ΑΕΚ, Αρης, ΠΑΟΚ, τι θλίψη!

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΤΑΧΥΔΑΚΤΥΛΟΥΡΓΟΓΡΑΦΙΑΣ

ΑΕΚ, Αρης, ΠΑΟΚ, τι θλίψη!

ΑΕΚ, Αρης, ΠΑΟΚ, τι θλίψη!

Ο Μιχάλης Λεάνης με αφορμή την ήττα της ΑΕΚ, γράφει για ΑΕΚ, Αρη και ΠΑΟΚ και τα λάθη που έχουν κάνει καθώς δεν έφτιαξαν ποτέ τους ένα σοβαρό προγραμματισμό, δεν εστίασαν ποτέ στην προοπτική, δεν χάραξαν μια πορεία για να την ακολουθήσουν με συνέπεια και κυρίως με υπομονή.

Powerfest! 147 τουρνουά από 21/1 μέχρι 4/2. (21+) * Ισχύουν Οροι και Προϋποθέσεις

Η ΑΕΚ έχασε από την Στράσμπουρ και οι ελπίδες για την πρόκριση στην επόμενη φάση της διοργάνωσης μειώθηκαν αισθητά. Δεν είναι ή ήττα. Όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι και οι ήττες και οι νίκες. Αλλά δεν μπορείς να μην σταθείς στον τρόπο με τον οποίο έχασε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι η Ένωση.

Οι Γάλλοι παρακαλούσαν στην κυριολεξία γονυπετής να χάσουν. Και αντί η ΑΕΚ να πάρει το ματς για να ανανεώσει τις πιθανότητες για πρόκριση, προσβλήθηκε από την νόσο των Γάλλων, με αποτέλεσμα να την ξεπεράσει σε λάθη και επιπολαιότητες.

Πραγματικά όποιος παρακολούθησε την αναμέτρηση αποκλείεται να μην εντυπωσιάστηκε από την προχειρότητα των δυο ομάδων στα τελευταία δευτερόλεπτα.

Λάθη  κραυγαλέα, παιδαριώδη  που μόνο σε συναντήσεις ομάδων χαμηλών κατηγοριών «επιτρέπονται».

Καλά για την  ποιότητα αλλά και  την  ελαφρότητα της Στράσμπουρ στο παιχνίδι της , δεν θα πέσουμε σε κατάθλιψη , ούτε θα μας πάρουν τα κλάματα μέχρι το ξημέρωμα.

Ο προβληματισμός για την ποιότητα των ευρωπαϊκών  ομάδων δεύτερης κα τρίτης γραμμής και το που πάει το άθλημα γενικότερα στην Γηραιά Ήπειρο δεν είναι της παρούσης.

Αλλά είναι αδύνατον να μην προβληματιστούμε για την εικόνα της ΑΕΚ στην διοργάνωση αλλά  και των δυο άλλων εκπροσώπων. Του Άρη και του ΠΑΟΚ .

Η εικόνα και των τριών είναι με μια λέξη : αποκαρδιωτική!!! Και η εικόνα αυτή αν θέλουμε να προσεγγίσουμε το θέμα μακριά από τις συλλογικές ή οπαδικές προτιμήσεις δεν τιμά καθόλου μα καθόλου το ίδιο το άθλημα.

Ένα άθλημα με περγαμηνές και διακρίσεις στο παρελθόν -όχι και τόσο μακρινό- σε όλες τις κατηγορίες σε διασυλλογικό επίπεδο. Δεν τιμά επίσης την ιστορία των τριών εκπροσώπων , την διαδρομή τους , τις κατακτήσεις τους , την δυναμική τους, το βάρος φανέλα τους.

Έχουμε να κάνουμε με βαριές φανέλες, ομάδες με προϊστορία, με συμμετοχές σε φάιναλ φορ , με ευρωπαϊκόύς τίτλους με κύπελλα και διακρίσεις στις βιτρίνες τους. Που χάθηκαν αυτά τα ένδοξα χρόνια;

ΑΕΚ-Άρης-ΠΑΟΚ συμμετέχουν στη τρίτη τη τάξη διοργάνωση και αδυνατούν  να σηκώσουν κεφάλι! Αδυνατούν να φτάσουν τουλάχιστον  στου δρόμου τα μισά!

Κανονικά με βάση την προϊστορία , το εκτόπισμα τους στο άθλημα θα έπρεπε να διεκδικούν θέση στους τελικούς. Στο Τσάμπιονς Λίγκ για λόγους πρεστίζ και καταξίωσης του θεσμού χοροπηδούσαν από την χαρά τους όταν κατάφεραν να εξασφαλίζουν την συμμετοχή των τριών ελληνικών ομάδων  

Αντ’ αυτού έχουν μεταμορφωθεί σε εύκολη λεία στα χέρια κάθε όψιμου διεκδικητή. Φανταστείτε τι θα γινόταν αν συμμετείχαν στο Γιούροκαπ!!! Σε κάθε νίκη θα είχαμε πρόταση για καθιέρωση εθνικής εορτής με σημαιοστολισμό!

Εδώ δεν καταφέρνουν να βάλουν από κάτω μπασκετικά «χωριά» και «κωμοπόλεις» , που να προχωρήσουν ένα σκαλί παραπάνω.

Παρακολουθώντας την πορεία και των τριών ομάδων από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 μου πέφτει κομματάκι δύσκολο να βλέπω και τους τρείς να ταπεινώνονται κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Να χάνουν κατά κράτος από ομάδες όπως  Γκαζιαντέπ , Νεπτούνας Βέντσπιλς, Βενέτσια , Ολίμπια Λιουμπλιάνας , Μπαϊρόιτ , Μπαϊγκόν για τα κουνούπια , Σαλόν , Μαλόν και το λουρί της μάνας, Αβελίνο ,Οστάνδη Νίμπουργκ , Ζιελόνα Γκόρα και …κατηφόρα.

