Σαλάμ αλέκουμ, Στέργιο…

Σαλάμ αλέκουμ, Στέργιο…

Σαλάμ αλέκουμ, Στέργιο…

Ο Πανιώνιος άλωσε τη Ρόδο και ο Βασίλης Σκουντής βάζει …αραβικούς υπότιτλους στην ελληνική μπασκετική και εξίσου δραματική εκδοχή της ταινίας «Κράμερ εναντίον Κράμερ»…

H ταινία «Κράμερ εναντίον Κράμερ» γυρίστηκε το 1979, σημείωσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και πήρε κιόλας πέντε βραβεία Οσκαρ….

Σαράντα χρόνια αργότερα το ελληνικό μπασκετικό remake του ήταν εξίσου δραματικό και μάλιστα γυρίζεται πολλές φορές, ίσα ίσα για να γίνεται ακόμη πιο βασανιστικό το μαρτύριο του Κολοσσού!

Το τεράστιο μπρούτζινο άγαλμα που κατασκευάσθηκε από τον Χάρη τον Λίνδιο και απεικόνιζε τη μορφή του θεού Απόλλωνα, έπεσε το 222 προ Χριστού. Η φερώνυμη ομάδα έπεσε το 2006 μετά Χριστόν, αναστηλώθηκε στο πι και φι, έστεκε αγέρωχη επί 13 συναπτά έτη, αλλά κι αυτηνής τα γόνατα δεν άντεξαν και φαίνεται πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να καταρρεύσει βροντωδώς…

Μεγάλη πέρασαν είχαν εφέτος στη Ρόδο οι… Κράμερ και μάλιστα προτού καν ανοίξει η τουριστική περίοδος!

Η ομάδα του σμαραγδένιου νησιού άλλαξε τέσσερις προπονητές (Νίκος Βετούλας, Κώστας Φλεβαράκης, Στάθης Νεραντζάκης, Στέργιος Κουφός), αλλά το πεπρωμένο της έγραφε ότι θα τη ρίξουν δυο δικοί της αγαπημένοι άνθρωποι!

Της έδωσε το πρώτο κτύπημα στις 26 Ιανουαρίου (Κολοσσός-Χολαργός 75-81) ο Αρης Λυκογιάννης και την αποτέλειωσε χθες (Κολοσσός-Πανιώνιος 106-109) ο Βασίλης Φραγκιάς με …ολίγη από Ντέιβιον Μπέρι!

Βασικά, η δόση του πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος ήταν πολλή και δολοφονική (30 πόντοι), απλώς ολίγη υπήρξε η θητεία του στον Κολοσσό την περίοδο 2016-17, κατά την οποία έπαιξε σε δυο ματς…

Αφήνω έξω από αυτή τον λογαριασμό τον (παίκτη, όχι τον προπονητή) Σωτήρη Μανωλόπουλο που έφυγε νικητής με τον Ήφαιστο Λήμνου, διότι στον μικρόκοσμο που ζούμε, όλοι ξαναβρίσκουν κάπου τις παλιές αγάπες τους…

Για τον Λυκογιάννη και τον Φραγκιά όμως αυτές τις παλιές αγάπες δεν τις σκόρπισαν οι ανεμόμυλοι στο Μανδράκι, ίσα ίσα που τις ξαναφούντωσαν διότι και οι δυο έφυγαν βουρκωμένοι από τη Ρόδο σε ματς βγαλμένα από καρμπόν!

Κόντρα στον Χολαργό οι Ροδίτες προηγήθηκαν με 34-19 και ηττήθηκαν στην παράταση, στην οποία δεν πέτυχαν ούτε μισό πόντο (0-6). Χθες βρέθηκαν μπροστά με 14 πόντους στο 31ο λεπτό και με 86-76 στο 37ο, αλλά ίσως τους έφαγε η απληστία τους για το +8 και σε κάθε περίπτωση ηττήθηκαν και πάλι στην παράταση.

Déjà vu!

Ο Λυκογιάννης είχε διαδεχθεί τον Νοέμβριο του 2014 τον Μιχάλη Κουταλιανό και έμεινε τέσσερα χρόνια στον πάγκο του Κολοσσού, όσο για τον Φραγκιά κοντεύει να χάσει τον λογαριασμό στα πάρε-δώσε και στα σούρτα φέρτα του στο νησί των Ιπποτών!

Μιλούσα χθες το βράδυ μαζί του και όντως κόμπιαζε. Είχε ήδη βουρκώσει στο Βενετόκλειο και μάλιστα κάμποσες φορές…

«Η πρώτη ήταν όταν μπήκα στο γήπεδο και ήταν σαν να βλέπω σε φιλμ τη ζωή μου. Η δεύτερη την ώρα της βράβευσης μου από τον Κολοσσό. Η τρίτη στο τέλος του ματς που δεν ήξερα εάν πρέπει να χαίρομαι για τη νίκη του Πανιωνίου ή να λυπάμαι επειδή δεν ήθελα με τίποτα είμαι αυτός που θα ρίξει τον Κολοσσό στην Α2» μου είπε…

Υπάρχει και μια τέταρτη σκηνή, που εκτυλίχθηκε έξω από το γήπεδο, όταν αναχωρούσε η αποστολή του Πανιωνίου. «Με πλησίασε μια ηλικιωμένη κυρία και στ’ αλήθεια με έκανε χάλια με μια κουβέντα της και ένιωσα σαν να μου μπήγει ένα μαχαίρι στην καρδιά. Ήταν στενοχωρημένη και μου είπε «κύριε Φραγκιά εσείς μας ανεβάσατε, εσείς μας ρίξατε κιόλας».

