Καλώς τη φιλενάδα!

Στην πρεμιέρα της Εuroleague ο Ολυμπιακός υποδέχεται στο Ηράκλειο την Μπασκόνια και ο Βασίλης Σκουντής σκαλίζει το νταλαβέρι τους...

Ανταγωνιστικές αποδόσεις στο Αναντολού Εφές – Ρεάλ Μαδρίτης με 0% Γκανιότα*. *Το 0% γκανιότα αφορά την επιλογή ''Νικητής αγώνα'' πριν την έναρξη σε επιλεγμένα παιχνίδια. (21+)!

Πριν από έξι μήνες (7 Απριλίου 2017), ο τότε καθήμενος στον πάγκο της Μπασκόνια, Σίτο Αλόνσο είχε δηλώσει πομπωδώς ότι «ζω για να αποκλείσω τον Ολυμπιακό ή τον Παναθηναϊκό», αλλά στο μεταξύ άλλαξαν τα κόζα...

Ο γεννημένος το 1975, πρώην προπονητής του Μπόγρη στην Μπιλμπάο, πήρε προαγωγή στην Μπαρτσελόνα οπότε αυτό το απωθημένο του δεν μπορεί να το εκπληρώσει με τους Βάσκους, αλλά –μεταξύ μας-δεν τον κόβω να λυτρώνεται και με τη νέα ιδιότητα του...

Τούτο βεβαίως σε πρώτη φάση δεν απασχολεί τον Γιάννη Σφαιρόπουλο, αλλά τον συμπατριώτη και αυριανό αντίπαλο του, Τσάβι Πασκουάλ!

Η Μπασκόνια πάλι απασχολεί τον Σφαιρόπουλο και τον Ολυμπιακό ανέκαθεν και εις το διηνεκές: με τη φόρα που έχουν πάρει μέσα σε δέκα έξι χρόνια έχουν αναμετρηθεί κιόλας 34 φορές (με ρεκόρ 20-14) και απόψε ή που οι «ερυθρόλευκοι» θα κάνουν black jack ή που οι ακατονόμαστοι θα πάρουν πίσω το αίμα τους για τα περυσινά χουνέρια!

Για να μη μένουν κενά στη διήγηση, υπενθυμίζω ότι στον αγώνα του πρώτου γύρου της σεζόν 2016-17 στη Βιτόρια (90-95) ο μεν Σπανούλης είχε πετύχει ρεκόρ καριέρας με 15 ασίστ, ο δε Ολυμπιακός έριξε 16/30 τρίποντα, ενώ στον επαναληπτικό στο Νέο Φάληρο της έριξε μια σβουριχτή τριαντάρα (92-62).

Στο Νέο Φάληρο, το ξαναγράφω, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων! Στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, εκεί έπαιξαν πέρυσι οι δυο ομάδες, ενώ απόψε θα αναμετρηθούν στην εναλλακτική έδρα του Ολυμπιακού!

Το γήπεδο στα Δυο Αοράκια, εννοώ, που εκόντες άκοντες οι Πειραιώτες μπορούν κάλλιστα να το θεωρούν δεύτερο σπίτι τους, υπό την έννοια ότι ο αποψινός είναι ο έκτος αγώνας που θα παίξουν εκεί: δυο στην Εuroleague και τέσσερις στο πλαίσιο του διεθνούς τουρνουά Κρήτης τον Σεπτέμβριο του 2016 και του 2017 (δύο με τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, έναν με την Αναντολού Εφές και έναν με τη Μακαμπί Τελ Αβίβ).

Πάλι στο Ηράκλειο, λοιπόν. Και πάλι σε πρεμιέρα της Euroleague, όπως στις 15 Οκτωβρίου 2015, όταν οι τιμωρημένοι φιναλίστ της Μαδρίτης νίκησαν στο ίδιο γήπεδο την Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ με 76-61, προεξάρχοντος του Πάτρικ Γιανγκ (16π., 6ρ., 2ασ. , 2κλ., 4τ.) που ανακηρύχθηκε MVP της αγωνιστικής, αλλά δεν κατάφερε να... προκόψει, λόγω του τραυματισμού του.

Τώρα που το σκέπτομαι καλύτερα, νομίζω πως ο Χοσεάν Κερεχέτα μπορεί να προβεί σε διάβημα προς τον Τζόρντι Μπερτομέου και να του ζητήσει να τους έχει υπ’ όψιν του, όποτε τιμωρούνται οι ελληνικές ομάδες!

