Όταν ανέβηκαν στα χαρακώματα οι παλιές καραβάνες, οι λεγεωνάριοι παραδόθηκαν

Όχι άλλο Ρέγιες, μωρέ...

O Nίκος Παπαδογιάννης πιστεύει ότι οι ελλείψεις και οι παθογένειες του Παναθηναϊκού τον έκαναν παιχνιδάκι στα χέρια της καλά διαβασμένης Ρεάλ. 

Όχι άλλο Ρέγιες, μωρέ...

Ο Παναθηναϊκός του καλοκαιριού φτιάχτηκε με πολύ συγκεκριμένη λογική και με μία πολύ συγκεκριμένη αβλεψία. Θα περνάνε, όλα, από τα χέρια των κοντών, δηλαδή του Καλάθη και όποιου άλλου συμβαίνει να έχει κάψες.

Ο Γκιστ με σκάρτα 2μ05 θα παριστάνει τον σέντερ και ο Σίνγκλετον, που έχει να πατήσει το βαμμένο από τότε που ήταν γυμνασιόπαιδο, θα χρεωθεί τη βρώμικη δουλειά στην οποία έχει εκ γενετής αλλεργία.

Και από πίσω; Βουγιούκας, Όγκαστ, Μήτογλου και το πολύ πολύ να πάρουμε κανέναν χαμάλη τον Γενάρη. Δηλαδή, τίποτε.

Ήταν θέμα χρόνου, να βρεθεί ομάδα και προπονητής ικανή και ικανός να χτυπήσουν στο ψαχνό. Η Ρεάλ του Πάμπλο Λάσο έχει αντανακλαστικά Ραν-ταν-πλαν, αλλά αυτά δεν την εμπόδισαν να εντοπίσει την αχίλλειο πτέρνα όταν απέκτησε ορίζοντα τριών ημερών.

Στον πρώτο αγώνα του ΟΑΚΑ, όπου ο Παναθηναϊκός κέρδισε με 28 πόντους διαφορά, τα ριμπάουντ ήταν 38-26 υπέρ των «πρασίνων», ενώ οι ψηλοί της Ρεάλ πέτυχαν σκάρτους 30 πόντους. Στον δεύτερο, απόψε, το κοντέρ των αιθέρων έγραψε 24-43 ριμπάουντ, με μία οδυνηρή παράσταση βόλεϊ όπου έμοιαζε σαν να βρίσκονταν αντιμέτωποι άνδρες με παιδιά.

Ακόμα και τα τρίποντα με τα οποία η Ρεάλ αποτελείωσε τον ΠαναθηναΪκό (11/20) προήλθαν από παιχνίδι μέσα-έξω, με τη μπάλα να μεταβιβάζεται στο ζωγραφιστό και να βγαίνει ξανά έξω, όπου περίμεναν ακροβολισμένοι και ανενόχλητοι οι σπουδαίοι σουτέρ της ισπανικής ομάδας.

Το δεύτερο ημίχρονο ήταν ένα πραγματικό Βατερλώ για τους πρωταθλητές Ελλάδας, οι οποίοι θα πρέπει να αισθάνονται και κολακευμένοι από το επί μέρους 42-53.

Η εικόνα, για να είμαστε δίκαιοι, ήταν για +15 υπέρ της Ρεάλ. Οι ηρωισμοί του Τζέιμς και ο τίμιος ιδρώτας του Πέιν κράτησαν τον Παναθηναϊκό ζωντανό ως το τέλος, απέναντι σε έναν αντίπαλο που κυριαρχούσε απόλυτα στο παρκέ.

Αλλά με ψέματα δεν βάφονται αυγά, ούτε με κοντούς που παριστάνουν τους ψηλούς κερδίζονται εισιτήρια για το final-4.

Ο Καλάθης περιορίστηκε αισθητά από την άμυνα αθλητικών φρουρών όπως ο Τέιλορ και ο Τόμπκινς, αλλά αυτό ήταν το μικρότερο από τα προβλήματα που έριξαν τον Παναθηναϊκό στο καναβάτσο.

