Ο Τζουάν Πλάθα είναι Born to be Wild (pics & vids)

Ο Ολυμπιακός υποδέχεται τη Μάλαγα (20/10, 21:00) και η Euroleague Greece γράφει για τον Τζουάν Πλάθα που δούλεψε 14 χρόνια σε φυλακές, καβαλάει τη Harley, γράφει βιβλία και διαβάζει Λόρκα στους δημοσιογράφους!

Ο Τζουάν Πλάθα δεν έχει σταματήσει να είναι σπουδαίος προπονητής, κατακτώντας μάλιστα δυο ευρωπαϊκούς τίτλους με διαφορά 10 ετών. Το έκανε αρχικώς το 2007 ως χεντ κόουτς της Ρεάλ Μαδρίτης (ULEB Cup). Το επανέλαβε το 2017 ως προπονητής της Μάλαγα (Eurocup), οδηγώντας την ομάδα της Ανδαλουσίας στον πρώτο τίτλο της έπειτα από 11 χρόνια. Ο 53άχρονος Καταλανός είναι, επίσης, ο τύπος που ασχολείται με εκείνα ακριβώς για τα οποία παθιάζεται! Ένας άνθρωπος απλά… ανήμπορος να σε αφήσει να βαρεθείς μολονότι έχει αποκαλύψει ότι δεν είχε πιει ποτέ στη ζωή του ουίσκι ως τη στιγμή που ανέλαβε τη Ρεάλ! «Μου είπαν ότι δεν προκαλεί hangover και με έπεισαν. Δεν ήπια δεύτερο ποτήρι. Για την ακρίβεια, δεν έχω μεθύσει ποτέ στη ζωή μου». Πως, λοιπόν, πανηγυρίζει τις επιτυχίες του; «Βάζω τον εαυτό μου στη θέση του αντιπάλου μου και του ζητώ συγγνώμη! Θα σας πω μια ιστορία. Είχαμε μόλις κατακτήσει το ULEB Cup με τη Ρεάλ. Αν, λοιπόν, μου δινόταν η ευκαιρία να εξαφανιστώ από το γήπεδο, θα το έκανα! Πήγα στον Αλεξάνταρ Τριφούνοβιτς (σ.σ. τότε προπονητής της Λιέτουβος Ρίτας) και του εξήγησα: "σε παρακαλώ, μην στεναχωριέσαι. Την επόμενη φορά θα το κερδίσεις εσύ"»

 

Πέρασε 14 χρόνια στις φυλακές της Γέιδα

Σύμφωνοι, το άγαλμα του εκάστοτε προπονητή είναι φτιαγμένο από χαρτί ώστε να καίγεται πιο εύκολα μετά από μια αποτυχία όμως ο Πλάθα δεν δείχνει να αγχώνεται ιδιαίτερα, έχοντας προϋπηρεσία στις φυλακές της Γέιδα πριν ασχοληθεί με το κοουτσάρισμα! «Χάναμε κάποια ματς με τη Ρεάλ Μαδρίτης και ήταν σαν να ήλθε η συντέλεια του κόσμου. Αν, όμως, είχατε περάσει κι εσείς 14 χρόνια στις φυλακές, θα μπορούσατε να διαπιστώσετε πως όλα αυτά είναι σχετικά. Εργάστηκα ως σωφρονιστικός υπάλληλος και μπορώ να πω ότι αυτή η εμπειρία με βοήθησε στο να διαμορφώσω τον χαρακτήρα μου. Κάθε καλοκαίρι, όταν επιστρέφω στη Βαρκελώνη, επισκέπτομαι τις φυλακές της Γέιδα, τρώω με τους πρώην συναδέλφους μου και πολλές φορές μπαίνω ξανά στα κρατητήρια! Δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ το δεύτερο βράδυ μου εκεί όταν ήμουν μόνος μου με 300 κρατούμενους κι έπρεπε να ελέγξω κάθε κελί ώστε να τσεκάρω αν ήταν όλοι στις θέσεις τους. Έχω περάσει από όλα τα πόστα. Εργάστηκα τρία χρόνια στις φυλακές ανηλίκων και άλλα 11 στις ανδρικές. Από τα προαύλια των φυλακών βρέθηκα στα αποδυτήρια ομάδων, έχοντας απέναντί μου 12 παίκτες από διαφορετικές χώρες. Έχω, λοιπόν τα "εργαλεία" για να μιλήσω στην καρδιά τους»

«Τα σύνορα που ορίζουμε είναι αρκετές φορές μάταια»

