Ο φάκελος με το κάρμα!

Ο αγώνας ανάμεσα στη Φενέρμπαχτσε και στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας δεσπόζει στην 26η αγωνιστική της Euroleague και ο Βασίλης Σκουντής βάζει τον Δημήτρη Ιτούδη στον ...καθρέφτη του Ζέλικο Ομπράντοβιτς!  

Ο φάκελος με το κάρμα!

Ούτε παραγγελία να είχε κάνει το αλισβερίσι της τελευταίας εβδομάδας ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος μετά τον επί τέσσερις σεζόν παίκτη του (στον Παναθηναϊκό) Σαρούνας Γιασικέβιτσους βρίσκεται ενώπιος ενωπίω με το alter ego του. 

Με τον Δημήτρη Ιτούδη ντε!

Αυτή είναι όντως μια καρμική σχέση που εξελίσσεται σε σίριαλ με κορυφαίο επεισόδιο τον συγκλονιστικό και ανατρεπτικό τελικό της 16ης Μαϊου του 2016 στο Βερολίνο που κρίθηκε στην παράταση με 101-96 υπέρ των Ρώσων και στη λήξη του οποίου ήρθαν στην κυριολεξία φάτσα με φάτσα  και είπαν τα λογάκια τους!   

Φαντάζομαι πως το γνωστικό αντικείμενο του λάτρη της ελληνικής μουσικής  Ομπράντοβιτς δεν περιλαμβάνει ένα τραγούδι, το οποίο ο Ιτούδης ως αυτόχθων, γνωρίζει καλά και αντιλαμβάνεται ότι ταίριαζε στην ένταση της στιγμής...

Θα σπάσω κούπες για τα λόγια που ‘πες!

Είναι όντως καρμική η σχέση τους, μετά από 13 χρόνια στον Παναθηναϊκό, που τους έδεσαν άρρηκτα και τους έκαναν αδελφοποιτούς, κουμπάρους και πάει λέγοντας... 

Ομπράντοβιτς εναντίον Ιτούδη, λοιπόν. Η μάλλον, διότι εκεί πάει η δουλειά, Ζέλικο εναντίον... Ομπράντοβιτς και Δημήτρης εναντίον... Ιτούδη, σε άλλη μια αναμέτρηση στην οποία θα φανεί πόσο κάνει η αλεπού και πόσο το αλεπουδάκι!   

Αυτό το νταλαβέρι τους άρχισε πριν από 25 χρόνια και μάλιστα αναπάντεχα και σε ανύποπτη συγκυρία...  

Η γνωριμία τους υπήρξε τυχαία, συνέβη τον Σεπτέμβριο του 1993, οφείλεται σε έναν βαθμό στον Ιβκοβιτς και είχε μάρτυρες τον Ντράγκαν Σάκοτα, τον Λευτέρη Σούμποτιτς και τον Γιούρι Ζντοβτς! 

Οι δυο τους γνωρίστηκαν και συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο Ακερσλοτ, ένα καταπράσινο προάστιο του Άμστερνταμ, στο περιθώριο ενός τουρνουά προετοιμασίας στο οποίο συμμετείχαν η Τζουβεντούτ Μπανταλόνα με προπονητή τον  τότε τριαντατριάχρονο (και ήδη πρωταθλητή Ευρώπης, το 1992 στην Κωνσταντινούπολη, με την Παρτίζαν Βελιγραδίου) Ομπράντοβιτς, η ΚΚ Ζάγκρεμπ με τον κατά μία δεκαετία νεότερο Ιτούδη σε ρόλο ασίσταντ του μέντορα του  Μπόσκο «Πέπσι» Μπόζιτς  και ο Ηρακλής με κόουτς τον Σάκοτα, βοηθό του τον Σούμποτιτς και παίκτη τον Ζντοβτς. 

Μόλις έφτασε εκεί ο Δημήτρης αναζήτησε κατεπειγόντως τον Ζέλικο για να του παραδώσει δίκην... γραμματοκομιστή ένα φάκελο εκ μέρους του (τότε προπονητή του ΠΑΟΚ) Ντούντα με τον οποίο συναντήθηκε στη Θεσσαλονίκη και αυτή υπήρξε η πρώτη και εντέλει μοιραία επαφή τους. 

