Η ήττα των φίλων του μπάσκετ!

Μαθητές γυμνασίου και μικροί αθλητές Ακαδημιών όχι μόνο του μπάσκετ αλλά και άλλων σπορ θα είναι οι θεατές του τελικού μπάσκετ στα Δυο Αοράκια του Ηρακλείου. Προσκλήσεις μόνο στους επίσημους φορείς και σε 60 περίπου προσκεκλημένους από τις δυο ομάδες και τελειώσαμε… Η ιδέα της παρουσίας των νεαρών φιλάθλων του αθλήματος στις κερκίδες ανήκει στον πρόεδρο της ΕΚΑΣΚ Μπάμπη Μαρκάκη με την σύμφωνη γνώμη της ΕΟΚ. Αυτός ανέλαβε την πρωτοβουλία, την οργάνωση και την διεκπεραίωση του εγχειρήματος. Γιατί δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση η ασφαλής μεταφορά με πούλμαν από κάθε γωνιά της Κρήτης των μικρών αθλητών αλλά των μαθητών γυμνασίου ώστε να παρακολουθήσουν συνοδεία καθηγητών τον τελικό Κυπέλλου.

Έμπειρος παράγοντας, χρόνια στον χώρο του αθλήματος γνωρίζει όσο κανένας άλλος στην Κρήτη πώς να φέρει εις πέρας με επιτυχία μια μεγάλη διοργάνωση. Από τα χέρια τα δικά του και των συνεργατών του έχουν περάσει παγκόσμια πρωταθλήματα και πανευρωπαϊκά όλων των κατηγοριών σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Ο Μπάμπης Μαρκάκης γνώριζε εκ πείρας ότι δεν μπορεί πλέον να εμπιστεύεται κανέναν από τους παράγοντες των συλλόγων , ούτε από τους επικεφαλείς των οργανωμένων ούτε ακόμα τις εγγυήσεις των αστυνομικών αρχών.

Δεν ρίσκαρε να παραδώσει την πόλη του Ηρακλείου στις ορδές των βαρβάρων που θα κατέφταναν έτοιμοι για συγκρούσεις και ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, γνωρίζοντας μάλιστα ότι στο τέλος θα βρισκόταν αυτός και οι συνεργάτες του να απολογούνται. Βλέπετε έχουμε φτάσει στο μη παρέκει. Τι έχουμε φτάσει δηλαδή, που το έχουμε υπερβεί προ πολλού. Δεν θέλω σκέφτομαι τους τελικούς που προηγήθηκαν με αντιπάλους «υψηλού κινδύνου».

Και μόνο στην σκέψη αγανακτώ. Ούτε μια φορά δεν κατάφερε τελικός με ομάδες πρώτης γραμμής να διεξαχθεί σε πολιτισμένα επίπεδα. Παντού και πάντα βασίλευε η καφρίλα. Καφρίλα πριν ξεκινήσει το παιχνίδι, με αποτέλεσμα να καθυστερεί πάντα η έναρξη. Οι οπαδοί να περιμένουν με τις ώρες στην ουρά για να τους ψάξουν και τελικά να μπαίνουν μέσα φορτωμένοι με πολεμοφόδια, οπλισμένοι σαν αστακοί. Καφρίλα γιατί δεν έκατσαν σύμφωνα με το σχέδιο της Αστυνομίας, δεν τηρήθηκαν οι νεκρές ζώνες, άντε να μετακινηθούν, ή να εκκενώσουν τις κερκίδες. Καφρίλα κατά την διάρκεια με τους πυρσούς, τα καπνογόνα, τις φωτοβολίδες και τις διακοπές κάθε λίγο και λιγάκι. Καφρίλα στο τέλος με την απονομή ως είθισται να μην πραγματοποιείται, αφού έχει περάσει κανένα τρίωρο και βάλε από την έναρξη του παιχνιδιού.

Όλοι το συννεφάκι τους! Αστυνομία, Πολιτεία αλλά και οι ομάδες. Μόνο που το άθλημα ανήκει στους συλλόγους! Όλα αυτά εμείς ακόμα,εν έτη 2018, τα ονομάζουμε -τρομάρα μας- τελικό κυπέλλου μπάσκετ κοροϊδεύοντας στην κυριολεξία τον ίδιο μας τον εαυτό. Ήταν καθαρά θέμα τύχης ότι δεν είχαμε θύμα ή θύματα μέχρι τώρα. Αλλά από ένα σημείο και μετά καλό είναι επίσης να σταματήσεις να προκαλείς την τύχη σου. Όλες ομάδες έχουν αποδεχθεί ανίκανες να τιθασεύσουν τα ζωηρά και ατίθασα, ζωηρά και ατίθασα βεβαίως, βεβαίως, καλόπαιδα που εκτρέφουν στους κόλπους τους.