Άλλωστε, και ο Ντόντσιτς έπαιξε δευτεραγωνιστικό ρόλο στο παιχνίδι. Η μαύρη τρύπα των «πρασίνων» ήταν η αδυναμία της μπροστινής γραμμής απέναντι στα βαριά -αλλά διόλου άτεχνα- κορμιά της Ρεάλ. 

Η Ρεάλ πάτησε δεκάδες φορές το ζωγραφιστό. Ο Παναθηναϊκός πότε το πάτησε, για να κερδίσει τις βολές που τόσο αρέσουν στους άσχετους με το άθλημα διαιτητολάγνους;

Ο Πάμπλο Λάσο κέρδισε κατά κράτος την κρίσιμη παρτίδα από τον Τσάβι Πασκουάλ, όχι μόνο διότι βρήκε τρόπους για να ταϊσει αφειδώς τους ψηλούς του, αλλά και επειδή ξεσκαρτάρισε το υλικό του και βρήκε τους παίκτες που συνδύαζαν πείρα, τσαγανό, ποιότητα και άθραυστα καρύδια.

Εάν μου βρείτε στην υφήλιο προπονητή που θα γύριζε την πλάτη στον Φελίπε Ρέγιες, θα ήθελα να τον γνωρίσω για να του εκφράσω την περιφρόνησή μου. Εγώ πάντως τον θέλω στην ομάδα μου, όποια και αν είναι αυτή. 

Ο Τζέι Σι Κάρολ με το παγωμένο αίμα και το φαρμακερό σουτ είναι ο παίκτης που στέρησε έναν ευρωπαϊκό τίτλο από τον Ολυμπιακό (το 2015 στη Μαδρίτη), ενώ ο Ρούντι Φερνάντεθ είναι ο Ρούντι που μάθαμε να αντιπαθούμε: ο παίκτης που θα σου ρίξει τη μαχαιριά όταν τον πιστεύεις ημιθανή.

Το τρίποντο που πέτυχε στο 68-68 (μέσα στον κρατήρα του ηφαιστείου) ο Μαγιορκίνος γκαρντ με τη συμπεριφορά παλαίμαχου και τη μούρη που μοιάζει να γεννήθηκε για χαστούκια ήταν το μεγάλο κόλπο του αγώνα, το καλάθι που μπορεί να στείλει τη Ρεάλ στο final-4.

Εάν αφαιρεθεί αυτό από τη στατιστική του, θα τον αφήσει με 0/5 σουτ. Και με μία τεχνική ποινή.

Πασχίζω να γράψω ότι ο Παναθηναϊκός είναι ακόμη ζωντανός, αλλά δυσκολεύομαι. Μπορεί να τερμάτισε 4ος στην κανονική περίοδο, αλλά ουδέποτε έπεισε ότι έχει τη δύναμη να αλώσει μία έδρα δύσβατη όσο η Μαδρίτη.

Καλείται πλέον να το πράξει per mare per terra, εάν θέλει να επιστρέψει ζωντανός στο ΟΑΚΑ για 5ο προημιτελικό.

Ειδάλλως, ενδέχεται αυτό -το φάλτσο- που τραγούδησε απόψε να ήταν το κύκνειο άσμα του κατάμεστου γηπέδου του στην Euroleague. Τα ρεκόρ προσέλευσης για την 4η πιο εμπορική ομάδα της διοργάνωσης δεν σημαίνουν πολλά αν δεν μετουσιωθούν σε νίκες.

Η κορυφαία της ίδιας λίστας είναι η Ζαλγκίρις, που περιμένει την επόμενη εβδομάδα τον Ολυμπιακό, με δικό της το πλεονέκτημα. Το κρίσιμο 12ήμερο που ακολουθεί μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για τον βηματισμό των ελληνικών ομάδων στα εκτός συνόρων μονοπάτια.