Καταστρέψτε το video να μην το βρει ο Πόποβιτς!

Ο Αντώνης Καλκαβούρας γράφει για το άκρως συνειδητοποιημένο πρόσωπο που παρουσίασε ο Ολυμπιακός σε ένα ματς, που η ήττα θα τον έβγαζε εκτός στόχων, αποδίδει τα εύσημα στον Μπλατ για την στόχευση στο «ζωγραφιστό» και στον Μιλουτίνοφ που δεν έχει αντίπαλο στην Ευρώπη.

Καταστρέψτε το video να μην το βρει ο Πόποβιτς!

Το ότι κόντρα στην Μπάγερν, οι «ερυθρόλευκοι» έπαιζαν τη «ζωή» τους στην Εuroleague, την ώρα που με αγνώριστη απόδοση, προέρχονταν από 6 ήττες στα τελευταία 7 ματς, η αλήθεια είναι ότι προσέδιδε στο ματς μία επιπλέον πινελιά πίεσης και άγχους. Αν σ' αυτό συνυπολογίσετε ότι οι Βαυαροί έπαιζαν το «τελευταίο τους χαρτί» και ότι ο Ντέιβιντ Μπλατ δεν είχε στην διάθεσή του δύο παίκτες που με την δημιουργία και το σκοράρισμα (Σπανούλης) αλλά και το μακρινό σουτ (Στρέλνιεκς), θα έκαναν τα πράγματα πιο εύκολα, ο βαθμός δυσκολίας ανέβαινε ακόμη περισσότερο.

Όλα αυτά, όμως, αφορούσαν στην θεωρητική προσέγγιση του ματς, γιατί στην πράξη οι Πειραιώτες φρόντισαν να τα ξεδιαλύνουν από πολύ νωρίς, με το αρχικό 14-2 στο 6ο λεπτό, χάρη σε επτά καλάθια μέσα από την ρακέτα των φιλοξενουμένων, στην οποία οι γηπεδούχοι φρόντισαν στοχευμένα να «ακουμπήσουν» την μπάλα, για να εκμεταλλευτούν τον απόλυτα κυρίαρχο με πλάτη Μιλουτίνοφ και το άκρως αποτελεσματικό ένας εναντίον ενός παιχνίδι του Πρίντεζη.

Πολύ γρήγορα, λοιπόν, η ομάδα του Ράντονιτς είχε βγει εκτός αγώνα στην άμυνα, αλλά το παιχνίδι της αχρηστεύθηκε και στην επίθεση με τον Ολυμπιακό να είναι εξαιρετικός στα μετόπισθεν στο μισό γήπεδο και να έχει απόλυτη κυριαρχία στον «αέρα» με τα ριμπάουντ να είναι 14-7 στη λήξη της πρώτης περιόδου και την Μπάγερν να έχει 5/17 σουτ.

Η διαφορά έφτασε σε double score (32-16 στο 13') στο ξεκίνημα του 2ου δεκάλεπτου, αλλά η σημαντικότερη επιτυχία των παικτών του Μπλατ, ήταν το ότι μέχρι εκείνο το σημείο, το πλάνο είχε στεφθεί από απόλυτη επιτυχία με τους τρεις ψηλούς (Μίλου, Πρίντ και ΛεΝτέι) να έχουν πετύχει το 81,2% (32/38) των πόντων της ομάδας μέσα στο «ζωγραφιστό».

Το πρώτο μέρος ολοκληρώθηκε με τους «ερυθρόλευκους» να έχουν κάνει τακτικά το τέλειο ματς, τηρουμένων των αναλογιών: 50 πόντοι στην επίθεση (34 εκ των οποίων από τη front-line), 31 στην άμυνα, 64,5% στα δίποντα, 13 περισσότερα ριμπάουντ, 4 μόλις μακρινά σουτ και με μικρή αλλά σημαντική λεπτομέρεια, τα τρία φάουλ στα οποία υπέπεσαν στα τελευταία 6 δευτερόλεπτα, εμποδίζοντας την Μπάγερν να σκοράρει σε ισάριθμες κατοχές και διατηρώντας το +19!

Με την αγωνιστική και την ψυχολογική απελευθέρωση να έχει φτάσει στο ζενίθ, το τρίτο διαδοχικό εύστοχο τρίποντο πήγε την διαφορά στο +22 (53-31 στο 10'14”) και κάπου εκεί, η σεμνή τελετή στο Στάδιο «Ειρήνης και Φιλίας» ολοκληρώθηκε, με το προβάδισμα να φτάνει μέχρι τους 27 πόντους (71-44 με σερί 14-0) και να πέφτει μέχρι τους 15 (77-62), 4,5 λεπτά πριν από το τέλος.

Εν κατακλείδι, οι γηπεδούχοι πήραν άριστα σε όλους τους μικρούς στόχους που είχαν βάλει (89-69 το τελικό σκορ) με αποκορύφωμα το ότι κράτησαν την Μπάγερν κάτω από τους 72 πόντους στην επίθεση («αναγκαία συνθήκη για τη νίκη», εξήγησε στο pre-game ο assistant Κεστούτις Κεμζούρα), και την έβγαλαν ουσιαστικά εκτός playoffs. Το σημαντικότερο είναι ότι η έκβαση του αγώνα, τους βοήθησε να συνειδητοποιήσουν πως πρέπει να πορευτούν και που να στοχεύσουν, μέχρι να επιστρέψουν ο “Kill-Bill” και ο Γιάνις Στρέλνιεκς.