Έξι χρόνια αργότερα η Θεσσαλονίκη έμελλε να παίξει και πάλι (και μάλιστα όχι για τελευταία φορά) σημαντικό ρόλο στη ζωή τους. Στις 6 Ιουνίου του 1999 κι ενώ ο Ομπράντοβιτς είχε δώσει τα χέρια με τον Παύλο Γιαννακόπουλο (αφού προηγουμένως όχι απλώς βολιδοσκοπήθηκε, αλλά διαπραγματεύθηκε κιόλας με τον Αρη) συναντήθηκε με τον Ιτούδη στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης και τον προσκάλεσε να τον ακολουθήσει στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Ο Δημήτρης πέταξε τη σκούφια του, παραιτήθηκε από τη ΜΕΝΤ και επέστρεψε στην Αθήνα, όπου είχε περάσει τη σεζόν 1996-97 ως ασίσταντ του Κιουμουρτζόγλου στον Πανιώνιο, τον οποίο μάλιστα κοούτσαρε μετά την παραίτηση του Ευθύμη, μαζί με τον Γιάννη Γιαννόπουλο.  

Στις 20 Απριλίου του 2000 πάλι στη Θεσσαλονίκη ο Παναθηναϊκός νίκησε τη Μακαμπί Τελ Αβίβ με 73-67 και στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης, για δεύτερη φορά στην ιστορία του και για πρώτη από τις πέντε επί των ημερών τους. Τέσσερα λεπτά πριν από τη λήξη του τελικού με το σκορ στο 63-57, ο Ιτούδης ήταν ανήσυχος και θέλησε να μοιραστεί αυτή την αγωνία του με τον Ζέλικο, προτείνοντας του να καλέσουν τάιμ άουτ αλλά έπεσε πάνω σε... τοίχο. “Μην ανησυχείς Τσέρνι. Χαλάρωσε επιτέλους. Δεν χρειάζεται να πάρουμε τάιμ άουτ. Η υπόθεση είναι τελειωμένη και το Κύπελλο βρίσκεται στα χέρια μας”! 

Tι σημαίνει «Τσέρνι»; Μαυροκέφαλος στα σέρβικα, αυτό είναι το παρατσούκλι με το οποίο αποκαλεί συχνά ο Ζέλικο τον Δημήτρη...  

Δυο χρόνια αργότερα ήταν η σειρά του Ομπράντοβιτς να νιώσει την αμφιβολία στο πετσί του και μάλιστα τη διατύπωσε με τέτοιο τρόπο, ώστε να παραπέμπει ευθέως στη σωκρατική μαιευτική μέθοδο. Το βράδυ της 5ης Μαΐου του 2002 στο Pala Malaguti της Μπολόνια, μόλις έβαλε το καθοριστικό τρίποντο στον τελικό με την Κίντερ ο Κουτλουάι, ο  Ομπράντοβιτς αγκάλιασε τον Ιτούδη και τον ρώτησε με έντονη συναισθηματική φόρτιση «μπρε Δημήτρη ονειρευόμαστε ή είμαστε ξύπνιοι;» . Γύρισε τότε ο Ιτούδης και του απάντησε το προφανές: «Είμαστε ξύπνιοι, Ζέλικο και ζούμε το όνειρο μας»! 

Νωρίτερα εκείνο το πασχαλιάτικο βράδυ, αμφότεροι είχαν βιώσει μια πολύ περίεργη και μάλιστα... αλμυρή εμπειρία άλλωστε αυτό το Final 4 υπήρξε σε απόλυτο βαθμό το άλας της σχέσης τους. 

Στο ημίχρονο του αγώνα, είδαν έναν ηλικιωμένο θεατή να τους... ραίνει με αλάτι και φυσικώ τω λόγω παραξενεύτηκαν. «Σας  πετάω το αλάτι για να σας φέρει γρουσουζιά και να σας πάνε όλα στραβά από εδώ και πέρα» εξήγησε ο οπαδός της Βίρτους και τους έκανε να βάλουν τα γέλια και να κάνουν τον σταυρό τους από την έκπληξη!  

