Αγαπώ, άρα πασάρω!
Είναι ελάχιστες, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, οι φορές που έχω συλλάβει τον εαυτό μου να υποκύπτει στον πειρασμό του copy and paste δικών μου κειμένων, αλλά με τον λεγάμενο αυτό μου φαίνεται αναπόδραστο!
Δεν ξέρω εάν ο Σπανούλης είναι φιλόζωος και εάν ειδικώς συμπαθεί τα ωδικά πτηνά, αλλά με τα ρεκόρ και τις πρωτιές που έχει πάρει αμπάριζα τον τελευταίο χρόνο θαρρώ πως του ταιριάζει γάντι εκείνο το παλιό τραγούδι του Χρηστάκη που έλεγε πως «από κανάρα σε κανάρα θα πετάω»!
Αυτό ακριβώς κάνει εσχάτως ο αρχηγός του Ολυμπιακού: πετάει ρεκόρ σε ρεκόρ, από πρωτιά σε πρωτιά και από Εβερεστ σε Εβερεστ αφήνοντας το έντονο αποτύπωμα και τη διαχρονική παρακαταθήκη του στις επόμενες γενιές.
Τις έχει που τις έχει εύκολες τις εγκυμοσύνες η γυναίκα του, κόλλησε και ελόγου του και κυοφορεί ασυστόλως, με αποτέλεσμα μέσα σε λιγότερο από εννέα μήνες να γεννήσει τρία ρεκόρ!
Στις 30 Μαρτίου 2018 στη Μάλαγα (Ουνικάχα-Ολυμπιακός) προσπέρασε τον «έτερο Καππαδόκη», Δημήτρη Διαμαντίδη και αναρριχήθηκε στο Νο 1 των πασέρ στα χρονικά της Ευρωλίγκας.
Με τη φόρα που είχε πάρει, στις 13 Απριλίου 2018 στη Νέα Σμύρνη (Πανιώνιος-Ολυμπιακός) άφησε πίσω του τον Νίκο Χατζή και μόστραρε την αφεντομουτσουνάρα του στην κορυφή
των σκόρερς του ελληνικού πρωταθλήματος επί εποχής ΕΣΑΚΕ…
Προχθές ανήμερα τα Φώτα, μοίρασε τον… αγιασμό του στο Νέο Φάληρο (Ολυμπιακός-ΑΕΚ) και συστήνεται πλέον και ως ο κορυφαίος σερβιτόρος της Α1, παίρνοντας τη σκυτάλη πάλι από τον Μήτσο.
Τι μένει για να ολοκληρωθεί το 4x4; Ο τίτλος του πρώτου σκόρερ της Ευρωλίγκας, αλλά καιρός φέρνει τα λάχανα των ασίστ, καιρός φέρνει και τα παραπούλια των πόντων, καθότι χρειάζεται άλλους 237 για να ξεπεράσει τον Χουάν Κάρλος Ναβάρο.
Μπίνγκο!
Ο ίδιος ο Μπίλης έχει παραδεχθεί το προφανές, πως δηλαδή «είμαι ψυχάκιας με το μπάσκετ», αλλά πλέον συνιστά και ένα case study: μια μοναδική περιπτωσιολογία στο πλαίσιο της οποίας ένας (καθ’ όλα χαρισματικός) θα κάθεται σε λίγο καιρό στο τιμόνι του οδηγού δυο διαφορετικών διοργανώσεων τόσο ως εκτελεστής, όσο και ως δημιουργός.
Μέγας είσαι συνονόματε και θαυμαστά τα έργα σου!
Στις 6 του περασμένου Απριλίου, μετά την αναρρίχηση του στην κορυφή των πασέρ της Ευρωλίγκας είχα μιλήσει επί μακρόν μαζί του για μια συνέντευξη που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προανήγγειλα στον πρόλογο μου την αμαρτία του copy and paste…
Σε αυτή την εξομολόγηση, μεταξύ άλλων μου έδωσε το δικαίωμα να βάλω σήμερα τον παραποιημένο τίτλο από το «Cogito ergo sum» του Καρτέσιου. Ο Γάλλος φιλόσοφος λάνσαρε το «Σκέπτομαι, άρα υπάρχω» και ο Σπανούλης το παραφράζει σε «Αγαπώ, άρα πασάρω»!