Ομάδες που τις είχανε κάποτε για πρωϊνό! Συγνώμη αλλά αρνούμαι να  δεχθώ αυτές οι ομάδες να χάνουν από συλλόγους με γήπεδα λίγα τετραγωνικά μεγαλύτερα από τα ψιλικά του μπάρμπα-Αρίστου στη γειτονιά ,με …ζωγραφιστούς θεατές στις κερκίδες και χειροκροτήματα κονσέρβα όπως στις εκπομπές του Μαστοράκη!

Αλλά αν θέλουμε να πούμε τα πράματα με το όνομα τους και οι τρείς πληρώνουν ακριβά τις αμαρτίες τους. Πληρώνουν τα δικά τους λάθη! Και θα συνεχίσουν να καταβάλλουν το αντίτιμο αν δεν αλλάξουν μυαλά και νοοτροπία. Γιατί και οι τρείς φαγώθηκαν να κλείσουν την ψαλίδα που τους χώριζε από τους δυο μεγάλους. Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό.

Έτσι απλά, με μόνο κριτήριο το οικονομικό , αγνοώντας παντελώς την διαδρομή που όφειλαν να διανύσουν. Αμ δε! Αν έπαιζαν ΜΟΝΟ τα λεφτά ρόλο, ούτε ο Παναθηναϊκός με τον Ολυμπιακό θα βρισκόταν εκεί που βρίσκονται να συναγωνίζονται μεγαθήρια στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.

Και αν κάποτε οι ελληνικές ομάδες στηρίζονταν κυρίως στην οικονομική τους ευμάρεια, τα χρόνια αυτά έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.  

Δεν έφτιαξαν ποτέ τους ένα σοβαρό προγραμματισμό, δεν εστίασαν ποτέ στην προοπτική, δεν χάραξαν μια πορεία για να την ακολουθήσουν με συνέπεια και κυρίως με υπομονή. Αμφιβάλλω αν είχαν στο μυαλό τους τι ομάδες θέλουν  να φτιάξουν και τι χρόνος απαιτείται.    

Αφέθηκαν σε προέδρους-παράγοντες μεσσίες, με οικονομική επιφάνεια , οι οποίοι όμως γνώριζαν από μπάσκετ , όσο εγώ γνωρίζω να φτιάξω ιμάμ μπαϊλντί! Πλάκωσαν κι από δίπλα λογιών-λογιών τυχάρπαστοι , όψιμοι παντογνώστες του αθλήματος και έτσι έδεσε το γλυκό.

Μόνο που το γλυκό δεν τρώγεται! Δεν κατάλαβαν λόγω άγνοιας  ή αρνήθηκαν από εγωισμό  να καταλάβουν δυο πράματα. Πρώτο: Ότι στο πρωτάθλημα μετά τους δυο προνομιούχους πρώτους σε όποια θέση και να τερματίσεις είναι το ένα κι το αυτό.

Δεύτερο: Ότι ο πραγματικός ανταγωνισμός γι’ αυτές τις ομάδες θα ήταν οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις όπου και αν συμμετείχαν. Εκεί θα μεγάλωναν μπασκετικά εκεί θα αποκτούσαν εμπειρίες και παραστάσεις , εκεί θα αναμετριόνταν με τα ανάλογα μ’ αυτούς μεγέθη. Κι έτσι βήμα το βήμα θα έφταναν όλο και πιο ψηλά.

Αντί να φτιάξουν λοιπόν ομάδες, πραγματικές ομάδες , με σταθερό κορμό αξιοποιώντας τις υποδομές τους με υπομονή και συνέπεια,- όχι απλά στηρίζοντας αλλά επιμένοντας σε δικά μας παιδιά ,- με σκοπό να χτίσουν χαρακτήρες και προσωπικότητες, ώστε οι ξένοι που θα έρθουν να καταλάβουν από την πρώτη στιγμή ότι έχουν να κάνουν με συλλόγους με όραμα και φιλοσοφία , έφτιαξαν ομάδες μιας σεζόν!

Πόσο ανταγωνιστική να είναι μια ομάδα 8-9 μηνών; Μοιραία κατάντησαν στέκια γυρολόγων ανοίγοντας διάπλατα την κερκόπορτα  σε κάθε λαμόγιο μανατζαρέο!

Έτσι κάθε χρόνο είχαμε άλλη ΑΕΚ, άλλον Άρη κι άλλον ΠΑΟΚ. Και συγχρόνως ένα τσουβάλι χρήματα πεταμένα σε ένα πηγάδι χωρίς πάτο.  Τώρα με την κρίση έχουν αλλάξει τα …γούστα. Αλλά το θέμα είναι να συνειδητοποιήσεις τι έκανε λάθος κι όχι να στο επιβάλει η οικονομική ύφεση!

Αν πάλι η τσέπη σου δεν στενάζει είναι αδύνατον να μην δεχθείς το αδιέξοδο στο οποίο έχεις περιέλθει! Μετά λοιπόν την φετινή αποκαρδιωτική εικόνα ,καιρός και οι τρείς  να διδαχθούν από τα λάθη τους και να αλλάξουν φιλοσοφία.

Γιατί αν δεν το πράξουν το μόνο παράσημο που θα έχουν να επιδείξουν στο μέλλον θα είναι οι δαχτυλιές από τις σφαλιάρες  στο σβέρκο τους.

Best of internet