Όχι άλλο... πριονίδι!

Στην ένατη αγωνιστική της Euroleague o Παναθηναϊκός (5-3) υποδέχεται τη Ρεάλ Μαδρίτης (5-3) και ο Βασίλης Σκουντής ανατρέχει στη σπαρταριστή ιστορία της παρθενικής αναμέτρησης τους.

Όχι άλλο... πριονίδι!

Αυτό κι αν είναι ντέρμπι γαλαζοαίματων: δυο ομάδες που μάλιστα έχουν το ίδιο ρεκόρ στην εφετινή διοργάνωση τίθενται αντιμέτωπες απόψε και εάν, ένθεν και ένθεν, αποτολμήσουν να αρχίσουν την καταμέτρηση των τίτλων τους θα τις πιάσει το ξημέρωμα!

Παναθηναϊκός και Ρεάλ Μαδρίτης συναντιούνται για 29η φορά στην ιστορία τους (με σκορ 16-12 υπέρ των Ισπανών) και την ώρα που θα αρχίσει αυτό το ματς, πάνω στο παρκέ θα βρίσκονται απλωμένα σαν τον τραχανά, 144 τρόπαια!

Ναι, μα τον Θεό, τόσα έχουν κατακτήσει ο βασιλιάς του ελληνικού μπάσκετ και η (ποδοσφαιρική και μπασκετική) βασίλισσα της Ευρώπης: 60 τρόπαια αριθμεί ο Παναθηναϊκός και 84 η Ρεάλ με αποτέλεσμα το ΟΑΚΑ να μετατρέπεται απόψε στο... Fort Knox του ευρωπαϊκού μπάσκετ!

Απ’ αυτά τα 144 τρόπαια που έχουν στο παλμαρέ τους, τα 15 (6+9) καταχωρίζονται στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, απλώς οι βίοι τους είναι αντίθετοι και όχι παράλληλοι: όταν οι Μαδριλένοι σήκωσαν το όγδοο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (Σαραγόσα, 1995) με αντίπαλο τον Ολυμπιακό, ο Παναθηναϊκός δεν είχε κατακτήσει κανένα και όταν μετά από είκοσι χρόνια η Ρεάλ αξιώθηκε να πάρει το ένατο (Μαδρίτη 2015), πάλι κόντρα στους «ερυθρόλευκους», οι «πράσινοι» μετρούσαν κιόλας έξι!

Μάλιστα με το έκτο (Βαρκελώνη, 2011), ο Παναθηναϊκός έδωσε τη δυνατότητα στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς να ισοφαρίσει τη Ρεάλ σε τίτλους, ύστερα οι Μαδριλένοι πήραν προβάδισμα με 9-8 και τον περασμένο Μάιο ο Ζοτς τους έπιασε και πάλι ως προπονητής της Φενέρμπαχτσε, κατά σύμπτωση πάλι με αντίπαλο τον Ολυμπιακό!

Το ρολόι του χρόνου και των αναμνήσεων (όχι των δικών μου, καθότι ήμουν ακόμη αγέννητος) γυρίζει πενήντα τέσσερα χρόνια πίσω: στις 20 Ιανουαρίου του 1963 και μάλιστα ημέρα Κυριακή όταν ο Παναθηναϊκός, στο πλαίσιο της δεύτερης παρουσίας του στα Κύπελλα Ευρώπης υποδεχόταν τη Ρεάλ Μαδρίτης και αυτό υπήρξε το πρώτο συναπάντημα τους.

Εκείνη την πρώιμη εποχή οι βίοι των δυο ομάδων ήταν αντίθετοι: την προηγούμενη σεζόν η μεν Ρεάλ ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (έχοντας ηττηθεί στον τελικό της Γενεύης με 90-83 από τη Ντινάμο Τιφλίδας), ο δε Παναθηναϊκός βγήκε νοκ άουτ στον πρώτο γύρο από τη Χάποελ Τελ Αβίβ (58-82 και 72-84).

Στη δεύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή τους οι «πράσινοι» έπεσαν κατ' ευθείαν πάνω στους Μαδριλένους που ήταν αποφασισμένοι να πάρουν το αίμα τους πίσω και να διανύσουν όλο το δρόμο προς τον θρόνο, αλλά όπως αποδείχθηκε, θα έπρεπε να κάνουν υπομονή για άλλο έναν χρόνο.

Το ημερολόγιο, λοιπόν, έδειχνε 20 Ιανουαρίου και από τα ξημερώματα έριχνε όχι απλώς σταγόνες, αλλά... καρεκλοπόδαρα! Στις τάξεις του Παναθηναϊκού σήμανε συναγερμός διότι ο «Τάφος του Ινδού» έμπαζε από παντού και είχε πλημμυρίσει, μάλιστα, όπως θυμάται ο Τάσος Στεφάνου (να ναι καλά μετά τη σοβαρή περιπέτεια υγείας που πέρασε τον τελευταίο καιρό) «μέσα έβρεχε πιο πολύ απ' ό,τι έξω»!