Ιδού, λοιπόν τι μου είχε πει πριν από εννέα μήνες…
* Ήξερα ότι χρειαζόμουν τέσσερις ασίστ για να ανέβω στην πρώτη θέση, αλλά δεν τις μέτραγα κιόλας. Δεν με νοιάζουν τα ρεκόρ αυτά καθ’ αυτά, αλλά το τι φέρνουν στην ομάδα. Θα ασχοληθώ με τα ατομικά επιτεύγματα μου όταν βγω στη σύνταξη και δεν θα ‘χω τι άλλο να κάνω.
* Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να μπαίνω στο γήπεδο και να χαίρομαι το παιχνίδι, χωρίς εκπτώσεις, ενοχές και δεύτερες σκέψεις. Νιώθω ευλογημένος που είμαι υγιής, κάνω αυτό που λατρεύω και δίνω ό,τι μπορώ και ό,τι μου βγαίνει κάθε βράδυ. Εάν ασχολιόμουν με το ανελέητο κυνηγητό των ρεκόρ, θα αποπροσανατολιζόμουν και θα χάλαγα το μυαλό μου. Μπαίνω και παίζω σαν να μην τρέχει τίποτε, λες και είμαι το παιδί στην αυλή του σχολείου ή στην αλάνα και ξέρω πως όλα τα άλλα θα συμβούν μόνα τους.
* Η τελειομανία που με διέπει είναι πολύ καταπιεστική, αλλά έμαθα να ζω μαζί της.
* Δεν θα μπορούσα να ζήσω με το εάν κι εφόσον, γι αυτό κάνω βουρ στον πατσά. Είμαι ψυχάκιας με το μπάσκετ και ακόμη και τώρα μπαίνω στο γήπεδο σαν να είναι η πρώτη φορά ή σαν να παίζω το τελευταίο ματς της ζωής μου.
* «Οταν κοιτάζω τη στατιστική ενός αγώνα, ασυναίσθητα το βλέμμα μου πηγαίνει στη στήλη με τα λάθη! Αυτά παρατηρώ πρώτα, ύστερα τα ριμπάουντ, μετά τις ασίστ και στο τέλος τους πόντους».
* Υπολογίζω ότι ως γκαρντ σε κάθε αγώνα καλούμαι να διαχειριστώ 60-70 μπάλες, χώρια η πίεση που δέχομαι
από τους αντιπάλους σε κάθε κατοχή. Θεωρώ λογικό το να κάνω λάθη, αρκεί να μην αποβαίνουν μοιραία, άλλωστε και ο Στιβ Νας που τον είχα πρότυπο ήταν πρώτος και στις δυο κατηγορίες. Και στις ασίστ και στα λάθη. Η μήπως πάνε πίσω ο Τζέιμς Χάρντεν και ο ΛεΜπρόν Τζέιμς;
* Εάν έπρεπε να δώσω έναν γλαφυρό ορισμό στην ασίστ θα έλεγα ότι είναι η έκφραση της αγάπης μου προς τον συμπαίκτη μου και της επιθυμίας μου να του βγάλω τον καλύτερο εαυτό του!
* Εάν έπρεπε να δώσω έναν εξίσου γλαφυρό ορισμό στο καλάθι θα έλεγα ότι είναι η φύση μου και η ανάγκη να κάνω κάτι δικό μου σε έναν αγώνα.
* Η διαφορά μου με τον Διαμαντίδη και τον Παπαλουκά είναι ότι αυτοί επειδή υπερείχαν σε μπόι πάσαραν από ψηλά, ενώ εγώ μηχανεύομαι διαφορετικούς τρόπους και συνάμα κοιτάζω περισσότερο από αυτούς προς το καλάθι.
* Οταν έχω την μπάλα στα χέρια μου πρώτα κοιτάζω πώς μπορώ να εκτελέσω και όταν μαζεύω πάνω μου την άμυνα τότε πασάρω ψάχνοντας τον κατάλληλο συμπαίκτη, στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή.
