Τον Καλάθη και τα... μάτια τους!

Τον Καλάθη και τα... μάτια τους!

Τον Καλάθη και τα... μάτια τους!

Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για τον άκεφο Παναθηναϊκό και την ξεκάθαρη «αγγαρεία» που έκαναν οι παίκτες στη Ρουμανία, το κρίσιμο 15μερο που ακολουθεί, ενώ στέκεται στον Νικ Καλάθη ο οποίος ανεβάζει... 101 επίπεδα την ομάδα κάθε φορά που βρίσκεται στο παρκέ.

''Εδώ παίζεις στην έδρα σου και με Cash Out* '' *Ισχύουν Όροι και Προυποθέσεις

«I just love to play basketball» είναι η... μόνιμη απάντηση που δίνει ο Νικ Καλάθης σε σχετικές ερωτήσεις για την απόδοσή του ύστερα από ένα καλό ματς που θα κάνει. Ναι, αυτός είναι ο Νικ. Να παίρνει μια μπάλα και και να ξεχύνεται στο παρκέ. Είτε θα παίξει τελικό EuroLeague, είτε τελικό playoffs, είτε ένα απλό ματς της regular season, είτε προπονητικό διπλό, είτε φιλικό, είτε ακόμα και με τους φίλους του στα ανοικτά γήπεδα.

Σίγουρα δεν γίνεστε σοφότεροι με αυτό που λέω, αλλά μερικές φορές κάποια πράγματα που είναι αυτονόητα πρέπει και να υπογραμμίζονται. Και γι' άλλη μια φορά φάνηκε ότι ο Νικ Καλάθης αποτελεί την αρχή και το τέλος του Παναθηναϊκού. Ο φυσικός ηγέτης αυτής της ομάδας, ο οποίος όσο βρίσκεται στο παρκέ ξέρει πως να μεταδίδει αυτή τη σιγουριά και στους υπόλοιπους συμπαίκτες του. Ακόμα και σε φιλικά τα οποία αποτελούν πραγματική αγγαρεία για όλους τους παίκτες! Φυσικά και για εκείνον.

Και φυσικά αυτά τα ματς προσφέρονται μόνο για τους προπονητές. Πραγματικά, ΜΟΝΟ για τους προπονητές. Και αυτό δεν είναι κάτι που λέω εγώ, αλλά κάτι που υποστηρίζει το ίδιο το προπονητικό τιμ θέλοντας να ανακατέψει την τράπουλα στις πεντάδες, να ταιριάξει πρόσωπα μεταξύ τους, να βρει τη χημεία μεταξύ τους και να καταλήξει στα κατάλληλα σχήματα για τις... κατάλληλες στιγμές. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι και στην αναμέτρηση με την Κλουζ, ο Πασκουάλ δεν κρατούσε για πολύ ώρα ένα συγκεκριμένο σχήμα στο παρκέ. Το rotation ήταν συνεχόμενο και όλοι έπαιζαν με πεντάλεπτες, μάξιμουμ επτάλεπτες παρουσίες στο παρκέ.

Παρόλα αυτά δεν γίνεται να μην πούμε δυο πραγματάκια. Το πρώτο και το κυριότερο. Κάθε φορά που ο Νικ Καλάθης ήταν στο παρκέ, τα πάντα λειτουργούσαν... ρολόι στον Παναθηναϊκό. Τόσο στην επίθεση, όσο και στην άμυνα. Στην επίθεση δεν ήταν λίγες οι φορές που «έφτιαξε» φάσεις στους συμπαίκτες του και δη στον Λάσμε με τον οποίο φαίνεται να αποκτά άμεσα... χημεία. Και όχι μόνο. Με τα γνωστά του floaters, έδειξε ότι εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα απειλητικός ενώ όποτε χρειάστηκε το τρίποντο, συνέχισε από εκεί που είχε... σταματήσει στο ματς της Εθνικής με τη Γεωργία

Και κάτι ακόμα πολύ σημαντικό. Στο «πέντε εναντίον πέντε» ξέρει να πάρει τις σωστές αποφάσεις και να αξιοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους συμπαίκτες του. Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση ήταν αφενός η πιεστική του άμυνα πάνω στη μπάλα ακόμα και σε ένα παντελώς αδιάφορο και άνευ ουσίας και σημασίας φιλικό και αφετέρου η αυταπάρνηση που έδειξε «βουτώντας» για να σώσει την κατοχή! Ξαναλέω. Σε ένα παντελώς αδιάφορο παιχνίδι. Και το πόσο σημαντικός είναι για τον Παναθηναϊκό ακόμα και όταν έχει να αντιμετωπίσει μία ομάδα επιπέδου FIBA Europe Cup το έδειξε τη στιγμή που έμεινε στον πάγκο. Ήταν το διάστημα όπου η Κλουζ πραγματοποίησε ένα επιμέρους 19-7 στο δεύτερο ημίχρονο, το χειρότερο διάστημα των «πρασίνων» στο ματς.