Με τον κορυφαίο σέντερ της Euroleague στην διάθεσή τους (ο Μιλουτίνοφ είχε 20π. & 5ρ. με 9/10 διπ.), τον Πρίντεζη (11π., 5ρ. & 3ασ.) και τον Μάντζαρη (8π., 4ρ. & 2ασ.) να παρουσιάζει σημάδια ουσιαστικής αντίδρασης και τον ΛεΝτέϊ (23π. & 4ρ. με 9/15 σουτ) να δείχνει ότι όταν του ταιριάζει το ματς, μπορεί να είναι ο παίκτης-κλειδί που θα αλλάξει τον ρυθμό στην επίθεση, ο Ολυμπιακός έχει τα «εργαλεία» για να πάρει τα εναπομείναντα ματς (3/3 για να είναι 100% στην 8άδα) που χρειάζεται και να «σώσει» την χρονιά στην Euroleague.

Στην εξίσωση, βάλτε τον Παπανικολάου (5π., 10ρ.& 6ασ.) που κάνει άπειρες δουλειές και είναι χρήσιμος ακόμη κι όταν δεν παίρνει πολλές προσπάθειες (2/4 σουτ), το «σκυλί» που ακούει στο όνομα Μπριάντε Ουέμπερ (έκανε ρεκόρ στην διοργάνωση με 12π., 8ρ. & 4ασ.) και έχετε μία 6άδα, που φτάνει και περισσεύει για το «κόλπο» των playoffs.

Αν στην.. παρέα προστεθούν οι άφαντοι εδώ και καιρό Τουπάν και Γκος και ταυτόχρονα η ομάδα επανακτήσει αγωνιστικό ρυθμό κι αποφορτιστεί από τις αρνητικές επιπτώσεις της περιρρέουσας γύρω από το «αιώνιο» ντέρμπι, ατμόσφαιρας (αφαίρεση βαθμών, συσκέψεις, ανακοινώσεις και αναβολή του αγώνα που κατοχυρώθηκε στον Παναθηναϊκό χωρίς αγώνα), να 'στε σίγουροι ότι ο Ολυμπιακός δεν θα αργήσει να μεταμορφωθεί. Ομάδα που παίρνει +20 ριμπάουντ και είναι 1η στην Ευρώπη στην σχετική κατηγορία, δεν μπορεί να μην βρίσκεται στις οκτώ καλύτερες.

Δύο ακόμη πραγματάκια. Μετά από καιρό και υπό το βάρος της ενός ενδεχόμενου αποκλεισμού, ο Ντέιβιντ Μπλατ ενέπνευσε μετά από καιρό εμπιστοσύνη και θύμισε ότι ο Ολυμπιακός έχει έναν πολύ έμπειρο και ικανό προπονητή στον πάγκο του. Το σχέδιο ήταν άψογο άλλα φάνηκε ακόμη πιο πετυχημένο, επειδή εκτελέστηκε με απόλυτη ακρίβεια.

Επίσης, δεν ξέρω ποιος είναι ο video coordinator των Πειραιωτών, αλλά με τόσο οργιώδη Μιλουτίνοφ, η πρωτοβουλία να καταστρέφει τα videos των αγώνων της εφετινής σεζόν, μόνο ωφέλιμη θα αποβεί για τον Ολυμπιακό. Θα μου πείτε τα εφετινά στατιστικά του “Μίλου” (μ.ο. 11,3π. & 7,4ρ. με 67,3% διπ.) ταξιδεύουν άμεσα στο ΝΒΑ και το επιτελείο των Σπερς που διατηρούν τα δικαιώματα του έχει ήδη διαμορφωμένη άποψη, ωστόσο, για τον Νίκολα, ισχύει το άλλο να τον βλέπεις και άλλο να τσεκάρεις τα νούμερά του. Κι επειδή ο Γκρεγκ Πόποβιτς είναι κάτι περισσότερο από «γκουρού» του αθλήματος και λάτρης του ευρωπαϊκού μπάσκετ, δύσκολα θα τον απολαμβάνουμε για πολύ καιρό ακόμη.

Υγ.: Συγκρατείστε το όνομα (Αλεξέϊ Ποκουσέφσκι) γιατί το ψιλόλιγνο (2,15) παλικαράκι που είδατε στα τελευταία 51 δευτερόλεπτα δεν είναι απλά ο νεότερος παίκτης φόρεσε την «ερυθρόλευκη» φανέλα στην Euroleague. Ο 17χρονος Σέρβος forward που «φλερτάρει» με την απόκτηση ελληνικού διαβατηρίου (ο πρόεδρος της ΕΟΚ τι λέει άραγε;), παίζει όλες τις θέσεις και χρησιμοποιεί με την ίδια ευκολία και τα δύο χέρια, «φιγουράρει» ως το νέο “big thing” του ευρωπαϊκού μπάσκετ, που πολύ σύντομα θα περάσει τον Ατλαντικό (ΝΒΑ).