Θυσία σε άδειο βωμό

Η σημειολογία της ιστορικής βραδιάς ήταν αυτό ακριβώς που φοβόταν ο Ολυμπιακός: περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις.

Ο Βασίλης Σπανούλης είναι από σήμερα πρώτος σκόρερ και πρώτος πασέρ στη σύγχρονη ιστορία της Εuroleague (2000-2020), το ζωντανό της εικόνισμα αν θέλετε, αλλά τα τελευταία χρόνια της καριέρας του χαραμίζονται στον βωμό μίας ομάδας που δεν ξέρει πού πηγαίνει oύτε πώς να φτάσει εκεί.

«Θα ήθελα να γιορτάσω το ρεκόρ νικητής, χωρίς πικρή γεύση στο στόμα», ομολόγησε ο κορυφαίος των κορυφαίων, με ένα σπασμένο ανθυπομείδαμα στα χείλη.

Η κορνίζα με τα ροζ φύλλα των τριών θριαμβευτικών τελικών (2009, 2012, 2013) έμοιαζε με μελαγχολικό ενθύμιο της εποχής που ο Σπανούλης περιστοιχιζόταν από σπουδαίους συμπαίκτες και μεγάλους προπονητές.

Το σημερινό ματς με τη Φενέρ, την 11^η ήττα του Ολυμπιακού στα 16 φετινά παιχνίδια του, το τελείωσε δίπλα στον Τσέρι, στον Βεζένκοφ και τον Ρότσεστι, υπό τις οδηγίες του Κεστούτις Κεμζούρα…

Η Φενέρμπαχτσε προερχόταν από 4 συνεχόμενες ήττες, ταπεινωτικές ήττες με θύτες επιπέδου Ζενίτ και Βαλένθια, αλλά η ποιότητα ξεχειλίζει από τα μπατζάκια των παικτών της, όπως και η φαιά ουσία από τον πάγκο της.

Ο Ολυμπιακός μπορεί να έχει τα φεγγάρια του, ακόμα και στη φετινή δραματική σεζόν, αλλά δεν διαθέτει στο δυναμικό του ούτε Ντε Κολό ούτε Σλούκα ούτε Ντατόμε ούτε Ουίλιαμς ούτε Κάλινιτς ούτε φυσικά Ομπράντοβιτς.

Πόσο θα έπαιζε απόψε ο Ντίξον, ο «Μοχάμεντ Άλι» ντε, εάν φορούσε τη φανέλα του Ολυμπιακού; Ο Σέρβος ήθελε κουμανταδόρους με καθαρό μυαλό και δεν τον έβαλε ούτε δευτερόλεπτο.

Όταν η Φενέρ ξέμεινε από παίκτες ρακέτας, βγήκε στο καπαλί τσαρσί και στρατολόγησε τον Μάλκολμ Τόμας, που κράτησε το οχυρό αβοήθητος απέναντι στον Μιλουτίνοβ και τους άλλους ψηλούς του Ολυμπιακού.

Οι «ερυθρόλευκοι» πληγώθηκαν καίρια, όχι μόνο από τα 16/29 τρίποντα των Τούρκων, αλλά και από τα 11 επιθετικά ριμπάουντ, μίας ομάδας που κατέφτασε στο Φάληρο με τη μπροστινή γραμμή της αποδεκατισμένη.

Τα περισσότερα από αυτά τα ριμπάουντ τα κέρδισαν οι παίκτες του «Ζοτς» όχι με το κορμί και τα μούσκουλα, αλλά με τη διακαή επιθυμία τους να κυνηγήσουν κάθε δεύτερη μπάλα, κάθε διεκδικήσιμη φάση.

Έριχναν το κορμί τους πάνω στην αδέσποτη σφαίρα, έβρισκαν τον αντίπαλο μπόσικο, σκαμπίλιζαν τη μπάλα προς τα έξω, ανανέωναν τις επιθέσεις. Μία, δύο, τρεις, πέντε, έντεκα φορές.

Πολύ συχνά μάλιστα μετουσίωναν τον ιδρώτα τους σε τρίποντα με ένδυμα περιπάτου, αφού η άμυνα του Ολυμπιακού ήταν χλιαρή σε βαθμό κακουργήματος.

Ο Κεμζούρα είχε δώσει εντολή για «αλλαγές», αλλά πολλές φορές οι παίκτες του τράκαραν μεταξύ τους σαν συγκρουόμενα αυτοκινητάκια. Ιδίως όταν γέμισε η πεντάδα με λεγεωνάριους.

«Έχουμε πρόβλημα επικοινωνίας», ομολόγησε ο Ουίλι Ριντ στην ανάπαυλα του ημιχρόνου. Ο ίδιος ήταν μάλλον ο χειρότερος όλων στα μετόπισθεν, εκτός αν του παίρνει τον τίτλο ο Ρούμπιτ.