Ακολούθησε μια πολύ τρυφερή σκηνή δίπλα από τις ντουζιέρες των αποδυτηρίων, ενώ τα σταυροκοπήματα έμελλε να έχουν και συνέχεια, όχι πλέον από έκπληξη, αλλά από θρησκευτική ευλάβεια. Το είχαν συζητήσει από πριν, δίκην... τάματος για την κατάκτηση του τίτλου, αλλά εκείνο το βράδυ στην Μπολόνια συνομολόγησαν την πρώτη κουμπαριά τους. 

Μετά από ενάμισι μήνα, στις 23 Ιουνίου (του 2002) πάλι στη Θεσσαλονίκη, στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, ο Ζέλικο πάντρεψε τον Δημήτρη με τη Μαρία και μετά από τέσσερα χρόνια βάφτισε κιόλας την κόρη τους, την Αλεξάνδρα, η οποία κατά μία σατανική σύμπτωση γιόρτασε τα ενδέκατα γενέθλια της στις 16 Μαίου του 2016 ανήμερα του τελικού ανάμεσα στον μπαμπά και στο νονό της στο Βερολίνο!!!

Στις 9 Μαρτίου του 2010, που ο Ζέλικο γιόρτασε εν χορδαίς και οργάνω στο Βελιγράδι τα πεντηκοστά δικά του γενέθλια και τα 25α της κόρης του Ανια επιφύλαξε στον Ιτούδη μια μεγίστη τιμή: του ανέθεσε να μιλήσει αντ' αυτού στους περίπου χίλιους προσκεκλημένους τους! Ο Δημήτρης τους καλησπέρισε σε πέντε διαφορετικές γλώσσες και έβγαλε ένα πολύ συγκινητικό λογύδριο που έκανε τον Ζέλικο, τη Βέσνα, την Ανια και τον Τζόρτζε να δακρύσουν ακούγοντας τον να λέει μεταξύ άλλων, ότι «το ωραιότερο δώρο το πήρε από τη γυναίκα του τέτοια μέρα πριν από είκοσι πέντε χρόνια».

Στην περίπτωση τους ισχύει, αλλά συνάμα ανατρέπεται κιόλας το νόημα της ελληνικής παροιμίας «αν δεν ταιριάζανε δεν θα συμπεθεριάζανε». Προφανώς δεν θα συμπορεύονταν επί δέκα τρία χρόνια, εάν δεν συνέπλεαν στο μπασκετικό δόγμα τους, αλλά αμφότεροι έχουν παραδεχθεί ότι η επιτυχία του Παναθηναϊκού προέκυψε από τις πολλές γόνιμες διαφωνίες τους, μάλιστα ο Ζοτς ο οποίος ούτως ή άλλως αυτοσυστήνεται ως «αγύριστο κεφάλι» έχει αποκαλύψει ότι «κάποιες φορές υποχωρούσα, διότι αντιλαμβανόμουν ότι εγώ είχα άδικο κι αυτός δίκιο». 

Και οι δυο είναι ξεροκέφαλοι και υπερασπίζονται μέχρι τελικής πτώσεως τις απόψεις τους, απλώς στην κρίσιμη στιγμή ήξεραν να φιλτράρουν την όποια διαφορετική προσέγγιση τους, αφού προηγουμένως μπορεί να είχαν τσακωθεί ή να είχαν βάλει ένα μεγάλο στοίχημα για το ποιος πίστευε το σωστό και ποιος το λάθος! 

 

Ο Ομπράντοβιτς είναι πιο ανοιχτός,  πιο εξωστρεφής και μεγαλύτερος γλεντζές από τον Ιτούδη, ο οποίος μοιάζει πιο μαγκωμένος και φαίνεται να υπηρετεί πιστότερα το μοντέλο του «politically correct», με ό,τι αυτό συνεπάγεται στη συμπεριφορά και στην έξωθεν μαρτυρία. Ο Δημήτρης δεν μπορεί να ανταγωνισθεί  στο ποτό τον Ζέλικο που είναι... νεροφίδα, ενώ στην περίοδο της προετοιμασίας , στο Ζλάτιμπορ ή στη Ρόγκλα περνούσαν τον ελεύθερο χρόνο τους παίζοντας πόκερ και πόκα, αν και ο Ομπράντοβιτς προτιμά το ρεμί, τη μαύρη γάτα και διάφορα άλλα σερβικά παιχνίδια. 