Κάποιοι έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να πάρουν θέση για το δημοψήφισμα σχετικά με την ανεξαρτησία της Καταλονίας, βλέποντας «πραξικοπηματίες που κινήθηκαν εναντίον ενός κράτους δικαίου». Άλλοι, πάλι, ανακάλυψαν ένα νέο ρεύμα που μπορεί να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα της «αυταρχικής Ευρώπης». Ο Τζουάν Πλάθα προτιμά να μην βάζει ταμπέλες. «Ένα από τα πιο ωραία πράγματα που μπορούμε να κάνουμε στη ζωή είναι να παίρνουμε τη βαλίτσα και να φεύγουμε μακριά. Όταν άφησα τη Βαρκελώνη για τη Μαδρίτη, μου έκανε εντύπωση ότι η πραγματικότητα που βίωσα εκεί ήταν εντελώς διαφορετική με ό,τι μου είχαν μάθει στην Καταλονία. Ποια είναι η αλήθεια; Ούτε αυτή που μας μαθαίνουν στη Βαρκελώνη, ούτε αυτή που μαθαίνει ο κόσμος στη Μαδρίτη! Ρωτήστε για παράδειγμα τον κόουτς Αΐτο Γκαρσία Ρενέσες, ο οποίος είναι Μαδριλένος όμως έχει ζήσει πολλά χρόνια στη Βαρκελώνη. Ακούστε τους ανθρώπους, δώστε τους τον λόγο και μην σας καθοδηγούν αυτά που βλέπετε στην τηλεόραση. Είμαι ο πρώτος Καταλανός που δούλεψε στο τμήμα μπάσκετ της Ρεάλ, ίσως και στο ποδόσφαιρο. Είμαι υπερήφανος για αυτό όμως το ίδιο υπερήφανος μπορεί να νιώθει ο Ρενέσες που πέρασε 40 χρόνια στη Βαρκελώνη. Τα σύνορα που ορίζουμε είναι αρκετές φορές μάταια».

Δηλώνει και συγγραφέας

Η συγγραφή ενός λογοτεχνικού βιβλίου δεν είναι κάτι απλό. Απαιτεί σκληρή δουλειά, μελέτη και υπομονή. Σε πολλές περιπτώσεις η έμπνευση παίζει καθοριστικό ρόλο ενώ σε άλλες όχι. Εκείνο όμως που δεν πρέπει να λείπει είναι η απάντηση σε μια στοιχειώδη μεν αλλά καταλυτική ερώτηση: Γιατί; Γιατί γράφτηκε; Γιατί ειπώθηκε αυτή η ιστορία; Στην περίπτωσή μας, ο Πλάθα έχει ήδη γράψει δυο νουβέλες! Η πρώτη, το «Las mantas de Angelina» (σ.σ. «οι κουβέρτες της Ανχελίνα») κυκλοφόρησε το 2006 στη Βαρκελώνη στα καταλανικά κι εν συνεχεία μεταφράστηκε στα καστεγιάνικα και τα λιθουανικά, καθώς ο 53άχρονος κόουτς είχε ήδη αποκτήσει το… κοινό του ως χεντ κόουτς της Ζαλγκίρις Κάουνας. Η δεύτερη, το «Despertar a tiempo» (σ.σ. «Ξυπνήστε εγκαίρως») παρουσιάστηκε το 2014 στη Μαδρίτη, στο περιθώριο της προετοιμασίας της Ουνικάχα πριν από ένα παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στην Euroleague! «Η πιο καλή ώρα για να γράψω είναι τα βράδια. Κοιμάμαι ελάχιστα κατά τη διάρκεια της σεζόν. Επίσης κρατώ σημειώσεις κατά τη διάρκεια των ταξιδιών με την ομάδα μου. Η συγγραφή με βοηθάει ώστε να έχω περισσότερα επιχειρήματα όταν μιλώ στους παίκτες μου, να είμαι πάντα έτοιμος και να δίνω λύσεις σε οποιοδήποτε πρόβλημα». 