Σοβαρολογώ διότι, εάν μη τι άλλο, οι Βάσκοι αλλάζουν παραστάσεις και αντί να τρώνε συνεχώς στη μάπα το ΣΕΦ και το ΟΑΚΑ, γνωρίζουν τα κάλλη πότε της Κύπρου και πότε της Κρήτης..

Στις 25 Οκτωβρίου του 2013 είχαν αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό στο γήπεδο «Ελευθερία» της Λευκωσίας, που δεν θέλουν να το ξαναδούν ούτε ζωγραφιστό!

Ο λόγος; Τότε ταξίδεψαν στο νησί της Αφροδίτης με εννέα όλους κι όλους παίκτες, ο δόλιος ο Σέρτζιο Σκαριόλο χρησιμοποίησε σχεδόν επί σαράντα λεπτά άμυνα ζώνης, απέναντι στην οποία οι «πράσινοι» έβαλαν 18/37 τρίποντα (προεξάρχοντος του Μάικλ Μπράμου με 7/11) και τους συνέθλιψανμε σκορ 95-74.

Δυο εβδομάδες αργότερα ο Παναθηναϊκός κουβάλησε για πρώτη φορά την αύρα και το λογότυπο της Euroleague στα Δυο Αοράκια όπου αντιμετώπισε τη Λοκομοτίβ Κουμπάν από την οποία ωστόσο ηττήθηκε σε στιλ «ξαφνικού θανάτου» (69-72) από το τρίποντο του Κρούνοσλαβ Σίμον στην εκπνοή.

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει ξαναγυρίσει από τότε στο Ηράκλειο, αλλά επειδή η Κρήτη είναι πανέμορφη τον Οκτώβριο, έχω σοβαρές υποψίες ότι θα ζηλέψουν οι Ανδαλουσιανοί της Ουνικάχα Μάλαγα και θα ζητήσουν κι ελόγου τους από τον Μπερτομέου να παίξουν εκεί την ερχόμενη Παρασκευή!

Το μόνο που θα μένει κατόπιν όλων αυτών είναι να μαγευτεί και ο Τζόρντι και να μας στείλει πεσκέσι το Final 4...

Αστειεύομαι, αλλά πλάκα πλάκα μόνο αυτό και ένας αγώνας του ΝΒΑ λείπουν από το «δελτίο συμβάντων» αυτού του γηπέδου, που έχει φιλοξενήσει τελικό Κυπέλλου Ελλάδος (Παναθηναϊκός- Αρης, 2013), Αll Star Game (2010), Eurobasket Νέων, Mundobasket Εφήβων, Τουρνουά της Εθνικής Ανδρών, αγώνες της Euroleague και πάει λέγοντας...

Ο Ολυμπιακός επιστρέφει μετά από δέκα οκτώ βράδια στα Δυο Αοράκια, όπου μετά τον αδελφοποιημένο του Ερυθρό Αστέρα και τη Μακαμπί, αντιμετωπίζει την εκ Βασκονίας ορμώμενη φιλενάδα του.

Ναι, ναι, φιλενάδα του και μάλιστα πολύ στενή!

Τόσο στενή είναι αυτή η φιλενάδα που τα τελευταία επτά χρόνια βγαίνουν ανελλιπώς ραντεβουδάκια, μάλιστα τρεις σεζόν (2012-13, 2014-15 και 2015-16) το διέπραξαν από τέσσερις φορές!

Τέσσερις χωρίς πλέι οφς και χωρίς Final 4, που είναι η μόνη φάση της διοργάνωσης, στην οποία δεν αξιώθηκαν να συναντηθούν, ωστόσο ο Ολυμπιακός περιμένει να την εκδικηθεί για το... κακό που του έκανε στα πλέι οφς του 2001 (0-2) και του 2006-07 (0-2).

Μάλιστα τη δεύτερη φορά ανάμεσα σε εκείνους που του έφραξαν το δρόμο προς το ΟΑΚΑ ήταν ο νυν προπονητής της Μπασκόνια: ο Πάμπλο Πριτζιόνι, ο οποίος προτού προλάβει να βγάλει την αθλητική περιβολή του και σκοτώσει τον παίκτη μέσα του, έπιασε στον αέρα που του πέταξε ο

Κερεχέτα και ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της μπασκετικής εκδοχής της Βραζιλίας του ’82!

