Tο rematch και το κάρμα

Στην έβδομη αγωνιστική της Εuroleague o Ολυμπιακός καλείται να βγάλει απνευστί το μακροβούτι στον Βόσπορο και ο Βασίλης Σκουντής ξετυλίγει το κουβάρι της καρμικής σχέσης του με τον Ομπράντοβιτς.

Να το λοιπόν το rematch του τελευταίου τελικού του Final 4 της Εuroleague: έξι μήνες μετά από το συναπάντημα τους με έπαθλο το ιερό δισκοπότηρο της διοργάνωσης, η Φενέρμπαχτσε και ο Ολυμπιακός τίθενται πάλι ενώπιος ενωπίω στην ίδια (όνομα και πράγμα) Πόλη, αλλά σε άλλη ήπειρο!

Έχει το χάζι της αυτή η γεωγραφική παραλλαγή, διότι στις 21 του περασμένου Μαίου ο μεταξύ τους τελικός διεξήχθη στο «Sinan Erdem Dome», που κείται στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης, ενώ απόψε θα αναμετρηθούν στην εκείθεν της γέφυρας (ασιατική) πλευρά!

Από εκείνο το βράδυ που ο Ομπράντοβιτς οδήγησε την τουρκική ομάδα για πρώτη φορά στο θρόνο (μετά τη νίκη της με 80-64 επί του Ολυμπιακού, ο οποίος νωρίτερα είχε επιτελέσει το σύνηθες χρέος του απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας) μεσολάβησε μια έκτακτη συνάντηση του Ζέλικο με τον βιωματικό αντίπαλο του: στις 20 του περασμένου Σεπτεμβρίου, ο πρώην προπονητής του Παναθηναϊκού εμφανίσθηκε ως ένας από τους επίσημους προσκεκλημένους στο «farewell party» του Ντούσαν Ιβκοβιτς και στη θέα του κάποιοι φρύαξαν και τον αποδοκίμασαν, προτού αποδοκιμασθούν κι ελόγου τους από την πλειοψηφία των οπαδών του Ολυμπιακού!

Δεν ξέρω εάν κάποιοι από εκείνους που τον γιούχαραν είχαν ακολουθήσει τους «ερυθρόλευκους» τον περασμένο Μάιο στην Κωνσταντινούπολη. Τι σημασία έχει αυτό; Εχει και παραέχει, διότι την παραμονή του τελικού ο Ομπράντοβιτς, εις επήκοον του Σφαιρόπουλου και του Πρίντεζη-βγήκε δημοσίως στη συνέντευξη Τύπου και παρακάλεσε τους οπαδούς της Φενέρμπαχτσε να σεβαστούν εκείνους του Ολυμπιακού και να τους φιλοξενήσουν με ευγένεια, ώστε να αποφευχθούν ή μάλλον να παύσουν οι εχθροπραξίες που είχαν εκτυλιχθεί την προηγούμενη ημέρα στην πλατεία Ταξίμ.

Το επόμενο βράδυ η Φενέρμπαχτσε αποδείχθηκε πολύ σκληρή για τα δόντια του Ολυμπιακού, επικράτησε με 80-64 και εδέησε μετά από δυο απανωτές αποτυχημένες απόπειρες να στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης. Στο επόμενο κλικ οι φωτογραφικές μηχανές απαθανάτισαν ένα πολύ ιδιαίτερο ενσταντανέ με τις θερμές χειραψίες του Γιώργου και του Παναγιώτη Αγγελόπουλου προς τον Ομπράντοβιτς...

