Ολυμπιακός: Ας δαγκώνουν κι ας χάνουν

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες γράφει για τη διάθεση των παικτών του Ολυμπιακού κόντρα στη Ζαλγκίρις η οποία είναι αυτή που θέλει να βλέπει ο κόσμος της ομάδας.

Ολυμπιακός: Ας δαγκώνουν κι ας χάνουν

Αρχικά με τη φετινή αλλοπρόσαλλη εικόνα του Ολυμπιακού μετά τη νίκη επί της Ζαλγκίρις, δεν επιτρέπεται επαναπροσδιορισμός στόχων ή ακόμη και άποψης (τουλάχιστόν σε ό,τι αφορά εμένα) για το φετινό ρόστερ.  

Σίγουρα επιτρέπεται όμως ένα μικρό χαμόγελο ύστερα από την εμφάνιση κόντρα στους Λιθουανούς. Επίτηδες δεν αναφέρθηκα στη νίκη διότι αυτή η προσπάθεια που είδα πριν λίγες ώρες στο ΣΕΦ με «γέμισε» περισσότερο από το αποτέλεσμα το οποίο φυσικά και είναι πιο ουσιαστικό.

Απλά αυτή η γυαλάδα στο μάτι, αυτή η διάθεση από όλους και γενικότερα ο τρόπος που αγωνίστηκε ο Ολυμπιακός μου είχε λείψει.

Πριν μπω σε αγωνιστικά μονοπάτια ήθελα να αναφέρω κάτι το οποίο εξηγεί αρκετά. Όχι όλα, αλλά αρκετά.

Εδώ και 20 μέρες στις προπονήσεις πέφτουν κορμιά. Δε μπορείτε να φανταστείτε τι γίνεται στα εσωτερικά διπλά και στις ασκήσεις «5on5». Ο Κεμζούρα από τη μία ευχαριστιέται από την άλλη διακόπτει 2-3 φορές την προπόνηση με το «προσέξτε μη χτυπήσει κανείς».

Το είπε ο Κουζμίνσκας.

Το είπε ο Σπανούλης

Βγήκε η δουλειά. Ελπίζουμε να επαναληφθεί.

ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Πήρε πολλά από πολλούς σε κομβικά διαστήματα. Ο Ολυμπιακός βρήκε λύσεις σε διάφορα σύντομα διαστήματα (τρίλεπτα, τετράλεπτα) από πολλούς παίκτες.

Ας τις βαφτίσω εξάρσεις, αλλά αν το καλοσκεφτούμε είχε δύο εντυπωσιακά δίλεπτα ο Ριντ, ο Πολ για ένα τετράλεπτο περίπου έκανε ό,τι ήθελε,

Ο Σπανούλης με τον Μιλουτίνοφ το έκαναν με μεγαλύτερη συνέπεια.

Ο Πρίντεζης είχε δύο εντυπωσιακά ξεσπάσματα, Κόνιαρης και Παπανικολάου πρόσφεραν πολλά στο πίσω μέρος του παρκέ.

Ο Ρότσεστι σε δύο διαφορετικά διαστήματα ευστόχησε από μακριά και έδωσε ασίστ.

Αν ενώσεις όλα αυτά τα μικρά μικρά κομμάτια τότε δεν είναι τυχαία η μεγαλύτερη εικόνα που υπάρχει για την αναμέτρηση.

Αποφασισμένοι στην άμυνα. Θα μπορούσα να μείνω μόνο στην καταπληκτική άμυνα του Σπανούλη στο low post όπου έκλεψε δύο φορές τη μπάλα. Επίσης ο Μπόλντγουιν χαμηλά στο post έχασε μόνο από τον Γιανκούνας στο τέλος του ημιχρόνου, κέρδισε όλες τις υπόλοιπες μάχες.

Υπήρχε έντονη διάθεση, δεν χαλάρωναν όταν ο παίκτης τους δεν είχε τη μπάλα, και στις συνεχείς αλλαγές στα σκριν που είχε επιλέξει ο Κεμζούρα, έβαζαν το σώμα τους συνέχεια.