Τι εννοεί ο ποιητής; Απλούστατα ότι οι ακατονόμαστοι μπορούν να πλασάρονται ως η καλύτερη ομάδα στην ιστορία της Euroleague η οποία (αν και έπαιξε σε τέσσερα απανωτά Final 4) δεν αξιώθηκε ποτέ να ανέβει στο θρόνο.

Γιατί ακατονόμαστοι; Μα επειδή έχουν αλλάξει τόσα διαφορετικά ονόματα όλα αυτά τα χρόνια, ώστε αρχίζω να πιστεύω ότι δεν πρόκειται για ομάδα μπάσκετ, αλλά για κάποια συμμορία!

Πότε λέγονται Σάσκι Μπασκόνια, πότε Ταουγκρές, πότε Ταού Θεράμικα, πότε Ταού σκέτο, πότε Κάχα Λαμποράλ, πότε Λαμποράλ Κούτσα, πότε Μπασκόνια Βιτόρια Γκαστέιθ και δεν συμμαζεύεται...

Το νταλαβέρι του Ολυμπιακού με τους Βάσκους περιλαμβάνει πολλά συναρπαστικά επεισόδια, από τα οποία ένα είναι πολλώ λογιώ ξεχωριστό...

Το ημερολόγιο έδειχνε 5 Φεβρουαρίου του 2009 όταν στο πλαίσιο της δεύτερης αγωνιστικής του Top 16 o Ολυμπιακός, καθ’ οδόν προς το Final 4 του Βερολίνου υποδέχθηκε την (τόσο φορμαρισμένη και ασταμάτητη, ώστε να θεωρείται η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης εκείνη την εποχή) Ταού Κεράμικα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, σε ένα ματς το οποίο μετέδωσαν δυο ελληνικά κανάλια (ΣΚΑΙ, Novasports 1).

Oι «ερυθρόλευκοι» που είχαν βρεθεί έντεκα πόντους πίσω, ανέκαμψαν και προηγήθηκαν, δια χειρός Τζανίρο Πάργκο, με 72-69 ένα λεπτό πριν από τη λήξη. Ο Πάμπλο Πριτζιόνι με ½ βολές μείωσε σε 72-70, τον μιμήθηκε ο Λιν Γκριρ για το 73-70 και στην τελευταία κατοχή του αγώνα, ενώ απένεναν εννέα δευτερόλεπτα, η μπάλα βρέθηκε στα χέρια του Ιγκόρ Ρακότσεβιτς, ο οποίος μέχερι τότε ε΄χιε σκοράρει 23 πόντους.

Ο Σέρβος επιχείρησε να σκοράρει, αλλά λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο από το... Σαμικό Ηλείας: ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος έπαιξε την τέλεια άμυνα, έριξε μια μεγαλοπρεπή τάπα τον Ρακότσεβιτς και αμέσως μετά έσφιξε

τις γροθιές του και έβγαλε έναν βρυχηθμό λες και ήταν... μασίστας!

Χαλάλι του, διότι με αυτή την τάπα σφράγισε τη νίκη του Ολυμπιακού επί της Ταού η οποία προέλαυνε αήττητη από τις 27 Νοεμβρίου και έτρεχε ένα σερί 21-0 στην Ευρωλίγκα (6-0) και στο ισπανικό πρωτάθλημα (15-0)!

Ήταν τέτοιο το σοκ του Ιβάνοβιτς, ώστε, στην επιγενόμενη συνέντευξη Τύπου, έχασε τα λόγια του, αρχίζοντας να ομιλεί στα αγγλικά και ζήτησε διερμηνέα για να συνεχίσει τις δηλώσεις του στα ισπανικά ή στα γαλλικά!

Αυτό είναι που λένε τρικυμία εν κρανίω!

Οι συνθέσεις των δυο ομάδων:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ:Παπαλουκάς 5, Πελεκάνος, Βούιτσιτς 9, Μιλόσεβιτς, Μπουρούσης 15 (10ρ.), Χαλπερίν 10, Γκριρ 21, Βασιλόπουλος, Πρίντεζης 7, Ερτσεγκ, Σχορτσανίτης, Πάργκο 2. Προπονητής: Παναγιώτης Γιαννάκης.

ΤΑΟΥ:Πριτζιόνι 3, Ιλιέφσκι 7, Ρακότσεβιτς 23, Βιδάλ, Εσλάβα, Νόσενταλ, Τελέτοβιτς 14, Σαν Εμετέριο, Μάικλ 11, Μπάρατς 4, Μακ Ντόναλντ 8. Προπονητής: Ντούσκο Ιβάνοβιτς.