Εκ των υστέρων πάντως και μετά τα συχαρίκια τα αφεντικά του Ολυμπιακού άφησαν τις αιχμές τους για τη Φενέρμπαχτσε, τονίζοντας ότι «δεν μας προκαλεί κανέναν θαυμασμό, διότι δεν έχει να επιδείξει κάποιο επίτευγμα, όπως το δικό μας. Παίξαμε σε τελικό για πέμπτη φορά σε επτά χρόνια και έχουμε ελληνική ομάδα, με Ελληνες παίκτες και Έλληνα προπονητή, ενώ η Φενέρμπαχτσε πήρε τον τίτλο μπροστά σε 13.000 δικούς της φιλάθλους, χωρίς ούτε έναν Τούρκο παίκτη και με ξένο προπονητή».

Λίγο πιο πέρα ο Γιώργος Πρίντεζης δήλωνε το αυτονόητο: «Στην Ευρωλίγκα χαίρεται ένας. Δεν είμαστε ρομπότ, ούτε οι έξυπνοι που θα ερχόμαστε πάντοτε εδώ και θα νικάμε»...

Ο Ολυμπιακός επιστρέφει απόψε στην Κωνσταντινούπολη που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα τρία από τα δέκα Final 4 της ιστορίας του: εκείνα του 2012 και του 2017 διεξήχθησαν στο «Sinan Erdem Dome», ενώ για να δώσει παρών σε αυτά του 2013 και του 2017 χρειάσθηκε να περάσει από τον Ελλήσποντο ρίχνοντας στα νερά του Βοσπόρου την Αναντολού Εφές.

Απόψε ο Ολυμπιακός βρίσκει στο δρόμο τον Ομπράντοβιτς για 94η φορά σε μια διελκυστίνδα που στήθηκε πριν από 23 χρόνια στο «Γιαντ Ελιάου» του Τελ Αβίβ και έμελλε, χωρίς κανείς να το υποψιάζεται τότε, να εξελιχθεί σε ρουτίνα μετά από τρία χρόνια, όταν ο Ζοτς ήρθε στα μέρη μας, ανέλαβε

την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού και συνδύασε όσο κανείς άλλος ένθεν και ένθεν συνάδελφος του, το όνομα του με το γαϊτανάκι των ντέρμπι των αιωνίων...

Οι πρώτες στάλες του νερού στον μύλο αυτής της αντιπαράθεσης χύθηκαν στις 21 Απριλίου του 1994 στο «Γιαντ Ελιάου» του Τελ Αβίβ, όπου η Τζουβεντούτ Μπανταλόνα επιβλήθηκε του Ολυμπιακού στον δραματικό τελικό του Final 4 με 59-57.

Εναν χρόνο αργότερα, στις 13 Απριλίου του 1995, ανέβηκε στη σκηνή του «Πρενθίπε Φελίπε» της Σαραγόσα το remake του ίδιου έργου, με τη Ρεάλ Μαδρίτης να ρίχνει στο καναβάτσο τους «ερυθρόλευκους» με σκορ 73-61 και με τον Ομπράντοβιτς να τους ξαναφράζει το δρόμο προς τον πολυπόθητο θρόνο.

Το επόμενο ραντεβού τους έλαβε χώρα στα πλέι οφς της σεζόν 1995-96 και μάλιστα υπήρξε τριπλό και άφησε πάλι την πικρή γεύση στο στόμα του Ολυμπιακού και κυρίως του Γιάννη Ιωαννίδη. Στις 7 Μαρτίου του 1996 οι «ερυθρόλευκοι», χάρη στην πιο λυσσασμένη άμυνα της ευρωπαϊκής ιστορίας τους, αιχμαλώτισαν τη Ρεάλ Μαδρίτης με σκορ 68-49 (Νάκιτς 18, Ρίβερς 14, Μπέρι 12), υποχρεώνοντας την να σουτάρει 20/42 δίποντα και 0/13 τρίποντα, να υποπέσει σε οκτώ περισσότερα λάθη και να παρουσιάσει την εικόνα που σιχαίνεται ο Ομπράντοβιτς: σαράντα λεπτά πίσω στο σκορ, αναγκαστική χρήση άμυνας ζώνης και δυο παίκτες (Αρλούκας 27+ Σάβιτς 15) να βάζουν τους 42 από τους 49 πόντους της!