* Δεν περνάει ούτε μια μέρα που να μη σκέπτομαι πώς μπορώ να βελτιώσω και να κάνω πιο αποτελεσματικό το παιχνίδι μου, επινοώντας ή προσπαθώντας να τελειοποιήσω κινήσεις. Τώρα τελευταία, για παράδειγμα, με έχει κυριεύσει η επιθυμία να διευκολύνω τη δημιουργία μου μέσα από τις επιταχύνσεις. Πλάκα πλάκα νιώθω σαν το μικρό παιδί που ψάχνει στα ντουλάπια να βρει το βαζάκι με τη μερέντα!
* Ήμουν ανέκαθεν θαυμαστής του Στιβ Νας διότι ήταν μια σταλιά άνθρωπος, αλλά κάλυπτε το έλλειμμα στο ύψος με την ιδιοφυία του, έβλεπε πέντε φάσεις μπροστά και περνούσε την μπάλα μέσα από την κλειδαρότρυπα.
* Νιώθω υπερήφανος και ευλογημένος που έπαιξα με την αφρόκρεμα των πασέρ: τον Γιασικέβιτσους, τον Παπαλουκά, τον Διαμαντίδη, τον Ζήση, τον Τεόντοσιτς...
* Εάν οι ψηλοί που έχω ταίσει με τις ασίστ με ευχαριστούν, τότε εγώ τους ανταποδίδω τις ευχαριστίες διότι όλοι τους βρέθηκαν στην ίδια σελίδα μαζί μου αφομοίωσαν το παιχνίδι μου.
* Οταν έχω την μπάλα στα χέρια μου δεν ενεργώ με... σκονάκι, αλλά αφήνω να με καθοδηγήσουν το ένστικτο, το διάβασμα της άμυνας, το παιχνίδι που είναι ζωντανό και το ταλέντο που έχω για να παίρνω ακαριαίες αποφάσεις.
* Ανάμεσα στην ασίστ για τρίποντο και στην ασίστ για κάρφωμα προτιμώ όποια μου «δώσει» η αντίπαλη άμυνα.
* Εκτός από την ασίστ στον Πρίντεζη για το νικητήριο καλάθι στον τελικό με την ΤΣΣΚΑ στην Πόλη έχω σε περίοπτη θέση... και εκείνη που έδωσα με το αριστερό χέρι στον Τζόε Ντόρσεϊ στα 16 δευτερόλεπτα του ημιτελικού με την Μπαρτσελόνα και «έγραψε» το τελικό 68-64.
* Οι πιο αστείες πάσες είναι... αυτές που αντί για τα χέρια πάνε στα κεφάλια των συμπαικτών!
* Μου αρέσει το pick n’ roll διότι απαιτεί τη συνεργασία και τον συντονισμό όχι δυο παικτών, όπως νομίζει ο κόσμος, αλλά ολόκληρης της πεντάδας.
* Ανέπτυξα το ταλέντο μου στη δημιουργία από μικρός επειδή δεν ήμουν ψηλός και έπρεπε να επιβιώνω στις δύσκολες καταστάσεις, ειδικότερα όταν μου την έπεφταν δυο τρεις αντίπαλοι.
* Από την πρώιμη εποχή της καριέρας μου δεν θα ξεχάσω ποτέ το πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων, που κατακτήσαμε με τον Κεραυνό Λάρισας, το 1999 στον Βόλο, νικώντας στον ημιτελικό τον Αρη και στον τελικό τον Ολυμπιακό.
* Μου αρέσει το isolation game διότι ως τακτική απομόνωσης ενός παίκτη με ιντριγκάρει να ανοίξω το γήπεδο και να δω κατάφατσα τις επιλογές μου.
* Οδεύοντας προς τα 36 χρόνια μου (ΣΣ: και πλέον προς τα 37) ζω και απολαμβάνω κάθε στιγμή, δεν με νοιάζουν τα ρεκόρ και οι φανφάρες και δεν μπαίνω στο τριπάκι να αγχώνομαι σκεπτόμενος το πότε θα σταματήσω.
Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.
