Η ιδιαίτερη σχέση Άρη-Σιγάλα

500+ κορυφαία παιχνίδια καζίνο για ατέλειωτη διασκέδαση. (21+)

Ο τελευταίος χαρακτηρισμός ενδεχομένως να τον εκνευρίσει αλλά βγήκε από τα δικά του χείλη, όταν για πρώτη φορά συζήτησε με τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στην ΚΑΕ. Με τους περισσότερους δεν έχει απλά καλές σχέσεις, αλλά μια φιλία η οποία γεννήθηκε προ της θητείας του στην ομάδα. Στο διάστημα της παρουσίας του στη Θεσσαλονίκη, στα ήδη χτισμένα θεμέλια ακούμπησαν και κάποιοι όροφοι, σε σημείο να δημιουργηθεί η άνεση για την κατάθεσης της συγκεκριμένης πρότασης.

Την αποδέχθηκε γιατί πολύ απλά δεν μπορούσε να αρνηθεί. Δεν ήταν τόσο εύκολο να απορρίψει την πρόταση καλών φίλων του, πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που διαπίστωσε την κρισιμότητα της κατάστασης. Ο ίδιος, ουδέποτε δήλωσε φανατικός Αρειανός αλλά πολλές φορές παραδέχθηκε τα συναισθήματα που αναπτύχθηκαν στη διάρκεια της θητείας του στην ομάδα. Στην πραγματικότητα, μεταξύ του Αρειανού και του Σιγάλα καλλιεργήθηκε μια ειλικρινής σχέση, μια σχέση εκτίμησης για τον άνθρωπο ο οποίος δεν προσπάθησε ποτέ να τον κοροϊδέψει. Στο παρκέ αλλά και στον δημόσιο λόγο του έβγαλε τα εσώψυχά του, κάποιες φορές με αιρετικό τρόπο, αλλά χρησιμοποιώντας πάντα τη γλώσσα της αλήθειας.

Βέβαια, αυτή η σχέση δεν άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς. Επί εποχής Κοντομηνά, είχε το υψηλότερο συμβόλαιο, συνέπεια αυτού ήταν να παρεξηγηθεί ο αγωνιστικός ρόλος του και αρκετοί περίμεναν από τον Σιγάλα να βγάζει… λαγούς από το καπέλο. Αποκορύφωμα ήταν εκείνος ο οδυνηρός αποκλεισμός από τη Βαλένθια στα ημιτελικά του Κυπέλλου Σαπόρτα σε μια από τις μεγαλύτερες αθλητικές αδικίες στην ευρωπαϊκή ιστορία του Άρη γιατί ήταν από τις βραδιές όπου τα σουτ ήταν όλα ελεύθερα αλλά η… πόρνη μπάλα (όπως είχε πει και ο Ίβιτσα Όσιμ για την «ασπρόμαυρη») δεν έμπαινε στο καλάθι. Τότε, απέναντι στο μένος του κόσμου – αποτυπώθηκε μέσα από συνθήματα κι έντονες αποδοκιμασίες – ο Σιγάλας χτυπώντας με δύναμη το στήθος του με το δεξί χέρι του, υπέδειξε τον εαυτό του και φώναζε «βρίστε εμένα». Μετά ήθελε να βγει από την κεντρική έξοδο του Παλέ και να περάσει μέσα από το συγκεντρωμένο πλήθος και τα οργισμένα πρόσωπα που τον περίμεναν.

Εκείνες οι εικόνες διαγράφηκαν από τη μνήμη στα τελειώματα της σεζόν όταν στον τελευταίο αγώνα πλέι οφ με τον ΠΑΟΚ έγινε ίσως ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία του Άρη που έπαιξε και στις πέντε θέσεις! Ξεκίνησε ως πλέι μέικερ και στο τέλος χρειάστηκε να γίνει και 5αρι. Εκεί άπαντες ξεπέρασαν κάθε αμφιβολία για τον χαρακτήρα του. Εκτιμήθηκε όμως και ο τρόπος αποχώρησής του από την ομάδα στο τέλος της σεζόν 1999-00. Φέρθηκε αντρίκεια. Χωρίς μισόλογα, δεν επιδόθηκε σε υπεκφυγές, βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με τους φιλάθλους που τότε είχαν αναλάβει διοικητικό ρόλο στην ομάδα και τους είπε για την πρόταση που είχε από τον ΠΑΟΚ.

Ο σεβασμός στο πρόσωπο του Σιγάλα έγινε εντονότερος στο διάστημα της δεύτερης παρουσίας του στον Άρη, τη διετία 2005-07. Συνδυάστηκε με την επιστροφή της ομάδας στην Euroleague έπειτα από 15 χρόνια, τον τελικό του ULEB Cup και γενικότερα μια περίοδο αναγέννησης του συλλόγου. Γι’ αυτά τα δύο χρόνια μπορούν να γραφτούν πολλά, μάλλον όμως ξεχωρίζει ένα περιστατικό στα αποδυτήρια του Άρη πριν τον εντός έδρας αγώνα με τη Ζαλγκίρις Κάουνας.

Τότε στη λιθουανική ομάδα έπαιζε μια από τις μεγαλύτερες… ντουλάπες του σύγχρονου ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο Τανόκα Μπέαρντ. Ο Αντρέα Ματσόν είχε ένα προβληματισμό για τον άνθρωπο ο οποίος θα αναλάμβανε το μαρκάρισμά του γιατί πολύ απλά η ομάδα δεν διέθετε παίκτη στα κυβικά του Αμερικανού. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Σιγάλας έκανε δύο βήματα μπροστά και για 23 αγωνιστικά λεπτά το ξύλο που έπεσε στο παρκέ απέκτησε μυθικές διαστάσεις. Έγινε στενός κορσές του Μπέαρντ ο οποίος τελείωσε το παιχνίδι με τέσσερις πόντους.

Πάμε στο σήμερα και στην αποδοχή της πρότασης του Άρη. Ο Σιγάλας δεν έχει ονειρευτεί τον εαυτό του «παράγοντα του ελληνικού μπάσκετ». Για την ακρίβεια, δεν το θέλει. Έχει τις ακαδημίες στο Μοσχάτο, συνεχίζει να φοράει τη φόρμα του προπονητή, λατρεύει να βρίσκεται στο γήπεδο και δεν έχει την παραμικρή διάθεση να αισθανθεί την κλεισούρα ενός γραφείου. Παρόλο αυτά, παρέκκλινε αυτής της φιλοσοφίας του και δέχθηκε να είναι ο εκπρόσωπος της ομάδας στον ΕΣΑΚΕ για τους επόμενους δύο μήνες. Στο τέλος της σεζόν όμως, θα γίνει νέα συζήτηση διότι στο μυαλό του Σιγάλα υπάρχει ένας πιο δημιουργικός ρόλο επί του αγωνιστικού τμήματος και όχι αυτός του παράγοντα.