Πίσω όμως είχε η αχλάδα την ουρά: η σειρά μεταφέρθηκε στη Μαδρίτη και η Ρεάλ που είχε το πλεονέκτημα έδρας πέτυχε δυο απανωτές νίκες με σκορ 80-77 και 80-65 και προκρίθηκε με 2-1 στο Φάιναλ Φορ στο Παρίσι, όπου είδε τη μετέπειτα (πράσινη) ομάδα του να στέφεται πρωταθλήτρια Ευρώπης, ενώ η Ρεάλ έπεσε θύμα μιας ανατροπής είκοσι πόντων στον εμφύλιο ημιτελικό με την Μπαρτσελόνα.

Εκείνη η σειρά απέβη μοιραία για τον «Ξανθό», ο οποίος μολονότι αργότερα οδήγησε τον Ολυμπιακό στην κατάκτηση του ελληνικού πρωταθλήματος (με το εκκωφαντικό 73-38 στον πέμπτο τελικό επί του πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκού), αποχώρησε μετά από πέντε χρόνια από το ... κόκκινο στασίδι του! Και πώς; Εν μέσω κατηγοριών και πολλών υπονούμενων που ανταλλάχθηκαν είτε δημοσίως είτε εν κρυπτώ και παραβύστω με τον Σωκράτη Κόκκαλη.

Ήταν τότε που ο Ιωαννίδης τα 'βαλε για ψύλλου πήδημα με τον δημοσιογράφο Κώστα Βερνίκο τον οποίο αποκάλεσε «μαυρόγατα» , ενώ στη συνέχεια επικαλέσθηκε για πρώτη φορά τον περιβόητο (χαλασμένο) ψυχισμό του και την ορφάνια που (έλεγε ότι) βίωσε την τελευταία σεζόν στον πάγκο του Ολυμπιακού.

Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Ομπράντοβιτς έσκασε μύτη στο ΣΕΦ για πρώτη φορά ως προπονητής του Παναθηναϊκού, σε αγώνα του ελληνικού πρωταθλήματος: στις 11 Μαρτίου του 2000 ο Ολυμπιακός, με προπονητή τον επανακάμψαντα στον πάγκο του (μετά τη διετία στην ΑΕΚ) Γιάννη Ιωαννίδη νίκησε τους «πράσινους» με 57-54, ωστόσο το 2-0 των «ερυθρολεύκων» στην κανονική περίοδο απέβη μάταιο, διότι αποκλείσθηκαν στους ημιτελικούς από τον ΠΑΟΚ

Η επόμενη πράξη στο ευρωπαϊκό νταλαβέρι του Ολυμπιακού με τον Ζοτς ανέβηκε στη σκηνή του ΣΕΦ, στις 28 Φεβρουαρίου του 2002, στον πρώτο αγώνα του Top 16 της Ευρωλίγκας και στο πλαίσιο ενός ομίλου στον οποίο συμμετείχε επίσης και η ΑΕΚ. Εκείνο το βράδυ οι Πειραιώτες καθοδηγούμενοι από τον συχωρεμένο Αλφόνσο Φορντ (21π., 6ρ.), τον Γερμανό Πάτρικ Φέμερλινγκ (18π., 12ρ. ) και τον Ινάκι Ντε Μιγκέλ (17π., 5ρ.) επιβλήθηκαν του αιωνίου αντιπάλου τους με 92-75, ενώ στο ΟΑΚΑ νίκησε ο Παναθηναϊκός με 88-78. Ο Ολυμπιακός υπερτερούσε στην ισοβαθμία, αλλά την πάτησε στον εντός έδρας αγώνα με την Ολίμπια Λιουμπλιάνα (85-89 στην παράταση, με 29 πόντους του Μπένο Ούντριχ) και μέριασε για να διαβεί στην Μπολόνια και να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης ο Παναθηναϊκός!