Όλα ξεκίνησαν από ένα γράμμα στις φυλακές

Στο δεύτερο συγγραφικό έργο του ο Πλάθα προτρέπει τον αναγνώστη να αντιδράσει, να δώσει αξία σε ό,τι αξίζει ώστε να σώσει τον εαυτό του. «Θα ήταν πολύ όμορφο αν ο άνθρωπος έφτανε στα όριά του και ζούσε τη ζωή του στο κόκκινο, αν δεν παραιτείται από τα όνειρά του! Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι η ζωή είναι πολύ μικρή. Οποιαδήποτε αναποδιά μπορεί να μας βγάλει από τη ρουτίνα μας… Δεν πρέπει να αναβάλουμε πράγματα. Ζούμε την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία; Όχι. Πρέπει, λοιπόν, να μάθουμε να ζούμε». Ο ίδιος εξήγησε πως προέκυψε αυτό το χόμπι. «Το γράψιμο με βοηθάει ώστε να αντιλαμβάνομαι καλύτερα τις δικές μου εμπειρίες καθώς και αυτές των ανθρώπων γύρω μου. Είναι απόδραση, είναι πολύ όμορφο να βλέπεις πως αντιδρά ο κόσμος σε αυτά που έχεις να πεις». Αφορμή για να ανακαλύψει το ταλέντο του στάθηκε «ένα γράμμα που έστειλε στη μητέρα του ένας συνάδελφος μου όταν εργαζόμουν στη φυλακή και στο οποίο έγραψε όσα ένιωθε και δεν μπορούσε να της πει ποτέ». Παρεμπιπτόντως ο Καταλανός αντάλλαξε βιβλία με τον Γιώργο Μπαρτζώκα στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου, στο περιθώριο του περσινού αγώνα της Μπαρτσελόνα με τη Μάλαγα.

Η Harley και το κλάμα για τον Τζον Λένον

Όταν η γυναίκα που έμελλε να παντρευτεί ο Μπιλ Χάρλεϊ τον ρώτησε πως είναι να καβαλάς μια Harley Davidson εκείνος απάντησε με τεράστιο ενθουσιασμό «Σαν έκρηξη ανάμεσα στα πόδια σου»! Η Harley είναι η πιο θρυλική μοτοσικλέτα του πλανήτη. Είναι κουλτούρα και ο Τζουάν Πλάθα δηλώνει γοητευμένος μαζί της! «Έχω πέντε αδέλφια και οι γονείς μας συνήθιζαν να μας πηγαίνουν σε αγώνες στη Βαρκελώνη. Μου άρεσαν οι μηχανές από όταν ήμουν πιτσιρικάς και πάντα ήθελα να αγοράσω μια Harley Davidson! Η πρώτη που απέκτησα ήταν μεταχειρισμένη. Αγόρασα μια καινούργια όταν πήγα στη Μαδρίτη». Ο θρυλικός «Σερίφης» της Ταουγκρές,  o μακαρίτης Μανέλ Κομάς ήταν ο μέντορας του Πλάθα, ο οποίος με τη σειρά του εξηγεί πως: «Εκείνος ήταν ένας Rolling Stone κι εγώ είμαι ένας Beatle. Σε παλαιότερη συνέντευξή του στην El Mundo, ο κόουτς της Ουνικάχα Μάλαγα μίλησε για τη μουσική και τα συναισθήματα που του δημιουργεί ενώ αποκάλυψε πως «έκλαψα για τον Τζον Λένον όπως τότε που πέθανε η γιαγιά μου»! 

Πρωινό με Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

Ο κόουτς της Μάλαγα δείπνησε στις αρχές της σεζόν με τους δημοσιογράφους που ασχολούνται με το ρεπορτάζ της ομάδας. Πριν, όμως, αρχίσει η κουβέντα για τα ζητήματα που αφορούν την κάτοχο του EuroCup, ο Καταλανός προπονητής διάβασε στους εκπροσώπους των ΜΜΕ το ποίημα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα για τη Ράμπλα, τιμώντας τους νεκρούς από το πρόσφατο τρομοκρατικό χτύπημα στη Βαρκελώνη!

«La calle más alegre del mundo, la calle donde viven juntas a la vez las cuatro estaciones del año, la única calle de la tierra que yo desearía que no se acabara nunca, rica en sonidos, abundante de brisas, hermosa de encuentros, antigua de sangre: Rambla de Barcelona».

«Ο πιο χαρούμενος δρόμος στον κόσμο, ο δρόμος όπου ζουν μαζί οι τέσσερις εποχές του χρόνου, ο μοναδικός δρόμος που εύχομαι να μην τελείωνε πουθενά, πλούσιος σε ήχους, άφθονο αεράκι, όμορφες συναντήσεις, αρχαίο αίμα: Η Ράμπλα της Βαρκελώνης».

Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, ο Τζουάν Πλάθα δεν είναι ένας ακόμα προπονητής…