Εν ολίγοις. Κάθε φορά που βρίσκεται στο παρκέ ο Νικ, όχι ένα, αλλά... 101 επίπεδα ανεβάζει τον Παναθηναϊκό. Άλλη ομάδα είναι οι «πράσινοι» με τον Καλάθη και τελείως διαφορετική χωρίς εκείνον. Το να βρίσκεται με τον Λάσμε με... κλειστά τα μάτια έχοντας παίξει μαζί μόνο σε δύο φιλικά και σε μερικά προπονητικά διπλά, είναι ένα απλό και μόνο παράδειγμα. Μπορεί να λένε ότι «ουδείς αναντικατάστατος» αλλά στην περίπτωση του Καλάθη όσον αφορά ΑΥΤΟΝ τον Παναθηναϊκό, σίγουρα δεν ισχύει. Από εκεί και πέρα το μπαλάκι πάει στον προπονητή. 

Ο Τσάβι Πασκουάλ έχει μπροστά του δύο εβδομάδες μέχρι το τζάμπολ της EuroLeague για να «μοντάρει» την ομάδα όσο το δυνατόν καλύτερα. Δύο εβδομάδες οι οποίες ίσως να είναι και οι πιο κρίσιμες της προετοιμασίας. Ο Καταλανός θα έχει -εκτός απροόπτου- όλους τους παίκτες στην διάθεσή του από τη στιγμή που θα ενσωματωθεί και ο Παππάς, ενώ είναι το διάστημα που θα δουλέψει περισσότερα τα κομμάτια της τακτικής. Να... ενεργοποιηθούν οι αυτοματισμοί και να «χτιστεί» η αναγκαία συνοχή και στις δύο πλευρές του παρκέ. Το τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος» θα αποτελέσει το καλύτερο τεστ, όπου θα μπορεί με μεγαλύτερη σιγουριά να βγάλει κάποια πιο ασφαλή συμπεράσματα. Το βέβαιο είναι ότι έχει στα χέρια του εξαιρετική πρώτη ύλη και σε περίπτωση που «δέσει το γλυκό», ο Παναθηναϊκός θα παρουσιαστεί καλύτερος. 

Στη Ρουμανία ο Πασκουάλ χρησιμοποίησε το δίδυμο Καλάθη-Λάνγκφορντ (μάλιστα ξεκίνησαν μαζί στην πεντάδα) το οποίο θα δούμε πολλάκις φέτος στην «πράσινη» περιφέρεια, τον Παπαπέτρου να παίζει μόνο στο «τρία» και να εναλλάσσεται με τον Θανάση Αντετοκούνμπο βγάζοντας αμφότεροι ενέργεια στην άμυνα, ενώ στις δύο θέσεις της frontline το μεγαλύτερο rotation γινόταν μεταξύ Λάσμε, Γκιστ, Μήτογλου, Τόμας έχοντας πάρει μικρό χρόνο συμμετοχής και οι Βουγιούκας, Παπαγιάννης. Ένας από τους παίκτες από τον οποίο θα κριθούν πολλά είναι ο Λούκας Λεκαβίτσιους. Σίγουρα δεν τον βοηθάει το ύψος του στην άμυνα και με δεδομένη και την αδυναμία του Λάνγκφορντ σε αυτόν τον τομέα, ο Πασκουάλ θα κληθεί να λύσεις διάφορους γρίφους οι οποίοι ενδεχομένως να παρουσιαστούν. Ενδεχομένως να μην παρουσιαστούν και ποτέ. Πάντως κάθε φορά που θα δίνει ανάσες στον Καλάθη θα πρέπει να «γεμίζει» τα παπούτσια του πολύ καλύτερα απ' ότι έκανε τη περσινή σεζόν. Αλλιώς ο Παναθηναϊκός θα έχει... «θέματα» τόσο αμυντικά όσο -και κυρίως- δημιουργικά.

ΥΓ1: Το τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος» δεν θα είναι ένα απλό τουρνουά... Θα είναι το «ευχαριστώ» όλων (ακόμα και των αντιπάλων του του Παναθηναϊκού) σε έναν από τους μεγαλύτερους παράγοντες στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.

ΥΓ2: Αν δεν κάνω μεγάλο λάθος, ύστερα από όλα τα time out του Πασκουάλ στο φιλικό με την Κλουζ, ο Παναθηναϊκός σημείωσε καλάθι. 

ΥΓ3: Κανονική κριτική ΔΕΝ μπορεί να γίνει στον Παναθηναϊκό ΟΥΤΕ σε αυτό το φιλικό. Με (τους διεθνείς) παίκτες των 3 προπονήσεων και με rotation ανά πεντάλεπτο.

ΥΓ4: Επιμένω. Κάτι μου λέει ότι η μεταγραφή φέτος θα είναι ο (υγιής) Λοτζέσκι.

ΥΓ5: Κρίμα για την Εθνική γυναικών, θα μπορούσε να είχε «καθαρίσει» από τώρα την πρόκριση. Δεν πειράζει, κερδίζουμε την Κορέα και συνεχίζουμε! 

ΥΓ6: Πόσα «respect» για την Εβίνα. Πόσα όμως;

Best of internet