Το επόμενο ευρωπαϊκό συναπάντημα του Ολυμπιακού με τον Ομπράντοβιτς είχε ως σκηνικό τον δρόμο υπό τας φιλύρας και την πύλη του Βρανδεμβούργου: στον αλήστου (για την υψηλή ποιότητα και τη συναρπαστική εξέλιξη του) ημιτελικό του Final 4, την Πρωτομαγιά του 2009 στην O2 Arena του Βερολίνου, ο Παναθηναϊκός επικράτησε του Ολυμπιακού με 84-82 και 48 ώρες αργότερα κέντησε το πέμπτο παράσημο στη στολή του με αντίπαλο την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Ο Ομπράντοβιτς αποχώρησε από τον πάγκο του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι του 2012, είδε από κοντά τον Ολυμπιακό να πετυχαίνει το «repeat» (στην μεν Κωνσταντινούπολη ως προπονητής των “πρασίνων”, στο δε Λονδίνο ως... άνεργος θεατής) και από την επόμενη σεζόν, όταν βρέθηκε στον πάγκο της Φενέρμπαχτσε, άρχισε το καινούργιο αλισβερίσι του με τους Πειραιώτες...

Στις 3 Ιανουαρίου του 2014, στο πλαίσιο του Top 16 Ολυμπιακός νίκησε την τουρκική ομάδα με 95-82, σε ένα ματς που εξελίχθηκε στην αποθεωτική ραψωδία δυο πρώην (πράσινων) παικτών του Ζοτς: του Βασίλη Σπανούλη (28 πόντοι με 5/7δ., 4/8τρ., 6/7β., 5 ριμπάουντ και 9 ασίστ) και του Στράτου Περπέρογλου (21π., με 6/9δ., 3/7τρ., 0/1β., 5ρ.), ενώ στην αντίπερα όχθη ο Εμίρ Πρλέτζιτς έβαλε 17 και ο Κροάτης Μπόγιαν Μπογκντάνοβιτς 16.

Στις 28 Φεβρουαρίου, στον αγώνα του δευτέρου γύρου στην Πόλη ο Ολυμπιακός αγωνιζόμενος -όπως θα συμβεί και απόψε- χωρίς τον τραυματία Σπανούλη ηττήθηκε με 78-74 (Περπέρογλου 17, Σλούκας 17-Κλέιζα 21, Μακ Κάλεμπ 20).

Στις 16 Ιανουαρίου του 2015 ο Ολυμπιακός σε μια αποστολή καμικάζι και με τον V-Span να οργιάζει στα τελευταία 84 δευτερόλεπτα και να σκοράρει οκτώ μαζεμένους πόντους άλωσε την «Ulker Arena» με 74-68 (Σπανούλης 18, Λοτζέσκι 16- Γκάουντλοκ 23, Βέσελι 13).

H Φενέρμπαχτσε απάντησε με το ίδιο νόμισμα στις 13 Μαρτίου, νικώντας στο ΣΕΦ με 73-64 (Γκάουντλοκ 24, Μπιέλιτσα 16- Λαφαγέτ 14, Ντάνστον 12), ενώ η συνέχεια της διοργάνωσης έφερε τις δυο ομάδες στο Final 4 της Μαδρίτης, όπου ο μεν Ολυμπιακός ηττήθηκε στον τελικό από τη Ρεάλ Μαδρίτης, οι δε Τούρκοι κατατάχθηκαν τέταρτοι.

Η επόμενη πράξη σε αυτό το έργο ανέβηκε στη σκηνή στις 29 Δεκεμβρίου του 2016 στο Νέο Φάληρο, όπου ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με 54-31 για να επιβληθεί τελικώς της Φενέρμπαχτσε με 71-62 (Λοτζέσκι 14, Παπαπέτρου 12- Βέσελι 22, Σλούκας 10) επιφυλάσσοντας στον Ομπράντοβιτς την έκτη ήττα του σε επτά αγώνες επί ελληνικού εδάφους με την ιδιότητα του προπονητή της τουρκικής ομάδας: 0-4 με τον Παναθηναϊκό και 1-2 με τον Ολυμπιακό.

