Δύο εβδομάδες στην Χώρα του Ποτέ!

Η πρώτη αίσθηση στο πρόσωπο, μόλις άνοιξαν οι αυτόματες πόρτες και κάναμε τα πρώτα μας βήματα έξω από το αεροδρόμιο του Φορτ Ουόρθ στο Τέξας, ήταν ζεστή και υγρή. Έπειτα από 19 ώρες κλιματιζόμενου περιβάλλοντος, από το Ελ. Βενιζέλος μέχρι το Χίθροου του Λονδίνου κι από εκεί για το δεκάωρο υπερατλαντικό ταξίδι μέχρι την δεύτερη μεγαλύτερη πολιτεία των ΗΠΑ, ακόμα κι αυτή η ζεστή ατμόσφαιρα του Φορτ Ουόρθ, ήταν ευπρόσδεκτη και ανακουφιστική.

Εδώ είμαστε, λοιπόν, ξανά. Όπως και πέρυσι, όπως και πρόπερσι. Μαζί με τον Αντώνη Καλκαβούρα και με την ευγενική χορηγία του Sustenium, φτάσαμε στις ΗΠΑ για να ζήσουμε από κοντά και να σας μεταφέρουμε εικόνες και ιστορίες από το καλύτερο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου! Και ο πρώτος σταθμός μας φέτος είναι το Ντάλας του Ντιρκ Νοβίτσκι, του Λούκα Ντόντσιτς και προσφάτως και του Κρίσταπς Πορζίνγκις!

Θα τιμήσω την παράδοση και δεν θα σας σποϊλάρω τι θέλουμε να κάνουμε. Πιστεύω πως αρκεί η πληροφορία, ότι θα είμαστε και στη Σάρλοτ την εβδομάδα του All-Star Game για να δούμε από κοντά όλους τους σούπερ αστέρες μαζεμένους, υπό την σκεπή του Μάικλ Τζόρνταν. Τι, νομίζετε ότι σκέφτομαι τίποτα άλλο από την στιγμή που έμαθα πως θα δώσουμε το παρών στο All-Star;

Στο μεταξύ, θα παρέλασουν μπροστά από τα μάτια μας και από τις οθόνες σας αστέρες και αστέρες! Σχεδόν εξωγήινοι! Αυτό είναι που σου προσφέρει το All-Star Game: την δυνατότητα, μέσα σε 3-4 μέρες, να ζήσεις από κοντά την καθημερινότητα των ανθρώπων που χαζεύεις από το ίντερνετ και την τηλεόρασή σου, χωρίς όμως να τους απομυθοποιείς! Αυτό είναι το παράδοξο.

Είχαμε βρεθεί και στο All-Star της Νέας Ορλεάνης, το πρώτο του Γιάννη Αντετοκούνμπο κι ενώ ταξίδευα προς την Λουιζιάνα είχα αυτή την σκέψη στο μυαλό μου: ότι θα τους δω όλους μαζεμένους και θα χάσω την μαγεία, το δέος που νιώθω, όταν τους παρακολουθώ στα highlights. Κακώς ανησυχούσα. Ο ΛεΜπρόν, ο Ντουράντ, ο Κάρι, ο Γιάννης, ο Χάρντεν, ο Ουέστμπρουκ, ο Τόμπσον, ο Ντέιβις και όλοι οι υπόλοιποι δεν μοιάζουν ανθρώπινοι. Τους περιτριγυρίζει μια αύρα larger than life, μία αίσθηση εξωπραγματική, που σε καθηλώνει!

Αυτό ευελπιστώ να ζήσω και πάλι στη Σάρλοτ! Και αν τυχόν, βρεθώ με κάποιον τρόπο και για κάποιον λόγο στο ίδιο δωμάτιο με τον GOAT των GOATs, τότε πολύ φοβάμαι ότι θα χάσω κάθε αίσθηση διακριτικότητας! Την διαπίστευσή μου μόνο να κρατήσω και θα είμαι ευχαριστημένος!

Για τα υπόλοιπα και τα ενδιάμεσα, αναμένετε. Έχουμε καιρό μέχρι τη Σάρλοτ Προηγούνται το Ντάλας, το Σολτ Λέικ και η Ατλάντα. Ορίστε, με κάνατε να σποϊλάρω το ταξίδι…