Ο Γιασικεβίτσιους «σημάδεψε» τις αλλαγές στην άμυνα (όπως κάνουν οι περισσότεροι αντίπαλοι των «ερυθρόλευκων») μόνο που σε λίγες περιπτώσεις βγήκε κερδισμένος.

Μπήκαν τα τρίποντα. Ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο ήταν μόλις ένα καλάθι πίσω στο σκορ έχοντας 1/9 τρίποντα. Ήταν θέμα χρόνου λοιπόν…

Όταν μπήκαν τα μακρινά σουτ στο τρίτο δεκάλεπτο οι Πειραιώτες εξέθεσαν τον αντίπαλο και ουσιαστικά χάρη σε αυτά ξέφυγαν στο σκορ διότι καλή, χρυσή η άμυνα, αλλά αν δε μπαίνει η μπαλίτσα μέσα… δε γίνεται τίποτα.

Τα εφτά τρίποντα του δευτέρου ημιχρόνου ήταν όλα από ένστικτο. Το πίστεψε ο παίκτης και το μπουμπούνισε.

Το ωραιότερο όμως από όλα ήταν το μοναδικό του πρώτου ημιχρόνου. Μετά από τάιμ άουτ ο Κεμζούρα το έδειξε στο πινακάκι του και βγήκε ακριβώς.

Η μπάλα πήγε στον Παπανικολάου στο low post ο Σπανούλης έκανε σκριν στον Πρίντεζη και αυτομάτως πήρε κάθετο σκριν από τον Μιλουτίνοφ βγαίνοντας από τη δυνατή πλευρά (αυτή που ήταν ο Παπανικολάου). Ο «Παπ» έδωσε τη σωστή στιγμή σκαστή πάσα και ο αρχηγός ευστόχησε. Αξίζει να τη βρείτε κάπου τη συγκεκριμένη φάση.

ΕΓΙΝΑΝ ΚΑΙ ΛΑΘΗ

Δεν ήταν όλα τέλεια και δε θα βαφτίσουμε το κρέας… ψάρι.

Ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο αντιμετώπισε πολλά προβλήματα στο ριμπάουντ δίνοντας στην Ζαλγκίρις δεύτερη ευκαιρία να σκοράρει. Αυτό το κάνει συχνά φέτος.

Επίσης προβλημάτισε η ανταπόκριση στην full court press (πίεση σε όλο το γήπεδο) των αντιπάλων. Θυμάμαι αρκετές φορές πως η μπάλα πέρασε το κέντρο οριακά στα 8’’ ενώ έγιναν και κάποια λάθη.

Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είναι πιο επιθετικοί οι παίκτες. Να πηγαίνουν για να σκοράρουν δηλαδή και όχι απλά για να περάσουν το κέντρο.

ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ

Το πρώτο πεντάλεπτο του Μιλουτίνοφ στην τρίτη περίοδο είναι για να κόβεται και να διδάσκεται σε σεμινάρια για σέντερ.

Ο Σπανούλης έκανε το πιο μεστό παιχνίδι του εδώ και καιρό. 16 πόντοι, 7 ασίστ, 3 λάθη, δεν πίεσε καταστάσεις, έπαιξε πολύ καλή άμυνα. Όλα αυτά συνέβησαν για ένα απλούστατο λόγο…

Ο αρχηγός της ομάδας άφησε το παιχνίδι να πάει σε αυτόν και δεν πίεσε αυτός να… πάει στο παιχνίδι. Πολύ σημαντικό και ελάχιστοι παίκτες το καταλαβαίνουν και το πετυχαίνουν.

Ο Ριντ ήταν κάτι περισσότερο από αξιόλογος. Αν παίζει με αυτόν τον τρόπο στα 13-14 λεπτά που θα περνάει στο παρκέ, θα βγάλει λεφτά στην Euroleague τα επόμενα χρόνια.