Στον αγώνα του Β’ γύρου στις 23 Φεβρουαρίου του 2017 στην «Ulker Arena», η τουρκική ομάδα επιβλήθηκε με 67-64. Σε αυτό το ματς ο Ολυμπιακός αγωνίσθηκε χωρίς τον Σπανούλη και προηγήθηκε με 58-47, αλλά στη συνέχεια «έφαγε» ένα σερί 18-2 σε έξι λεπτά.

Στις 21 του περασμένου Μαίου στο «Sinan Erdem Dome» ξαναβρέθηκαν πάλι αντιμέτωποι στον τρίτο μεταξύ τους τελικό σε Final 4 στον οποίο ανήμερα της ονομαστικής γιορτής του Κώστα Παπανικολάου και του Κώστα Σλούκα, η Φενέρμπαχτσε επικράτησε με 80-64 και ξόρκισε τους ευρωπαϊκούς δαίμονες της.

Συνολικά σε είκοσι τρία χρόνια, σε όλα τα επίπεδα (Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης/Euroleague, Πρωτάθλημα Ελλάδος, Κύπελλο Ελλάδος) και με τις τέσσερις από τις έξι ομάδες (Τζουβεντούτ Μπανταλόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Παναθηναϊκός, Φενέρμπαχτσε) ο Ομπράντοβιτς έχει βρεθεί 93 φορές απέναντι στον Ολυμπιακό, με απολογισμό 59 νίκες και 34 ήττες.

Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν ρεκόρ 30-51 με αντίπαλο στον Παναθηναϊκό και 4-8 κόντρα στις υπόλοιπες τρεις ομάδες με τις οποίες βρήκαν αντιμέτωπο τον Ζοτς. Τα επί μέρους σκορ στις

αναμετρήσεις τους με τον Σέρβο προπονητή ανά διοργάνωση είναι: 26-41 στο Πρωτάθλημα Ελλάδος, 3-8 στο Κύπελλο Ελλάδος και 5-10 στη Εuroleague (0-1 με την Μπανταλόνα, 1-3 με τη Ρεάλ, 1-2 με τον Παναθηναϊκό, 3-4 με τη Φενέρμπαχτσε).

· ΥΓ: Σε τέτοιες περιπτώσεις ισχύει το αγγλιστί καλούμενο «what if…», στο οποίο βεβαίως κανείς δεν μπορεί να απαντήσει. Το καλοκαίρι του 1999, όταν ο Παναθηναϊκός σε πείσμα του repeat (και μάλιστα με το break στον πέμπτο τελικό στο ΣΕΦ) σχόλασε τον Σούμποτιτς και την ίδια στιγμή ο Ολυμπιακός κουνούσε το μαντίλι στον Ιβκοβιτς, υπήρξε εντονότατη φημολογία για τη βολιδοσκόπηση των «ερυθρολεύκων» προς τον Ομπράντοβιτς. Τότε είχε γίνει γνωστό ότι ο Ζέλικο που αποχώρησε ταυτόχρονα από την Μπενετόν Τρεβίζο «προσφέρθηκε» στον Ολυμπιακό από τον ατζέντη του Αλεξάντερ Ράσκοβιτς, ο οποίος ούτως ή άλλως είχε αναπτύξει πολλές επαγγελματικές/ πελατειακές σχέσεις μαζί του. Εντέλει ο μεν Σωκράτης Κόκκαλης αναζωπύρωσε τον έρωτα του με τον Ιωαννίδη, ο δε Παύλος Γιαννακόπουλος προσπέρασε τον πειρασμό του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς και (όπως αποδείχθηκε περίτρανα) έκανε διάνα με την επιλογή του Ομπράντοβιτς.