί μόνο το μισό βρέφος από την κοιλιά. Όχι ολόκληρο. Η γέννα, δηλαδή, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Πάει να γίνει μια καινούργια κατάσταση, όμως βρισκόμαστε στη μέση της διαδρομής!