Σαν να μην έφτανε ότι ο Παναθηναϊκός είχε να παίξει ένα σπουδαίο και ιστορικό ματς, συνέπεσε να βρίσκεται στην Αθήνα και το μετέπειτα βασιλικό ζεύγος της Ισπανίας! Ο τότε διάδοχος του θρόνου Χουάν Κάρλος (ο οποίος επρόκειτο να αναλάβει τα καθήκοντα του το 1975) και η ελληνικής καταγωγής Σοφία ήταν αρραβωνιασμένοι και με την ευκαιρία της επίσκεψης τους στην Αθήνα εξέφρασαν την επιθυμία να παρακολουθήσουν τον αγώνα, μάλιστα προς τιμήν τους τοποθετήθηκαν στο σημείο όπου βρίσκεται η γραμματεία του γηπέδου δυο πανάκριβες πολυθρόνες.

Δυο πολυθρόνες που έμοιαζαν με θρόνους!

Στο πλαίσιο του συναγερμού που σήμανε λόγω της βροχής η οποία έθετε εν αμφιβόλω τη διεξαγωγή της αναμέτρησης, επιστρατεύθηκαν από το πρωί οι παίκτες της εφηβικής και της παιδικής ομάδας του Παναθηναϊκού, που έριχναν πριονίδι και εν συνεχεία μάζευαν το νερό και το έβγαζαν έξω με κουβάδες!

Μέλη αυτής της ομάδας εργασίας που ανέλαβε τη δύσκολη και επίπονη δουλειά να καθαρίσει το γήπεδο από το νερό ήταν μεταξύ άλλων ο Μιχάλης Κυρίτσης, ο Μανώλης Λεκάκης και ο Τάσος Στεφάνου. «Το τι πριονίδι ρίξαμε και το πόσους κουβάδες βγάλαμε δεν περιγράφεται» λέει ο Τάσος. «Κάποια στιγμή που μαζεύαμε, αλλά συνέχισε να ρίχνει καρεκλοπόδαρα, μέχρι και τάματα κάναμε για να σταματήσει η βροχή. Μόνο Ινδιάνο μάγο δεν καλέσαμε για να συνδράμει και αυτός»!

Πλάκα πλάκα εάν αυτή η σπαρταριστή ιστορία αυτή γυριζόταν σε ταινία, προφανώς θα χωρούσε η «α λα Κούρκουλος» (στο Ορατότης μηδέν») ατάκα με την απαραίτητη παραλλαγή...

Όχι άλλο πριονίδι!

Με τα πολλά ο καλός Θεός εισάκουσε τις ικεσίες, η βροχή σταμάτησε, το γήπεδο καθαρίστηκε από τα νερά και ο αγώνας διεξήχθη κανονικά και ο Χουάν Κάρλος με τη Σοφία κάθισαν κανονικά στις πολυθρόνες τους.

Κοινώς ούτε γάτα, ούτε ζημιά!

Βεβαίως εκείνη την εποχή η Ρεάλ Μαδρίτης έμοιαζε ακαταμάχητη, εξ ου και η άνετη επικράτηση επί του Παναθηναϊκού με σκορ 97-73 (ημίχρονο 50-34).

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Πάνος Κουκόπουλος 4, Γιώργος Λιαμής 17, Πέτρος Παναγιωταράκος 24, Τάκης Κατσικίδης 2, Στέλιος Ταβουλάρης 18, Γιώργος Ζάνος 6, Γιώργος Βασιλακόπουλος 2, Γιάννης Μακρίδης, Θανάσης Παπαδημητρίου.
Προπονητής: Πάνος Κουκόπουλος.

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ: Λόλο Σάινθ 7, Κάρλος Σεβιγιάνο 25, Εμιλιάνο Ροντρίγκεθ 25, Κλίφορντ Λιουκ 15, Μπομπ Μπέρτζες 17, Χοσέ Ραμόν Ντουράν, Χούλιο Ντεσκαρτίν 8 Χόρχε Γκαρσία, Αρσένιο Λόπε, Αντόνιο Παλμέρο, Λορένσο Αλοθέν.
Προπονητής: Χοακίν Ερνάντεθ.

Δέκα επτά ημέρες αργότερα (6 Φεβρουαρίου 1963) στο «Φροντόν Φιέστα Αλέγκρε», η Ρεάλ επιβλήθηκε του Παναθηναϊκού με 90-60 (33-27) και προκρίθηκε πανηγυρικά στην επόμενη φάση της διοργάνωσης.

Οι συνθέσεις:

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ: Σάινθ 5, Σεβιγιάνο 22, Ροντρίγκεθ 27, Λιουκ 26, Μπέρτζες 10, Αλοσέν, Γκαρθία, Ντουράν, Ντεσκαρτίν, Λόπε, Παλμέρο

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Κουκόπουλος 4, Ζάνος 3, Παναγιωταράκος 24, Ταβουλάρης 16, Κατσικίδης 2, Λιαμής 9, Βασιλακόπουλος 2, Μακρίδης, Παπαδημητρίου

Από τους παίκτες που αγωνίσθηκαν σε αυτά το πρώτα δυο ματς του Παναθηναϊκού απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης έχουν φύγει από τη ζωή ο Στέλιος Ταβουλάρης, ο Γιώργος Ζάνος και ο Τάκης Κατσικίδης (ο επονομαζόμενος «Κανίβαλος»).