Τη σεζόν μετά το διαζύγιο τους με τον Παναθηναϊκό επέλεξαν την αγρανάπαυση και μάλιστα κόντρα στη φύση του Ζέλικο, που δεν συμπαθούσε ιδιαιτέρως το ΝΒΑ! Τον Οκτώβριο αποδέχθηκαν την πρόσκληση του φίλου τους, παλαίμαχου σταρ και προέδρου των Πίστονς, Τζόε Ντούμαρς και έμειναν περίπου δυο μήνες στο Ντιτρόιτ παρακολουθώντας την προετοιμασία της ομάδας, αλλά όχι ως απλοί θεατές. Ο τότε προπονητής Λορενς Φρανκ τους ζήτησε να έχουν ενεργό ρόλο και να παρεμβαίνουν όποτε το έκριναν σκόπιμο, μάλιστα από τη στιγμή που είχαν το λεγόμενο «authority», έκαναν παρατηρήσεις τις οποίες οι παίκτες δέχονταν με μεγάλη ευχαρίστηση. Τους είχα συναντήσει τον Ιανουάριο στο Λονδίνο, όπου έπαιξαν επίσημο ματς του ΝΒΑ με τους Νικς και θυμάμαι τη δήλωση του Γκρεγκ Μονρόε ότι «δεν μπορείς να αγνοήσεις τις συμβουλές από ανθρώπους που είναι θρύλοι στο ευρωπαϊκό μπάσκετ». 

Το 2007, μετά τον θρίαμβο στο Final 4 της Αθήνας και την επίτευξη του triple crown, ο Ιτούδης δέχθηκε μια δελεαστική πρόταση από τον Χοσέ Αντόνιο Κερεχέτα για να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της Τάου, αντί του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς. Ο Δημήτρης δεν έκανε βούκινο αυτή την υπόθεση, αλλά τη συζήτησε με τον Ομπράντοβιτς,  την έθεσε υπ' όψιν της διοίκησης του Παναθηναϊκού και τη διαχειρίσθηκε με μεγάλη ψυχραιμία. Εντέλει και παρά το γεγονός ότι ο Ζέλικο τον ενθάρρυνε από τα προηγούμενα κιόλας χρόνια, να φύγει από τις φτερούγες του και να βγει στην αγορά, προτίμησε να παραμείνει δίπλα του και να συνεχίσουν να δρέπουν μαζί τίτλους. 

Εάν σώνει και καλά ο Ιτούδης θα έπρεπε να συμπυκνώσει σε τρεις φράσεις το απόσταγμα των διδαχών που δέχθηκε και απορρόφησε, σαν σφουγγάρι, από τον Ομπράντοβιτς αυτές έχουν ως εξής: «Πρώτον, σημασία στις λεπτομέρειες. Δεύτερον, Τα πάντα μετράνε, ακόμη κι αυτά που δεν λογαριάζουμε. Τρίτον, η ομάδα είναι μια οικογένεια που πρέπει να λύνει τα ζητήματα της μέσα στο σπίτι και όχι στη βεράντα». 

Ενώ όλα όσα έγραψα έως τώρα αποτελούν πραγματικά γεγονότα, άφησα επίτηδες για το τέλος το καλύτερο ή μάλλον το πιο παράδοξο, που ωστόσο δεν έμελλε να συμβεί: δυο χρόνια προτού ανταμώσουν για πρώτη φορά στο Ακερσλοτ, ο Ομπράντοβιτς κόντεψε να γίνει παίκτης του Ιτούδη! Το καλοκαίρι του 1991, λίγο προτού ξεσπάσει ο εμφύλιος πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία, ο Μπόσκο Μπόζιτς πρότεινε στον Ζέλικο να εγκαταλείψει την Παρτίζαν και να παίξει στην ΚΚ Ζάγκρεμπ, στον πάγκο της οποίας είχε ως άμεσο συνεργάτη τον Ιτούδη. Ο Ζοτς αρνήθηκε, άλλωστε εκείνες τις μέρες βρισκόταν μπροστά σε ένα σταυροδρόμι που έμελλε να καθορίσει τη ζωή του, διότι εκτός από την πρόταση του «Πέπσι» είχε δεχθεί και μια πολύ πιο συναρπαστική: να σταματήσει το μπάσκετ και να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της Παρτίζαν, όπερ και εγένετο!