Αποδείχθηκαν αρκούντως αναξιόπιστες απέναντι στις δεσμεύσεις και τις ευθύνες που κατά καιρούς ανέλαβαν για την ομαλή διεξαγωγή ενός τελικού , πετώντας πάντα με μαεστρία το μπαλάκι των ευθυνών γενικά και αφηρημένα στις Αρχές, στην Πολιτεία, στην Ομοσπονδία. Παραμονή του τελικού στο ραδιόφωνο φιλοξενήσαμε τον αντιπρόεδρο της ΑΕΚ τον κ.Σταύρο Δουβή, ο οποίος διαφώνησε με την πρόταση ο τελικός να διεξαχθεί με μαθητές και αθλητές ακαδημιών. Στις συσκέψεις που προηγήθηκαν εκπροσωπώντας την Ένωση δεσμεύτηκε για την ομαλή διεξαγωγή του παιχνιδιού αν αυτό γινόταν με οπαδούς και των δυο ομάδων.

Σέβομαι και τιμώ σε απεριόριστο βαθμό τον κ Δουβή, δίνω ιδιαίτερη αξία και βαρύτητα στα λεγόμενα του και στις δεσμεύσεις του αλλά επιφυλάσσομαι. Γιατί οι βάνδαλοι δεν ορρωδούν προ ουδενός Δουβή! Δεν σέβονται ούτε τον ίδιο τον εαυτό τους, την ομάδα που εκπροσωπούν τον Δουβή και τον κάθε Δουβή με την τεράστια ιστορία που κουβαλά, θα σεβαστούν. Ότι έχει προηγηθεί και αποτελεί πλέον καθεστώς , δυστυχώς ακυρώνει την κάθε σοβαρή δέσμευση και πρωτοβουλία. Και το καθεστώς αυτό οι ομάδες , ανεξάρτητα από τις θέσεις κάποιων παραγόντων τους, το έχουν αποδεχθεί σχεδόν με μοιρολατρικό τρόπο.

Δεν έχω δει, δεν έχω ακούσει πρόεδρο ομάδας να χτυπά το χέρι του στο τραπέζι και να απαιτεί αυτό το ρεζιλίκι να τελειώσει. Να απαιτεί την ομαλή διεξαγωγή του τελικού από κοινού με τον ομόλογο του. Εδώ ο παράγοντες μαλώνουν σαν τα κοκόρια και ξεκατινιάζονται, οι κάφροι θα ντραπούν; Δεν έχω δει από κοινού οι πρόεδροι να απαιτούν ο τελικός να διεξαχθεί κανονικά όπως σε όλες τις προηγμένες αθλητικά χώρες, δεν τους έχω ακούσει να δεσμεύονται δημόσια ότι αν πάει κάτι στραβά , έστω και το παραμικρό, την παραδειγματική τιμωρία των ομάδων τους. Τον αποκλεισμό τους από την επόμενη διοργάνωση.

Να δεσμευτούν ότι ο τελικός θα γίνει με δική τους ευθύνη χωρίς αστυνομία και μονάδες καταστολής. Δεν τους έχω δει και δεν τους έχω ακούσει πρόθυμους για το μεγάλο στοίχημα με τον ίδιο τους τον εαυτό. Αλλά για την ατολμία και την ολιγωρία που τους διακρίνει ευθύνονται και οι φίλοι του μπάσκετ. Αυτοί που εξόριστοι και ηττημένοι θα αρκεστούν στην παρηγοριά της τηλεοπτικής κάλυψης. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ακουμπήσουν τον οβολό τους για την αγορά εισιτηρίου διαρκείας καλό είναι να έχουν το θάρρος , ακόμα και να αναπτύξουν την πρωτοβουλία , να απαιτήσουν από την διοίκηση την παρουσία τους σε περίπτωση που η ομάδα παίξει στον τελικό.

Κι αν η διοίκηση δεν δεσμευτεί να μην προχωρήσουν στην αγορά του διαρκείας. Αυτό θα συνέβαινε σε κάθε σοβαρή χώρα! Να καταλάβουμε επιτέλους ποιους σέβονται και ποιους υπολογίζουν! Τους κάφρους ή τους φίλους του μπάσκετ!