Ομάδα για ψυχίατρο

Ομάδα για ψυχίατρο

Ομάδα για ψυχίατρο

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες δεν μπορεί να εξηγήσει το ανεξήγητο και καταπιάνεται με όσα είδε στο δεύτερο ημίχρονο της αναμέτρησης με τον Προμηθέα.

Η φετινή σεζόν του Ολυμπιακού χρίζει ψυχιατρικής παρακολούθησης κι οι οπαδοί του Ολυμπιακού δε φταίνε σε τίποτα να ψάχνουν «τρελογιατρούς». Χίλιες φορές να σερνόταν η ομάδα και να ήξεραν όλοι πως τόσο μπορούν και τόσο παίζουν παρά να υπάρχουν αυτά τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή της.

Εν τω μεταξύ το… κουφό της υπόθεσης είναι πως μέχρι πριν ένα μήνα βλέπαμε σκαμπανεβάσματα από το ένα παιχνίδι στο άλλο. Τώρα τα βλέπουμε από το ένα ημίχρονο στο άλλο.

Δε μπορώ να καταλάβω πως μπορεί να συμβαίνει αυτό από το ένα ημίχρονο στο άλλο. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος το έριξε στον εφησυχασμό αλλά θα διαφωνήσω μαζί του.

Δε μπορούν να λένε πως εφησυχάστηκαν στο δεύτερο ημίχρονο όταν ο Προμηθέας σκόραρε 15 πόντους στα πρώτα 3 λεπτά του τρίτου δεκαλέπτου.  Όταν ο αντίπαλος κάνει πάρτι μέσα σε ένα τρίλεπτο οφείλεις να αντιδράσεις, όχι να θεωρήσεις πως το ματς έληξε.

Δε μπορείς να εφησυχάζεις όταν πριν μία εβδομάδα δυσκολευόσουν στο ΣΕΦ να νικήσεις την Κύμη. Μάλλον για να το θέσω καλύτερα… δε δικαιούσαι να εφησυχάζεις.

Στον τελικό Κυπέλλου με την ΑΕΚ οι παίκτες του Ολυμπιακού πίστευαν πως «θα παίξουμε καλά ένα τρίλεπτο και θα νικήσουμε». Ανάλογη ήταν η νοοτροπία τους στο δεύτερο ημίχρονο κόντρα στον Προμηθέα και αυτή είναι μία άρρωστη νοοτροπία. Ανεπίτρεπτή για τον Ολυμπιακό.

Πριν τρεις  μέρες  έκαναν λόγω για περιθώρια βελτίωσης μέχρι τους τελικούς, αλλά μάλλον πισωγύρισμα έγινε.

Ή μήπως όχι; Μήπως η εικόνα του Ολυμπιακού στο Game 1 ήταν η εξαίρεση στον φετινό κανόνα;

Θα το μάθουμε σε λίγες μέρες καθώς ο χρόνος τους τελειώνει.

ΣΤΑ ΤΟΥ ΜΑΤΣ

Ο Προμηθέας ήταν σαφέστατα ανώτερος σε όλο το δεύτερο ημίχρονο. Οι ξένοι του έπαιζαν και τους ζήλευα… Η match up άμυνα ζώνης των Πατρινών δημιούργησε πολλά προβλήματα στους Πειραιώτες.

Η ζώνη «σπάει» με δύο τρόπους και ΜΟΝΟ.

Ο ένας είναι ο αιφνιδιασμός, να την προλάβεις πριν στηθεί δηλαδή. Ο Ολυμπιακός το επεδίωξε, αλλά έχασε 3-4 lay up.

Ο άλλος τρόπος είναι η καλή κυκλοφορία, το drive ώστε να δημιουργήσεις ρήγμα και η πάσα έξω. Αυτό δεν το είδα.

Αντ΄αυτών είδα τρίποντα, τρίποντα, τρίποντα, τρίποντα και λίγα τρίποντα.

Και να ‘λεγα πως ήταν προϊόν κίνησης να πω, «κομμάτια να γίνει». Αρκετά από αυτά ήταν χωρίς καν να γίνει δεύτερη πάσα.

Το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ όλων ήταν οι απογοητευτικές επιστροφές στην άμυνα. Κανείς δεν γύριζε.

Ο Προμηθέας είχε 30 πόντους από αιφνιδιασμό!

Ένας εναντίον κανενός, δύο εναντίον κανενός, δύο εναντίον ενός, τρεις εναντίον ενός, τέσσερις εναντίον δύο.

Καρφώματα, lay up, καλάθια και φάουλ, επιθετικά ριμπάουντ.