Η Φενέρ σούταρε και σκόραρε σε ρυθμό προπόνησης στα πρώτα 22 λεπτά, όταν άνοιξε διαφορά 19 πόντων και έφτασε τους 61, σαν να μην υπήρχε αντίπαλος στο παρκέ.

Ωστόσο, ένα εξάλεπτο σκυλίσιας άμυνας άλλαξε άρδην τη μορφή του παιχνιδιού, εκμαίευσε λάθη (ενώ μέχρι τότε οι Τούρκοι μετρούσαν μόνο δύο), χάρισε εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό, έβαλε την κερκίδα στο κόλπο, σκόρπισε άρωμα ηρωικής ανατροπής.

Οι ρομαντικοί βάλθηκαν να ονειρεύονται νίκη με τρίποντο του Σπανούλη στο τελευταίο δευτερόλεπτο, ώστε να αποκτήσει το ρεκόρ το σενάριο που θα του ταίριαζε, αλλά ο παλιός καλός Ολυμπιακός δεν μένει πια εδώ.

Ο αινιγματικός Μπράντον Πολ κατόρθωσε να κάνει τρεις μαζεμένες γκάφες μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, ο Ντε Κολό με τον Σλούκα τις τιμώρησαν αδυσώπητοι και η υπερπροσπάθεια πήγε στράφι, αφού η Φενέρ απάντησε με αστραπιαίο σερί 0-9 μετά το 61-65.

Όπως φάνηκε, ο Ολυμπιακός μπορούσε να πάρει το ματς ακόμη και με αφετηρία το -19 του 22^ου λεπτού. Αλλά έξι λεπτά δυναμισμού και αυταπάρνησης δεν αρκούν για να νικηθεί ολόκληρη Φενέρ, ούτε καν αυτή η φετινή Φενέρ, που θυμίζει ναυάγιο.

Ο οίστρος του Σπανούλη πυροδότησε μία τελευταία αναλαμπή στο φινάλε, αλλά ο λάκκος παραήταν βαθύς. Και η Φενέρ δεν είναι Χίμκι.

Η απόφαση του Ομπράντοβιτς να θωρακίσει με κάθε τρόπο τη ρακέτα του ρισκάροντας το μακρινό σουτ των «κόκκινων» έγινε κίνηση ματ στη σκακιέρα της βραδιάς.

Ο Πρίντεζης χρησιμοποίησε την ευφυία και την τεχνική του για να νικήσει τις διπλές και τρίδιπλες καλύψεις, αλλά ο απροπόνητος Μιλουτίνοφ εξαφανίστηκε και το σημαντικότερο σημείο αναφοράς του παιχνιδιού του Ολυμπιακού, το ποστάρισμα, πέρασε σιγά σιγά σε δεύτερο πλάνο.

Ο Ολυμπιακός έκανε κάκιστο πρώτο ημίχρονο, αλλά είναι ίσως προτιμότερο και πιο δίκαιο να διαβαστεί η εξίσωση ανάποδα.

Η Φενέρ ήρθε στην Ελλάδα για να δώσει αγώνα επιβίωσης και κατόρθωσε να συνδυάσει μάτι που γυαλίζει με χέρια δίχως τρέμουλο. H εμφάνισή της ήταν ηγεμονική.

Ο Νάντο Ντε Κολό έγινε κρίκος στην αλυσίδα των αντίπαλων γκαρντ που διαλύουν την «ερυθρόλευκη» άμυνα σε εβδομαδιαία βάση (Ράις, Σβεντ, Μπράουν κ.α.), αλλά τον τόνο τον έδωσε ο Κώστας Σλούκας, ο οποίος θύμιζε κομπιούτερ με σάρκα και οστά, στο πρώτο μισό του παιχνιδιού.

Όσο καλά και αν έπαιξε απόψε ο Σπανούλης, το μοιραίο λάθος του καλοκαιριού του 2015, όταν ο Σλούκας «αποδεσμεύτηκε» για να καταλήξει στη Φενέρ, έβγαλε κοροϊδευτικά τη γλώσσα σε όσους τότε θεώρησαν τον Θεσσαλονικιό γκαρντ στάσιμο ή υπερτιμημένο ή άπληστο.

Ο Σπανούλης ήταν και απόψε ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού. Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα για τους Πειραιώτες. Ότι εν έτει 2020, ο 37χρονος Σπανούλης είναι ο κορυφαίος παίκτης της ομάδας.

Παράλληλα, ο 30χρονος Σλούκας που θα μπορούσε να παραλάβει τη σκυτάλη και να την κρατήσει επί χρόνια μετατρέποντας τη φανέλα του σε κόκκινη σημαία, φοράει πια τα χρώματα του εχθρού.