Για τον 58χρονο προπονητή ο Κολοσσός είναι όντως αυτό που λένε «η ομάδα της καρδιάς του». «Εννοείται, έγινα κι εγώ τσαμπίκος. Με φώναξαν τρεις φορές, με απέλυσαν, με ξαναπροσέλαβαν, τους ανέβασα για πρώτη φορά, νικήσαμε τον Παναθηναϊκό, που ετοιμαζόταν για το Final 4, βγήκαμε τρίτοι στην κανονική περίοδο και τέταρτοι στα πλέι οφς. Τόσα και τέτοια πράγματα που μένουν αξέχαστα. Στ’ αλήθεια έχω αφήσει στη Ρόδο ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου και της ζωής μου».

Grosso modo ο Φραγκιάς έμεινε περίπου έξι χρόνια στον πάγκο του Κολοσσού και βίωσε όλες τις μεγάλες στιγμές μιας ομάδας που μετά τον πρώτο υποβιβασμό της (2006) επέστρεψε ακαριαία και όχι μόνο δεν το κούνησε ρούπι μέχρι τώρα, αλλά δεν ένιωσε κιόλας ποτέ άλλοτε τον κίνδυνο και το τρέμουλο του υποβιβασμού…

Τώρα όμως… Τώρα, όπως παραδέχθηκε και ο δόλιος ο Στέργιος Κουφός, που παρεμπιπτόντως είναι πολύ θρήσκος άνθρωπος, «μόνο ένα τεράστιο θαύμα μπορεί να μας σώσει, είμαστε πια ομάδα της Α2»!

Γίνονται άραγε θαύματα; Ο Κολοσσός έχει ακόμη να παίξει στη Ρόδο με το Περιστέρι και την ΑΕΚ και εκτός έδρας με τον Ολυμπιακό, το Ρέθυμνο και τον ΠΑΟΚ, ενώ αγνοείται η τύχη των τελευταίων 31 δευτερολέπτων του αγώνα με το Λαύριο και κανείς δεν ξέρει το ντόμινο που θα προκαλέσει το «μέχρι τέλους», που έχει κάνει λάβαρο του ο Ολυμπιακός!

Αμ’ το άλλο; Ο Κουφός που θεωρείται και όντως είναι εξπέρ και μετρ στις ανόδους, έχοντας 14 από δαύτες στο βιογραφικό σημείωμα του (με τελευταία την περυσινή του Χολαργού από την Α2 στην Α1), τώρα ετοιμάζεται να ρουφήξει το κώνειο ενός υποβιβασμού σε μια εξ ορισμού και εκ προοιμίου επικίνδυνη αποστολή, με την ομάδα την οποία το 2005 ως προπονητής του ΑΓΟΡ απέκλεισε στους διπλούς ημιτελικούς και οδήγησε τους Ρεθυμνιώτες στον τελικό με τον Παναθηναϊκό…

Λαχείο τους έτυχε λοιπόν του Κουφού και του Φραγκιά, απλώς ο Στέργιος έπιασε τον… λήγοντα και ο Βασίλης τζακ ποτ!

Οι δυο τους διάγουν αντίθετους βίους, αλλά τους είδαν να κινούνται και παράλληλα…

Τη σεζόν 2011-12 ο Φραγκιάς έβγαλε τρίτο στην κανονική περίοδο και τέταρτο στα πλέι οφς (κόντρα στον Πανιώνιο) τον Κολοσσό και ο Κουφός τέταρτο το Ρέθυμνο, ενώ την επόμενη σεζόν με τη νίκη του στη Νέα Σμύρνη έδιωξε τον Θανάση Σκουρτόπουλο και έστειλε σούμπιτο στον νεοσμυρνιώτικο πάγκο τον Γιάννη Σφαιρόπουλο.

Έναν χρόνο αργότερα οι δυο τους συναντήθηκαν στη Ντόχα, ο μεν Κουφός ως προπονητής της Αλ Ραγιάν, ο δε Φραγκιάς ευρισκόμενος στον πάγκο της Εθνικής ομάδας του Κατάρ…

Αυτές οι αραβικές μέρες και νύχτες αναβίωσαν χθες το μεσημέρι στη Ρόδα, όταν χαιρετήθηκαν και αγκαλιάσθηκαν πριν από το τζάμπολ και μάλιστα στη γλώσσα του… Μωάμεθ!

Σαλάμ αλέκουμ Στέργιο, είπε ο Φραγκιάς…

Μαλέκουμ σαλάμ Βασίλη, αντιφώνησε ο Στέργιος…

Best of internet