Μιλάμε για κανονικό πάρτι.

Πάλι ο Σφαιρόπουλος επέμεινε περισσότερο από όσο έπρεπε στον Μάντζαρη αφήνοντας τον Ρόμπερτς στον πάγκο (κι ο Μπράουν καλύτερος ήταν). Στο συγκεκριμένο ματς αναφέρομαι και η εικόνα του Έλληνα γκαρντ μιλούσε από μόνη της και φώναζε «αλλαγή».

Ο Παπανικολάου το παιδί φαίνεται πως δεν είναι στα καλύτερά του αφού έχει ενοχλήσεις στα γόνατα, αλλά κι αυτό δεν είναι δικαιολογία για το γεγονός πως δε μπορεί να κάνει τρίτη ντρίμπλα ή ότι του φεύγει η μπάλα συνέχεια μέσα από τα χέρια. Όσα χρόνια τον θυμάμαι στην ομάδα δε μπορεί να κάνει τρίτη ντρίμπλα. Τόσο δύσκολο είναι να το δουλέψει και να το βελτιώσει. Καλό δικό του θα κάνει, 28 χρονών είναι.

Καλά για το διάστημα από το 82-82 κι έπειτα δεν έχω λόγια….

Στην επίθεση κοίταζαν όλοι τον Σπανούλη και τον Ρόμπερτς.

Στην άμυνα… κοίταζαν όλοι γενικά.

Δεν κατάλαβα ποτέ την αλλαγή του Πρίντεζη με τον Ουίλτζερ σε εκείνο το σημείο. Βελτιωμένος ο Καναδός δε λέω, αλλά ο Φαγέ από την εθνική Σενεγάλης δέχτηκε πρόταση να πολιτογραφηθεί Αμερικανός να παίξει με τις ΗΠΑ.

Υποτίθεται πως σε εκείνο το σημείο θες να βγάλεις δύο άμυνες για να … καθαρίσεις. Ο Προμηθέας σκόραρε πανεύκολα με τον Φαγέ..

Ο Ολυμπιακός στις τελευταίες 15 κατοχές του Προμηθέα πρέπει να έβγαλε μόλις 3 άμυνες και στην τελευταία υπήρξε επαφή που αν μεθαύριο συμβεί με την αντίθετη εξέλιξη σε τελικό, θα τη συζητάμε για 30 μέρες. Να τα λέμε όλα.

ΧΙΛΙΑ ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΠΡΟΜΗΘΕΑ

Με αυτά και με αυτά δεν αναφέρθηκα στους Πατρινούς. Με παραξένεψε η εικόνα τους στο πρώτο ματς. Δεν νικάς κατά τύχη δύο φορές ΑΕΚ και ΠΑΟΚ. Δε βγαίνεις τρίτος κατά τύχη.

Οι ξένοι της ομάδας είναι παικταράδες και εδώ να θυμίσω πως έχουν φέρει και τον Μουρ στην Ελλάδα.

Έχασαν μεγάλη ευκαιρία να γράψουν ιστορία. Νικάς με ένα καλάθι, έχεις τη μπάλα και μένουν 20’’ δε χάνεις.

ΥΓ: Άσχημο το συναίσθημα στο 89-88 να σκέφτεσαι, «να μπει το καλάθι για να βάλουν μυαλό».

ΥΓ 2: Τα ματς με τον Παναθηναϊκό είναι πάντα διαφορετικά. Η εικόνα ωστόσο του Ολυμπιακού δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας. Προσωπική μου άποψη πως με την παρούσα αγωνιστική κατάσταση των δύο ομάδων ακόμη και «διπλό» να κάνει ο Ολυμπιακός στο «Ν. Γκάλης»,  μπορεί πιο εύκολα ο Παναθηναϊκός να κάνει «διπλό» στο ΣΕΦ.

ΥΓ 3: Ο Προμηθέας είχε 41 ριμπάουντ, 21 ασίστ και σκόραρε 30 πόντους σε αιφνιδιασμό. Στο ΣΕΦ.

ΥΓ 4: Ο Ολυμπιακός ξένο παίκτη όπως ο Πράδερ και ο Χολ να παίζουν ένας εναντίον ενός, δεν έχει. Καλά ούτε Έλληνα έχει βασικά πλην ελαχίστων εξαιρέσεων του Σπανούλη.

ΥΓ 5: Στο παιχνίδι υπήρξε κι ένα καταπληκτικό πρώτο ημίχρονο, αλλά έτσι όπως τα έκαναν ουδείς (και δικαίως) ασχολείται με αυτό. 

Best of internet