Ο Ρότσεστι «διαβάζει» πολύ καλά στην επίθεση και απλά… θολώνει όταν θέλει σώνει και ντε να σκοράρει.

Ο Πολ πέμπτο συνεχόμενο παιχνίδι με διψήφιο αριθμό πόντων με maximum 10 προσπάθειες.

Οι αναγνώστες άνω των 35 θα με καταλάβουν. Παλιά στο «Τρίποντο» υπήρχε η στατιστική «παίκτης οικονομία». Αναφερόταν σε αυτόν που πρόσφερε πολλά με λίγες προσπάθειες. Ε, ο Πολ θα ήταν ψηλά στη λίστα αν υπήρχε και τώρα.

ΜΕΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΕΩΤΕΡΑΣ Ο ΜΠΟΛΝΤΓΟΥΙΝ

Ο Ολυμπιακός προσπάθησε να σπάσει το συμβόλαιό του για περίπου 20 μέρες. Ο Αμερικανός απαιτούσε όλα τα χρήματα μέχρι τέλους. Ταυτόχρονα στις προπονήσεις παρέμενε σοβαρός, δε δημιουργούσε πρόβλημα και γυμναζόταν σαν να είναι παίκτης της ομάδας.

Τώρα δε θα κοροϊδευτούμε μεταξύ μας… Αν ο Ολυμπιακός είχε χρήματα για ξόδεμα θα τον είχε χαιρετήσει ήδη. Επειδή δεν τα έχει και από τη στιγμή που ο Μπόλντγουιν ήθελε να πληρωθεί μέχρι κεραίας, του έγινε μία συζήτηση ως προς τον ρόλο του και κέρδισε μία δεύτερη ευκαιρία.

Ο Αμερικανός κόντρα στην Ζαλγκίρις έπαιξε 10 λεπτά. Στην επίθεση δεν κοίταξε καν το καλάθι, μηδέν απειλή. Στην άμυνα ήταν αρκετά καλός και βοήθησε. Ενδεχομένως λόγω μεγέθους να προτιμήθηκε από τον Τσέρι επειδή η Ζαλγκίρις παίζει με πολλά και συνεχόμενα ποσταρίσματα στους αντίπαλους «κοντούς».

Δεν είναι αρκετό αυτό. Οφείλει να βελτιωθεί και οφείλει να το κάνει άμεσα.

Αν ρωτάτε εμένα, δεν πιστεύω πως θα τα καταφέρει. Το να απειλείς το αντίπαλο καλάθι είναι κάτι που το έχεις ή δεν το έχεις. Δεν το αποκτάς στην πορεία. Κι ο Μπόλντγουιν δεν το έχει.

Μακάρι να διαψευστώ.

Πάντως σαν κορμί ουδεμία σχέση έχει με τον Τσέρι.

Από την άλλη όμως ούτε στις απολαβές έχει σχέση με τον Τσέρι.

ΥΓ: Δεν υπάρχει παίκτης που να μη θέλει να παίξει για τον Γιασικεβίτσιους. Εχει τα κολλήματα συμπεριφοράς που έχει πάρει από τον Ομπράντοβιτς (φωνές στους παίκτες του, διαμαρτυρίες, κλπ), αλλά αφενός είναι πανούργος προπονητής και αφετέρου γυρνάει ο παίκτης στον πάγκο, τον βλέπει κι αισθάνεται ικανός να σκοτώσει λιοντάρι με τα χέρια.

Οι παίκτες του παίζουν και για αυτόν, κάτι το οποίο είναι ίδιον μεγάλου προπονητή.

ΥΓ 2:  Πολύ σημαντικό να επιστρέψει με μία νίκη από τη Γερμανία. Για την ψυχολογία κυρίως. Καλά με δύο… δεν το συζητώ, αλλά είναι πολύ δύσκολο.

ΥΓ 3: 4070 down, 83 to go…