Για πρώτη φορά μετά από καιρό, το μέταλλο του Ολυμπιακού δεν ήταν αραιωμένο

Η γοητεία του ρετρό

Ο Νίκος Παπαδογιάννης πιστεύει ότι ο αποψινός Ολυμπιακός ήταν βγαλμένος από τις καλύτερες μέρες του.

Η γοητεία του ρετρό

To συνηθέστερο επιχείρημα όσων θεωρούν τον φετινό Ολυμπιακό κατώτερο από τις αντίστοιχες «βερσιόν» του 2017 ή του 2015 ή της διετίας των δύο τροπαίων είναι ότι το μέταλλο της ομάδας είναι αραιωμένο και η «refuse to lose» νοοτροπία της άφαντη.

Για μια φορά, μπροστά στο φάσμα μίας καταστροφικής δεύτερης ήττας από τη Ζαλγκίρις, οι Πειραιώτες ανέσυραν από τα συρτάρια τα βαριά χαρτιά του παλαιού καιρού και ξαπόστειλαν από το τραπέζι τον Σάρας και τα πρωτοπαλίκαρά του.

Η Ζαλγκίρις επιστρέφει στο πράσινο Κάουνας με πολύτιμα λάφυρα στο σακούλι, ικανά να γίνουν θεμέλια πρόκρισης, ωστόσο το ξημέρωμα του πρώτου Σαββατόβραδου των πλέι-οφ βρίσκει τον Ολυμπιακό πιο αισιόδοξο, πιο ζωντανό.

Η ατομική ποιότητα και η πείρα των παικτών του είναι στοιχεία που δεν γίνεται να αγνοηθούν, είτε στη Λιθουανία γίνουν οι επόμενοι αγώνες είτε στο φεγγάρι.

Κατά κάποιον τρόπο, το 2ο παιχνίδι κερδήθηκε αρκετές ώρες πριν το τζάμπολ, όταν οι Παπανικολάου, Μπόγρης αποφάσισαν να αγνοήσουν την ιατρική ντιρεκτίβα και να φορέσουν αθλητική στολή με δική τους ευθύνη.

Κατόπιν τούτου, δεν υπήρχε περίπτωση να απουσιάσουν από τέτοιο ματς παίκτες με 50-50 πιθανότητες, όπως ο Πρίντεζης και ο Στρέλνιεκς. Όταν καταρτίστηκε το απουσιολόγιο της βραδιάς, δεν γράφτηκε στις σελίδες του άλλο επώνυμο εκτός από αυτό του Μιλουτίνοβ.

Αύριο το πρωί ορισμένοι «ερυθρόλευκοι» θα δυσκολευτούν να σηκωθούν από το κρεβάτι, αλλά το ραντεβού της Τρίτης θα τους βρει ξανά στα χαρακώματα.

Το ομαδικό «θέλω» που ακούστηκε από τα αποδυτήρια του Ολυμπιακού έκανε τη διαφορά, σε συνδυασμό βεβαίως με την αντιπαραγωγική ξεγνοιασιά της άπειρης, «δεν βαριέσαι και αν χάσουμε», Ζαλγκίρις.

Σχεδόν όλοι οι παίκτες της πήραν φέτος το βάπτισμα του πυρός από αγώνες πλέι-οφ. Ο Σάρας τα έχει φάει με το χρυσό κουτάλι, αλλά δεν γίνεται να μεταγγίσει στους νεαρούς αθλητές ψήγματα, έστω, της δικής του εμπειρίας.

Σπανίως γράφω στα κείμενά μου τη λέξη «ψυχή», αλλά απόψε είναι αδύνατο να την αποφύγω.

Οι Λιθουανοί δεν είχαν απάντηση στο πάθος των παικτών του Ολυμπιακού, ούτε μπορούσαν να το ισοσκελίσουν με φαιά ουσία.

Ικανότατο προπονητή έχει και ο ίδιος ο Ολυμπιακός, ο οποίος επιπρόσθετα ποντάρει σε προσωπικότητες που τυφλώνουν έναν πρωτάρη αντίπαλο.

Aλλά το ψηλό σχήμα με τους δύο "Παπ" που μίκρυνε το γήπεδο στην δ' περίοδο και κράτησε τη Ζαλγκίρις 7,5 λεπτά χωρίς καλάθι ήταν ακραιφνής πινελιά Σφαιρόπουλου.

Ο Γιώργος Πρίντεζης είχε 1/9 σουτ, αλλά όλοι ήξεραν ότι θα έβαζε το κρίσιμο στο 60-54. Ο Κώστας Παπανικολάου πέτυχε τρίποντο με το «έτσι θέλω» στην αμέσως προηγούμενη κατεβασιά και πανηγύρισε σε κατάσταση ένθεης μανίας.

Ο Βασίλης Σπανούλης άργησε να γεμίσει τις μπαταρίες του, αλλά μάζεψε με άνεση και σιγουριά το χαμένο έδαφος του πρώτου δεκαλέπτου. Ο Μάντζαρης (με συντελεστή-μαμμούθ +25 σε 28:36 συμμετοχής) και ο Παπαπέτρου πρόσφεραν ενέσεις σιγουριάς και αυταπάρνησης.

Ήταν όμως ο Τζαμέλ ΜακΛέιν, αυτός που κράτησε το οχυρό ελλείψει Μιλουτίνοβ. Ο Αμερικανός πέτυχε την 20άρα που ο Σφαιρόπουλος περίμενε από τη θέση του φουνταριστού, έπαιξε δυναμικές άμυνες, απαγόρευσε το επιθετικό ριμπάουντ και, το κυριότερο, έφτασε στην τελική ευθεία του αγώνα (38’) χωρίς να κάνει φάουλ.

Η κάκιστη εμφάνισή του στο πρώτο παιχνίδι αρχειοθετήθηκε γρήγορα, αλλά θα χρειαστεί να επαναληφθούν τα θαύματα και στο Κάουνας.

Με τον Σέρβο παροπλισμένο, ο ΜακΛέιν είναι σχεδόν αβοήθητος στο «5». Ο Μίλαν Τόμιτς, πάντως, είπε ότι ο Μιλουτίνοβ μπορεί να προλάβει το 3ο παιχνίδι.

Το 1-1 ήταν φιλί ζωής για το ευρωπαϊκό όνειρο του Ολυμπιακού, αλλά και μία χρήσιμη υπενθύμιση -προς κάθε κατεύθυνση- ότι ο ισχυρός αυτής της σειράς δεν είναι η Ζαλγκίρις.

Η έδρα της έκοψε περισσότερα εισιτήρια από κάθε άλλη στη φετινή Euroleague (με 4ο τον Παναθηναϊκό και 8ο τον Ολυμπιακό), αλλά δεν μπορεί να γίνει ζούγκλα ή να πανικοβάλει έναν αντίπαλο σκληραγωγημένο και μαθημένο σε δύσβατα μονοπάτια.

Οι «κόκκινοι» τερμάτισαν 3οι επειδή νίκησαν στη Μαδρίτη, στην Πόλη, στο ΟΑΚΑ. Τώρα που ξεκλείδωσαν το μυστικό που ακούει στο όνομα Ζαλγκίρις, δεν έχουν να φοβηθούν πολλά.

Μετά το στραπάτσο της Τετάρτης και το κύμα απαισιοδοξίας που για ένα διήμερο κυριάρχησε, η εξαρχής αμφίρροπη σειρά πλησιάζει ξανά στο 50-50.